Sermo. II.
Sꝫ cadūt vēto tēptatiōis qn̄ demō vl̓ amici dicūt. ⁊ qͥd creditꝭ facere mō qm̄ eſtis iuuenis. ⁊c̄. oēs faciēt truffam d̓ vob̓. Ex iſto vento qͣꝫplures mutāt ppoſitū ⁊ cadūt. qꝛ ſūt debiles. Itē ml̓ti vſurarij qͥꝓponūt r̄ſtituere vſuras. furta. rapīas. ⁊cͣ. ⁊ ꝓponūt de cetero viuere de ſuis laboribꝰ ⁊c̄. ſꝫ cadūt vēto tēptatōisqn̄ d̓r eis. qͥd vultꝭ facere miẜ hō. Si clericietiā. ⁊ tal̓ bonꝰ hō fac̄ idē ⁊ eccīa ꝑmittit. ⁊c̄. ⁊ſic mutāt ſuū bonū ꝓpoſitū ⁊ cadūt. Idē d̓ luxurioẜ. qn̄ religioſus clericꝰ vl̓ laicꝰ ē īuoluiꝰluto luxurie qͥ qn̄qꝫ hūt remorſū ꝯſcīe ⁊ ꝓponūt viuere caſte ⁊ dimitt̉e malā ſocietatē. tūccāna ē recta. ſꝫ cadit vēto tēptatōis diabolice qn̄ ml̓ier dicet ſibi flēdo corā eo ⁊ dicēdoo qͥd faciā. mō vultꝭ me dimitt̓e. ego fui vobiſcū ſꝑdū erā iuueīs. ⁊ qͥd faciā mō ⁊c̄. Idē devindicatiuis. qn̄ aliqͥs iniuriatus ꝓponit remittere ꝓpt̓ deū facere pacē cū inimicꝭ. iuxtavolūtatē dei. tūc cāna recta ē. ſꝫ cadit vēto tēptatiōis qn̄ dicūt amici. qͥd facietꝭ mō. dicūtoēs ꝙ eſtis iudeꝰ ⁊ nihil valetꝭ. ⁊ ſic mutat ꝓpoſitū ⁊ cadit. Itē qͦt ſunt qͥ inceper̄t bonamvitā ſꝫ modico vēto deriſiōis ſtatī deſiſtunt.Iō dic̄ ſcpͥtura ſcā. Nō vētiles te ī oēm vētū⁊ nō eas ī oēm viā. Ecc̄i. v. Magnꝰ defectꝰ ēilloꝝ qͥ ex locutōibꝰ gētiū ſtatī dimittunt bonū ꝓpoſitū ⁊ bonā vitā inceptā. qꝛ ſꝑ fuit ꝙmali loquūt̉ ꝯͣ bonos. Nūqͣꝫ fuit vita ita ſctāſic̄ xp̄i. tn̄ mali obloq̄bāt̉ de ip̄o. tn̄ nec ꝓpt̓ hͦxp̄s ꝓpoſitū mutauit. Scitꝭ qͣlit̓ eſt de obloquētibꝰ ⁊ deſiſtētibꝰ a bono īcepto. ſic̄ de ꝑuopuero qͥ a mr̄e mittit̉ alicui. qͥ ex latratu caniculi timet. nec audet trāſire. imo reuertit̉. cūtn̄ caniculꝰ nō p̄t ſibi nocere ī aliqͦ. Tal̓ ē ſtulticia illoꝝ qͥ ex locutōibꝰ gētiū nō audēt bonāvitā ꝯtinuādo trāſire. Pr̄ nr̄ xp̄s ⁊ mr̄ nr̄a eccleſia ſcā mittit nos vt vadāꝰ ad ciuitatē paradiſi. Et qn̄ hō incipit bonā vitā tenꝫ hō viam ꝑadiſi. Et caniculi .ſ. mali .i. male ꝑſone latrāt dicēdo. hypocrita. ⁊c̄. Sꝫ n̄ timeas trāſire ꝑmittas ip̄os latrare. qꝛ n̄ mordēt te. videt̉gͦ bn̄ ꝙ eſtꝭ pueri. qꝛ ex hͦ dimittitꝭ viā ꝑadiſi.De iſta malicia dic̄ ꝓph̓a dauid. Sagitte ꝑnuloꝝ facte ſūt plage eoꝝ. ⁊ infirmate ſunt ꝯͣeos lingue eoꝝ Cōturbati ſūt oēs qͥ videbāteos. ⁊ timuit oīs hō. pͣs. lxiij. Nota ſagitte ꝑuuloꝝ ſūt qͥbꝰ pueri ſagittāt muſcas. d̓t ꝙ tales ſūt ſagitte obloq̄ntiū. q̄ nō vulnerant. qd̓declarat. d. Infirmate ſūt ꝯͣ eos lingue eorūſcꝫ obloquētiū. qꝛ nullā hn̄t fortitudineꝫ. tn̄vt pueri ꝯturbati ſūt .ſ. qͥ timēt eos. qui vide
