Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo .I.

fructꝰ viri iuſti ſic̄ ſcā ſcpͥtura dic̄ erit claritaſvn̄. Fulgebūt iuſti ſic̄ ſol. Matt. xiij. Scd̓sfructꝰ erit agilitas. qꝛ ita agiles erūt ſic̄ cogitatio nr̄a. Sic̄ dn̄o d̓r. qꝛ pꝰ reſurrectōeꝫſuā erat ita agil̓ apparebat diſcipul̓tibꝰ ī emaus. ill̓ erāt ī hirl̓m. Terciꝰ eritſubtilitaſ. qꝛ tūc erūt corꝑa ita turbida ſic̄ ſūt. ſed erūt valde ſubtilia. ſic̄ dn̄o d̓rintrauit ad ſuos diſcipulos ianuis clauẜ. qd̓ potuiſſꝫ feciſſe an̄ reſurrectōꝫ niſi ꝑml̓raculū. ſꝫ tūc fecit ſine miraculo. Quartꝰ īpaſſibilitas .i. ſanitas. qꝛ nec ī corꝑe nec in aīa eritinfirmitas. Primꝰ fructꝰ aīe erit cognitio deivn̄ apl̓s. Nūc cognoſco ex ꝑte. tūc āt cognoſcā ſic̄ cognitꝰ ſū. Ibidē. j. Coꝝ. xiij. Uidemꝰ nūc ſpeculū ī enigmate. tūc aūt facie adfaciē. Scd̓s eritd̓ hūanitate xp̄i ī gl̓a. qꝛ videbit iuſtꝰ deū ī natura hūana. hāc gl̓aꝫ habebūt angeli. Terciꝰ erit amor. qꝛ ſi aīa videret cogͦſceret diligeret. eēt totalit̓ btā. ſꝫamabit videbit cognoſcet. Un̄ dicēdo defructibꝰ corꝑis et aīe. veniemꝰ ad palmā ꝯtēplatōis Palma em̄ anguſta ē inferiꝰ ſuꝑiꝰ lata. ſic aīa vult aſcēdere ad deū dꝫ ſtricta gracil̓ ad oēs voluptates terrenas carnales affectꝰ ſuꝑiꝰ lata amorē celeſtiū. Quiaaīa qͣnto magis ſe extēdit amorē. tāto magꝭdilatat̉ ꝯtēplatōꝫ. Iſta palma hꝫ .vij. ramos. ſuꝑ vnūquēqꝫ ramū vnā auē vnumflorē Primꝰ ramꝰ ē ꝯſideratio ſui. qn̄ aīaſcīaꝫ ſuā bona fide exqͥrit ne ī ea aliqͥd r̄maneat qd̓ dei ocl̓os offendat. Un̄ Bern̄. Nēo abſqꝫ ſui cognitōe ſaluat̉. de mr̄ ſalutꝭ hūilitasorit̉ vn̄ hūilitas liberat. De pͣs. Hūiliatꝰ ſūet liberauit me. ſcd̓o ſaluat. pͣs. Qm̄ tu ppl̓mhumilē ſaluū facies ⁊c̄. Humilē ſpū ſaluabisTercio ꝟtutes ꝯẜuat. Un̄ Greg. Qui virtutes ſine hūilitate ꝯgregat qͣſi puluerē in ven portat. Bern̄. Hūilitas mr̄ eſt virtutū cinis ꝯẜuās ignē caritatꝭ. Suꝑ hūc ramū nidificat pauo. qꝛ tal̓ ē nature. qn̄ dormit denocte. ſi euigilauerit clamat. qꝛ credit ſe amiſiſſe ſuā pulcritudinē. ſignificat aīam que īhuiꝰ ſcl̓i tenebris dormit. ſꝑ timere debꝫ neſpēꝫ ſuā amittat .i. ne dona gr̄e a deo ſibi collata ꝑdat. et dꝫ clamare magno clamore qn̄ſentit ſibi aliqͥd inherere pctī. Suꝑ hunc ra naſcit̉ vnꝰ flos boni odoris et celeſtis coloris viola vocat̉. ſignificat humilitatemUn̄ in canticis. Nardꝰ mea dedit odorē ſuūNardꝰ em̄ q̄dā herba ꝑuula ē calide nature. ſignificat hūilitatē. Hūilitas em̄ mīme eſſe

