Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo Unicus

victualia ſpūalia. qͥbꝰ dic̄ xp̄s. ī ſolo pane viuit. ſꝫ ī omī ꝟbo qd̓ ꝓcedit ore dei.Mat. iiij. Lꝫ haberēt doctrinā moſaycā. ſꝫ dat vitā et̓nā. nec hēbāt potū .i. ꝓmiſſiōeꝫſpūaliū refrigerāt aīas. Et qn̄ aliqͥs exibatde ciuitate .ſ. mortē. ſtatī ſine mīa capiebat̉. in carcere inferni īcarcerabat̉. Deꝰ aūt dn̄shꝰ md̓i volens ꝯſolari ciues. ſecrete miſit eisnūcios .ſ. ſctōs pr̄iarchas ꝓph̓as lr̄is ſuisnūciādo eis ip̄emet ꝑſonalit̓ veniret ad liberādū eos. De multū gauiſi ciues habitatores ciuitatꝭ. mittebāt ſibi ſupplicatiōes .ſ.deuotas orōes vt veniret liberarꝫ ciuitatē Primo venit moyſes dicēs deo pr̄i. Obſecro te dn̄e mitte quē miſſurꝰ es. Exodi. iiijꝓut ꝓmiſiſti Scd̓o dauid ex ꝑte ciuitatiſtotiꝰ dicēs filio. Dn̄e excita potētiā tuā venivt ſaluos facias nos. p̄s. lxxix Tertio ſalomon dicēs ſpūiſcō. Mitte illā de cel̓ ſctīs tuis. a ſede magnitudīs tue vt mecū ſit me laboret .ſ. ꝯͣ inimicos. Sap̄. ix. Nota. mitte illā .ſ. ꝑſonā xp̄i ī carne hūana. mittit̉ a patre ſpūſctō qͣꝫtū ad hūanitatē. QuartoIſaias dicēs. Utinā diſrumꝑes celū d̓ſcēderes Iſa. lxiiij. Alij dicebāt. veni dn̄e nolitardare. relaxa facinora plebiſ tue iſrl̓ ⁊c̄. Rexaūt auditꝭ his ſupplicatōibꝰ miſit ſecrete vnūnunciū ciuitati diceret ex ꝑte ſua. Apparebit ī finē mētiet̉. Si morā fecerit expecta qꝛ veniēs veniet tardabit. Abac̄. ijEcce quō ardent̓ deſiderabat̉. dicebāt ẜmAmb̓. Qn̄ veniet. qn̄ naſcet̉. qn̄ apparebit. putaſne videbo. putaſne durabo. putas hic meinueniet illa natiuitas. O ſi oculi mei videbūt quē oculi cordis reuelabūt̉. O ſi oculimei videbūt qd̓ credo ī ſcpͥturꝭ dei. Et qͣntomagꝭ appropinqͣbat. tāto magis deſiderabat̉Uiā veniēdi īcepit ip̄e ī die ſue ꝯceptōis.feruētiſſime deſiderabat̉ a btā ꝟgine Mariamr̄e ſua a ſctō Ioſeph. qͦtidie ꝯputabantdietas cupientes videre diē ingreſſus ſui inhūc md̓m. Uirgo ip̄m portauit nouē mēſibꝰ ſex diebꝰ. ſunt. cclxxvij. dies. in ꝑſonaxp̄i dic̄ ſcpͥtura ſctā. inqͥt ego mortaliſ ſil̓is oībꝰ. ī vētre mr̄is figuratꝰ .ſ. figurahoīs ſiue caro. x. mēſiū tꝑe. Sap̄. vij. ꝓpterꝟgo maria Ioſeph ſciētes ſuūꝓpe aduētuꝫp̄parabāt ſe ad ip̄ꝫ deuote recipiēdū Uirgoaūt p̄parabat pāniculos lana de lino. ſic̄faciūt mulieres qn̄ ſūt luxta ꝑtū. Ioſeph aūtemerat vnū vitulū vt faceret illa die natiuitatis magnum feſtū. Sꝫ īterim diē lucas

