Druckschrift 
3 (1494) Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

id ē apl̓oꝝ fuit tremuloſa qn̄ dixer̄t xp̄o. Rabi nūc iudei ⁊c̄. Sꝫ abyſſus .i. thomas. abyſſū .i. mortē īuocat .i. ſuꝑ vocē catharactaꝝ .i.apl̓oꝝ di. Eamꝰ nos moriamur cuꝫ illo. Moralit̓. ml̓ti ſūt ſil̓es apl̓is. et btōThome. qꝛ multi ſūt audēt ire xp̄obonā vitā. timent lapidari apl̓is. Lapides duri ſūt ꝟba deriſoria et truffe fiunt amalis ad infernū eūtibꝰ iudeis. Dl̓ti religioſi ſūt clerici audēt ſeqͥ xp̄m. ne dicat̉ eis ypocrita ⁊c̄. Sꝫ ſic̄ thomas timeamꝰ dicēdo. Eamꝰ nos .ſ. bonā vitā penitētiā moriamur ip̄o. Uultꝭ cognoſceredebilitatē illoꝝ iſto timore ſequūt̉ xp̄mDicat̉ ſil̓itudo de puero ꝑuulo qui mittit̉ amatre. vidēs catellū ī via latrātē audettrāſire. tn̄ poſſet ſibi nocere. Multi ſt̄hodie ī iſta ſtulticia. qꝛ pr̄ nr̄ ih̓s xp̄s et mat̓nr̄a eccl̓ia ſancta mittit nos vt portemꝰ iocalia bone vite vſqꝫ ad portā ꝑadiſi. eſt mors.Et multi audēt trāſire ex latratu caniculoꝝ .i. malaꝝ ꝑſonaꝝ timore. De qͥbꝰ dic̄ Dd̓.Sagitte ꝑuuloꝝ facte ſūt plage eoꝝ. infirmate ſūt ꝯͣ eos lingue eoꝝ. pͣs. lxiij. No. deſagittis baliſtis pueroꝝ. Sagitte ſūt quaſipalee interficiūt muſcā. Tales ſūt lingue obloquētiū. infirmate .i. debilitate ꝯͣ eoſſcꝫ bonos. reqͥrit̉ ſolū intētio ſit bona. dicere apl̓o. Magnificabit̉ xp̄s ī corꝑemeo ſiue vitā ſiue mortē. Mihi aūt viuere xp̄s mori lucrū. ad Phil̓. j. Dico ſcd̓ode eiꝰ vera hūilitate. Uideamꝰ vera hūilitasvn̄ ꝓcedit. Sciendū ſicut ſuꝑbia venit incorde cogitādo ꝓprias excellētias. Ita hūilitas venit in corde cogitādo ꝓprios defectusUerbi gr̄a. qn̄ cogitat ſuū genus magnū nobile ⁊c̄. cor eiꝰ mouet̉ ad ſuꝑbiā ⁊c̄. ſed ſicogitetꝭ defectꝰ dicētes. O miſer ego ſū generoſus ẜm corpꝰ. ſed ẜm animā ex pctīs meisſum turpis deformis. Idē de pulchritudine diſpoſitiōe corꝑis. de multi habēt ſuperbiā vanā gloriā. Sꝫ cogita quō aīa eſtturpis maculata. Idē cogitādo habꝫmagnas diuitias. redditꝰ poſſeſſiōes ⁊c̄. ſedcogita quō in aīa es pauꝑ ſine meritis quōnudꝰ apparebis corā deo ī morte. ſic humiliat̉. Idē ſuꝑbit de ſcīa di. O miſer deꝰdedit mihi magnā ſcīam. et ego habeo malāꝯſcīaꝫ. hūiliaberis cogitādo defectꝰ. Sic̄pauo qn̄ reſpicit caudam pulchrā plumaspulchras ſuꝑbit. ſꝫ qn̄ reſpicit pedes turpes deformes hūiliat̉ deponit caudā. Ita de

