In octaua innocentum
erat ita qͥeta vigilās ſicut dormiēs. ⁊ ſibi vigilāti apparuit gabriel qn̄ ſalutauit eā ⁊c̄. Rn̄ſioꝙ licet ꝟgo Maria incōꝑabilit̓ eēt magis ſācta qͣꝫ ioſeph. tn̄ ad oſtēdendū ꝙ regimen domus ad viꝝ ꝑtinet ⁊ nō ad mulierē. ⁊ qꝛ mutatio domꝰ ⁊ hm̄oi ad aliud regimen ꝑtinebat.ſcꝫ ad ioſeph. ideo ⁊c̄. Ideo fuit lex imꝑatorꝭAſſueri ꝯfirmata ī textu biblie di. Cūcte vxores tā maioꝝ qͣꝫ minoꝝ deferāt maritis ſuishonorē. Heſter .j. Hic mulieres habēt exemplū cogitādo. qūo ꝟgo Maria erat nobil̓. qꝛde genere Qd̓. pulcra ⁊ ſcā. ⁊ deꝰ voluit vt eētſubiecta ſpōſo ſuo. Et vos dicitꝭ. Certe nihilfiet ī domo niſi illud qd̓ ego volo. gallina cātabit ī domo. iō ſunt tot diuiſiones inter viros ⁊ vxores. qꝛ ꝯͣ ius diuinū ⁊ hūanū ē ꝙ mulier dn̄et̉. De hͦ ſunt ī cauſa vetule aliq̄ dicentes ſpōſe. Ecce filia. mō eſt hora dū ſpōſus diligit vos. recipiatis dominiū. cantet gallinaſꝑ eris dn̄a. O malū ⁊ iniquū ꝯſiliū. qꝛ ſuſtinet talia. qͣꝫdiu durat panis nuptiaꝝ. duratille hō fatuꝰ. Sed poſtea hō cognoſcit ſe ⁊ dicit. O iſta ſtulta vult dn̄ari. Et ecce tumultꝰ īdomo. Ideo bona vxor dꝫ honorare viꝝ ſuū⁊ hr̄e eū vt dn̄m. Ecce qͥd dicit apl̓s. Mulieres viris ſuis ſubdite ſint ſicut dn̄o. qꝛ caputmulieris ē vir. ſicut xp̄s ē caput eccl̓ie. Eph̓.v ¶ Quantū ad ſcd̓m quomō iſta fuga fuitpracticata humanitus. dicit euāgeliū. Quiꝯſurgens accepit pueruꝫ ⁊ matrē eius nocte¶ Ad practicā. Cogitate qūo Ioſeph factaſibi reuelatōe ⁊ excitatꝰ. cū quāta ſollicitudīe.⁊ credo ꝙ flēs iuit ad camerā ꝟ̓ginis. ⁊ credoꝙ ipſa iam ſurrexerat. Iuxta illud Qd̓. Media nocte ſurgebā ad ꝯfitendū ⁊c. ⁊ quale retabulū habebat corā ſe. qꝛ filiū dei quem genibꝰ flexis ꝯtemplabat̉. corā ſe dormientemẜm humanitatē. oīa regentē ẜm diuinitatē.ſed cū eēt in ſua ꝯtemplatōe ⁊ dulcedine Ioſeph cū magna reuerētia tetigit ad porta camere ⁊c̄. ⁊ dixit virgini. Cito cito fugiamꝰ. qꝛHerodes vult occidere filiuꝫ vr̄m. Cogitateqͣnta mutatio debuit eē ī corde ꝟginis marie.ſubito referēte ſibi ioſeph reuelatōem medianocte. quāta ſollicitudo ad fugiēdū. ſtatim ioſephſtrauit aſinā. ⁊ ꝟgo flēs ⁊ orans dicendoFili vos qͥ liberaſtꝭ Dd̓ ⁊ tres pueros d̓ camino. nūc adiuuate me matrē veſtram ⁊ ioſeph.Eqͥtauit ꝟgo cū puero ⁊ receſſerūt de domo.Cogitate qͥd fuit de ꝑiculo mortꝭ maxīe d̓ rege. cū qͣnto timore et pauore ibāt. Et ſi virgoſentiebat aliqͦs diſcurrentes ꝑ ciuitatē cū exi
