Sermo .II.
¶ Quintū opus fuit pia ſiue ſancta deſcenſio .ſ. aīe ad lymbū ſctōꝝ patrū. ac ſi rex iret ꝑſonalit̓ ad captōeꝫ ꝓ liberatiōe captiuoꝝ. qͥbꝰ ip̄e miſericordit̉ ꝑceret. cū tn̄ poſſet mittere michaelē vl̓ aliū. Ecce opꝰ ſingl̓are. de qͦZach̓. ix. Tu ꝟo in ſanguīe teſtī tui emiſiſtivinctos tuos d̓ lacu in qͦ nō erat aqua. Dn̄efac etiā h̓ ī patria tua. Nota quō xp̄s voluitdeſcēdere ad ſanctos qͥ erāt in lymbo. Quierāt pr̄es xp̄i ẜm hūanitatē ip̄os honorādo⁊ exēplū nob̓ dādo honorādi parētes ī hocmūdo. ⁊ deſcēdēdi ad eos ſi ſunt ī purgatorio ꝑ ſuffragia. cōplēdo teſtamēta. qͥ ſtatimſentiūt refrigeriū. Auto. Qui ẜm ſpm̄ ſūt q̄ſūt ſpūs ſentiūt. Ro. viij. Al̓s ꝯquerūt̉ ⁊ petūt iuſticiā. Iō dicit ſcpͥtura. ij. Mach̓. xij.Sācta gͦ ⁊ ſalubris ē cogitatio ꝓ defunctꝭexorare. vt ⁊c̄. ¶ Sextū opus mirabile fuitvera reſurrectio .ſ. in die paſce. qn̄ aīa d̓ lymbo redijt ad corpꝰ ⁊ ſurrexit d̓ ſepulcro. Dicquō in paſſiōe hūanitas fuit diuiſa. ſꝫ nō diuinitas. Ad hͦ declarandū nota ſil̓itudinē d̓pomo. qͦ diuiſo ī duas ꝑtes. nō diuidit̉ odorUel nota ſil̓itudinē in ſplēdore de criſtalloSic cogitate ꝙ xp̄i hūanitas ſit vt petia decriſtallo plēa diuinitate ex ꝯiūctiōe ꝑſonaliqͣ diuiſa ſplēdor diuinitatꝭ r̄māſit cū vtraqꝫꝑte .ſ. cū corꝑe ī ſepulcro. et cū aīa in lymbo.ꝓpter qd̓ vtrūqꝫ hēbat poſſe in infinitū reſurgēdi. Iō xp̄s Ioh̓. x. Nemo tollit aīaꝫ meāa me .ſ. me inuito. ſꝫ ego pono eā. ⁊ poteſtatēhabeo ponendi aīaꝫ meā. ⁊ poteſtatē habeoiteꝝ ſumēdi eam. Iō dn̄e qͣnta audiuimꝰ ⁊c̄.Fac etiā h̓ in patria tua. vt ſcꝫ corpꝰ noſtrū⁊ aīa reſurgāt moralit̓. Corpꝰ aūt pctōris iacet mortuū in ſepulcro pctī mortalis. ⁊ aīa īinferno ſepulta .i. ꝯdemnata. ſꝫ reſurgūt virtute diuina. qn̄ aīa dimittitt pctm̄ ſuꝑbie vl̓auaricie vel luxurie ⁊c̄. Tūc corpus recipitaīaꝫ qn̄ eiꝰ imꝑio hūiliat̉ ⁊ facit oꝑa miſcd̓ieAuc̄tas. Quō xp̄s ſurrexit a mortuis ꝑ gloriā pr̄is. ita ⁊ nos ī nouitate vite ambulemꝰad Ro. vj. ¶ Septimū opꝰ ⁊ cōpletiuū aliorū fuit alta aſcēſio. qn̄ corā ꝟgīe mr̄e apl̓is ⁊diſcipl̓is aſcēdit ī celū. Io. xvj. Exiui a pr̄e⁊ veni in mūdū. ⁊ iteꝝ relinqͦ mūdū ⁊ vadoad patrē. Dn̄e fac ⁊ h̓ in patria tua. Dic quōbis in die debemꝰ aſcēdere in celū. nō corꝑeqꝛ vſqꝫ ad diē iudicij corpus nō pōt aſcēdere in celū. ſꝫ ſpū .ſ. mane ⁊ ſero orādo. qͥa or̄oeſt aſcenſus mētis in deū. vt dic̄ Damaſcenus. Dic modū orādi ad inſtar illius qͥ vult
