Dominica quarta aduentꝰ domini

obediētia. Pes dexter ē ꝟa credentia. ſiniſterꝟo obediētia. Sꝫ aliqͥ errēt ſaltādo qͥ credūtaſcēdere ī celū ⁊ deſcēdūt in infernū. qꝛ habētpedē dextꝝ fractū vl̓ ſiniſtꝝ vl̓ vtrūqꝫ vt iudei ⁊ agareni qͥ vtrūqꝫ pedē hn̄t fractū. quianec hn̄t fidē nec bonā vitā. Pedē dextrū hn̄tfractū illi qͥ dubitāt ī fide. iō nō pn̄t ſaltare īcelū. Siniſtꝝ illi qͥ hn̄t verā credētiā. ſꝫ nonhn̄t obediētiā nec bonā vitā. Diſcipuli autēioh̓is ſolo pede dextro claudicabāt. qꝛ n̄ credebāt. ſꝫ n̄ ſiniſtro. qꝛ bn̄ viuebāt. Iō ioh̓esmiſit eos ad xp̄m vt ip̄os curaret. Quibꝰ curatꝭ dixit xp̄s. Claudi ābulāt ⁊c̄. ſequit̉. Poſtqͣꝫ dixit vox dn̄i p̄parātꝭ ceruos. ⁊ reuelabitꝯdēſa .ſ. ih̓s xp̄s ex eiꝰ miracul̓ q̄ fec̄ q̄ vider̄tdiſcipuli ioh̓is. ⁊ ī tēplo eiꝰ oēs dicēt gl̓iam.Ecce qͣre beatuſ Ioh̓es dixit nuncijs. Egovox clamātis in deẜto. ⁊c̄.Sermo. ij.Irigite uiaꝫ dn̄iUo. j. Preꝑare ſeu dirigere dēmusdviā dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o ī breui venturo ī ciuitatē hꝰ md̓i ne habeat deuiare ⁊ ire īcircuitu. Dic̄ h̓ Gregꝭ. ꝙ via dn̄i qua veīt adnos ⁊ nos vadimꝰ ad eū eſt bona ſctā ⁊ ꝟtuoſa vita. Ad hͦ declarādū habeo duas ratiōesPrīa eſt. qꝛ cōit̉ qn̄ qͥs ꝯtinuat aliquā viaꝫ d̓riſta via eſt talis. Et licꝫ hͦ ſit claꝝ. tn̄ Auc̄tasOīs via viri recta ſibi videt̉. Prouerb̓. xxj.Scd̓a rō qꝛ via q̄ ducit ad talē villā d̓r via illius ville. licet illa villa nunqͣꝫ trāſeat ꝑ illamAuc̄tas. Iob loq̄ns de mala ꝑſona dic̄ Maledicta ſit ꝑs eiꝰ in t̓ra nec ābulet ꝑ viā vinearū. Iob. xxiiij. nō ꝙ vinee vadūt. ſꝫ qꝛ ꝑ illaꝫviā hō vadit ad vineas. Et iſta eſt intētio beati Gregꝭ. ꝙ via dn̄i .ſ. qͣ venit ad nos ꝑ gr̄am⁊ nos vadimꝰ ad eū ꝑ gl̓am ē bona vita ſctā⁊ ꝟtuoſa. intm̄ ꝙ ſi infidel̓ teneret bonā vitācauēdo a ſuꝑbia. auaricia. luxuria. ⁊c̄. anteqͣꝫmoreret̉ deꝰ veniret ad eū ꝑ gr̄aꝫ ip̄m illuminādo de ꝟitate. Hic pꝫ rn̄ſio ad q̄ſtionē illorū. qͣre dānabit̉ infidel̓. qꝛ nō cognoſcit xp̄m⁊c̄. qꝛ pctā eiꝰ īpediūt ne ip̄m agnoſcat. qͥa ſiteneret bonā vitā d̓s veīret ad eū. qͣꝫto magꝭad xp̄ianū. Auc̄. xp̄i. Si qͥs diligit me .ſ. naturali amore. qꝛ tūc nō loq̄bat̉ xp̄s de amorecaritatꝭ. diliget̉ a pr̄e meo. ⁊ ego diligā eum ⁊manifeſtabo ei meip̄m. Io. xiiij. Iō d̓ via bone vite ⁊ ꝟtuoſe dic̄ Iſa. Hec ē via dn̄i ābulate ī ea neqꝫ ad dextrā neqꝫ ad ſiniſtrā declinabitꝭ. Iſa. xxx. De iſta via dic̄ thēa ꝓpoſitū.

