Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

cite fructus dignos pnīe. Et vade et amplius noli peccare. qd̓ fuit thema. Dominica quarta qͣdrageſime. Letare. Sermo.Olligite que ſuCperauerāt fragmēta. Io. vj. Et of-ficialit̓ ī euāgelio hodierno. Un̄ſanctū euāgeliū hodiernū de p̄dicaturꝰ ſūfac̄ mētiōꝫ cuiuſdā ſolēnis ꝯuiuij qd̓ ī deſerto fecit papa ih̓s xp̄s. d̓r magnū reſpectu faciētis .ſ. xp̄i. ſcd̓o reſpectu īuitatoꝝ. qꝛ apl̓iml̓ti alij. tertio etiā reſpectu eiꝰ de comederūt. qͣrto reſpectu ml̓titudinis. Nos tn̄ nonfuimꝰ digni ī illo ꝯuiuio vt comederemꝰde ill̓ magnis panibꝰ integrꝭ. qꝛ licꝫ diu ſit illud cōuiuiū ē celebratū. tn̄ adhuc remanēt fragmēta ī hiſtoria euāgelij. dicit xp̄s.Colligite ⁊c̄. Ita dicūt magni dn̄i ẜuitoribꝰpꝰ prādiū. Et dicit thema. Colligite ⁊ē̄. poſtqͣꝫ fuiſtꝭ in prandio illo ꝑqͥritemēſam. Et iſta mēſa ē hiſtoria euāgelij ſiueeuāgelical̓. Colligamꝰ incipiamꝰ ab vnocapite mēſe ad alid̓ reꝑiemꝰ ſex fragmēta. Primū eſt obſeruātia penitētialis. Secundū eſt prudētia intellectualis Tertiū eſt ordinatio regularis. Quartū eſt cōfidentia diuinalis. Quintū eſt miſericordia liberalis. Sextū eſt beniuolētia virtualis.Primo tāgit̉ obẜuātia penitētialis .ſ. facere pnīaꝫ pctīs ī capite mēſe .i. hiſtorie euāgelij. ibi. d̓r. Abijt ih̓s trans mare galileeqd̓ ē tiberiadis. ſequebat̉ ml̓titudo magna. qꝛ videbāt ſigͣ ſuꝑ his qui infirmabant̉Abijt ih̓us in montē ſedebat ibi diſcipulis ſuis. Erat aūt ꝓximū paſca dies feſtꝰiudeoꝝ Uideamꝰ ſi reꝑiemꝰ aliqd̓ fruſtū panis bonū. dic̄ tꝑe ih̓s p̄dicabat ī terra ꝓmiſſiōis iuit de ciuitate ī ciuitatē. de villa in villā caſtra loca etiā interdū permare. pl̓ima turba ſeq̄bat̉. Et pl̓ibusrōnibꝰ. Et pͥma ē ꝓpter charitatē ſpūaleꝫ eſt melior. Scd̓a ꝓpter deuotionē ih̓uxp̄i eiꝰ ꝟboꝝ. eſt mirū. illa v̓ba exibāt ore dei īcarnati magno ſapore ī corda hoīm. Aij ſequebant̉ ꝓpt̓ neceſſitatēcorꝑalē vt infirmi qꝛ curabat eos ꝟbo et tactu ſic̄ ſibi placebat. Et iſtā tertiā rōeꝫ tenettextꝰ ibi. Seq̄bat̉ ⁊c̄. Alij ſeq̄bant̉ ꝓpt̓curioſitatē mūdanā ſolū vt viderēt miracl̓a faciebat. Alij ꝓpter malignitatē diaboli-

