Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

quā xp̄s fecit corā diſcipul̓ ſuis ī nocte paſſionis. Et ꝯtinent̉ tria pūcta in euāgꝭ .ſ. diſpoſitio ꝯueniēs. poſtulatio ſufficiēs. allegatioficiēs. Primo xp̄s diſpoſuit corpꝰ aīa ꝯuenient̓. Scd̓o poſtl̓auit ſufficient̓ Tercio alleganit prudēter. Hec tria dꝫ qͥlibet obẜuarein ſua or̄one ſi cupit a deo exaudiri Hec triaoſtendunt̉ ſubtilit̓ in themate ꝓpoſito. primūibi. Subleuatis ocul̓ ih̓s. ſcd̓m ibi. Dixit .ſ.or̄oem ſuā poſtulando pr̄i. terciū ibi. Uenithora clarifica filiū tuū. Ecce hic petitio ſufficiēs. Primo dico in ſctō euāgelio oſtēditur de deuota or̄one xp̄i diſpoſitio ꝯueniens ncc̄ia or̄oni .ſ. geſtꝰ corꝑis. Modꝰ ꝯueniens neceſſariꝰ or̄oni int̓ alias ē eleuare ocl̓osꝟſus celū.. qꝛ ẜm Damaſcenū. or̄o ē aſcēſus mētis in deū Cōuenit vt corpꝰ ꝯcordet aīa. Qꝛ ſic̄ aīa eleuat oculos ſpūales ī deū etiā corpꝰ eleuet oculos carnales ꝟſus celu. De hēmꝰ exꝑimētū ī natura brutꝭ aīalibꝰ. qn̄ ſūt in magna ncc̄itate. eleuāt ocl̓osꝟſus celū inſtinctu nature qͣſi petētes auxilium creatoris. Nota de hyſtoriā Iohelis. j.de magna ſiccitate fame fuit in t̓ra ꝓmiſſionis. intm̄ iumēta inueniebāt herbamad comedendū. nec aquā ad bibēdum. tantaerat ſterilitas ſiccitas fontiū. intm̄ aīaliaibant ꝯgregata qͣſi hoīes faciētes ꝓceſſioneꝫmugiētes. ꝟſus celū oculos leuantes qͣſi adeo auxiliū petentes. Dicit textꝰ. Beſtie agriqͣſi area ſitiēs imbrē ſuſpexerūt ad te. qm̄ ſiccati ſūt fontes aquaꝝ. ignis deuorauit ſpecioſa deſerti. Iohel̓. j. Nota. ſuſpexerūt .i. ſuiſum aſpexerunt.. qꝛ qn̄ ille hꝫ claues adpanes vel vinū eſt crudelis filijs et ẜuitoribꝰdn̄i. qꝛ vult eis dare panem nec potū. Remediū qd̓ habēt filij ſeruitores eſt recurreread pr̄em. Sic totꝰ mūdꝰ ē domꝰ dei. Ancillaſeu captiua cui dn̄s ꝯmiſit claues panis. vini fructuū ē natura. ſic em̄ ordinauit deꝰ manꝰ ſuas habeamꝰ oīa neceſſaria vite hūane. Nos ꝟo ſumꝰ filij et ſeruitores dn̄i qͥbꝰ qn̄qꝫ ancilla iſta .ſ. natura eſt aſpera et dura rudis. qꝛ vult dare vinū. aquā. blada. recurrendū ē ad pr̄em ſic̄ fecerūt aīalia. Ideꝫfecerūt aues. Un̄ ſemel deꝰ fecit Iob q̄ſtionēdi. Quis p̄parat coruo eſcam ſuam qn̄ pullieiꝰ clamant ad deū vagientes eo habeant cibos. Iob. xxxviij. Nota ſuꝑ hoc dicūtgloſe poſtille. coruꝰ eſt multū zelotipusvxore ſua. et qn̄ filij incipiūt hr̄e plumas. tūcplume ſunt qͣſi albe ad modū cineꝝ. tunc cor

uus dubitās an ſint filij ſui vult eis ꝓuidere. nec ꝑmittit mr̄ miniſtret eis cibū qͦuſqꝫ mutāt plumas efficiunt̉ nigri. interimtranſeūt plures dies. de viuūt tūc. dicūtſuſpiciētes ꝟſus celū clamāt. et deꝰ mittit eisroreꝫ de viuūt. De interrogauit deꝰ Iobdi. Quis p̄parat coruo ⁊c̄. Et neſciuit rn̄dereSed huic q̄ſtioni rn̄dit Dauid di. Qui datiumētis eſcā ipſoꝝ. pullis coruoꝝ inuocantibꝰ euꝫ. inſtinctu naturali. Qui .ſ. deus dat.Nota etiā hic dicit beatus Hieronymusſe inueniſſe in annalibꝰ hebreoꝝ de piſcibusmaris. decem dies an̄ diem iudicij leuabunt ſe ſuꝑ aquas maris clamantes verſus celū magnis clamoribꝰ quos nemo intelliget niſi deus. Quāto magis nos habemus rōem intellectū debemꝰ ad ip̄m recurrere in neceſſitatibꝰ noſtris ꝑiculis leuātesocl̓os noſtros verſus celū orādo ⁊c̄. Auc̄tas ignoremꝰ qͥd agere debeamꝰ ſolū habemus reſidui. vt oculos nr̄os dirigamꝰ ad te.Uerbū fuit illius ſancti Ioſaphat. ij. Paral̓.xx. Ideo Dauid. Ad te leuaui oculos meos⁊c̄. Hunc modū ſeruauit chriſtꝰ ī nocte paſſionis qn̄ iam iudei veniebant ad capienduꝫ. ipſe ſubleuatis oculis in celū dixit .ſ. or̄onem ſuā. dans nobis exemplū vt in nr̄is neceſſitatibꝰ et periculis idē faciamus. tn̄ nonſunt dimittenda oīa remedia naturalia ſi haberi pn̄t. ſi ꝟo hr̄i non pn̄t. debemꝰ recurreread deū nunqͣꝫ deficit. niſi ſit defectꝰ noſter.qꝛ eleuamꝰ oculos corꝑaliter ꝟſus ad celū ſed cor. immo ſunt multi dicūt Pr̄ nr̄ ore.vel Aue maria. et in corde cogitāt de coqͥnavel de taberna. hic ē vna de rōnibꝰ quare deꝰnon exaudit or̄ones noſtras. nec ꝓceſſionesquas facimus. qꝛ dicimus bn̄ or̄ones letanias ore corde. Oſtendo tibi dictū. qꝛ diſtincte et reuerēter ſupplicat̉ pape vl̓ regi. al̓sindignat̉ vel nihil obtinet̉. immo ſūt multiqn̄ habēt dicere officiū querūt locū inquietūvt habeāt occaſioneꝫ cogitādi que dicūtvt plateā. Secꝰ fuit antiquitus. tunc exaudieb̓ant̉ ſtatim a deo. et habebāt remediū nihil. immo malū multiplicatur. Ideoapl̓us. j. Corin. xiiij. Si orem lingua. ſuppletm̄. mēs mea ſine fructu eſt. Propter hoc dixit ih̓s iudeis orantibꝰ ſolū ore. Populuslabijs me honorat. cor aūt eoꝝ longe ē a me.Quia vnus cogitabat de coquina. alius detaberna. alius de foro ⁊c̄. Ideo ſine cauſacolunt me. id eſt ſine vtilitate. Matthei. xv.

D 4