Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria quinta poſt Reminiſcere

bus qͣꝫ ego. tn̄ ē cōuerſus. qꝛ fecit pnīam. itafuiſſet me ſi penituiſſē. Idē auaro qn̄ videc. b. Mattheū. de dicit Beda fuit raptor. Idē de luxurioſis qn̄ vidēt btāꝫ mariāmagdalenā. Mariā egyptiacā. ſic de alijs.Auc̄tas. Uidētes turbabunt̉ timore horribili. mirabūt̉ ī ſubitatōe inſperate ſalutis. gemētes anguſtia ſpūs di. intra ſe pnīam agētes. anguſtia ſpūs gemētes. Hi ſūt qͦs aliqn̄ habuimꝰ ī deriſū. ⁊c̄. ſequit̉. Ecce quōputati ſūt int̓ filios dei. Sap̄. v. loqͥt̉ ad litterā de dānatꝭ. Dānati penitēt de pctīs. nonrōe culpe. ſꝫ rōe pene. ī. iiij. diſt. xliij. q. j. ar. iij.q. iiij. Scd̓m ſecretū ē de gutta aq̄ quā petebat que fuit ſibi denegata. M..cccc. anniſunt plꝰ petijt illā dictā guttā aq̄. qͦlibetdie hora petit nūqͣꝫ obtīebit. Si cuſtodiuiſſet ſibi vnū barile vino greco ẜuiret ſibi. Hec gutta aq̄ ſignificat refrigeriū aliqd̓ qd̓ damnati pn̄t hr̄e ⁊c̄. Dixi qͣrtoſctm̄ euāgeliū declarat ſcpͥturalē ꝯfirmatōeꝫ dicit the. Habēt moyſen ꝓph̓as. qd̓ oſtēdit̉ d̓r. Rogo te pr̄ vt mittas ī domū.pr̄is mei. Habeo em̄ qͥnqꝫ frēs vt teſtet̉ illis.ne ipſi veniāt in hūc locū tormētoꝝ. Et aitilli Abrahā. Habēt moyſen ꝓph̓as: audiātillos. At ille dixit. pr̄ Abrahā. ſed ſi qͥs exmortuis ierit ad eos. pnīam agent. Ait aūt illi. Si moyſen ꝓphetas audiunt: neqꝫ ſiqͥs ex mortuis reſurrexerit credent. Uidet̉ex charitate loq̄ret̉. ne frēs ſui damnarent̉ ſic̄ipſe. Rn̄ſio loq̄bat̉ ex caritate. ſed ne pena eiꝰ magis augmētaret̉. qꝛ qͣꝫto plures ſuntdānati. cāto magꝭ augmētat̉ eis pena. ſic̄ pluribꝰ beatis ſaluatis augmētat̉ gl̓ia accidētal̓btōꝝ. Verbi gr̄a. ſi titioni ignito addant̉ alijtitiones magis ardebūt. ſi pl̓es plꝰ ardebit.Rn̄dit abrahā. Habēt moyſen ꝓph̓as: audiant illos. Nota maior ē auc̄tas ſacre ſcpͥture qͣꝫ eēt teſtimoniū cuiuſcūqꝫ reſurgētis.apl̓s. Licet angelꝰ de celo euāgeliꝫ et vobisterqͣꝫ euāgelizauimꝰ: anathema ſit Gal̓. j. Un̄apl̓i ſuſcitabāt mortuos teſtimonio ſacre ſcpͥture tāqͣꝫ firmiori ꝯfirmabāt dicta eo doctrinā.. Coꝝ. xv. Tradidi vobis īmis qd̓ accepi. qm̄ xp̄s mortuꝰ ē pctīs noſtris ẜm ſcpͥturas. qꝛ ſepultꝰ eſt. reſurrexittercia die ẜm ſcpͥturas. ſeqͥt̉. Si moyſen ꝓph̓as audiunt. neqꝫ ſi qͥs ex mortuis reſurrexerit credēt ei. Nūqͥd xp̄s ſuſcitauit Lazaꝝ. ml̓tū narrauit alio md̓o. vt dic̄ aug. tn̄ ſibi credebat̉ a iudeis. Itē xp̄s ſurre-

