Sermo. II.

j. Cor̄. vj. Itē pctm̄ accidie ē ꝯͣ corpꝰ ad īſtarenſis. gladij ſeu ferri qd̓ rubiginat̉ qn̄ nō ſeruit. idē ē de corꝑe. Iō laborate mō ordīato ⁊c̄Iſti defectus dicunt̉ ꝓprie pctā .i. pecoꝝ actaẜm ethymologiā. qꝛ comedere. bibere. luxuriari. ociari ſūt acta pecudū. Alij defectꝰ ſuntqͥ fiūt īmediate de directo ꝯͣ aīam. qͥ nō tangūt ꝓximū. nec corpꝰ. vt p̄ſūptio. ſuꝑbia. q̄ ſolū tāgūt aīam. Et etiā vana gl̓ia. hypocriſis.ira. inuidia. odiū. malicia. mala deſideria. male cogitatōes. deſiderioꝝ vindicte. nō ſūt niſivenenū. q̄ occidūt aīam. expellūt gr̄aꝫ dei q̄ ēaīe vita. Ezech̓. xviij Anīa q̄ peccauerit ipſamoriet̉. Iſta ꝓprie dicūt̉ delicta. qͣſi derelicta.qꝛ aīa dꝫ diligent̓ cuſtodiri ⁊ ꝯſeruari qͣſi reliquia p̄cioſiſſima. Alia ſūt q̄ īmediate ⁊ de directo fiunt ꝯͣ deū. q̄ ſūt alijs maiora ⁊ gͣuioraſic̄ iurare. renegare. blaſphemare ⁊ hmōi. Etiſta dicunt̉ ꝓprie ſcelera. Ptꝫ gͦ drn̄tia q̄ eſt int̓defectꝰ. vicia ⁊ pctā ſtricte loquendo Auc̄tasIob petēs veniā a deo dicebat. Quātas habeo iniqͥtates ⁊ pctā. ſcelera mea atqꝫ delictaon̄de mihi Iob. xiij. Mō oſtende mihi q̄ adpctōꝝ correctiōꝫ neceſſaria ſunt. qꝛ ip̄oꝝ cognitio. ⁊ tūc ſequit̉ correctio. De pctīs aūt q̄fiūt ſingularit̓ ꝯͣ deū. loquit̉ thema p̄dicatori. d. Annuncia ppl̓o meo. ſupple tu p̄dicator.ſcelera eorū. nō dicit iniqͥtates. nec pctā. necdelicta. licet ſint etiā annūciāda ⁊ corrigēdaſꝫ ſcelera. Iō iuxta p̄ceptū dei mō volo vob̓declarare ⁊ nūciare pctā q̄ fiūt ꝯͣ deū ex qͥbusveniūt iſte tribulatōes. Quā annūciatōꝫ faciā ꝑ quandā figurā q̄ hr̄ Ezech̓. viij. vbi legit̉. ꝙ in terra Iuda ⁊ ī ciuitate hierl̓m venitmagna tribulatio mortalitatis ⁊ peſtilētie. ⁊ppl̓s orabat deū vt ip̄os iuuaret. Et tribulatio augmētabat̉. De qͦꝓph̓a dolēs ⁊ admirāsplāgēs ppl̓m orando dicebat. O dn̄e ⁊ quaredatis tot mala ppl̓o vr̄o. Tūc deꝰ volēs reuelare ꝓph̓e rōem ⁊ cām ſubito portauit eum inhierl̓m vt videret pctā q̄ ibi fiebant ꝯͣ deumEt poſuit ip̄m in porta ciuitatis di. ReſpiceEt ꝓph̓a reſpexit. ⁊ vidit ibi idolū zeli ad prouocandū irā dei. Et oēs gentes recurrebantad idolū. Cui dixit deꝰ. Fili homīs vides qͥdfaciūt iſti. Et pph̓a. O dn̄e quale pctm̄ iſtud.ſufficit vt veniāt tot mala. Nam dixit deus.qꝛ adhuc oſtendā tibi alia. Et duxit eum advnā magnā plateā ciuitatis muratā ī circuitu. Et dixit ſibi. Fode parietē. ⁊ vide abominatōes qͣs iſti faciūt. Qui fodit. ⁊ vidit ibi diuerſas imagines beſtiaꝝ pictas. quibꝰ ſenes

