Sermo. II.

celi ⁊ terre ⁊c̄. Sꝫ ibi qn̄ dicit ſctōꝝ cōioneꝫintelligatis .i. ſacramētoꝝ. ⁊ iſti articuli nonpereūt ſimpl̓r. dicunt̉ tn̄ ꝑire qn̄ xp̄ianus hꝫbn̄ in corde ſꝫ nō ī ore. qꝛ tūc modico ad medicū ꝑibūt. Et ſi vultis hͦ meliꝰ videre. ponā vnā candelā accēſaꝫ in aliqͣ lucerna in qͣnō ſit aliqd̓ ſpiramē. clarū eſt ꝙ modico admodicū extīguet̉. Ita ē de fide. Nā cor hoīseſt lucerna. ⁊ fides ē cādela. Quia in pͣs d̓r.Illuminas lucernā meā dn̄e ⁊c̄. ⁊ qn̄ venisad demōſtrationē ⁊ titubationē incidis ī hereſim. Quid eſt gͦ fiendū. Dico vob̓ ꝙ in qͦlibet mane cū es indutꝰ ⁊ caligatꝰ flexis genibus dicas ſel̓ credo ī deū. ⁊ idē de ſero an̄qͣꝫſis ī lecto. ⁊ cū ꝓteſtatōe dicēdo. tūc reſpiratcandela ⁊ lumē ꝯſeruat̉. Et cū venerit ꝓditor ille antixp̄s tūc ſtabis firmꝰ. et an̄ ꝑmittes te fruſtari an̄qͣꝫ ſibi ꝯſentires. Iſta gͦ miſericordia liberalis ē neceſſaria ⁊ alijs ⁊ nob̓qm̄ aīe ſue dꝫ qͥlibet miſereri. ⁊ hͦ ē qͥntū fruſtū .ſ. miſcd̓ia liberal̓. ¶ Sextū fruſtū ē beniuolētia ꝟtualis cū dic̄ ibi. Illi gͦ hoīes cūvidiſſent ſignū qd̓ fecerat dicebāt qꝛ h̓ ē ꝟeꝓph̓a qͥ vēturꝰ ē in mūdū .ſ. facere gr̄as. recognoſcēdo bn̄ficia. Ita ſꝑ poſt comeſtiōꝫ ⁊c̄.⁊ an̄ prādiū debetis gr̄as agere deo. Et id̓oip̄e an̄ accipiēs panes bn̄dixit. Nā xp̄s anteintroitū mēſe ſꝑ faciebat ꝟſuꝫ ex pſalmiſta.Oculi oīm ī te ſperāt dn̄e. ⁊ tu das eſcā illorū in tꝑe oportuno. Aꝑis tu manū tuā. ⁊c̄.Qꝛ eſca corꝑalis fuit venenata ꝑ diabolū. ⁊id̓o dꝫ poni medicina ſeu tyriaca ꝯͣ venenūſaltē ad minꝰ dicēdo ih̓s. ſi aliā or̄oneꝫ ꝓptertuā guloſitatē nō potes facere nec dicere. etī fine ſil̓r deū laudare debes. Uidi in ꝑtibꝰlōbardie ꝙ ī quodā hoīe erāt bn̄ qͥngēti diaboli ⁊ q̄ſiui cur intrauerūt. et pl̓es rn̄debātdicētes. ꝙ comedēdo vl̓ bibēdo ⁊ n̄ faciēdoor̄oneꝫ vl̓ ſignū ſcē crucis. Et circa hͦ refertbeatꝰ Gregꝭ. in pͥmo dialogoꝝ. ꝙ in qͦdā monaſterio monachaꝝ ī orto erat lactuce multe. ⁊ vna ip̄aꝝ monachaꝝ deſiderio momordit ī vnā illaꝝ. ⁊ n̄ dixit ih̓s. ⁊ ſic comedēdointrauit diabolꝰ ī corꝑe ip̄iꝰ. Et diabolꝰ iſteꝯiurabat̉ ꝑ vnū ſctm̄ hoīem. ⁊ dicebat. Dimittas me ego nō hēo culpā. qꝛ erā ſupͣ lactucā. ⁊ ip̄a comedēdo poſuit me intra ſuuꝫcorpꝰ. Et iō ꝓuidit nob̓ xp̄s dādo nob̓ exemplū qn̄ eleuauit ocl̓os ad celū ⁊ dixit. Oculioīm ī te ſperāt dn̄e ⁊c̄. in pͣs. cxliiij. ExaltaboIdē in fine prādij vl̓ cene. Nā d̓t ſeūs Matheꝰ. ꝙ ī die cene hymno dicto exierūt ipſi in

