Sermo. III.

ꝯfeſſione ꝙ feciſtꝭ hͦ ⁊ hͦ ⁊c̄ ꝓpt̓ hͦ facietꝭ hͦ ⁊ hͦ.⁊c̄. Et pctōr dic̄. placet mihi. tūc ſurdꝰ auditqn̄ gͣtant̓ acceptat pnīam ꝯfeſſorꝭ dicēs. Exiſta euādā penā inferni. Ergo. audite audiētes me ⁊ comedite bonū. ⁊ delectabit̉ ī craſſitudine aīa vr̄a. Iſa. lv. Nota Audite .ſ. auribꝰ aīe audiētes me .ſ. auribꝰ cordis. ¶ Quītūeſt. mortui reſurgūt. Mortui ſūt peccatoresRō ad oculū. Si aliqͥs corā vob̓ bibit taceāvenenoſis potiōibꝰ plenā. nūqͥd iudicabitisip̄m mortuuꝫ. imo O qͦt ſūt hodie mortui inmd̓o veneno odij ⁊ rācoris. qꝛ odiū ē venenūqꝛ occidit aīam tuā. ⁊ nō tāgit inimicū tuuꝫ.Iō eſt magͣ ſtulticia velle reciꝑe vindictā dealiqͦ qd̓ nō eſt niſi bib̓e venenū. Iō. j. Ioh̓. iij.Qui n̄ diligit .ſ. ꝓximū ſuū. manet in morte.Oīs em̄ qͥ odit frēm ſuū homicida ē. Sꝫ iſtimortui reſurgūt amicabili dilectōe remittēdo iniurias. faciēdo pacē. petēdo veniaꝫ abiniuriato. ſiue ab inimico emendā faciēdo ſiopꝰ ſit. ⁊ tūc pn̄t dicere. Nos ſcimꝰ qm̄ trāſlati ſumꝰ de morte ad vitā. qm̄ diligimꝰ frēs. j.Hh̓. iij. ¶ Sextū eſt. pauꝑes euāgelizāturle laudant̉ vel p̄dicāt̉. Pauꝑes ſūt illi qͥ ſoluerūt vſuras vl̓ rapinas. vl̓ qͥ amiſerūt bonaſua ꝑfurtū. vl̓ hmōi. qꝛ lꝫ al̓s fuiſſent diuiteſtn̄ pauꝑes ſūt ꝓpt̓ ea q̄ amiſerūt. De his dicitſcpͥtura ſctā. Uenatio leonis onager in heremo. ſic ⁊ paſcua ſūt diuitū pauꝑes. Ecc̄i. xiij.vult dicere. ꝙ ſic̄ aſinꝰ ſilueſter eſt cibꝰ leonisita ⁊c̄. ſed iſti pauperes euangelizantur ī reſtitutiōe. qn̄ dn̄s reſtituit rapinā vaſall̓ ſuisvſurariꝰ vſurā. iuriſta calūniā. dn̄s ſalariumſeruitoribꝰ. Tūc pauꝑes euāgelizant̉. Et p̄tdicere ille qͥ reſtituit v̓bū xp̄i. Spūs dn̄i ſuper meꝓpt̓ qd̓ vnxit me. euāgelizare pauꝑibꝰmiſit me. Iſa. lxj. ⁊ Lu. iiij. Nota ſpūs dn̄i ſuper me. qm̄ an̄ erat ſpūs diaboli ſuꝑ eū. iō faciebat rapinā. vſurā. furtū. ⁊c̄. ¶ Septimūeſt. Beatꝰ qͥ nō fuerit ſcādalizatꝰ ī me. Scandalon grece. ideꝫ eſt qd̓ ceſpitare latine. Uiaeūdi ad ꝑadiſum ē xp̄s. Ioh̓. xiiij. Ego ſumvia ꝟitas ⁊ vita. In hac via īpingūt ⁊ ceſpitant illi qͥ tenēt bonā vitā. ⁊ faciūt pnīam. ſednolūt cōicare in paſca dicēdo. On̄e nō ſū dignus vt intres ſub tectū meū. Matth̓. viij.⁊c̄. ⁊ ſic frāgūt ſibi collū. Dicta auc̄tas fac̄ ml̓tos ceſpitare dicēdo. dn̄e nō ſum di. ⁊c̄. Nota ꝙ duplex ē dignitas .ſ. eqͥꝑantie ſeu eqͣlitatis ⁊ ſufficiētie. De pͥma nullus eſt dignꝰ necetiā angl̓i. Et de iſta dignitate dixit ille centurio xp̄o. Dn̄e nō ſum dignꝰ. ſꝫ n̄ dixit. nolo

