Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. II.

Sꝫ cadūt vēto tēptatiōis qn̄ demō vl̓ amici dicūt. qͥd creditꝭ facere qm̄ eſtis iuuenis. ⁊c̄. oēs faciēt truffam vob̓. Ex iſto vento qͣꝫplures mutāt ppoſitū cadūt. qꝛ ſūt debiles. Itē ml̓ti vſurarij qͥꝓponūt r̄ſtituere vſuras. furta. rapīas. ⁊cͣ. ꝓponūt de cetero viuere de ſuis laboribꝰ ⁊c̄. ſꝫ cadūt vēto tēptatōisqn̄ d̓r eis. qͥd vultꝭ facere miẜ. Si clericietiā. tal̓ bonꝰ fac̄ idē eccīa ꝑmittit. ⁊c̄.ſic mutāt ſuū bonū ꝓpoſitū cadūt. Idē luxurioẜ. qn̄ religioſus clericꝰ vl̓ laicꝰ ē īuoluiꝰluto luxurie qn̄qꝫ hūt remorſū ꝯſcīe ꝓponūt viuere caſte dimitt̉e malā ſocietatē. tūccāna ē recta. ſꝫ cadit vēto tēptatōis diabolice qn̄ ml̓ier dicet ſibi flēdo corā eo dicēdoo qͥd faciā. vultꝭ me dimitt̓e. ego fui vobiſcū ſꝑdū erā iuueīs. qͥd faciā ⁊c̄. Idē devindicatiuis. qn̄ aliqͥs iniuriatus ꝓponit remittere ꝓpt̓ deū facere pacē inimicꝭ. iuxtavolūtatē dei. tūc cāna recta ē. ſꝫ cadit vētoptatiōis qn̄ dicūt amici. qͥd facietꝭ. dicūtoēs eſtis iudeꝰ nihil valetꝭ. ſic mutatpoſitū cadit. Itē qͦt ſunt inceper̄t bonamvitā ſꝫ modico vēto deriſiōis ſtatī deſiſtunt. dic̄ ſcpͥtura ſcā. vētiles te ī oēm vētū eas ī oēm viā. Ecc̄i. v. Magnꝰ defectꝰ ēilloꝝ ex locutōibꝰ gētiū ſtatī dimittunt bo ꝓpoſitū bonā vitā inceptā. qꝛ ſꝑ fuitmali loquūt̉ ꝯͣ bonos. Nūqͣꝫ fuit vita ita ſctāſic̄ xp̄i. tn̄ mali obloq̄bāt̉ de ip̄o. tn̄ nec ꝓpt̓xp̄s ꝓpoſitū mutauit. Scitꝭ qͣlit̓ eſt de obloquētibꝰ deſiſtētibꝰ a bono īcepto. ſic̄ de ꝑuopuero a mr̄e mittit̉ alicui. ex latratu caniculi timet. nec audet trāſire. imo reuertit̉.tn̄ caniculꝰ p̄t ſibi nocere ī aliqͦ. Tal̓ ē ſtulticia illoꝝ ex locutōibꝰ gētiū audēt bonāvitā ꝯtinuādo trāſire. Pr̄ nr̄ xp̄s mr̄ nr̄a eccleſia ſcā mittit nos vt vadāꝰ ad ciuitatē paradiſi. Et qn̄ incipit bonā vitā tenꝫ viam ꝑadiſi. Et caniculi .ſ. mali .i. male ꝑſone latrāt dicēdo. hypocrita. ⁊c̄. Sꝫ timeas trāſire ꝑmittas ip̄os latrare. qꝛ mordēt te. videt̉ bn̄ eſtꝭ pueri. qꝛ ex dimittitꝭ viā ꝑadiſi.De iſta malicia dic̄ ꝓph̓a dauid. Sagittenuloꝝ facte ſūt plage eoꝝ. infirmate ſunt ꝯͣeos lingue eoꝝ Cōturbati ſūt oēs videbāteos. timuit oīs. pͣs. lxiij. Nota ſagitteuuloꝝ ſūt qͥbꝰ pueri ſagittāt muſcas. d̓t tales ſūt ſagitte obloq̄ntiū. vulnerant. qd̓declarat. d. Infirmate ſūt ꝯͣ eos lingue eorūſcꝫ obloquētiū. qꝛ nullā hn̄t fortitudineꝫ. tn̄vt pueri ꝯturbati ſūt .ſ. timēt eos. qui vide

