Sermo. IIII.
Tolle argumēta vbi fides q̄rit̉. Dicit ſanctꝰTho. pͥ. ꝑ. q. j. art. viij. vbi q̄rit. vtꝝ ſacra doctrina .i. theologia ſit argumētatiua In ſolutione ad pͥmū argumētū rn̄dendo ad v̓bumbtī Amb̓. allegatū. ꝙ argum̄ta rōis hūane n̄hn̄t locū ad ꝓbandum ea q̄ fidei ſunt. Addittn̄ ꝙ ex articul̓ fidei hͦ doctrina ad alia argumētat̉. Et vbi sͣ. in ſolū. ad ſcd̓m dic̄ idē ſcūsTho. ꝙ argumētari ex auc̄tate ē maxīe ꝓprium huius doctrine. eo ꝙ principia huiꝰ doctrine ꝑ reuelatōnem habentur. ⁊ hͦ pͥncipiaſunt articuli fidei. Et ſic oꝫ ꝙ credat̉ auctoritati eoꝝ qͥbꝰ reuelatio fctā eſt Nec hͦ derogatdignitati hꝰ doctrine. Nā licet locꝰ ab auctoritate qͥ fundat̉ ſuꝑ rōe hūana ſit infirmiſſimus locꝰ. vt etiā inqͥt Boetiꝰ. Locꝰ tn̄ ab auctoritate q̄ fundat̉ ſuꝑ reuelatōe diuina eſt eſficaciſſimꝰ Hec ſanctꝰ Tho. vbi sͣ. Dicit em̄idē ſanctꝰ Tho. vbi. sͣ. in corꝑe articuli. ꝙ ſic̄alie ſcie nō argumētant̉ ad ſua pͥncipia ꝓbāda. ſꝫ ex pͥncipijs argumētant̉ ad on̄denduꝫalia in ip̄is ſciētijs. Ita hͦ doctrina nō argumētat̉ ad ſua pͥncipia ꝓbāda. q̄ ſunt articulifidei. Sꝫ ex his ꝓcedit ad aliud on̄dendumſic̄ apl̓s. jͣ. ad Co. xv. ex reſurrectōe xp̄i argumētat̉ ad reſurrectionē cōem ꝓbandā. Articuli igit̉ fidei dn̄t eſſe vacui ab argumentis ⁊rōnibꝰ. teſte Amb̓. in li. de ſacr̄is. qͥ dic̄ vt p̄dictum eſt. Tolle argumēta vbi fides q̄rit̉. eomō qͦ ſupra tactū eſt. ſꝫ crede ſimpl̓r ea q̄ ſuntfidei. Nō debes dicere. ego credo iſtū articulum tali argumēto vel tali rōe. ſꝫ dices. quiaxp̄s ⁊ apl̓i hͦ p̄dicauer̄t ⁊ dixer̄t. Argumēta ⁊rōes bone ſunt ad ꝯfortandū intelligētiaꝫ. ſꝫnō ad fundandū credētiā. Augꝰ. ⁊ alij ſanctidoctores habebāt rōes ⁊ argumēta ſoluꝫ adꝯfortandū intelligētiā. ſꝫ nō ad fundandumcredētiā. imo ſi tūc fuiſſet dictū auguſtino. qre vos creditꝭ trinitatē. nō rn̄diſſꝫ ego credotali argumēto vel rōe. ſꝫ rn̄diſſet credo. qꝛ xp̄ſhͦ dixit p̄dicauit ⁊ reuelauit. Iō dicit apl̓us.Fides veſtra nō ſit in ſapīa hoīm .ſ. argumētis ⁊ rōnibꝰ. ſꝫ in ꝟtute dei. jͣ. ad Corin. ij. Dearūdine fidei loquēs dauid eccleſie dicebat.Increpa feras arūdinis ꝯgregatio thaurorum ī vaccis ppl̓oꝝ vt excludāt eos qͥ ꝓbatiſūt argēto. pͣsͣ. lxvij. Nota increpa feras arūdinis. Fere arūdinis ſunt rōnes naturalesph̓ie vel rōes hūanales. q̄ fiūt ꝓ vel ꝯͣ. Dicitgͦ ꝓph̓a. Increpa feras arudinis. Verbi gr̄adi occurrat imaginatōi tue quō eſt poſſibile ꝙ ī hoſtia ſit xp̄s. ⁊c̄. Et qn̄ frāgit̉ hoſtia. ꝙ