ciuitatis dabant incēſuꝫ. Et dixit ꝓpheta. Odn̄e nō miꝝ ſi mittitis mala ⁊c̄. Poſtea duxiteū ad aliam plateā. ⁊ ibi vidit mulieres plorātes ⁊ plangentes adonydē. ẜm poetas deumamoris. O dn̄e dixit ꝓpheta quale pctm̄. neqꝫmiꝝ ⁊c̄. Adhuc dixit deus. oſtendā tibi amplius. Et duxit eū ad plateā templi. d. Reſpice. Et vidit ibi gētes ꝟtentes dorſum templodei. adorantes ad orientē. Et dixit ꝓpheta Odn̄e tam magnū pctm̄. Tunc dixit ſibi deusEx his peccatis ego faciā. ſupple vindictamin furore meo. nec parcet oculꝰ meꝰ. nec miſerebor cū clamauerīt ad aures meas voce magna nō exaudiam eos. Ezech̓. viij. In qͣ figura deꝰ on̄dit ꝓphete quattuor ſcelera ſeu peccata q̄ fiebant ꝯͣ deū. ¶ Que ſignificant ⁊ figurant quattuor pcta grauia q̄ fiunt modo īmūdo ꝯͣ deū immediate et de directo. Ex qͥbus veniūt iſta mala. Et nos clamamꝰ ad deum ⁊ ip̄e claudit .ſ. aures. Iō dicit. Annūciappl̓o ⁊c̄. Hec ciuitas eſt xp̄ianitas a dn̄o Ieſu xp̄o fundata ⁊ edificata magnis laboribꝰ.⁊ multis pͥuilegijs ⁊ gratijs dotata. de qͣ Dauid in pͣs. lxxxvj. Gl̓ioſa dicta ſunt de te ciuitas dei. Porta huiꝰ ē baptiſmꝰ. nec aliqͥs pōteſſe ciuis ſeu habitator huiꝰ ciuitatis niſi intret ꝑ portaꝫ huiꝰ baptiſmi. Hec porta d̓n̄i .ſ.actiue ⁊ paſſiue. iuſti intrabunt in eaꝫ. Et ibidat̉ fides xp̄o ⁊ abrenunciat̉ diabolo ⁊ pompis eius. Dic modū baptizandi. Sꝫ hic ponit̉ idolū zeli. qn̄ ꝯͣ fidē xp̄i ꝓmiſſam in noſtriſneceſſitatibꝰ recurrimꝰ ad diabolū vel ꝓ ſanitate habēda. vel ꝓ re ꝑdita ad inueniendū. vl̓ꝓ filijs habēdis. vel ſi eſtis maleficiati ſtatimvaditis ad idolū .ſ. diuinū. in quo ē diabolꝰ.cū quo diuinꝰ facit oꝑa ſua. Ecce idoluꝫ zeliad ꝓuocandū irā dei. qꝛ rex indignaret̉ ſi aliquis iret ꝑ ciuitatē ſubtrahendo ſibi ppl̓m. ettrahendo ad ſuū inimicū. Quid faceret rexꝯͣillū ⁊ ꝯͣ villā hoc facientē ⁊ ip̄m ſuſtinentē tāqͣꝫ ꝓditorē. daret ip̄m ad furcā Ita facit diuinus ꝯͣ regē xp̄m. cui ſubtrahit ppl̓m. ⁊ trahitip̄m ad diabolū. Ideo corripiāt̉ ⁊c̄. Dic quōin om̄ibꝰ ſuis neceſſitatibꝰ quilibet bonꝰ xp̄ianꝰ dꝫ recurrere ad xp̄m. qui ſanat oēs infirmitates. qꝛ diabolus nō poteſt aliquē curare veracit̓ ſanando. ſed a leſione ceſſando. vtlegit̉ in hyſtoria beati Bartholomei. Ideo īſacra ſcpͥtura p̄cipit deꝰ di. Uir ſiue mulier īquibꝰ diuinatōis fuerit ſpūs. morte moriat̉.lapidibꝰ obruent eū. Leuit̓. xx. Et quare oīsppl̓s lapidabit. nūquid ſufficeret vt combure

p 2