Sermo .I.
docere Pr̄ nr̄ ⁊c̄. qꝛ ſic̄ bonꝰ ortulanꝰ adaptatarbores teneras. ⁊c̄. Secꝰ de iā magnis. quenō pn̄t niſi ꝑ ignē adaptari. Ita vos d̓ matrimonio eſtꝭ ortulani. qͥ plātatis arbores in orto vl̓ in iardano xp̄ianitatꝭ. iō ⁊c̄ ꝓpt̓ hͦ d̓t ſcriptura ſctā. Pr̄es nolite ad iracūdiā ꝓuocarefilios vr̄os. ſꝫ educate illos ī diſciplina ⁊ correctiōe. ad Ephe. vj. Itē ſi habetꝭ famulos ⁊ancillas. tenemī ſaluatōꝫ eoꝝ ꝓcurare. ſcꝫ vtꝯfiteant̉. ⁊c̄. ⁊ faciāt pnīam ⁊ audiāt miſſaꝫ ⁊cōicēt. ⁊ nō dicere ſufficit ꝙ ẜuiāt mihi. imodicit ſcpͥtura ſctā. Si qͥs ſuoꝝ ⁊ maxime domeſticoꝝ curā non hꝫ. fidē negauit. ⁊ eſt inſideli deterior. j. ad Thi. v. ¶ Quātū ad ſcd̓mdicit beatꝰ Amb̓. ꝙ ioh̓es miſit diſcipl̓os ſuos ad xp̄m ꝑ fidelitatē cordialē Sciēs btūsioh̓es ꝙ ꝯfeſſio fidei ē ſūme neceſſaria ad ſaluationē. De qͦsͣ vide in ẜmōe vltimo dn̄icepͥme aduētꝰ. qꝛ d̓s nō ſolū vult fidē cordis firmā. ſꝫ vult etiā ꝙ reuerēter ꝯfiteat̉ ore. ⁊ ē tāte ꝟtutis ꝙ ducit hoīem ad bonuꝫ finē ⁊ ſaluationē. Auc̄tas. Si ꝯfitearꝭ in ore tuo dominū ih̓m. ⁊ ī corde tuo crediderꝭ ꝙ deꝰ illuꝫſuſcitauit a mortuis. ſaluꝰ eris. Corde em̄ credit̉ ad iuſticiā. ore aūt ꝯfeſſio fit ad ſalutē. adRo. x. Tota fides xp̄iana ꝯſiſtit in credo. Dicat̉. ſi ego ſum ī pctīs. nūqͥd ero ſaluꝰ ex ꝯfeſſione fidei ⁊c̄. Rn̄deo ꝙ ſic. qꝛ fides qn̄ firmitcredit̉ ⁊ deuote ꝯfitet̉. īducit hoīem ad ꝯtritionē. nec ꝑmittit hoīem mori ſine vera pnīa.Deuotio em̄ vt dic̄ ſanctꝰ Tho. ij. ij. q. lxxxij.ad. ij. eſt pinguēdo aīe cauſata a caritate ⁊ cōſeruās eā. Et eſt actꝰ religiōis ⁊ v̓tutꝭ. Iō iohānes qͥ qͦtidie expectabat mortē fidē quamhabebat ī corde de xp̄o voluit ip̄i xp̄o ore cōfiteri corā iudeis. ⁊ qꝛ ꝑ ſe non poterat. qꝛ invinculis erat. Iō miſit diſcipulos ſuos dicēs. Tu es qͥ vēturꝰ es. h̓ em̄ ꝟſus termīaturaſſertiue. di. Ioh̓es credit firmit̉ ꝙ tu es illeqͥ erat vēturꝰ. ⁊ mō ꝑ nos ꝯfitet̉ ore. An aliuꝫexpectamꝰ. nō. q. d. nō expectamꝰ aliū. de qͦdicit ip̄emet xp̄s iudeis. Ego veni ī noīe pr̄ismei. ⁊ nō accepiſtꝭ me. Si aliꝰ venerit ī noīeſuo .ſ. antixp̄s. illū accipietꝭ. Ioh̓. v. Iſto mōan aliū expectamꝰ. nō eſt qō dubitatiua. Etad iſtud ꝓpoſitū fac rn̄ſio xp̄i informādo populū. on̄dendo ⁊ faciēdo ſigͣ ⁊ miracula quemeſſias debebat facere. ⁊ cōmēdādo ioh̓em.dicēs. Quid exiſtꝭ ī deſertū videre homineꝫmollibꝰ veſtitū. Ecce qͥ mollibꝰ veſtiūt̉ ī domibꝰ regū ſūt. ⁊c̄. q. d. Iā videtꝭ ꝙ adulatoreſſeu ioculatores adulāt̉ regibꝰ ⁊ dn̄is vt habe