illis hn̄t ſuꝑbiā reſpiciēdo plumas vanitatis ⁊c̄. Sꝫ qn̄ reſpiciūt pedes .ſ. pctā vilitates defectꝰ hūiliant̉. beatꝰ Bern̄. Diffiniēs hūilitatē cām dic̄. Hūilitas ē veriſſima ꝓprij defectꝰ cognitio. Qui vult hūiliari ſepe cogitet ꝓprios defectꝰ. Iſtā vtutē hūilitatis habuit beatꝰ Tho. ſuꝑ oēs alios apoſtolos ī caſu quē vob̓ dicā. Dn̄s ih̓s xp̄s ī nocte paſſiōis facta cena recipiens cōgeriū abapl̓is ꝯſolabat̉ eos. int̓ alia dicens eis. Quoego vado ſcitꝭ. viā ſcitꝭ. Dicit ei Thomas.Dn̄e neſcimꝰ vadis. Et quō viā ſcire poſſumꝰ. Ioh̓. xiiij. Apl̓i aūt tacebāt qͣſi gauderētqꝛ xp̄s cōmēdabat eos de ſcīa et tn̄ neſciebāt xp̄s ibat. vl̓ qꝛ verecūdabāt̉ pet̓e ibat neviderent̉ ignari. Sꝫ beatꝰ Tho. cognoſcēs ꝯfitens defectū ſuū ſe alijs dixit. Dn̄eneſcimꝰ vadis. quō poſſumꝰ viā ſcire. Eſt q̄ſtio. Xp̄s dicebat. Quo ego vado ſcitꝭ ⁊c̄ Tho. di. Dn̄e neſcimꝰ quo vadis. videt̉alter ip̄oꝝ dicat falſum. Rn̄ſio. Terminꝰ adquē xp̄s ibat erat doloroſa paſſio. Nōne hecoportuit pati xp̄m ita ītrare ī gl̓iā ſuā Lu.xxiiij. Xp̄s ꝟo multotiens p̄dicauerat de ſuapaſſiōe reſurrectiōe. apl̓i ſciebāt viā etterminū. dicebat xp̄s. Quo ego vado ſcitis. viā ſcitꝭ. Sed apl̓i neſciebāt xp̄s iretad illū terminū nec illā viā. Sic̄ ꝟbi gr̄a.ſi dicerē vob̓. habeo ire ad talē locū. dicerēvobis. ego vado ſcitꝭ ⁊c̄. Sic de apl̓is neſciebāt viā ⁊c̄. qͥa neſciebāt viā paſſiōis.xp̄s iret ad gl̓iaꝫ reſurrectiōis. dixit. quōpoſſumꝰ viā ſcire. Ecce magͣ hūilitas beatiTho. d̓r vnꝰ .i. ſingularꝭ int̓ alios ad cognoſcendū ꝓpriū defectū. Et videt̉ ī eo completa fuiſſe ꝓph̓ia illa. Unꝰ ē .ſ. thomas apl̓sſingl̓aris .ſ. ī collegio apl̓oꝝ. ſcd̓m hꝫ.ſcꝫ cognoſceret defectū. filiū. frēm. Filiꝰ eſt Ioh̓es euāgeliſta. de xp̄s dixit ꝟgini.Ecce filiꝰ tuus. Frat̓ petrꝰ. qꝛ ſic̄ frater fratri cōmittit domū. ita xp̄s petro ꝯmiſit eccleſiā. Nec alij apl̓i cogͦuerūt defectū ſuum niſibeatꝰ Tho. ideo dic̄. et tn̄ laborare ceſſat. Ecc̄s. iiij. ſupple ſcire veritatē di. Dn̄e neſcimꝰ quō ⁊c̄. Moraliter inſtruimur exemplo beati Tho. ne verecūdemur cōfiterinoſtrā ignorātiā petere dubia ab illis quiſciūt. Quia iſta ſuꝑbia eſt īmundo .ſ. verecūdia dubijs certificari ne homo reputet̉ignarꝰ multa mala facit. Uerbi gr̄a. Multineſciūt ſe ſignare verecūdant̉ petere. Ideꝫde Pr̄ nr̄. Aue maria. Credo in deū. Iteꝫ