bant eos .ſ. obloqͣntes. ⁊ timuit oīs hō. qͥ ſcꝫdimittit ex hͦ viā ꝑadiſi. Quot religioſi vidētur ad oculū ꝙ vadūt ad infernū via recta qꝛnihil ẜuāt d̓ ꝓmiſſis. Idē de clericis ⁊ alijs.⁊ iſto timore n̄ audēt īciꝑe bonā vitā. Sꝫ illic trepidauer̄t timore vbi nō erat timor. pͣs.xiij. iō neceſſaria ē firmitas ¶ Scd̓m qd̓ eſtneceſſariū ē rigoroſa aſperitas .ſ. ꝯͣ carnē. RōCaro eī nr̄a hꝫ ꝯditiōes anguille vl̓ mureneq̄ labit̉ nec p̄t retineri niſi ſit voluta ī arena l̓cū arena. Ita ē de carne nr̄a quā ſi vultꝭ tenere delicate in cibo potu veſtibꝰ ⁊ lecto ⁊c̄. nōpoteritꝭ retinere eā. Iō neceſſaria ē religioſaaſperitas ī cibo ⁊ potū. ⁊ ſic tenebitꝭ eā Iſta ērō qͣre mō ī md̓o ſunt tot malireligioſi clerici. ⁊c̄. qꝛ volūt viuere delicate ſine aliqͣ aſperitate. Iō dic̄ apl̓s ad Ro. xiij. Induimini dominū ih̓m xp̄m. ⁊ carnis curā ne feceritis indeſiderijs. Nota induimī dn̄m ih̓m xp̄m ſcꝫꝑ vite aſperitatē. qꝛ eiꝰ vita fuit ſemꝑ dura ⁊aſpera. Induit̉ xp̄s ꝑ imitatōꝫ. ⁊ curā carniſne feceritis in deſiderijs. licet tn̄ in neceſſariis. De iſta ꝟtute xp̄s laudauit ioh̓em dicēs.Quid exiſtis videre hoīem mollibꝰ veſtituꝫecce qͥ mollibꝰ veſtiunt̉ in domibꝰ regū ſunt.Dic̄ hic Grego. Si in mollibꝰ ⁊ p̄cioſis veſtibꝰ culpa nō eſſꝫ neqͣqͣꝫ tā vigilāter ẜmo diuinꝰ ioh̓em de aſperitate veſtiū collaudaſſetInnuit̉ gͦ ꝙ magnū pctm̄ eſt velle mollibꝰ īdui. Si dicat̉. Et ſi ego de meis diuitijs debono iuſte acqͥſito facio mihi veſtē p̄cioſamqd̓ peccatū eſt. Dic̄ hic Grego. ꝙ nō eſt aliqͥsquatūcūqꝫ honorabilis ꝑſona qͥ curet in domo vt honorabilit̓ veſtiat̉. Idē de mulieribꝰSed quādo habet ire extra ⁊ videri. Ergonō fit niſi ad paſcendū oculos gentiū. ⁊ nunquid eſſet melius ad paſcendū ora pauperūqui moriūtur fame. ⁊ ad redimendum captiuos. qui ſunt in puncto abnegandi fidē. Iōnon eſt ſine culpa qui in his facit ſuperfluitatem. Ideo apoſtolꝰ. habentes alimenta etquibus tegamur. his cōtenti ſimꝰ. pͥma Thimo. vj. Nota. habentes alimenta. non dicitdelectamenta. ⁊ quibꝰ tegamur. nō dicit quibus ornemur. Itē qd̓ vltra hoc eſt pctm̄ eſt⁊ etiā ſtulticia. Verbi gr̄a. Si qͥs ex crimineſententiatꝰ ducit̉ ad furcā equitādo cui volētes ponere vinculū in collo de corda. et ipſediceret nō. qꝛ ego ſum diues. ideo volo viculum de ſerico. ⁊ qn̄ ipſe teneret in collo rideret. ⁊ ſe de vinculo appreciaret. nunquid iudicaret̉ ſtultus. In hac ſtulticia ſumus nos