xit. in quē crediderūt iudei. dic̄ tex.iudei cogitauerūt occidere. Itē apl̓i ſuſcitabāt ml̓tos mortuos dicebāt alia vita. indubitant̓ firmit̉ credēdū ē teſtimōioſctāꝝ ſcpͥturaꝝ determinatōi vl̓is eccl̓e. Eteēt bonū ſtudere bibliā. qꝛ alijs ſcpͥturꝭpoterimꝰ arguere ꝯͣ antixp̄m. nec rn̄dere. Et pauci curant de biblia. īmo verificat̉ illud Hiero. ad Paulinū. c. vj. Quicqͥd dixerint. legē dei putāt. Nec ſcire dignāt̉ qͥdphete. qͥd apl̓i ſenſer̄t. ſꝫ ad ſenſū ſuū īcōgruaaptāt teſtimonia. qͣſi grāde ſit vicioſiſſi dicēdi genꝰ depuare ſnīas. ad volūtatēſuā ſacrā ſcpͥturā trahere repugnātē. Iōdicebat xp̄s iudeis. Scrutamī ſcpͥturas. ī qͥbusputatis vos vitā eternā hr̄e. ille ſunt teſtimoniū ꝑhibent de me. Ioh̓. v. Feria ſexta poſt dn̄icam ſecundam quadrageſime. Sermo.Egnum dei dabitur gēti faciēti fructū. Mat. xxj. ineuāgꝭ. the. dat mihi motiuū p̄dicandi declarādi qͦt modis p̄t hr̄i a nob̓ regnuꝫdei. Sꝫ pͥmo ſalutet̉. ma. ⁊c̄. Regnū dei dabit̉ ⁊c̄. Pro cuiꝰ ꝟbi declaratōe materie p̄dicande introductōe ſciendū. qͥlibet de arboribꝰ ſui viridarij vult fructū. nec ē ꝯtētꝰ de folijs floribꝰ. ſꝫ vult fructus. Sic deꝰ de ortoxp̄ianitatis cuiꝰ arbores ſunt xp̄iani ibi plātati in baptiſmo. De qͥbꝰ deꝰ vult fructū bonoꝝ opeꝝ .ſ. pnīe. miſcd̓ie ⁊c̄. ſolū vult flores bonaꝝ cogitationū. nec folia bonaꝝ locutionū. ſed vult fructꝰ bonoꝝ opeꝝ. Auc̄tasEgo poſui vos vt eatis fructū afferatis. etfructꝰ vr̄ maneat. Io. xv. Nota. vt eatis .ſ. ꝓficiēdo. fructꝰ vr̄ maneat .ſ. vſqꝫ in finē. Sedqn̄ xp̄ianꝰ vl̓ religioſus tenet bonā vitā vl̓etiam p̄ſbr̄i. tales ſūt arbores ſteriles. Debus dicit xp̄us. Ois arbor facit fructūbonū excidet̉ et ī ignē mittet̉. Mat. iij. Sedboni faciūt dignos fructꝰ pnīe. Luce. iij. inmorte trāſplātant̉ ab iſto orto ī ꝑadiſuꝫ celeſtē. dicit the. ꝓpoſitū. Regnū dei ⁊c̄. Occaſion thematis queſiui in ſacra ſcpͥtura qͦt modis deus dat regnū celoꝝ ſuis. Et inueniſex modis tm̄ .ſ. Primo directam hereditatem. Scd̓o violentam importunitatē. Tercio deuotum ſeruitium. Quarto fidele cambium. Quinto ꝓpter ꝯtinuam petitōem.