Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

et furtū facit. ſanctꝰ Bern̄. dic̄. Quicqͥdclericꝰ de bonis eccl̓iaſticis p̄ter neceſſariūvictū veſtitū ſibi retinet. pauꝑibꝰ indigētibꝰ tribuit furtū facit ſacrilegiū. Et ml̓to plꝰ peccat dādo amicꝭ diuitibꝰ. ſꝫ bn̄ daredꝫ pauꝑibꝰ. ſi aliqͥs aliqͥd accepit. niſi inviā elemoſyne reſtituat. Eſſet em̄ neceſſariū clericꝰ hn̄s. c. florenos ī redditibꝰ. diſtaret. c. leucꝭ a ꝑentibꝰ ſuis. Ecce quō ſtrīgūt̉pn̄t em̄ clerici dicere illd̓ met verbū. Amicimei .i. ꝑentes. ꝓximi mei .i. diaboli ⁊c̄. Deſuꝑ dictis vide. xvj. q. j. ca. fin.. xij. q. ij. Gl̓ia Alia moralitas ē hūilitatꝭ laicis. vt intelligāt dicā vob̓ ꝑabolā. Si aliqͥs notabil̓ potēs ē in aliqͣ ciuitate aliqui agricolepauꝑes exurgerēt ī. potēs iſte miles poſſet eos occidere ſolo ꝟbo. diceret ne iſti moriant̉ iſta malicia. cedā ibo ad aliā ciuitatē. qͥd diceremꝰ de iſto. ꝟe tm̄ eſſet hūilisreputaret̉ ſibi ī ſtulticiā. ſic fuit hūilitas ih̓uxp̄i cuiꝰ poſſe ē tale poſſet illico ī momētototū md̓m deſtruere aliū facere. licꝫ maiores ciuitatꝭ hierl̓m exurgerēt ꝯͣ. tn̄ agricole ſūt eiꝰ reſpectu. licꝫ illos poſſꝫ occiderecedebat tn̄ recedebat a hierl̓m. Habetꝭ em̄exēplū morale. vt cedatꝭ inimico. ſumatꝭvindictā. iuxta illd̓. Si fieri pōt qd̓ ex vob̓ ē oībꝰ hoībꝰ pacē hn̄tes. voſmetip̄os defendētes chariſſimi. ſꝫ date locū ire. Scpͥtūeſt em̄. Mihi vindictā et ego retribuā dicitdn̄s. ad Ro. xij. No. defendēteſ .i. vindicātesnec ē tibi dedecꝰ cedere inimicis tuis. apuddeū. qꝛ honor ē hoī ſeꝑat ſe a ꝯtētiōibꝰ. oēsaūt ſtulti miſcēt̉ ꝯtumelijs. Prouer. xx. Sꝫapud ſtultos diceret̉ illd̓ dedecꝰ. ſꝫ in iudicio dei ab oībꝰ laudabit̉. Date locū ire. qͥaſcpͥtū eſt. Mihi vindictā ⁊c̄. qꝛ regula ē dei.Nulli vindicta cōpetit ſꝫ iuſticia. Et advide miraculū qd̓ habet̉. ij. dyalo. Erāt duoviri potētes ī eadē patria. vnꝰ erat nobilis ml̓tū famoſus. alter tn̄ erat ita famoſꝰ. ille arebat inuidia ꝯͣ aliū adeo ꝓpter inuidiā diffamabat aliū. intm̄ creuit īuidiaalteri munꝰ venenoſū pn̄tauit. Et dixit aliꝰmagnus. Ego cedā huic. dimiſit vicinūmutauit locū. Iſte inuidꝰ dicebat exultās. ego faciā illū etiā recedere ab illo loco. etſubito cogitaret. cecidit domꝰ eius ſupͣ. Ecce vīdicta dei. dixit xp̄s. dimitte mihi vidictā ego retribuā. qꝛ retribuit īcorꝑe aīa. gl̓ioſiꝰ ē exēplo dn̄i iniuriāinimicū cedēdo vincere qͣꝫ reſiſtēdo ſuꝑare.

