Dominica prima in quadrageſima
Iō hic ī euāgelio. Cōfidite qꝛ ego ſū. nolite timere. ⁊ aſcēdit ad illos ī naui. ⁊ ceſſauit vētꝰ.Un̄ dicere pōt fidel̓ penitēs a qͦ xp̄s ſumit̉ ꝑeuchariſtie cōionē. Si ambulauero in medio vmbre mortis nō timebo mala: quoniātu mecū es. pͣs. xxij.¶ Dominica prima in quadrageſima.¶ Sermo primus.Cceſſerūt angeli⁊ mīſtrabāt ei. Mat. iiij. Sanctūeuāgeliū hodiernū d̓clarat nob̓ d̓ſctō ieiunio ih̓u xp̄i ꝑ qͣttuor pūcta vt ſequit̉.Primo locū ꝯuenientē.¶ Scd̓o tp̄s ſufficiēs ꝑ qd̓ ieiunauit¶ Tercio modū expedientē quō ieiunauit.¶ Quarto fructū ꝓuenientē ex ieiunio.Et de iſto qͣrto loquit̉ thema. Acceſſerūt angeli ⁊c̄. Fructꝰ em̄ qͥ ſequit̉ ex ieiunio. qꝛ angeli acceſſerūt ⁊c̄. ¶ Dico pͥmo ꝙ euāgeliū hodiernū declarat nobis de ſctō ieiunio Ih̓u xp̄ilocū ꝯuenientē vbi ieiunauit. Un̄ ſciendū ꝙqn̄ xp̄s voluit qͣdrageſimā ieiunare. noluiteaieiunare ī ciuitate bethleē vbi fuit natꝰ. nec ītēplo vbi fuit pn̄tatꝰ. nec in nazareth vbi fuit nutritꝰ. nec int̓ hoīes. ſed ī deẜto q̄ ē habitatio beſtiaꝝ. Et hͦ dicit pͥncipiū euāgelij. Ductꝰ ē Ih̓s ī deſertū a ſpū. volens ſupple ieiunare. ⁊ iſte locꝰ fuit valde ꝯueniēs. Rō ꝓpt̓ ꝯuenientiā quā hꝫ locꝰ deſertꝰ cū fine ieiunij. naꝫieiuniū ordinat̉ ad triplicē finē .ſ. ad¶ Refrenationem.¶ Liberationem.¶ Meritum.Primo ad refrenandū .ſ. vicia ⁊ pctā q̄ ꝓ maiori ꝑte accidūt ex carnis inclinatiōe ꝓpter hͦordinata fuer̄t ieiunia .ſ. ad refrenādū. Nā ſic̄hoī ſtulto ⁊ armato auferūt̉ arma cū qͥbꝰ multis nocuit. ſic etiā corpꝰ hoīs ſtultū armatuꝫcibo ⁊ potu ⁊ alijs delectabilibꝰ q̄ nobis deꝰdedit ad neceſſitatē nature indiſcrete ſūptismultotiēs occidit aīam. Iō ſibi ſubtrahi debēt prudent̓ ⁊ amoueri ¶ Scd̓o ordinat̉ ieiuniū ad liberandū .ſ. aīaꝫ. q̄ qͣꝫdiu ē vnita corpori multū a corꝑe īpedit̉. ī bonis .ſ. ſpūalibꝰ.Et iō d̓r. Corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat animāSap̄. ix. Iō vt aīa ſit libera ad oꝑandū ſpūalit̓ depͥmit̉ caro .ſ. ꝑ ieiunia. ⁊ ſic aīa eleuat̉ libere ī deū. Sic̄ d̓ ſtatera. nā qn̄ vna ꝑs deprimit̉ alia eleuat̉. ⁊ ecōuerſo. Tercio ad merēdū ⁊ acqͥrēdū theſauꝝ ſpūalē. qm̄ ſic̄ ꝑ totumannū hō laborat ꝓ neceſſitate corꝑis. ſic ieiu