ſupplicare pape vel regi cui ſunt tria neceſſaria. Primo vt camera ſibi aperiat̉. Secūdoeſt ſibi neceſſariū vt exhibeat reuerētiā regiTertio vt dicat ſuā ſupplicationē. Sic cruxchriſti clauis eſt paradiſi. vt dicit Rabanusque aperit portā camere chriſti. Oſtēde modū ſignificandi. vel extende manꝰ in modūcrucis vt moyſes faciebat ⁊ ſacerdos ī miſſa. Deinde ingreſſo ſpū capite diſcoopertoetiā genubꝰ flexis ponat ſe ad pedes ih̓u xp̄iſ. cogitādo cū quo loquit̉ homo. Deinde p̄ſenta tuā ſupplicationē. ſcꝫ orationē. Idemdicendum cum quis orat deum aut virginem ⁊c̄. Dic cōtra illos qui orant ſe induēdo ⁊ calciādo. Ideo apl̓us. j. Coꝝ. xiiij. Siorē līgua. ſpūs meꝰ orat. mens aut mea ſinefructu eſt. Qui ſubdit. Quid gͦ eſt. Oraboſpū. orabo ⁊ mente. Pſallam ſpū. pſallam etmente. Exemplū pulchrū vide de oratōne.pͥmo lib̓. apū. xij. ca. d̓ comite campanie quidiſpoſuit ꝓ ſe oraturū.¶ Sermo ſecūdus.Raſiens per meCdium illoꝝ ibat. Luce. iiij. Sanctum euangeliū hodiernū declarat nobis vnā pulchrā defenſionē quam fecit chriſtꝰ ꝯtra vnā malā cōcluſionē vl̓ rep̄henſionē quā fecerūt ſibi iudei ciuitatis nazareth. Pro quo ſciendū ꝙ xp̄s ī ſua puericia fuit nutritꝰ in ciuitate nazareth quouſqꝫhabuit. xxx. annos vbi nō p̄dicauit nec miracula fecit. ſꝫ viuebat inter eos multū deuote. vtens vt dicunt doctores lr̄ales. arte ſeuofficio ioſeph. Et qꝛ in nazareth fuit nutritus ⁊ tm̄ moratꝰ. id̓o vocat̉ ih̓s de nazareth.Math̓. ij. Ueniēs .ſ. de egypto hītabat ī ciuitate nazareth. Poſt baptiſmū quē a ioh̓eſuſcepit. ⁊ quadrageſimā quā ieiunauit iuitcapharnaū. ibi incepit p̄dicare et miraculafacere. Mat. iiij. Relicta ciuitate nazareth.venit ⁊ habitauit ī ciuitate capharnaū maritima. Exinde incepit p̄dicare. Predicatioem̄ xp̄i ⁊ miracula diuulgabant̉ ꝑ totā terrā⁊ fama venit in nazareth. ꝓpt̓ qd̓ illi de nazaretherāt indignati ꝯͣ eū. qꝛ ibi nō fecerat miracula illa. deinde xp̄s venit ī ciuitatē nazareth. Rectores aūt ciuitatꝭ ⁊ etiā alij de ciuitate indignati ꝯͣ xp̄m. dixerūt ſibi. Quare inalijs ciuitatibꝰ faciebat miracula ⁊ nō ī ciuitate ſua nazareth vbi erāt tot infirmi. Xp̄saūt defendit ſe tripliciter. ſcꝫ