Sermo. IIII.

xp̄s prudēter int̓rogās inſtruebat doctores īfide. ī fine euāgelij cātat. Credo ī vnū deū ⁊c̄.vbi ſūt pͥncipia fidei catholice. d̓ qͥbꝰ xp̄s inſtruxit iudeos ¶ Octauū opꝰ fuit īuētio dn̄inr̄i ih̓u xp̄i ī tēplo .ſ. qn̄. b. v̓go maria inueniteū ī tēplo. et tale gaudiū habuit ꝙ n̄ poteratlacrimas ꝯtinere. Uideatꝭ qͥd fecit xp̄s. ſtatīvt vidit matrē ſuā. ad eā recurrit ꝯfortādo ⁊oſculādo. ⁊ tūc regreſſus ē cū ill̓ ī nazareth. ⁊qͣꝫuis eſſet dn̄s mūdi. tn̄ voluit eē ſubditꝰ ill̓.vt d̓r Lu. ij. ⁊ has ꝯſolatōes repn̄tat p̄ſor̄. qn̄dicto Credo ꝟtit ſe ad ppl̓m ⁊ dic̄. dn̄s vobiſcū. ⁊ oſculat̉ libꝝ euāgelij. Et pꝰ hͦ admīſtratōquā facit ī altari parādo corꝑalia ⁊ calicē ⁊ eaq̄ ad ſacrificiū ꝑtinēt repn̄tat illud mīſteriū ⁊ẜuitiū qd̓ dn̄s nr̄ faciebat ſue ſctīſſime mr̄i. etiō ip̄emet dicebat Mat. xx. Filiꝰ hoīs nō venit mīſtrari. ſꝫ mīſtrare. Iuuabat em̄ ioſephpr̄eꝫ ſuū putatiuū ī officio carpētarij. Rō. qͥaꝓpt̓ ſenectutē nō poterat ducere ſerrā nec ſecare ligna groſſa. iō iuuabat eū. Et iō dic̄ igr̄Nico. de lyra ſuꝑ illo paſſu. Nōne h̓ ē faber filiꝰ marie. Mar vj. ꝙ Ioſeph cuꝫ xp̄o vtebat̉ſuo officio. ⁊ iō dicebāt. Nōne h̓ ē filiꝰ fabri qꝛxp̄s iuuabat ioſeph. credebāt iudei ꝙ eēt filius eiꝰ. o qͣꝫ ſtulti. ¶ Nonuꝫ opꝰ fuit baptiſmiſuſceptio qn̄ fuit in etate. xxx. annoꝝ venit adbaptiſmū. ⁊ licet non fuit ei neceſſariꝰ. tn̄ hͦ fecit vt ſctīficaret aqͣs in nr̄aꝫ ſaluatiōeꝫ. Et hͦrepn̄tat̉ ī miſſa qn̄ p̄ſbr̄ abluit manꝰ. Nūc interrogo qͣre p̄ſbr̄ abluit manꝰ. nōne iā abluitꝯſcientiā ꝑ ꝯfeſſionē ſacramētalē. ⁊ manꝰ ante miſſam. certe ſic. ſed iō p̄ſbr̄ lauat manꝰ. nōvt lotione indigeat. ſed ad rep̄ſentādū ꝙ xp̄snō indigebat baptiſmo. cum eſſet in eo plenitudo ſanctitatꝭ. tn̄ ꝓpter hūilitatē ⁊ nr̄am vtilitatē voluit baptiſari vt daret v̓tutē aqͥs adabluendū nos. Et p̄ſbr̄ nō obſtāte ꝙ ſit confeſſus ſacramētalit̓. etiā qͣntūcūqꝫ ſit ſanctꝰ ⁊ſine aliqͣ macula peccati. dꝫ tn̄ lauare manuſſuas. Iō dicit p̄ſbr̄. Lauabo int̓ innocentesmanꝰ meas. qͣſi vellet dicere. qͣꝫuis ſim purꝰ ⁊mūdꝰ a macula pctī. ꝓpter qd̓ ſū ꝯputatꝰ interinnocētes. tn̄ dn̄e ꝓ repn̄tatōe illiꝰ ablutōnislauabo ſicut vos. qͣꝫuis eſſetis plenitudo ſāctitatis tn̄ voluiſtꝭ lauari. ¶ Decimū opꝰ eſtꝙ poſtqͣꝫ baptiſatꝰ fuit intrauit deſertū. et ibiieiunauit. xl. diebꝰ. et. xl. noctibꝰ. Matth̓. iiij.In qͥbꝰ nullā refectōem corꝑalē ſūpſit. ſꝫ ſtetit ſꝑ in or̄one. nō ꝓ ſeip̄o cū nō indigeret. ſꝫꝓ nobis pctōribꝰ. Et hͦ repn̄tat̉ ī miſſa qn̄ ſacerdos ſe ponit ad altare. ⁊ ibi ī medio iūctis

