Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

ī maſcl̓ino genere. qꝛ vacce .i. ꝑſone ſpūalesꝑfecte dāt de lacte vbeꝝ veterꝭ noui teſtam̄ti p̄dicādo ⁊c̄. Tercia ibi. inſuꝑ pecora cāpi ſūt infideles. ſubijciūt̉ xp̄o ſiue velint ſiuenolint. lꝫ ip̄m negēt dicēdo. nolumus.Quarta ibi. Volucres celi .ſ. ꝯtēplatiui. volāt ī altū ad inſtar auiū. Quīta ibi. Et piſcesmarꝭ .ſ. negociatores Oēs iſti ſubijciunt̉ xp̄odn̄o. Ecce qͣre dicit. Dediſti ei ptātē oīs carnis. Hec ptās ei fuit data quā deꝰ pr̄ ī ꝯſiſtorio trinitatꝭ ordīauit eiꝰ filiꝰ incarnaret̉. tūcſil̓ ordīauit curiā ſui pͥmogeniti vt tales eētꝯſiliarij .ſ. pr̄iarche ꝓph̓e. apl̓i. eiꝰ milites ſuntmartyres camerarij ſcuti eri. vt daret eis vi eternā. qꝛ meritū paſſiōis hēmꝰ introitūad gl̓aꝫ quā amiſeramꝰ adā Auc̄tas. quosp̄ſciuit p̄deſtinauit ꝯformes fieri imagīs filij ſui. vt ſit ipſe pͥmogenitꝰ ī multis fr̄ibꝰ. Ro.viij. Sic̄ xp̄s ī ſua or̄oe petijt. x. clarificatōnes. ſic etiā poſtul auit ſuis a pr̄e ſibi creditꝭ ordinatꝭ p̄deſtinatōꝫ vt daret eis vitā eter. Et declarauit qͥd ē vita et̓na di. Hec ē vita et̓na vt cognoſcāt te ſolū veꝝ deū quē miſiſti ih̓m xp̄ꝫ. Cōtra errores iudeoꝝ ponūtſuā gl̓iaꝫ ī ip̄m leuiathan ī abūdātia bono tꝑaliū. Et agarenoꝝ. ponūt in melle.lacte. ī mulieribꝰ ꝟgībꝰ ⁊c̄. Cōtra qͦs dic̄ xp̄s ē vita et̓na. Nota. ſolū veꝝ deū. Suꝑ dic̄Arriꝰ hereticꝰ ſolꝰ pr̄ ē verꝰ deꝰ. dicit. ſo veꝝ deū. Sed nota. dictio excluſiuaſolū. pōt addi ſubiecto vl̓ p̄dicato. ita p̄tde ſubiecto vl̓ p̄dicato excluſo. Sic̄ ſi ego dicerē vni iurato hꝰ ville. vos ſolꝰ eſtis iuratꝰ .ſ.excludēdo alios. tūc eēt falſa. Sed a ꝑtedicati eēt vera. dicēdo. vos eſtis iuratꝰ ſolū .ſ.excludēdo alia officia. Et tūc eēt vera. Ideꝫde iſta. vt cognoſcāt te ſolū veꝝ deū. excludēdo hūanitatē. tūc ē vera. qꝛ pr̄ ē ſolū deꝰ. qͥa ē. Idē de ſpūſctō. ſed filiꝰ non ē deꝰ ſolūſed ē deꝰ. ſicut de illo eēt baliuꝰ iuratꝰnon ē veꝝ dicere. vos eſtis iuratꝰ ſolū. qꝛ etiāē baliuꝰ. In ꝯſiſtit gl̓ia. videre xp̄m verūdeū hoīeꝫ. Ecce quō petijt xp̄s gl̓iaꝫ ſuisp̄deſtinatis. Queſtio. ſi dicat̉. Quare oportebat petere ſi p̄deſtinati erāt. qꝛ p̄deſtinatōinfallibil̓ ē. Sed ſtulta ē hec queſtio.. qꝛſi aliqͥs dn̄s ordinauit facere aliqd̓ inſtrumē. ad qd̓ faciendū ſe p̄parat notariꝰ. recipit ꝑgamenū. īcauſtū ⁊c̄. Si diceret̉ notarioq̄re recepiſtis ꝑgamenū. calamuꝫ hmōi. reſponderet ideo. qꝛ alit̓ inſtr̄m p̄t ſcribi.Idē diuina p̄deſtinatōe. inſtrumenta qͥbꝰ