vt phariſei vt ſi aliqd̓ v̓bū poſſet ī eo rep̄hēdi. Et ſeq̄bat̉ ml̓titudo magͣ. Et dic̄textꝰ erāt qͥnqꝫ milia. Ueꝝ dic̄ ſanctꝰ Matheꝰ maſculi. ſic cōprehēdebant̉ ml̓ieresneqꝫ mīores pueri. poterāt eſſe. x. vl̓. xx.milia. his facit mētiōꝫ ſctm̄ euāgeliū quierāt. xx. annoꝝ vltra. qꝛ illi ſolū nūerabāt̉. ſic nūerabant̉ ī veteri teſtamēto. ẜm qd̓ habet̉ Nu. j. ij.. iij. c. Et ih̓s xp̄s ſedit in mōte.Sꝫ videamꝰ ſi reꝑiemꝰ aliqd̓ fruſtū nob̓ certe ſic. ſi diſcooꝑiamꝰ mappas mēſereꝑiemꝰ obſeruāttā pēitētialē ſeu pnīaꝫ. qm̄dic̄ euāgeliū ih̓s xp̄s trāſiuit mare. poſtqͥeuit ī mōte. mare ſignificat pnīaꝫ. qꝛ d̓rmare ab amaritudine qͣſi amarū. ē pnīa.cuiꝰ oꝑa ſunt oīa amara. Et pͥmū in pnīa ēꝯtritio. Et illa ē amara pꝫ. qꝛ nihil alid̓ ē qͣꝫdolor de pctīs p̄teritꝭ. Scd̓m ī pnīa ē ꝓpoſi hr̄e ampliꝰ peccādi. ē amaꝝ. qꝛ ē ꝯͣtuā malā ꝯſuetudinē. Tertiū ē cōfeſſio eſtamara. amaꝝ ē tibi ꝯfeſſor te hēbat bono videat cognoſcat tuā verecūdiāinfamiā. Quartū ē afflictio. ſic̄ eſt ieiunare.ciliciū portare. v̓berare ſe diſciplīs ſil̓ia dormire ī lecto. iſta oīa ſūt amara.Idē ī or̄onē. ſic̄ ille ē in tormētꝭ hꝫ manus eleuatas. lapis attrabit corpꝰ ꝟſus t̓rāita ī or̄one. corpꝰ ē lapis vt habet̉ Sap̄.ix. Corpꝰ em̄ qd̓ corrūpit̉ aggͣuat aīaꝫ. depͥmit t̓rena inhabitatio ſenſum ml̓ta cogitā ⁊c̄. Itē dare elemoſynā durū et amaꝝ eſt.dādo pauꝑibꝰ reſtitutōꝫ facere de mal̓ ablatis. ꝑcere inimicꝭ. remittēdo īiurias. ama ē. Sꝫ cōicare qd̓ ē vltimū dulce ē. ſꝫ ꝓpt̓memoriā paſſiōis xp̄i videt̉ amaꝝ. dixitdeꝰ. eēt agnꝰ comedēdꝰ cōmoderēt lactucis agreſtibꝰ. Exo. xij. Cōcordat ſāctus paulꝰ di. Quotiēſcūqꝫ māducabitꝭ pa hūc calicē bibetꝭ. mortē dn̄i annūciabitis ⁊c̄. j. Coꝝ. xj. Mare ſignificat pnīam.Et dic̄ Iſa. in cātico. Dn̄e ſi ſic viuit̉. ī talibus vita ſpūs mei. corripies me viuificabis me. ecce ī pace amaritndo mea amariſſima ⁊c̄. Iſa. xxxviij. Amara ē ad cor .ſ. adꝯtritōꝫ. amarior ad os .ſ. ꝯfeſſionē. amariſſima ad corpꝰ .ſ. ad ſatiſfactionē fiēdāEcce mare. Sed illi tranſeūt mare cuꝫxp̄o obtinēt aſcēdere ad montē. id eſt ad celum. aliter poſſumꝰ aſcēdere niſi per penitentiā. Uideats ergo fructū pnīe. Et id̓odauid ī pͣs. Dn̄i ē terra. Ibi. Quis aſcendetin montē dn̄i. aut qͥs ſtabit ī loco ſancto eiꝰ.

3 4