Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Gabbato paſce

Nūc aūt reſtringit̉ ad inſtar puppis. Malꝰhꝰ nauis in medio poſitꝰ fuit crux xp̄i. Uelūcaro xp̄i. Facta ē qͣſi nauis inſtitorꝭ ⁊c̄. Prouer. vlt̓. Hec nauis iactabat̉ magnis fluctibꝰ ꝑiculis ſubmergēdi in inferno. nec eratalid̓ remediū euadēdi. niſi ionas .i. xp̄s iactaret̉ ī mari .ſ. ī a maritudinē paſſiōis mortis. Et cetꝰ .i. infernꝰ aꝑuit os ſuū recepitip̄m. tenuit tribꝰ diebꝰ tribꝰ noctibꝰ. ſꝫcraſtina die euomuit. Et licꝫ corpꝰ xp̄i etaīa ī illo die fuer̄t diuiſa ſeꝑata. tn̄ diuitasnunqͣꝫ fuit ſeꝑata nec diuiſa. nec a corꝑe necab aīa. ſꝫ tota fuit corꝑe ī ſepulcro. tota aīa ī lymbo. vt dic̄ b. Cho. iij. ꝑte. q. l. ar. ij.. iij. Si dicat̉ quō fuit poſſibile. Dabo vob̓ duas ſil̓itudines ad ocl̓os ad ꝯfortā vr̄os ītellectꝰ. Prīo pomo ex vna ꝑte albo. ex alia ꝑte rubeo. qd̓ ſi gladio diuidit̉ īduas ꝑtes odor ipſiꝰ remanet qͣlibet ꝑtediuiſa. Ideꝫ de hūanitate xp̄i. Cogitatehūanitas xp̄i ſit vt pomū. cuiꝰ ꝑs alba ſit aīaxp̄i puriſſima ſine defectu ꝑs rubea eiꝰ caro ex paſſiōe ſāguinolēta. de ſalomō Can̄.v. ī ꝑſona ꝟgīs marie dicētꝭ. Dilectꝰ meꝰdidus rubicūdꝰ. Diuītas et̓na erat vnitacorꝑi aīe xp̄i an̄ paſſiōꝫ mortē. ſic̄ odor eſtꝯiūctꝰ pomo vnitꝰ. Sꝫ hūanitas xp̄i gladio mortꝭ fuit diuiſa ſeꝑata ī duaſꝑtes pͥncipaleſ. tn̄ odor .i. diuītas et̓ua ſꝑ remāſitvtraqꝫ ꝑte inſeꝑabilit̓. Scd̓a ſil̓itudo pulchrior clarior de pecia criſtalli ad radiū ſolis tota replet̉ lumīe claritate ſol̓. Quareſi diuidit̉ ī duas ꝑtes tota claritas ſol̓ remanet qͣlibet ꝑte diuiſa. Idem de hūanitatexp̄i puriori criſtallo. lumīe claritate diuītatis illūinata. ī morte diuiſa. diuītas tota remāſit inſeꝑabil̓r qͣlibꝫ ꝑte diuiſa abſcōdita .ſ. corꝑe ī ſepulcro. aīa ī lymbo ſiueī inferno. Auc̄tas. Splēdor eius vt lux eritcornua ī manibꝰ eiꝰ. Ibi abſcōdita ē fortitudo eiꝰ an̄ faciē eiꝰ ibit mors. Abacuc. iij. In ponūt̉ tria tꝑa xp̄i .ſ. tp̄s ſue p̄dicatiōis. ibi.ſplēdor eiꝰ vt lux erit. Scd̓o ponit̉ tp̄us ſueamare paſſiōis. ibi. cornua ī manibꝰ eiꝰ .ſ. clauoꝝ ī manibꝰ. Et tp̄s mortꝭ. ibi. Ibi abſcōdita ē fortitudo eiꝰ .i. diuītas. abſcōdita fuit corꝑe ī ſepulcro aīa ī lymbo. No. an̄faciē eiꝰ ibit mors. An̄ paſſiōꝫ xp̄i mors ip̄mſeq̄bat̉ ex ꝑſecutiōe iudeoꝝ. mors hr̄etaliqd̓ ius ī xp̄o. inſecuta ē xp̄m qͦuſqꝫ ipſuꝫcepit. Sꝫ pꝰ reſurrectōꝫ mors ipſuꝫ p̄cedit. dic̄. an̄ faciē eiꝰ ibit mors. De hac abſcō-