nādo ad minꝰ iſto ſctō tꝑe laboretꝭ ꝓ aīa. Un̄apl̓s Unuſqͥſqꝫ ꝓpriā mercedē accipiet ẜm ſuum laborē. j. Cor. iij. De oībꝰ iſtis rōibꝰ videauc̄tē. b. Grego. dicētis. Qui corꝑali ieiuniovicia ꝯprimis. Ecce pͥmū .ſ. refrenare. mentēeleuas. Ecce ſcd̓m .ſ. aīam liberare. virtutemlargiris et p̄mia. Ecce terciū .ſ. mereri. Huictriplici fini ieiunij valde ꝯuenit locꝰ deſeriꝰ.vbi vicia ꝯprimunt̉. qꝛ nō habetis occaſiōespeccandi. nec oculis vidēdo ⁊c̄. ⁊ ſic de alijsſenſibꝰ. Patet ergo ꝙ deſertꝰ eſt locꝰ ꝯueniēsieiunio. Ideo ſuꝑ illo verbo. Ductꝰ eſt Ih̓sin deſertū a ſpū. dicit beatꝰ Gregoriꝰ in omēlia hodierna Dubitari em̄ ſolet a quibuſdaꝫa quo ſpū ductus eſt Ieſus in deſertū. vere⁊ abſqꝫ vlla queſtione cōuenienter accipit̉ vta ſpūſancto in deſertū ductus credat̉. Seddiceret aliqͥs. Iſte rōnes nō ſunt ad ꝓpoſituꝫde xp̄o qui in ſuo corꝑe nunqͣꝫ habuit malasiuclinatōes. Itē nec ex carne impediebatureiꝰ anima qͥn haberet ꝑfectiſſime ſuas fruitiones. Itē qꝛ iam meruit inqͣꝫtū deꝰ ⁊ inqͣꝫtuꝫhomo. Rn̄deo ꝙ qͣꝫtū ad ꝑſonā xp̄i bona eſtrō. ſed ipſe hoc fecit vt daret nobis exemplū.ſcꝫ vt tꝑe ieiunij vadamꝰ ad deſertū dimittētes ciuitates. villas et ꝯmunitates. qd̓ ſic intelligendū eſt. vt in ſancto tꝑe dimittamꝰ negocia tꝑalia. q̄ſtiones ⁊ diſcordias ⁊c̄. Det̉ h̓modꝰ om̄ībꝰ. Et pͥmo religioſi ⁊ clerici ī ſancto tꝑe ſatis ſunt occupati circa horas ⁊ officiū. Laboratores ꝟo in hoc ſancto tꝑe debētſummo mane audire miſſam ⁊ ſermonē. ſi p̄dicat̉ in aliquo loco. ⁊ poſt negocient̉ vt poſſint ꝓuidere filijs ⁊ domibꝰ ſuis. Diuites auteꝫ ſurgant in aurora ad adorandū. Deindeaudiāt miſſaꝫ maiorē ⁊ ſermonē. ⁊ poſt dicātpſalteriū poſt miſſam orando ⁊ hora prandijerit ꝑfectū. Illi diuites qͥ neſciunt pſalteriūpoſt miſſam orando ꝑquirāt eccl̓ias. monaſteria. hoſpitalia. vbi cōiter ſunt magne īdulgentie. Poſt prandiū vero poſſunt dormire.Deinde ire ad cōpletoriū. ⁊ poſt dicere veſperas vel ſeptē pſalmos pnīales. vel Pr̄nr̄ ⁊c̄.Et iſto mō homo vadit ad deſertū. Et iſtummodū tenuit Dauid rex ille magnꝰ. dicēs deſe. Ecce elongaui fugiens ⁊ manſi in ſolitudine. Expectabā eū qui ſaluū me fecit: a puſillanimitate ſpūs ⁊ tempeſtate. pͣs. liiij. Nō legitur ꝙ Dauid exquo fuit coronatus fuerit indeſerto. ſed māſit ī ſolitudine camere ſui palacij elongatꝰ a negocijs. ⁊ ad quē finē on̄dit.Expectabā eū qui ſaluuꝫ me fecit. Et fructꝰ