vt inqͥt Gregꝭ. ē ꝯſiliū dn̄i. ꝑſequent̉vos ī vna ciuitate fugite ī aliā. Mat. x. Ecce pͥmā ꝑtē. Scd̓o tāgit̉ ī euāgelio diſcreta ꝯditio. qꝛ licꝫ tantā potētiā hret. voluit tn̄vti prudētia. rōnabil̓r voluit ꝑētibꝰ rn̄dere deberet ire ī iudeā. Dixit eis ih̓s.pus meū nōdū aduenit. tp̄us aūt vr̄m ſꝑ eſtꝑatū. pōt vos mūdꝰ odiſſe. me aūt oditqꝛ ego teſtimoniū ꝑhibeo de illo. qꝛ oꝑa eiꝰmala ſūt. Uos aſcēdite ad diē feſtū hūc. egoem̄ aſcēdā ad diē feſtū iſtū qꝛ meū tp̄s impletū ē. Hec dixiſſꝫ. ip̄e māſit ī galilea. Et xp̄s aſſerit qͣtuor ꝯditiōes prudētie reqͥrunt̉ ī oꝑe ꝟtuoſo meritorio .ſ. qn̄. vbiquō qͣre. qꝛ qͣꝫtūcūqꝫ bonū fiat. niſi diſcretefiat ē meritoriū vt dic̄ ſāctꝰ Anſelmꝰ. Uirtus ē qͥcqͥd boni diſcretōe fecerꝭ. Uirtusaūt īdiſcreta vicio reputat̉. Prīa prudētie ē tp̄s reſpicere .ſ. qn̄ .i. fiat debito tꝑeqꝛ dicere miſſā ꝟginis marie bonū eſt. ſꝫ ſi diceret̉ ī die venerꝭ ſancta vl̓ poſt prādiū pctm̄eſſet. qꝛ eſt tp̄us ꝯdecēs. Et d̓r. Tp̄usrn̄ſionē cor ſapiētꝭ intelligit. Omī negociotp̄us ē oportunitas. Eccs. viij. Hāc circūſtantiā ẜuauit xp̄s dicēs. Tp̄us meū .ſ. patiēdi a deo ordinatū. nōdū aduenit. de notafigurā Exo. xij. qn̄ dn̄s voluit liberare ppl̓mde dura ẜuitute egypti. p̄cepit eis decimadie pͥmi mēſis .ſ. marcij reciperēt agnū ſeruarēt ip̄m vſqꝫ ad diem. xiiij. mēſis.. xv. dieerat paſca. Dicit textꝰ. Decima die pͥmiſis tollat vnuſqͥſqꝫ domos familias ſuaſagnū. Erit aūt agnꝰ abſqꝫ macula maſculꝰanniculꝰ. Iuxta quē ritū ſumetis hedū. etẜuabitꝭ vſqꝫ. xiiij. diē mēſis huiꝰ. Immolabitqꝫ vniuerſa multitudo filioꝝ iſrl̓ adveſperā ⁊c̄. No. ibidē textū. fuit figura illiꝰagni innocētꝭ xp̄i. de Ioh̓.. d̓r. Ecce agnꝰdei. debuit tolli decima die mēſis pͥmi. ſic̄factū fuit ī die ramoꝝ. qn̄ receptꝰ fuit magno honore. fuit ẜuatꝰ vſqꝫ in diē iouis adveſperā. ꝟitas debebat correſpōdere figure. xp̄s ſciebat eſſe obſeruandū in oꝑeꝟtuoſo tp̄s debitū. illd̓ tp̄s nōdū venerat. dicebat. Tp̄s meū nōdū venit. qꝛ vſqꝫ adnonū diē debebat ire ad hierl̓m. tp̄s aūtvr̄m ſꝑ eſt ꝑatū. Sed ꝯͣ arguit̉. Certū eſt xp̄s ſolū ordinauit paſſioni ſue tempꝰdiē horā. ſꝫ etiā hoī. qͣre dic̄. Tp̄s vr̄mſemꝑ eſt ꝑatū. etiā certū habeat tēpusmoriēdi. iuxta illud Iob. xiiij. Breues dieste eſthomīs ſunt numerꝰ menſiū eius ap

C 3