montē oliuaꝝ ⁊ tūc dixerūt. Memoriā fec̄mirabiliū ſuoꝝ miſericors ⁊ miſerator dn̄seſcā dedit timētibꝰ ſe ⁊c̄. Et iō teneatꝭ iſtā regulā vt recogͦſcatꝭ dei bn̄ficia. Et iō d̓r. j. adChi. iiij. Cibos deꝰ creauit ad ꝑcipiēdū cūgr̄arūactiōe fidelibꝰ. ⁊ his qͥ cogͦuerūt ꝟitatē. qꝛ oīs creatura dei bona. ⁊ nihil abijciendū qd̓ cū gr̄aꝝactiōe ꝑcipit̉. Sanctificat̉ eīꝑ v̓bū dei ⁊ or̄oneꝫ. Ecce gͦ h̓ ſextū fruſtū. etiō colligite poſtqͣꝫ nō fuiſtis ī illo prādio.¶ Dominica quarta in quadrageſima.Sermo. ij.Abet quinqꝫ panes ordeaceos ⁊ duos piſces Io.hvj. Quilibꝫ dn̄s ſiue pr̄familias tenet̉ de iure naturali pōtificali ⁊ etiā imꝑialiſuis ẜuitoribꝰ ⁊ domeſticꝭ ſufficiēt̓ ꝓuidere.j. Thy. v. Si qͥs ſuoꝝ ⁊ maxīe domeſticoꝝcurā nō hꝫ. fidē negauit ⁊ ē infideli deterior⁊c̄. Summꝰ itaqꝫ pr̄familias dn̄s ih̓s qͥ nōvenit legē ſoluere ſꝫ adimplere. ſufficienteꝫīmo reuera ſuꝑabūdātē fec̄ ꝓuiſionē ꝓſuisẜuitoribꝰ ⁊ domeſticꝭ. Nā hꝫ qͥnqꝫ panes ordeaceos ⁊ duos piſcēs. qͥ ſufficiūt abūdātiſſime. vt ī euāgelio hodierno myſtice deſigͣt̉.¶ Primus eſt corꝑalis¶ Secūdus penitentialis¶ Tertius ſacramētalis.¶ Quartus doctrinalis¶ Quintus celeſtialisDe qͥbꝰ dicit thema. Hꝫ qͥnqꝫ panes ⁊c̄. iuxta intellectū allegoricū. De pͥmo pane corporali qͦ intelligit̉ oīs humanꝰ victꝰ ordeaceus ē ꝓpt̓ aſperitatē exteriorē .ſ. in acqͥrēdoGen̄. iij. In ſudore vultꝰ tui veſcerꝭ pāe tuodonec reuertaris in terrā de qua ſumptꝰ es.Hūc merent̉ veri ẜuitores dei. qui .ſ. faciūt̉volūtatē dei obediētes mādatis eius. Quare petimꝰ in or̄one dn̄ica. Fiat volūtas tuaſicut in celo ⁊ in terra. panē ⁊c̄. Dic exemplūde ſutore ⁊ cōpatre. De ſcd̓o. Panis penitētialis ē qͥ ex vili materia .ſ. ex pctōꝝ recordatiōe ꝯficit̉. Ordeaceꝰ qͥdē ⁊ aſper eſt ꝓpt̓ dolorē ꝯtritōis. Ordeaceꝰ ⁊ aſper ex rubore cōfeſſiōis. ex labore ſatiſfactōis. Dic exēplū demuliere dānata ex rubore ꝯfeſſionis. ps. xlj.Fuer̄t mihi lacrime mee paneſ die ac nocteEzech̓. iiij. qͣſi ſb̓cinericiū ⁊ ordeaceū panēcomedes. De t̓tio. Pāis ſacr̄al̓ qͥdē ex puriſſima mat̓ia ꝯfectꝰ fuit ī vtero v̓ginali ꝑ ſpm̄ſctm̄. īmo ẜm theologiā ī celo genitꝰ. ī vtero