ſiōe dixit etiā Iſa. Uere tu es deꝰ abſcōditꝰdeꝰ iſrl̓ ſaluator. Iſa. xlv. De hac abſcōſiōedic̄ the. Uita vr̄a .i. diuītas. abſcōdita eſtxp̄o. No. ꝓſecutione ẜmonis. licꝫ diuinitas et̓na tūc fuiſſet abſcōdita ill̓ fuerātin md̓o tn̄ tūc fuit on̄ſa māifeſtata illisinferno. oēs inferno vidiſſēt. ſꝫ oēs fuerūt ī inferno cogͦuerūt xp̄m veꝝ deū veꝝ hoīeꝫ. Et diuītas fuit eis on̄ſa manifeſtata qͣdrupl̓r ẜm ſt̓ qͣtuor loca ī infernoPrimꝰ locꝰ inferior ē carcer dānatoꝝ. Secūdꝰ ē lymbꝰ pueroꝝ. Tertiꝰ ē locꝰ purgādo. Quartꝰ ē ſinꝰ patꝝ ſcōꝝ. In qͦlibꝫ iſtorūqͣtuor fuit māifeſtata diuītas xp̄i aliqͦ. qꝛad oēs deſcēdit. vt dic̄ articulꝰ fidei. mortuꝰ ſepultꝰ. deſcēdit ad inferos. No. pl̓alit̓ inferos. Sꝫ viderūt diuītatē niſi ſolū illifuerūt ī ſinu patꝝ ſctōꝝ. licꝫ ad oēs deſcēderit. Itē apl̓s Eph̓. iiij. Deſcēdit pͥmū .i. pͥmitus an̄qͣꝫ reſurgeret ad inferiores ꝑtes terre. bonū ē ſcire qͥd ibi fecit. Primꝰ locꝰinferni inferior eſt carcer danatoꝝ plenusigni inextīguibili. ꝟtute diuina cruciat demones aīas dānatas. Ad iſtū locū deſcēdit aīa xp̄i ibi māifeſtauit diuītatē ſuā ꝑrigoroſā increꝑatōeꝫ. ẜm eſſentiā. ſꝫ ẜm effectū. vt diē b. Tho. iij. ꝑte. q. lv. ar. ij. Dupliciaūt rōne aīa xp̄i deſcēdit ad iſtas. Prīa ad ligandū luciferū. a pͥncipio md̓i vſqꝫ ad illd̓tp̄us captiuauit aīas in aliqͦ p̄dictoꝝ qͣtuorlocoꝝ. Sꝫ heri xp̄s eēt ī cruce paſſiōe doloroſa derelictꝰ ab apl̓is diſcipulis etamicis luciper pͥmo dubitauerat an eēt filiꝰ dei. dicēs intra ſe. quātūcūqꝫ iſte ſit ſctūsꝓpheta. tn̄ ego ducam ip̄m mecū ad infernūetiā venit ad xp̄m poſuit ſe in brachio crucis ſpectās aīam xp̄i. De figura quā bedaexponit ad iſtud ꝓpoſitū. Et etiā tangit̉ ī gloſa. Dicat̉ breuit̓ hiſtoria de filio thobie eunte Raphaele. voluit lauare pedes in flumine. ecce piſcis īmanis .i. maximꝰ exiuitad deuorandū. Ipſe aūt apprehēdit brāchiam eiꝰ. duxit in ſiccū ⁊c̄. Thobie. vj.Expōit Beda. fluuiꝰ ille ſubitꝰ impetuoſus figurabat mortē xp̄i impetuoſam ſubitā. qꝛ ſine ꝓceſſu iuris. Xp̄s aūt voluit lauare pedes ſuos. ſumꝰ nos tangimꝰ t̓rā nos maculamur pctīs. Sꝫ ecce piſcis immanis .ſ. luciper vl̓ ſathanas venit et poſuitſe in brachio ⁊c̄. ad deuorandū xp̄m. videbat̉ ab aliqͦ niſi a xp̄o dixit. O traditor īmala hora hūc veniſti. Sꝫ ī ſeꝑatiōe aīe xp̄i