Dirigite viā dn̄i .ſ. bonā vitā ⁊ ꝟtuoſaꝫ. Nota ꝙ qͣttuor ꝟtutibꝰ dirigit̉ via dn̄i .ſ. bona vita. qͦꝝ t̓s ſūt theologicales ⁊ qͣrta eſt moralis¶ Prima eſt fides cordialis¶ Secūda ſpes celeſtialis¶ Tertia charitas integralis¶ Quarta obedientia generalisPer iſtas qͣttuor ꝟtutes dirigit̉ via dn̄i. Iōdic̄ the. Dirigite vi. do. ¶ Dico pͥmo ꝙ pͥmaꝟtꝰ directiua vie dn̄i ē fides cordialis .ſ. hr̄ein corde fidē verā .ſ. illā quā xp̄s dixit reuelauit ⁊ p̄dicauit. ⁊ n̄ regere ſe ī his q̄ fidei ſunt ꝑrōes nat̉ales. nec ꝑ argum̄ta ¶ Nota ad hͦ ſimilitudinēde ortulano ſulcādo ortū ꝑ cordātēſam ab vno capite ad alid̓. Sic recte facitxp̄s ī orto hꝰ md̓i. ī qͦ qͥlibet nr̄m tenet̉ facereſulcū ſiue canale rectū de bona ⁊ ſctā ⁊ ꝟtuoſa vita. Caules ſemināde ſūt ꝟtutes ⁊ operabona ⁊ meritoria. Hec .ſ. fides catholica eritnob̓ directa via. ita vt ſtulti n̄ errēt ꝑ eā. Iſa.xxxv. Stulticia ſumit̉ h̓ ꝓ ignorātia. ſic̄ Lu.xxiiij. o ſtulti ⁊ tardi cord̓ ad credēdū In hacerrauit Arrianꝰ qͥ ſine corda voluit facere ſulcū qn̄ dixit mūdū fuiſſe ab et̓no ſine pͥncipio⁊ ſine fine. Plꝰ ſcit mō vna vetula de his q̄ fidei ſunt qͣꝫ ſciuer̄t oēs antiqͥ. rō ꝓpter cordāfidei ¶ Scd̓a declaratio ē de ſcpͥtoribꝰ qͥ regulāt ꝑ lineā rectā. ⁊c̄. ⁊ ſic ſcribūt recte. Siccogitate ꝙ vita nr̄a ē vt liber in qͦ ſcribendaſūt oīa bona q̄ facimꝰ. Et ne erremꝰ xp̄s regulauit. xij. lineis .i. xij. articul̓ fidei. qͥ ꝯtinētur īcredo ī deū. Iō iuxta illas lineas regulemuſnos. al̓s nūqͣꝫ aīa nr̄a ē recta. Auc̄tas. Ecceqͥ incredulꝰ eſt nō erit recta aīa eiꝰ ī ſemetip̄o.Iuſtꝰ āt in ſua fide viuet. Abacuc. ij. Iuſtꝰ .i.rectꝰ qͥ regulat ſuā vitā iuxta regl̓am a deo ſibi datā. pꝫ gͦ ꝙ ꝟtꝰ fidei eſt directiua nr̄e vite.¶ Scd̓a ꝟtꝰ directiua vite nr̄e ē ſpes celeſtialis. qn̄ hō nō ſperat nec cōfidit ī diuitijs hꝰmūdi q̄ facilit̓ pn̄t amitti ⁊ ꝑdi. nec ī dn̄io necin ꝑſona nec ī genere nec ī ſcīa nec ī fortitudine vl̓ pulcritudīe. qꝛ oīa iſta ſūt vana ⁊ trāſitoria. ſꝫ totā ſpeꝫ ponit ī dn̄o. qͥ nō p̄t deficere ī gaudijs ⁊ theſaurꝭ honoribꝰ diuitijs ⁊ delitijs ꝑadiſi. tal̓ dirigit viā ſuā. ¶ Nota ad hͦmiracl̓um d̓ religioſo cogitāte v̓bū thematꝭ.dirigite viā. ⁊c̄. Quō mētalit̓ fuit ſibi viſuꝫ ꝗerat ī qͦdā terribili deẜto vbi alōge vidit ciuitatē terribilē. ⁊ videbatur ſibi ꝙ a deẜto vbiip̄e erat vſqꝫ ad ciuitatē eſſꝫ fluuiꝰ ignis terribil̓ ⁊ ꝓfundiſſimꝰ. vbi vidit pōtē ſtrictiſſimūin cuiꝰ trāſitu oēs qͥ aſpiciebāt ad dexterā vl̓