Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. IIII.

plura pctā mortalia ꝯmittūt̉. Dic qͦlibꝫ ſtatu ad libitū. dic̄ xp̄s nobis. Feſtiuitatesvr̄as odiuit aīa mea. Iſa. j. No. pꝰ t̓duū īuener̄t ī tēplo. qͣre pꝰ triduū an̄.. qꝛꝑdit xp̄m ex pctō. pōt ip̄m inuenire niſi ptriduū .ſ. pꝰ tria oꝑa pnīalia. pͥma ē cordiſ ꝯtritio. d̓r dies natural̓ includēs noctē culpediē gr̄e. qꝛ ꝟa ꝯtritio ē ſine claritate diuinegr̄e. ex dolet de culpa p̄terita. Scd̓a ē orisꝯfeſſio. etiā d̓r dies natural̓. cuiꝰ nox ē ꝓlatio pctōꝝ qͣſi ſe diffamādo. dies clara ē remiſio pctōꝝ. fit ī abſolutōe. orit̉ claritas gr̄equā ſi hēbat ex ꝯtritōe. augmētat̉ exꝯfeſſion abſolutōe. Tercia ē vite correctio. cuiꝰnox ē labor correctōis. mutatō male inclīatōis. Dies ꝟo claritas ꝯſcīe bone fame Correctio fit. qꝛ ſi fuiſti ſuꝑbꝰ. vanꝰ. pōpoſus ⁊c̄. cetero ſis hūil̓. ſic alijs vicijs et ꝟtutibꝰ.Hoc pꝰ triduū inuenit̉ xp̄s in tēplo ī manibꝰ ſacerdotis ad digne cōicandū. Auc̄tasallegorice. Ibimꝰ viā triū dieꝝ in ſolitudinēvt immolemꝰ deo nr̄o. Exo. iij. pꝫ pͥmꝰ pūctꝰ. Scd̓m ē documentū ſpūale. d̓r. ꝓficiebat ſapīa. Hoc v̓bū hꝫ magnā difficultatē intheologia. oīs doctrina theologicoꝝ. ſingularit̓ mgr̄ ſen. in. iij. dicit. xp̄s ſolū inqͣꝫtū deꝰ. ſed etiā inqͣꝫtū ī pͥmo inſtāti creatōis aīe habuit tantā ſapientiā qͣntā hꝫ īcelo. Auc̄tas Iſa. Butiꝝ et mel comedet: vtſciat reprobare malū eligere bonū. Iſa. vijNota vt qͣꝫuis xp̄s in pͥmo creatōis inſtātiſciret reprobare malū eligere bonū. tn̄ vt ceteri pueri voluit comedere butiꝝ mel. IteꝫHiere. xxxj. Nouū creauit deꝰ ſuꝑ terrā. femina circūdabit viꝝ .ſ. ſtatim ꝑfectū in omnibꝰ.Quō dicit euāgē .a. xp̄s ꝓficiebat ſapīa14Rn̄deo. p̄t intelligidupl̓r. qꝛ ꝓficiebat ſapientia habitualit̓ vel effectualit̓. Habitualiter aūt xp̄s ꝓfecit ī ſapiētia. ſed ꝓfecit eſfectualit̓. qꝛ qͣnto magꝭ creſcebat ī corꝑe. tātomaiores effectꝰ on̄debat ſapientie. Exemplūde ſole. licet tantā claritatē habeat horama qͣntā hꝫ hora tercia habitualit̓. tantamhora tercia quantā hora meridiei. tn̄ ſol effectualit̓ ꝓficit in claritate. qꝛ maiorē claritatēon̄dit hora tercia qͣꝫ hora pͥma maiorē ī meridie Ita etiā eſt de ih̓u xp̄o ſole iuſticie. Licet in inſtāti creatōis hr̄et tantā claritatē ſapientie qͣntā hꝫ in celo habitualit̓. tn̄ effectualiter in ſapiētia creſcebat ꝓfecit. Qm̄ īaurora .ſ. an̄qͣꝫ virgo ip̄m pareret: nondū ortus erat ſuꝑ terrā. dabat aliquos radios

claritatis .ſ. ꝟ̓gini Marie. Ioſeph et Elizabeth. Sed maiores dedit hora pͥma .ſ. in natiuitate tot mirabilia. Sꝫ adhuc maioresdedit hora tercia .ſ. qn̄ fuit duodecim annoꝝdiſputando cuꝫ doctoribꝰ. Sed multo maiores emiſit adhuc ī meridie .ſ. qn̄ fuit. xxx. annoꝝ in p̄dicatōe euangelica miraculoꝝ operatōe. Ecce quō xp̄s ꝓficiebat ſapientia effectuali. De ꝓpheta in ꝑſona dei pr̄is loquentis de xp̄o homīe. d. Ecce intelliget ſeruꝰ meus. exaltabit̉ eleuabit̉. ſublimis erit valde. Iſa. lij. Ubi ponūt̉ qͣttuor gradꝰ exaltationis effectual̓. Primꝰ ibi. Ecce intelliget ſeruus meꝰ .ſ. ſtatim in inſtāti ꝯceptōis. exaltabit̉ .ſ. hora tercia pͥma in natiuitate. eleuabitur .ſ. diſputando doctoribꝰ. ſublimiserit valde .ſ. in p̄dicatōe euāgelica. videamꝰ de radijs ſapientie qͦs emiſit qn̄ fuit duodecim annoꝝ. De hoc dicit euangeliſta. Inuenerūt in tēplo ſedentē in medio docto. audientē illos interrogantē. Stupebātaūt oēs audiebāt ſuꝑ prudētia reſponſis eius. Ego amore vr̄i q̄ſiui de ſedendiquō xp̄s ſedebat in medio doctoꝝ. de materia de diſputabāt. Modū ſedēdi declaratBeda in omelia hodierna dicēs. xp̄s tenuit formā diſcipuli. qd̓ fuit magne hūilitatꝭ indiciū. īmo eximiū diſcēdi humilitatis exemplū. Quidā dicūt xp̄s ſedebat ī cathedrain medio doctoꝝ. ita pingūt pictores. male. Dic quō in angulo templi doctores habebāt ſcamna circulariter poſita ꝯſilijs diſputatōibꝰ. vbi erat rota tota libris plena. etqn̄ doctores diſputabāt. pueri maxime ingenioſi ponebāt ſe in medio doctoꝝ in terra ſedendo doctores audiēdo. dedubijs ip̄osinterrogādo. ſed ꝯtra doctores arguēdoHūc modū alioꝝ pueroꝝ voluit tenere xp̄sIdeo d̓r. inuenerūt in medio doctoꝝ audientē illos interrogantē. dicit arguen. Materia autē de tūc doctores rabinidiſputabāt. inueni in epl̓a gl̓ioſi Hieronymi ad Paulinū. ca. iiij. vbi dicit. Quodecimannos ſaluator impleuerat ī tēplo ſedēs deqōnibꝰ legis interrogās. dicit. diſputansvl̓ arguēs. magis docet prudēter interrogat. No. de qōnibꝰ legis. Dic p̄ctice quō fuerūt rōnabilit̓ qōnes legꝭ. tūc maxīe diſputabāt̉ erāt aduētu meſſye. qꝛ oēs doctoresnullo diſcrepāte ſciebāt tp̄s aduētꝰ meſſyeꝯpletū. ex ꝓph̓ia iacob Gen̄. xlix. auferetur ſceptꝝ de iuda. nec dux de femore eiꝰ do-

k