pōt ſine calore caritatꝭ. Talis hūilitas magnū odorēdedit. Hec em̄ dei filiū ī terrā traxit. atteſtāte btā maria ꝟ̓gine. dic̄. Reſpexithūilitatē ancille ſue Hec em̄ fuit ſpālis ꝟtusꝓpt̓ quā deſcēdit in ipſā. qꝛ niſi humil̓ fuiſſetnūqͣꝫ dn̄s in ipſam deſcēdiſſet. Deus ſuꝑbisreſiſtit. humilibꝰ aūt dat gr̄am. j. Pe. v. Hūcflorē deſiderabat dauid cum orādo diceret.Aſꝑges me dn̄e iſopo. Hoc ſignificat iſopus qd̓ nardꝰ. Iſopꝰ purgat pectꝰ. hūilitaspurgat mentē ab omni inuidia malicia. Scd̓s ramꝰ ē ꝯpaſſio ꝓximi. qꝛ qn̄ aīa bona ſerena intētōe querit ne creatori ſuo diſpliceat. tūc ſtatim poſtqͣꝫ receꝑat hūilitateꝫ.tūc hūilit̓ deſcēdit ad imbecillitatē ꝓximorū eis ꝯpatit̉. Suꝑ hūc ramū nidificat yenaquedā auis. tal̓ nature ē iuxta mortuorūſepulturā inhabitat. qn̄ aliqͥs morti appropinqͣt. tūc ſentit a lōge clamat. Auis iſta ſignat aīam ꝯpaſſione plenā dꝫ cōmorari inter illos morte pctī mortui ſunt vt ip̄os adviā veritatis valeat reuocare. Et qn̄ ꝑceperit aliquē morti aīe appropinqͣre. dꝫ clamareclamore ꝯpaſſionis orōem lacrimaꝝ effuſionē. Suꝑ hūc ramū creſcit flos d̓r glay.Hic flos creſcit circa aqͣs. quē florē intelligunt̉ illi pctā deflent more fluentis aque.circa illos dꝫ aīa cōpatiēs cōmorari. Huncflorē deſiderabat Dauid dicebat. Exitusaquaꝝ deduxerūt oculi mei. Hūc etiā habebat Hieremias dicebat. Quis dabit capiti meo aquā. oculis meis fontē lacrimarū.vt plorare valeaꝫ interfectos ppl̓i mei die acnocte. Hiere. ix. Tales lacrimas dꝫ hr̄e anīa in cacumine palme ꝯtemplatōis deſiderataſcēdere. Suꝑ hūc paulꝰ aſcendit dicebatQuis infirmat̉ ego infirmor. qͥs ſcandalizat̉ ego vror. Si gl̓iari oportet in his infirmitatꝭ mee ſunt gloriabor. ij. Coꝝ. xj. Terciꝰ ramus eſt tꝑalis afflictio. qꝛ qn̄ fidelis aīa in ſtatu pnīe eſt ꝯſtituta oms afflictōes temporales patiēter tolerare conaturSuꝑ hunc ramū nidificat olor. alio noīecignꝰ d̓r. tal̓ nature ē qn̄ morti appropinquat ſuaue cantat. et ſignat in tribulationeſeu afflictione gaudentē. Suꝑ hunc ramuꝫꝯſcenderūt apoſtoli. de quibꝰ dictū ē. Ibantapoſtoli gaudentes a conſpectu cōcilij. qm̄digni habiti ſunt nomine Ih̓u cōtumeliāpati. Actuū. v. Super hunc ramum creſcitflos lilij. Unde ſponſus in canticis. Sicutlilium inter ſpinas: ſic amica mea inter filias