exijt edictū a ceſare auguſto vt deſcribereturvniuerſus orbis. Luc̄. ij. voluit deſcribimd̓m auguſtꝰ. qꝛ voluit ſcire qͦt eſſent ꝓuīcieqͦt ciuitates. qͦt hoīes. Nota magnā triſticiaꝫioſeph qn̄ audiuit edictū imꝑatorꝭ. qꝛ ſub pena mortꝭ ſinguli ꝓfiterent̉ in ciuitatē natiuitatis. Ioſeph erat ciuitate bethleē de genere dauid īcepit flere dicēs. O miſer ſi vado bethleē videbo iſtā bn̄dictā natiuitatēa ſctīs pr̄ibꝰ tādiu deſideratā. Si non vadoero inobediēs occidar. Nec etiā videbo dictā natiuitatē. ſic triſtis venit ad domū Uirgo aūt maria ꝯſolabat̉. Ita dꝫ facere vxordicēs. O pr̄ qͥd habetꝭ. qꝛ deberetꝭ gaudere. qꝛ ſaluatorē naſciturꝰ ī breui. Tunc ioſeph narrauit ꝟgini marie edictū imꝑatorꝭcām ſue triſticie. Ad qd̓ ꝟ̓go rn̄t. Pr̄ ploretꝭ. qm̄ ego ꝯſolatōe vr̄a vadā vobiſcuꝫetiā ſum ꝓgenie dauid. Ioſeph ex vna ꝑteletabat̉ ꝟgo vellet ire. ex alia ꝑte dubitabatqͥd dicerēt ſibi gētes. duceret ſecū ml̓iereꝫiuuenē gͣuidā ꝑtui ꝓpinquā. Itē. qͥd ſi ꝑeretin via. Ad quē ꝟgo. Pr̄ curetꝭ locutiōegentiū exqͦ intētio eſt bona. Volūtas dei eſt vadamꝰ bethleē. qm̄ naſciturꝰ eſt ibi ſaluator Iuxta ꝓph̓iam Mich̓. v. Et tu bethicemeffrata ꝑuulꝰ es .ſ. locꝰ ī milibꝰ iuda. ex te mihiegrediet̉ ſit dn̄ator ī iſrl̓ ⁊c̄. Uirgo aūt maria meliꝰ ſciebat bibliā qͣꝫ ꝓph̓e. vt dic̄ Origenes. Et parauer̄t ſe receſſer̄t de ciuitate nazareth. Ioſeph ꝟgine ī aſino eqͥtāte. Ioſeph p̄cedēte vinculū aſini bouis quē ducebat trahēdo. Ecce regīa padiſi qͣlit̓ ibat aſſociata. Tūc fuit ꝯpleta ꝓphia Aggei. hacmutatōe dicēs. Adhuc vnū modicū ē egomouebo celū t̓rā mare aridā. moueboom̄s gētes. veniet deſideratꝰ cūctis gētibꝰ.Aggei. ij. Nota vnū modicū. qꝛ modicuꝫtꝑs fuit a ꝓph̓ia aggei vſqꝫ ad xp̄ꝫ. ego mouebo celū. vbi loquit̉ de celo empireo īmobili. Dic̄ ſanctꝰ Tho. in pͥma ꝑte qn̄ aliquisangelꝰ hꝫ a d̓o aliquā reuelatōꝫ. ſtatim ille reuelat alijs ita ibi nihil teneat̉ ſecretū. Id̓oarchangelꝰ gabriel ī ꝯſiſtorioſctē trinitatꝭ qn̄habuit reuelationē incarnatiōis natiuitatis filij dei de ip̄e erat nūciꝰ ſtatim ip̄e reuelauit om̄ibꝰ alijs. ſic celū fuit motū ad gaudium leticiā tripudiū ꝓpter eoꝝ ruine reparationē. Itē ego mouebo terrā. terra ꝟginea d̓r ꝟgo maria debuit ꝓducere fructumvite. fuit mota in angeli ſalutatiōe turbata cogitabat qͣlis eſſet iſta ſalutatio. Lu. j.