Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Perr 1o

abſqꝫ baptiſmo. petūt iuſticiā a deo Secūdo clamāt ꝯͣ mr̄es ſtultas. qn̄ ſentiūt ſeuidas. bn̄ pn̄t cognoſcere infra mēſem. debēt magͣ diligētia cuſtodire theſaurū eisꝯmiſſū ne ꝑdat̉ ſaltādo. eqͥtādo. curranttāqͣꝫ ſtulte ⁊c̄. Tercio clamāt ꝯͣ viduas vl̓ moniales vl̓ puellas ſeu etiā maritatas. ꝯcipiunt viris ꝓprijs. interficiūt ꝓles ne ꝯfūdant̉. recipiēdo medicinas vt occidāt proles⁊c̄. Quarto petūt iuſticiā de oībꝰ ꝯſenſerūtī morte eoꝝ .ſ. de medicis apothecarijs. Nota illud qd̓ dixit medicꝰ regꝭ cuidā moniali petēti. qͥd faceret ne ꝯciꝑet. Rn̄dit. ꝯiūgeret ſe viro. Si ſacerdos ꝯſentit ī morte illoꝝē irregularis. Quinto clamāt ꝯͣ ml̓ieres matres poſt partū ſtāt diu ad baptiſandū interim oppͥmūt vel ſuffocāt creaturā vberegroſſo. Dic modū lactandi Sexto accuſantſacerdotes vl̓ laicos in ꝑiculo pn̄t baptiſare. ſi errāt vel mutant baptiſmū. On̄dē for baptiſandi. Septima accuſatio ē qn̄ xp̄ianꝰ dormit iudea vl̓ agarena ꝯcipit parit. remanēt filiꝰ filia infideles. qꝛ pr̄ noncurat. tales reſurgēt in die iudicij ī etate. xxx.annoꝝ. cognoſcēt parētes. petēt iuſticiā adeo. caueatis. Tūc dānati faciūt plāctūdi. Quare vulua egreſſus ſū. vtinā ꝯſumptus eēm ne oculus me vi. Iob. vj Tercianatiuitas ē de adoptōe ſuꝑiori. Et iſta fit inbaptiſmo in creatura adoptat̉ legitimat̉vt ꝯſeqͣtur hereditatē ꝑadiſi. qꝛ ex pͥma natiuitate nec ex ſcd̓a acqͥrit̉ ius habēdi ꝑadiſūſꝫ ſolū ex iſta t̓cia natiuitate. dic̄ xp̄s Amēamē dico vob̓. niſi qͥs renatꝰ fuerit ex aqͣ ſpūſctō. p̄t intrare ī reg. dei Io. iij. De iſta natiuitate ē thema. Bonū erat ei ⁊c̄. i. nūqͣꝫ fuiſſet baptizatꝰ in a xp̄o fuit adoptatꝰ in filiuꝫ. ꝓpt̓ ingͣtitudinē de tāta gr̄a a xp̄o ſibi facta bonū fuiſſet ei ſi fuiſſet a xp̄o baptiſatꝰqꝛ ex hoc hꝫ maiorē penaꝫ. qꝛ qn̄ vita xp̄ianiē mala maiorē penā dānatiōis hꝫ qͣꝫ infidel̓ baptizatꝰ fuit. Nota ad miraculuꝫ qd̓legitur in vitaſpr̄m. liber ē approbatꝰ ex decreto Gelaſij pape de. b. machario. eundodeſertū inuenit antiqͥſſimū caput cuiuſdammortui. qꝛ ꝑſone ſpūales ſtatim cogitāt ſpūalia. ſecꝰ de ꝑſonis carnalibꝰ. ſic ille cogitauitde aīa illiꝰ capitꝭ di. Si ſcirē aīa hꝰ eēt in ꝑadiſo. tenerē caput iſtud reliquijs. ſi ī purgatorio orarē ipſa. ſi in inferno. vellē ſcirepctō ē. Et iſta cogitaret. ſubito aīa fuit incapite. locuta fuit ſibi di. Queras qꝛ ego re

