Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Deripio

Corinthios. vj. Querite dn̄m inueniri pōt. qꝛ iudei q̄rebāt debito tꝑe xp̄m. inuenerūt. Scd̓o ī inueniēdo xp̄m ẜuādus eſt locꝰ. iſte locꝰ eſt iſte mūdꝰ. qꝛ niſi ī mūdo inueniat̉ gr̄aꝫ. poterit īueniriī alio gl̓iā. danati pn̄t xp̄m īuenire.qꝛ lōge a pctōribꝰ ſalꝰ. Nos āt ſumꝰ ꝓpe. Satis em̄ eſt ꝓpe aliū diſtat niſi tres paſſus ab eo. Et habes tres paſſus quibꝰ potesad xp̄m redire ip̄m īuenire. Et pͥmꝰ ē ꝯtritio. ſecūdꝰ ē ꝯfeſſio. tertiꝰ ē cōplementū pnīe eſt ſatiſfactio. Nūc ē tp̄us locꝰ. Et ideodauid in pͣs. cxliiij. ait. Prope ē dn̄s oībꝰ inuocātibꝰ. oībꝰ inuocatibꝰ in ꝟitate. Uidete cōcordēt oris ꝓlatio cordis ꝯtritio ſatiſfactio. qꝛ iſtiſt̓ tres paſſus. Tertioẜuandꝰ ē modꝰ q̄rēdo xp̄m. ille modꝰ ē recedere a pctīs. qꝛ dic̄. Derelinqͣt impius viāſu ā. vir iniquꝰ cogitatōes ſuas. reuertat̉ad dn̄m miſerebit̉ eiꝰ Iſa. lv. ibi tāgit ꝓph̓amodū q̄rendi xp̄m. Qui has tres ꝯditōesẜuauerit īueniet xp̄m. Ueniamꝰ ad tertiāꝑtē euāgelij eſt de illuſtratiōe credētiū ſpirituali. de loquit̉ thema. d̓r in euāgelioIn die magno feſtiuitatꝭ ſtabat ih̓s clamabat di. Si quis ſitit veniat ad me bibat.Qui credit ī me. ſic̄ dicit ſcpͥtura. flumīa devētre eiꝰ fluēt aq̄ viue. Hoc aūt dixit de ſpūſancto quē accepturi erāt credētes ī. Declaremꝰ illud magnū feſtū. qꝛ ad lr̄am feſtūtabernaculoꝝ qd̓ incipiebat. xv. ſeptēbris.etiā hodie ẜuāt iudei illd̓ feſtū. durabat illud feſtū. viij. diebꝰ. pͥma dies erat colēda.ſꝫ poſtea vſqꝫ ad octauū diē poterāt laborare. ſꝫ octauꝰ dies erat ſanctiſſimꝰ. et de eſttextꝰ Leuit̓. xxiij. vbi d̓r. Dies octauꝰ erit celeberrimꝰ atqꝫ ſanctiſſimꝰ. offeretis holocauſtū dn̄o. Et ī iſto vltīo die ih̓s clamabatqꝛ dicit euāgeliū. In die magno. ille eratoctauꝰ ẜm lr̄aꝫ. Sꝫ moralit̓ eſt notādū ſic̄ ſupͣ ꝟtutes morales ſūt theologicales.ſic etiā ſuꝑ intellectꝰ morales ſūt theologicales. allegoricꝰ ſenſus exponit illd̓ qd̓ debemꝰ credere. ſic rn̄det fidei. Tropologicus rn̄det charitati. Anagogicꝰ ſpei.videte. In v̓bis iſtꝭ euāgelij facio iſtos tresintellectꝰ. Et pͥmꝰ erit pͥncipalit̓ allegoricꝰUn̄ qͥd eſt iſtud feſtū. vij. dieꝝ dies vltīꝰ xp̄s clamabat. Iſtud feſtū ē qͣdrageſima. hꝫ ſeptē ſeptimanas qͣs illis ſeptē diebꝰparare poſſuꝫ. Nouiſſimꝰ dies ē feſtū paſceHec ſolēnitas qͣdrageſime durat ſeptē ſepti