diuina p̄deſtinatio ꝯplet̉ ꝑficit̉. ſunt paſſio mors xp̄i. or̄o. bona oꝑa. bona vita homīspnīa. ꝯteri de pctīs. cōfiteri ⁊c̄. Iſta ſūt īſtrumenta qͥbꝰ p̄deſtinatꝰ venit ad effectū p̄deſtinatōis. Dicūt quidā. Quid oportet me facere pnīam. qꝛ ſi p̄deſtinaiꝰ ſum ⁊c̄. Dic quō ī libro vite ſcribit̉. talis erit ſaluꝰ. ſed etiā ponit̉ ratio .ſ. oꝑa via ex quibꝰ ſaluabit̉. Uerbigr̄a. Tal̓ ſaluabit̉. qꝛ ſtatim baptizatꝰ moriet̉Di dicat̉. Quid oꝑtet ip̄m baptizari. Rn̄detur. qꝛ illud cadit ſub p̄deſtinatōe. Itē tal̓ ſaluabit̉. qꝛ hūiliabit̉. tal̓ qꝛ reſtituet. Idē deſcitis. non ſolū ſcribit̉. tal̓ damnabit̉. ſed etiāſcribit̉ quare damnabit̉. Sciēs xp̄s p̄deſtinati venirēt ad gl̓iam ſuā or̄oempaſſionē. ideo orauit. Gregꝭ. in pͥmo dialogo. Ipſa eterni regni p̄deſtinatio ſic ē ab omipotenti deo diſpoſita. vt ad hāc electi ex labore ꝑueniant. quatinus poſtulādo mereantur acciꝑe quod eis omnipotens deꝰ ab eterno diſpoſuit donare. Moraliter. Sic̄ chriſtus curauit non ſolū de ſe. ſed etiā ſuis adꝓcurandū eis ſaluatōem. Sic quilibet dn̄s pater familias non ſolū tenet̉ ſaluare ſeip̄mſed etiā tenet̉ ꝓcurare ſaluatōem ſuis famulis et domeſticis. Inducant̉ dn̄i vt inducātſuos captiuos infideles ad baptiſmū. Itē filij famuli et ancille audiant miſſam.fiteant̉. cōmunicēt quolibet anno. Al̓s dicitſcriptura .j. Thimo. v. Si quis ſuoꝝ et maxime domeſticoꝝ curā non habet. fidē negauit. eſt infideli deterior Tercius punctꝰorationis xp̄i fuit allegatio prudens. Qm̄ ſicut dn̄i iuriſte quando volūt aliquid obtinere coram iudice. allegant ſua iura. pͥuilegia etꝯſuetudines. Sic xp̄s in ſua oratione allegauit. di. deo patri. Ego te clarificaui ſuperterrā .ſ. veritatē fidei homībꝰ dicēdo. opꝰ conſummaui qd̓ dediſti mihi vt faciā .ſ. paſſiōis.qꝛ eiꝰ paſſio iaꝫ incipiebat. qua peracta dixitCōſummatū ē. Ioh̓. xix. Pro ſe allegauit ſo obedientiā di. Manifeſtaui nomen tuuꝫhoībꝰ qͦs dediſti mihi de mūdo. Tui erantmihi eos dediſti. ẜmonē tuū ẜuauerunt ⁊c̄.Seqͥt̉. Uerba dediſti mihi dedi eis. ipſiacceperūt cognouerunt vere qꝛ a te exiui.crediderūt qꝛ tu me miſiſti ⁊c̄. vſqꝫ in finemvbi nobis in rōne exauditionis allegat credentiā obedientiā. Nota. Ego te clarificaui. qꝛ deꝰ pr̄ ante aduētū xp̄i cognoſcebatur ita diſtincte ſicut modo. nec etiam ſpūfſanctꝰ. Ideo petebat filiꝰ vt pater etiam ip̄m