Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria quarta poſt palmarum

ſciētijs nr̄is ad infernū demergimur. No. ce rapiūt .i. ſecrete oꝑa pnīe. nos .ſ. dicimus facimꝰ. Surgūt. recte tenēt modūquē tenēt latrones qn̄ volūt raꝑe aliqd̓ caſtꝝ ſurgūt nocte obẜuant cuſtodes. ſecrete ſilētio ſcalāt caſtꝝ qͦuſqꝫ ſūt altiꝰ. qꝛ tūcclamāt. Ita ꝑſone penitētes ſurgūt de nocte ſecrete ſcalant caſtꝝ paradiſi aſcēdentesſcalā pnīe. cuiꝰ gradꝰ ſunt oꝑa pnīalia. vel ſcala ē quedā ꝟtus. cuiꝰ gradꝰ ſunt qd̓libet opꝰ illiꝰ ꝟtutis. Verbi gr̄a. deuotio ē vna ſcala. cuius gradꝰ ſunt orare. ꝯtēplari. audire miſſas.ẜmones. coīcare ⁊c̄. Miſcd̓ia ē alia ſcala. cgradꝰ ſūt. vij. oꝑa mīe corꝑal̓.. vij. ſpūal̓. Caſtitas ē alia ſcala cuiꝰ gradꝰ ſūt gubernatio. v.ſenſuū. cauere a ꝯcupiſcētijs ocl̓oꝝ. ab auditu aurium. de illa materia carnis ⁊c̄. cauere amala ſocietate. ab occaſionibꝰ. Illi ſecrete faciūt iſta oꝑa ꝟ̓tutū ſcalant ſecrete. ſilētio caſtꝝ regni celoꝝ intrāt. dic̄ ſurgūt.De dd̓. Btūs vir cuiꝰ ē auxiliū abs te: aſcēſiones in corde ſuodiſpoſuit ī valle lacrimaꝝinloco quē poſuit. pͣs. lxxxiij. Nota exēplū invita ſpr̄m libro autētico de eukariſto vxoreſua. qͣttuor ſcal̓. ſ v̓ginitatis. pnīe. deuotōis. miſcd̓ie. ſcalabant ꝑadiſū. Iſte modꝰ ēbonꝰ ꝑſoni. mūdanis ſecrete faciūt ſuasdeuotōes pnīas. ſicut ſūt vidue. domicelle.Talibꝰ dic̄ xp̄s. Nolite timere puſillꝰ grex. qꝛꝯplacuit pr̄i vr̄o dare vobis regnū celorum.Lu. xiij. Nota ſi placet dicere circa illudd̓r. nos ſcientijs nr̄is ad infernū demergimur. tres ꝯditōes ſcīaꝝ .ſ. nigromātia. iurꝭ ettheologie. Prima mala ſe ē. ſūt excoīcādioēs illi illā ſtudēt p̄cticāt. Scd̓a ē iuris .ſ.canonū legū. ſe bone ſūt. ſꝫ pn̄t eſſe maleex mala intētōe. qn̄ mala volūtate ſtudēt̉ etexercent̉. tūc em̄ peccāt mortalit̓. totū eſt inpctō. ſꝫ debēt ordinare intētōꝫ vt bono cōi iuſticia ꝯẜuāda. Idē iure canonico. Siſtudēt vt hēant bn̄ficia. pctm̄ ē. qꝛ finis ē malus. Itē ſi rōe ſtudij dimittūt horas. Theologiad̓ ſe ē optima. ſꝫ ſi mala intētōe habet̉ vtaſcēdat̉ ſtudiū ſupͣ alios. nihilvꝫ. qꝛ ſcientia vite facit mortē et̓nā. qn̄ dic̄. ego mgr̄ intāgibil̓. ſꝫ qn̄ ſtudet vt cogͦſcat ſuū creatorē ta ducit tale ſtudiū ad gl̓aꝫ. apl̓s Heb. vl.Doct̓nis varijs et peregrinis nolite abduci.Subdit. Optimū ē gr̄a ſtabilire cor Terciꝰ modꝰ hū̄di r̄gnū ē a caſu. quēadmodū burſa pecunijs inuenit̉ a caſu in via. qꝛ cogitauerūt de ipſo nec petūt ipſū. nec forte ipſuꝫ