manis p̄cedētibꝰ quēadmodū illd̓ feſtū p̄cedebāt ſeptē dies. ī illo magno die clamatxp̄s ad inuitandū nos ad cōionē dicēs illd̓Can̄. v. Comedite amici bibite inebriamini chariſſimi. Nota amici qꝛ oportet ſitamicꝰ ille dꝫ comedere. vt .ſ. ſit ī gr̄a tunclinebriat̉. qn̄ oīa tꝑalia poſtponunt̉ et totalit̓qͥeſcit in xp̄o. et iſtud ē intellectꝰ allegoricꝰ.Aliꝰ ſenſus ē moralis tropologicus. ẜmiſtū intellectū iſtud feſtū ē vita ſcā quā debemꝰ hr̄e. Septē dies ſūt virtutes morales ettheologicales ſeptem .ſ. fides. ſpes. charitas.prudētia. ī ꝑiculis. iuſticia tꝑantia ī ꝓſperꝭ fortitudo ī aduerſis. Ultimꝰ dies eſt diesmortis qn̄ xp̄s vocat ad gl̓iā ꝑadiſi. Ei d̓rUenite ad me oēs laboratꝭ onerati eſtis ego reficiā vos. inuenietꝭ requiē aīabusvr̄is. Mat. xj. Tertiꝰ intellectꝰ ē anagogicꝰvt ſic feſtū ſignificat duratōꝫ mūdi. diesſeptē ſignificāt ſeptē etates. Prīa ab adā vſqꝫad noe. Scd̓a a nōe vſqꝫ ad abraā. Tertiaab abraā vſqꝫ ad moyſē. Quarta vſqꝫ ad dauid. Quīta vſqꝫ ad trāſmigratōeꝫ babilōis.Sexta vſqꝫ ad xp̄m. Septima vſqꝫ ad finēmd̓i. Ultimꝰ erit dies iudicij erit magnꝰ. xp̄s ſtabit alte clamabit eſuriētibꝰ ſitiētibꝰ iuſticiā his a dextrꝭ erūt dicēs. Uenite bn̄dicti pr̄is mei. Math̓. xxv. ſꝫ alijs dicet. Diſcedite a me maledicti ⁊c̄. Et de bonis dixit. de ſpū accepturi erāt ⁊c̄. Iſti talesaccipiēt in md̓o gr̄aꝫ. ī alio gloriā. Feria tertia poſt Iudica.Emo pala loquenbat̉ de illo ꝓpter mētū iudeoꝝ. originalit̓ Ioh̓. vij. recitatiue ī euāgelio hodierno Un̄ in iſto euāgelio hodiernoon̄dunt̉ nob̓ tria de ih̓u xp̄o habuit interiudeos tꝑe ſue paſſiōis .ſ. Stricta afflictio. Diſcreta conditio. Secreta defenſio.Et de vltimo loqͥt̉ thema. Quia aliqͥ credētes in occulte defendebāt. Qꝛ nemo. ſuꝑple credētiū palā loq̄bat̉ de illo .i. illo. licꝫalij loq̄rent̉ palā. tn̄ illo. ſꝫ bn̄ ꝯͣ illum. Primū qd̓ tāgit̉ in euāgelio de xp̄o. ē ſtri.cta afflictio. habebat em̄ ſtrictā afflictiōeꝫ exꝑte oīm ſcꝫ amicoꝝ aliorū. de fit mētioin pͥncipio euāgelij. d̓r. Ambulabat ih̓s īgalileā. em̄ volebat ī iudeā ambulare. qꝛreqͥrebāt iudei int̓ficere. Erat aī ꝓxio

t aūt īE 2