nō frāgat̉ xp̄s ⁊c̄. Increpa feras ⁊c̄. Sic̄ bona mulier malā increpat mulierē. ip̄am volētē inclinare ad pctm̄. nec ponit ſe in rōibꝰ cūea vel argumētis dicēdo quō fieret qꝛ ꝑditaeſſem. ſꝫ increpat ⁊ virilit̓ eā expellit. Sic etiam increpādi ⁊ expellēdi ſunt lenones inferni qn̄ loquūt̉ imaginatōi. quō ⁊cͣ. ¶ Si q̄ratur. qͥ ſunt illi qͥ maxīe hn̄t illas feraſ. Rn̄deoilli ſupple qͥ ſunt ī vaccis ppl̓oꝝ. vacce ppl̓orūſunt eccl̓ie xp̄ianoꝝ qͥ nutriūt vitulos .i. xp̄ianos in vita fidei vberibꝰ collatiōis ſacr̄oꝝ ⁊p̄dicatiōis euāgelioꝝ. Et veniūt thauri. id ēph̓i. qͥ cornibꝰ logice ⁊ ph̓ie nitūt̉ ꝓbare fideꝫvolētes ſuſtinere regl̓as ph̓ie ⁊ logice ꝓpt̓ qd̓cadūt in errores ꝯͣ fidē. Nota ꝯͣ illos qͥ nimiſſe dāt logice ⁊ ph̓ie ⁊ dimittūt ſacrā theologiā. Iō auiſando apl̓s dic̄ Uidete frēs ne qͥſvos decipiat ꝑ ph̓iam ⁊ inanē fallaciā .i. logicam ẜm traditionē hoīm. ẜm elemēta mūdi.⁊ n̄ ẜm xp̄m. ad Col̓. ij. Nota vt excludāt ēosſcꝫ xp̄ianos a ꝟa credētia fidei. qͥ ꝓbati ſūt argento .ſ. fide clariſſima a xp̄o ⁊ apl̓is p̄dicata⁊ publicata ¶ Tertia ꝯditio arudinis eſt folioꝝ venuſtas quā hꝫ. Secꝰ de iūco qͥ eſt ſine folijs. ſꝫ arūdo eſt folijs ornata. Sic arūdo fidei dꝫ ornari folijs bonoꝝ opeꝝ. Qm̄ fides ſine oꝑbꝰ mortua eſt. Iac̄. ij. Dic qͦmodo xp̄s ī cruce dixit. Sitio. Currēs aūt vnꝰex eis acceptā ſpongiā impleuit aceto ⁊ īpoſuit arūdini ⁊ dabat ei bibere. Matth̓. xxvijSꝫ ille potꝰ nō placuit xp̄o. qꝛ arūdo n̄ eratornata folijs ſꝫ ſicca erat. Tal̓ eſt fides malorum xp̄ianoꝝ qͥ hn̄t arūdinē fidei. ſꝫ nō eſt ornata folijs bonoꝝ opeꝝ. nec bone vite. cumſpōgia exuta. qꝛ ſine charitate cū aceto malicie pctōꝝ His rōibꝰ tribꝰ pꝫ qͣre fides catholica d̓r arūdo. ¶ Scd̓m qd̓ volo vob̓ declarare de fide eſt ſua dura īpugnatio cū d̓r vēto agitatā. Nota qͣttuor ſunt vēti pͥncipales.qͥ inſurgūt ꝯͣ arundinē fidei ad diruendū eāſcꝫ oriētalis: occidētalis. ſeptētrionalis. ⁊ meridional̓. Oriētalis eſt p̄ſumptio intellectualis. q̄ d̓r oriētalis. qꝛ iā a natiuitate ſūt acuti ⁊ingenioſi ⁊ p̄ſumptuoſi. Iſto vēto agitaturarudo fidei qn̄ ex p̄ſumptiōe querunt̉ rōnes⁊ argumēta ad ꝓbandā fidē. ⁊ multis ē occaſio dānationis. Simplices aūt ꝑſone om̄iaq̄ fidei ſunt credūt firmit̉. ⁊ nō curāt d̓ argumētis. de rōnibꝰ. nec de diſputatiōibꝰ. ⁊ ſic d̓alijs. Nota ad hͦ Ioh̓. ix. d̓ illis qͥ ſimpliciterrecipiebant doctrinā. ſꝫ phariſei ⁊ doctoresp̄ſumptuoſi ꝯtradicebant. de qͥbꝰ dicit xp̄s.
e