manibꝰ ſe hūiliat di. In ſpū humilitatis ⁊ inaīo ꝯtrito ſuſcipiamur dn̄e a te ⁊c̄. Ad oſtendendū hūiliatōꝫ ⁊ ꝓſtratōes qͣs xp̄us ſaluator nr̄ faciebat ī deſerto orādo. Et poſt hͨ ſacerdos ſe ꝟtit ad ppl̓m di. Prate ꝓ me fratres⁊c̄. Ad oſtendendū ꝙ xp̄s ꝓ nobis orabat. etſignificat orōem quā xp̄s faciebat in deſertoq̄ erat multū ſecreta. qꝛ nō audiebat̉ ab aliqͦ.Ita debet ſacerdos tunc ſecrete orare. qꝛ nōdebet audiri ab aliquo. ¶ Undecimū opꝰ fuit. ꝙ poſtqͣꝫ ieiunauit ī deſerto incepit p̄dicare. ⁊ clamare alta voce. Penitentiā agite. ap5propinquabit em̄ regnū celorum. Mat. iiij.Et an̄ ieiuniū nō ſic ſe manifeſtauit clare. ſedvoluit occulte agere pnīam ī deſerto. inſtruēdo hoīes occulte agere pnīam. et qͣlit̓ debeātpeccata ⁊ vicia vitare. ⁊ hoc faciēdo diſcurrebat ꝑ villas ⁊ caſtra ⁊c̄. Et ſicut verbo docebat. ita etiā ꝑ opꝰ oſtendebat. Ideo d̓r Actu.pͥmo. Cepit ieſus facere et docere ¶ Notatebone gentes. ꝙ eſſet magna benignitas ⁊ humilitas in imꝑatore vel rege ſi ipſemet iret ꝑregnū ſuū in plateis publicādo et p̄conizando legem nouā. Sic fecit xp̄us. nec parabat̉ſibi ſedes ad p̄dicandū. ſed aſcēdebat ſuꝑ aliquē lapidē. monticulū. ſiue colliculū. et ſic p̄dicabat fidē. Nā in pͥncipio nō habebat̉ ī tāta reuerētia a iudeis. ꝙ pararēt ſibi locū. immo deridebant eū Et hoc rep̄ſentat p̄ſbr̄ qn̄dicit alta voce p̄fationē. Et ad oſtendendūꝙ ſicut xp̄s ea q̄ predicabat ore. oꝑe oſtendebat. ideo p̄ſbr̄ debet ſemꝑ tenere in prefatione manꝰ altas. ad oſtendendū ꝙ illi qͥ predicant verbū dei. debēt exemplo et oꝑe demōſtrare illud quod verbo predicant ⁊ loquuntur. Ideo dicebat apoſtolꝰ ad Romanos. xvNon em̄ audeo aliquid loqui eorū que ꝑ menō efficit chriſtus in obedientiā gentiū verbo et factis. Quodecimū opus eſt miraculorum oſtenſio. qꝛ nō ſolū oſtendebat ꝑ oꝑa eaq̄ predicabat. ſꝫ etiā ꝑ miracl̓a ſuā doctrināꝯfirmabat. q̄ nullꝰ niſi deꝰ poteſt facere illa ꝑficiēdo ⁊ p̄cipiēdo tāqͣꝫ deus. Cecos em̄ illuminabat. paraliticos ſanabat. ſurdis auditūreſtituebat. mutis loquelā. mortuis vitam.Et hͦ rep̄ſentat ſacerdos qn̄ dicit. ſanctꝰ ſanctus ⁊c̄. Ter d̓r ſanctus. ad denotandū ꝙ miracula q̄ faciebat nō faciebat ꝟtute humanaſꝫ ꝟtute diuina. q̄ vno nūero exiſtēs ē ī tribꝰdiuinis ꝑſonis .ſ. patre. filio et ſpūſancto. Etvlteriꝰ d̓r oſanna .i. obſecro ſalua nos in quooſtēdit ꝙ xp̄s faciebat miracula ꝓ ſalute nr̄a