ant veſtes. qͣſi velit dicere xp̄s. Nō credatꝭ ꝙioh̓es ꝓpt̓ adulationē dicat mihi. Tu es qͥ ⁊c̄ſperās a me veſtē hr̄e. Iō poteſtꝭ ſibi credereindubitāter. Dic gͦ ꝙ xp̄s dic̄. Ceci vidēt ⁊c̄.Ecce quō ẜm Ambro. fuit ambaſiata ioh̓isad xp̄m ex fidelitate cordiali. Moraliter inſtruimur h̓ vt oēs ſciatꝭ Credo in deū. ⁊ qͦlibet die ip̄m ꝯfiteri mane ⁊ ſero cū ꝓteſtatiōeHoc tn̄ dꝫ fieri maxīe in articulo mortꝭ. ſiueꝑ ſe ſiue ꝑ alios in ꝑſona ſua. qꝛ tunc demontēptat maxīe de fide. faciēdo ſuas falſas rōesdicēs. Quō tu potes credere ⁊ turbat intellectum. ⁊ tēptat de fide q̄ eſt fundamentū. qd̓ſi cadit totū edificiū ꝟtutuꝫ ruit. Ue terre. i.hoībꝰ terrenis. ⁊ mari .i. hoībꝰ luxurioſis. qͥadeſcēdit diabolꝰ ad vos. hn̄s irā magnā. ſciens ꝙ modicuꝫ tꝑs hꝫ. Apoc̄. xij. Iō in nr̄oſctō ordine .ſ. p̄dicatoꝝ ē laudabil̓ ꝯſuetudo.ꝙ qn̄ aliqͥs frater debꝫ mori pulſat̉ tabula. ⁊om̄s frēs ꝯueniūt ⁊ ꝯfitent̉ fidem ꝓ infirmodi. Credo in deū ⁊c̄. Iō ioh̓es qn̄ debuit mori. voluit fidē xp̄o ꝯfiteri. ſic dēmꝰ nos facereNos eundē ſpm̄ fidei hn̄tes ſicut ſcpͥtuꝫ eſt.Credidi ꝓpter qd̓ locutꝰ ſum. ⁊ nos credimꝰꝓpter qd̓ ⁊ loqͥmur. ij. ad Co. iiij. ¶ Quantūad tertiū d̓t beatꝰ Grego. ꝙ ioh̓es miſit diſcipulos ſuos ad xp̄m ꝑ dignitatē perſonalem.Sciebat ioh̓es ꝙ xp̄s merito ſue paſſionisliberaret om̄s ſibi credētes ⁊ obediētes in hͦmūdo. ⁊ etiā mortuos ī limbo exiſtētes ex ꝓphetia Zach̓. Tu qͦꝫ ī ſanguīe teſtamēti tuiemiſiſti vinctos tuos de lacu in qͦ nō ē aquaZach. ix. Nota in ſanguine teſtamēti tui. ſcꝫnoui ꝑ mortē ꝯfirmati. Iohānes aūt qͥ optime ſciebat iſtā ꝓphetiā. ſciebat ꝙ ſancti presſanguīe xp̄i erat liberādi. Sꝫ dicit Greg. ꝙIohānes neſciebat an xp̄s ip̄e ꝑſonaliter deſcenderet ad limbū. vel ſi mitteret aliquē angelū. Iō qꝛ ioh̓es erat cito moriturus voluitſcire a xp̄o. vt ſicut ip̄e iohānes in hͦ mundohabuerat dignitatē p̄curſoris. ſic etiam hācdignitatē haberet ī alio mūdo in limbo. Iōꝑ diſcipulos volēs ſe certificare di. Tu es qͥventurꝰ es. ⁊c̄. vn̄ nō de p̄terito ſꝫ de futuroq̄rit. Et ad hͦ tēdit xp̄i rn̄ſio. Qꝛ ⁊ ſi mira faciat. tn̄ abiecta ꝑpeti nō dedignat̉. propt̓ hͦ dic̄xp̄s diſcipulis iohānis. Dicite iohāni. Beatus inqͥt qui nō fuerit ſcandalizatus in me.Quia ego volo ꝑſonaliter illuc deſcendere.Mō cogitate quale gaudiū fuit ſctīs pr̄ibꝰ.qn̄ iohānes eis nunciauit aduentuꝫ xp̄i ꝑſonalē. Ex iſta rōne xp̄s vocauit Iohannem
d5