credūt. ſic̄ ſunt illi hoīes viuūt in pctīs vicijs in tota iuuētute etiā ī ſenectute. Et qn̄ſūt circa portā inferni. deꝰ dat eis tantā ꝯtritōꝫ dolorē pctīs inueniūt ꝑadiſū Hoc ille latro īuenit ꝑadiſū ſꝑ tenuerat ma vitā. De dic̄ leo ppͣ. nūqͣꝫ fecerat aliqd̓bonū. Sꝫ qn̄ fuit circa portā inferni. qꝛ iamerat crucifixꝰ debebat mori. habuit tantaꝫꝯtritōꝫ vix potuit formare ꝟba. Dn̄e memto mei ⁊c̄. Cui rn̄dit xp̄us. Amē dico tibi. hodie mecū erꝭ in ꝑa. Ecce qūo a caſu īuenit ꝑadiſū. nūqͣꝫ curauerat nec crediderat. Nota hūilitatē latronis in pnīa. largitatē xp̄iin dādo. Latro petijt regnū celoꝝ. qꝛ ſereputabat dignū ex pc̄tis. ſꝫ petijt. Dn̄e memēto ⁊c̄. vt ſic̄ ſū ſociꝰ tuꝰ in patibl̓o ita ſimſociꝰ illoꝝ erūt a dextra tua in iudicio. Nota venerꝭ in regnū tuū. aſſigͣt certū tꝑsqn̄. q. d. In iudicio recipiatꝭ me ī regnū vr̄mSed ecce largitas xp̄i. Amē dico ⁊c̄. Et dimiſit ſibi oīa pct̄a. qͣꝫtū ad culpā qͣꝫtū ad penā.Tn̄ intrauit ſtatim in ꝑadiſū celeſtē necterreſtrē. immo deſcēdit in lymbū. vbi viditdiuinā eēntiā. habuit ꝑadiſū eēntialit̓. eſtvidere deū. Moral̓r. Credo qͥlibꝫ vr̄miſto vellet hr̄e ꝑadiſū inueniēdo ipſū. noncurādo de bona vita nec pnīa. ſed viuer̄ adlibitū: dicēdo. Sic̄ deꝰ peꝑcit latroni ſic mihi. No. qūo in tota ſcpͥtura legit̉ de aliqͦꝙmale vixerit. bonū finē habuerit niſi de latrone. quā aſſignant doc. aliqͥ deuotire latro erat ſuſpēſus a dextrꝭ xp̄i fuit cōuerſus. ille erat a ſiniſtrꝭ. fuit vmbra brachij xp̄i ipſuꝫ tetigit. Dic qūo crux xp̄i erataltior. ac ſi xp̄s fuiſſet capitaneꝰ latronū. quevmbra fuit tāte ꝟtutis ipſū illumīauit. necmiꝝ. ſi vmbra petri erat tante ꝟtutis. ſanabat infirmos. vt legit̉ Act̉. v. Ideo locuꝫ aminori arguendo ⁊c̄. Eſt tn̄ ꝓphetia ad Oẜ.xiiij. Sedētes in vmbra eiꝰ viuent. Sumꝰſtulti qꝛ miraculū ſolū ſel̓ fuit factuꝫ. noscogitamꝰ nobis euenire. multa alia miracula legunt̉ de xp̄o. ſed de iſta materia non legit̉niſi iſtud. caueatis vobis ne accidat vobis ſic̄ militi ſtulto. Dic ꝑabolā de rege edificauit nobilem ciuitatē quam voluit populare ſolū de ꝑſonis generoſis. fecit preconizari cuicūqꝫ generoſo veniēti ī ciuitatehītare volēti. ipſe daret ſibi pulcrā domumbonā ꝓuiſionē. Duo milites ſocij audita p̄conizatōe voluerūt ire ad dictā ciuitatē ad habitādū. vnꝰ ꝑauit ſe bn̄ ornauit ſe. et recepit