bat: ſtatim videbat̉ ſibi ꝙ eēt herodes. Cumaūt fuerūt extra ciuitatē ꝟgo Maria q̄ſiuit aioſeph ſi dixerat ſibi angelꝰ qͦ irēt. Rn̄dit ꝙ ſicin egiptū. Uirgo maria tūc valde timuit. ſingularit̓ ꝓpter tria. ſed ī ſingul̓ data ē ſibi cōſolatio a deo. Primo timuit ꝯſiderādo crudelitatem egyptioꝝ ad pueros hebreoꝝ. intm̄ ꝙExo. j. patet. ꝙ occidebāt oēs pueros iudeorū. hoc ſciēs ꝟgo Maria. cogitate qūo dicebat. Dn̄e vos qͥ Moyſen liberaſtis ab illo ꝑiculo. liberate matrē cū filio Sed arbor inclinādo ſe ad ꝟ̓ginē ī via. ⁊ fons de radice ſcaturiens. ſignificauit ſibi egyptios obſecuturosex corde. Hoc intelligēs ꝟgo Maria fuit cōſolata. Et tūc fuit ꝯpleta ꝓphetia Dauid ī ꝑſona ꝟginis di. Populꝰ quē nō cognoui ẜuiuit mihi. pͣs. xvij. ¶ Moralit̓. Arbor oſtendit nobis qūo debemꝰ ſalutare ꝟginē inclinādo. qꝛ regina reuerēter corde cogitādo qūo ēin cathedra glorie ad dexterā filij ꝓ nob̓ aduocādo. ⁊ ſic ſcaturiet fons lacrimaꝝ ⁊c̄ Secūdo tiniebat ꝯſicerando eoꝝ carnalitatem.Erāt em̄ val⁊ luxurioſi. ⁊ habebant vxoresturpes. ⁊ hebra erāt valde pulcre. Iō cuſtodes portaꝝ habebāt mandatum a rege. vt ſialiqͣ pulcra mulier veniret ducerent ea ad regē. Dicatur hyſtoria de Sara vxore AbraheGen̄. xij. Hoc totū ſciēs ꝟgo Maria. cogitate ſi habenat rōem timoris. cū nūqͣꝫ fuit pulcrior. ſed dicebat. Uos dn̄e qͥ liberaſtꝭ Sarā ⁊c̄. Dicat̉ qn̄ cuſtodes viderūt eā. admirantes de tāta pulcritudine. eoꝝ corda mutabātur ī deuotōem. exhibēdo ſibi magnā reuerētiā Hiero. d̓t. Aſpectꝰ ꝟginis fugabat affectūlibidinis. Sed ꝓpter regꝭ mādatū iuerūt excuſare ſe regi qūo vna pulcra mulier venerat⁊c̄. Cogitate ꝙ rex miſit ꝓ ea. ſed mutatꝭ cordibꝰ ⁊c̄. Cogito ego ꝙ rex met voluit videreeā. quā honorauit offerēs ſe ſibi. p̄cipiens nealiqͥs ſibi diſpliceret ī aliqͦ. De hͦ ꝓphetia ī ꝑſona ꝟginis. Ego qͣſi vitꝭ fructificaui ſuauitatē odoris: ⁊ flores mei fructꝰ honoris ⁊ honeſtatis Eccl̓i. xxiiij. Nota h̓ ꝟtutē floris vinee.qꝛ dicūt naturales qͥ tractātd̓ ꝓprietatibꝰ reꝝꝙ beſtie venenoſe ⁊ ſerpētes vitāt flores vinearuꝫ. Serpētes ⁊ aīalia venenata ſūt ꝑſone luxurioſe. in qͥbꝰ ꝟgo Maria fugauit motꝰ carnaliū ꝓ tūc. Iō d̓t. Ego qͣſi vitis fructificaui⁊c̄. ¶ Moraliter. cogitādo luxuriā et peccata notoria in om̄i loco. ſed fugant̉ vbi ē inuocatio virgīs marie. Iō d̓r. Trāſite ad me oēsqͥ ꝯcupiſcitis me. Terciꝰ timor virginis fuit