bant eos .ſ. obloqͣntes. timuit oīs. ſcꝫdimittit ex viā ꝑadiſi. Quot religioſi vidētur ad oculū vadūt ad infernū via recta qꝛnihil ẜuāt ꝓmiſſis. Idē de clericis alijs. iſto timore audēt īciꝑe bonā vitā. Sꝫ illic trepidauer̄t timore vbi erat timor. pͣs.xiij. neceſſaria ē firmitas Scd̓m qd̓ eſtneceſſariū ē rigoroſa aſperitas .ſ. ꝯͣ carnē.Caro nr̄a hꝫ ꝯditiōes anguille vl̓ murene labit̉ nec p̄t retineri niſi ſit voluta ī arena arena. Ita ē de carne nr̄a quā ſi vultꝭ tenere delicate in cibo potu veſtibꝰ lecto ⁊c̄.poteritꝭ retinere. neceſſaria ē religioſaaſperitas ī cibo potū. ſic tenebitꝭ Iſta ē qͣre ī md̓o ſunt tot malireligioſi clerici. ⁊c̄. qꝛ volūt viuere delicate ſine aliqͣ aſperitate. dic̄ apl̓s ad Ro. xiij. Induimini dominū ih̓m xp̄m. carnis curā ne feceritis indeſiderijs. Nota induimī dn̄m ih̓m xp̄m ſcꝫ vite aſperitatē. qꝛ eiꝰ vita fuit ſemꝑ duraaſpera. Induit̉ xp̄s imitatōꝫ. curā carniſne feceritis in deſiderijs. licet tn̄ in neceſſariis. De iſta ꝟtute xp̄s laudauit ioh̓em dicēs.Quid exiſtis videre hoīem mollibꝰ veſtituꝫecce mollibꝰ veſtiunt̉ in domibꝰ regū ſunt.Dic̄ hic Grego. Si in mollibꝰ p̄cioſis veſtibꝰ culpa eſſꝫ neqͣqͣꝫ vigilāter ẜmo diuinꝰ ioh̓em de aſperitate veſtiū collaudaſſetInnuit̉ magnū pctm̄ eſt velle mollibꝰ īdui. Si dicat̉. Et ſi ego de meis diuitijs debono iuſte acqͥſito facio mihi veſtē p̄cioſamqd̓ peccatū eſt. Dic̄ hic Grego. eſt aliqͥsquatūcūqꝫ honorabilis ꝑſona curet in domo vt honorabilit̓ veſtiat̉. Idē de mulieribꝰSed quādo habet ire extra videri. Ergo fit niſi ad paſcendū oculos gentiū. nunquid eſſet melius ad paſcendū ora pauperūqui moriūtur fame. ad redimendum captiuos. qui ſunt in puncto abnegandi fidē.non eſt ſine culpa qui in his facit ſuperfluitatem. Ideo apoſtolꝰ. habentes alimenta etquibus tegamur. his cōtenti ſimꝰ. pͥma Thimo. vj. Nota. habentes alimenta. non dicitdelectamenta. quibꝰ tegamur. dicit quibus ornemur. Itē qd̓ vltra hoc eſt pctm̄ eſt etiā ſtulticia. Verbi gr̄a. Si qͥs ex crimineſententiatꝰ ducit̉ ad furcā equitādo cui volētes ponere vinculū in collo de corda. et ipſediceret. qꝛ ego ſum diues. ideo volo viculum de ſerico. qn̄ ipſe teneret in collo rideret. ſe de vinculo appreciaret. nunquid iudicaret̉ ſtultus. In hac ſtulticia ſumus nos