ſpōdebo tibi. Tūc machariꝰ interrogauitdi. Cuiꝰ ꝯditōis fuerat. ſi xp̄ianꝰ vel paganꝰ.Rn̄dit fuit paganꝰ. Interrogatꝰ in loco3erat. Rn̄dit in inferno eternalit̓ dānatꝰ. eterat ꝓfundiꝰ in inferno qͣꝫ a celo vſqꝫ in terrā.Hoc intelligit̉ diſtantiā localē. ſed īmēſibilitatē ſeu immēſitatē penalē. Interrogatꝰ ſi erant aliqͥ ꝓfundiores. Rn̄dit ita Iudei.. qꝛ habuerūt ſcpͥturas ꝓphetascrediderūt. Interrogatꝰ ſi erant aliqͥ ꝓfundiores iudeis. Rn̄dit ſic. Mali xp̄iani reꝓbi. tantas receperūt a deo gr̄as tn̄ deummalis oꝑbꝰ negauerūt blaſphemauerunt. ex ingͣtitudine ſūt ꝓfūdiores. Notatehic bn̄ ad ꝓpoſitū. qūo pctm̄ ingratitudīs iude eſt magnū. em̄ Iudas recepiſſet adeotot gr̄as. tn̄ vendidit. Primo. qꝛ ſibi remiſit oīa pctā a pena culpa. remiſit ſibi mortēfilij regis ſcarioth. mortē pr̄is ſui quē occidit. inceſtū mr̄is quā duxerat in vxoreꝫ. vthr̄ in hyſtorijs. Itē declarauit ſibi ſcīam adp̄dicandū potentiā faciēdi miracula. fecitip̄m diſcipulū ſuū apl̓m ꝓcuratorē ſocietatis ſue. baptizauerat. ip̄m cōicauit alijs. Oēs iſte gr̄e aſſignant ſibi penā. bo erat ei ſi natꝰ .i. baptizatꝰ. fuiſſet. Etcordat ꝓph̓ia dd̓ in ꝑſona xp̄i di. Si inimicꝰmeꝰ male dixiſſet mihi: ſuſtiniſſem vtiqꝫ. Etſi is oderat me ſuꝑ me magna locutꝰ fuiſſetabſcondiſſem me forſitā ab eo. Tu ꝟo homovnanimis: dux meus notꝰ meus. Qui me dulces capiebas cibos: in domo dei ambulauimꝰ ꝯſenſu. Ueniat mors ſuꝑ illos: deſcēdant ī infernū viuētes ⁊c̄. pͣs. liiij. q. di.In hoc mūdo eſt aliqua pena ſibi ſufficiens. Moralit̓ ſuꝑ. Mecū dulces capiebas cibos. Nota de cōione ad quā om̄es tenētur. pueri etiā. xij. vel. xiiij. annoꝝ ī die paſce. De die dicit apl̓s. Paſca nr̄m immolatus eſt xp̄s. Itaqꝫ epulemur .ſ. cōicando. Dicunt aliqͥ. Nunqͥd meliꝰ eēt cōicare in die iouis ſctā. in hoc ſacr̄m fuit inſtitutuꝫ. adhuc homo ē in pnīa. Rn̄deo. decretalis dicit in paſca. qꝛ tūc debemꝰ cōicare. licet dicat in die paſce. Sed intelligat̉ de die paſce. pꝫ euidentiā facti. qꝛ papa fecit decretalē de facto. oꝑe declarat illa decretalis intelligit̉ de die paſce. qꝛ in die paſce conſecratplures hoſtias in pelui de auro. Qm̄ ſic̄ voxmea intrat in om̄ibꝰ auribꝰ vr̄is. Ita verbuꝫdei pr̄is in qͣlibet hoſtia ꝯſecrata. Et illa diepapa ꝯmunicat manibꝰ ſuis oēs venint