ꝙ intretꝭ. Dignitas ſufficiētie ē qn̄ hō ꝯterit̉de pctīs cū ꝓpoſito n̄ recidiuādi. ⁊c̄. Sic eſtꝭdigni dignitate ſufficiētie vt xp̄s ītret. Dn̄sexercituū erit vob̓ ī ſcrīficatōꝫ. ī lapidē offenſiōis. ⁊ ī petrā ſcādali. Iſa. viij Nota cū d̓r dominꝰ exercituū erit vob̓ ī ſanctificatōeꝫ. loqͥt̉his qͥ deuote cōicāt. Uob̓ āt ī lapidē offenſioniſ. loqͥt̉ illis qͥ nolūt cōicare. qꝛ ibi frangūtſibi collū. Et ī petrā ſcādali. h̓ loqͥt̉ d̓ clericiſqͥ tenēt̉ ſepe cōicare celebrādo. ⁊ ip̄i nō curāt.¶ Queſtio fit ī theologia. ſi ſacerdos teneat̉celebrare qͦlibet die. Dic̄ ſctūs Tho. ꝙ nō. ſꝫtalit̓ dꝫ viuere ꝙ qͦlibet die ſit ꝑatꝰ celebrare.Sꝫ dat vnā regulā generalē in. iij. ꝑ. q. lxxxijar. x. ⁊ qͦrundā narrata ⁊ īprobata opīone ſicꝯcludit ſctūs Tho. Sacerdoti etiā ſi nō hꝫcurā aīaꝝ non lꝫ oīno a celebratione ceſſareSꝫ ſaltē videt̉ ꝙ celebrare teneat̉ ī p̄cipuisfeſtꝭ. ⁊ maxīe ī illis diebꝰ in qͥbꝰ fideles cōicare ꝯſueuer̄t. Hinc ē qd̓ d̓r. ij. Mach̓. iiij. ꝙ iānō circa altarꝭ officia dediti erāt ſꝫ ꝯtēpto tēplo ⁊ ſacrificijs neglectꝭ Hec ſanctꝰ Tho. informa vbi sͣ. Ambroſiꝰ etiā dic̄ in qͣdaꝫ orōe.Graue eſt ꝙ ad mēſam tuā mūdo corde ⁊ manibꝰ innocētibꝰ nō venimꝰ. ſꝫ grauiꝰ eſt ſi dūpctā metuimꝰ. etiā ſacrificiū nō reddamꝰ Deiſta materia vide ſcm̄ Tho. in. iiij. di. xiij. q. j.ar. ij. q. j. vbi etiā ꝓbat ꝙ nō licet facerdoti etiam curā aīaꝝ n̄ hn̄ti oīno ceſſare a celebratōne. Quia ẜm Grego. Cū creſcūt dona. rationes creſcūt donoꝝ. ſꝫ ſacerdoti data eſt poteſtas nobiliſſima. gͦ reꝰ negligētie erit. niſi illavtat̉ ad honorē dei. ⁊ ad ſalutē ſuā ⁊ aliorū etviuoꝝ ⁊ mortuoꝝ. ẜm illud. i. Pe. iiij. Unuſquiſqꝫ gr̄am quā accepit in alterutrū illā adminiſtrātes. ⁊c̄. Niſi forte aliqͥs ex familiariſpūſſctī inſtinctu dimittit. ſic̄ legit̉ de qͦdamſctō pr̄e ī vitaſpatꝝ qͥ ordinatꝰ nūqͣꝫ poſtea celebrauit. Hec ſanctꝰ Tho. in. iiij. ibi. sͣ. ⁊ ꝑoptime. ſꝫ de bona rōe ſepe tenet̉ celebrare vt ſatiſfaciat. Sꝫ mō volūt hr̄e magnos redditꝰ⁊ celebrare paucas miſſas. qn̄ celebrāt ſꝑ vident̉ dicere miſſam nouā. Dicūt. Ip̄i religioſi tenēt̉ celebrare qͥ recipiūt elemoſynas Etnūqͥd vos recipitꝭ maiores elemoſynas qͣꝫ religioſi. Nūqͥd redditꝰ qͦs recipitꝭ ſūt de patrimonio vr̄o vl̓ de elemoſyniſ. Nūqͥd pr̄ dimiſit ip̄as vob̓ ī te ſtam̄to. Ecce qͣre dic̄. Beat̉ꝰqͥ nō fuerit ſcādalizatꝰ ī me. Sꝫ vitat̉ hͦ ſcandalū fidelit̓ ⁊ deuote ſumēdo xp̄m iuxta ſuaꝫordinatiōꝫ. pͣs. cxvij. Pax multa diligētibuſlegē tuā. ⁊ nō eſt illis ſcādalum.