Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica ſecūda aduentꝰ domini

moriamur. nūqͥd erāt ſepulchra in egyptoMoyſes āt eleuatꝭ ocul̓ reſpiciebat celū.legit̉ diceret aliqͥd ore ſꝫ corde. Cui rn̄t d̓sQuid clamas ad me. potuit moyſes dicere.O dn̄e eſtꝭ ita ꝓpe. ego aſpiciebā vos in celo vos eſtꝭ. Ecce quō d̓s ē ꝓpe ꝑceptiuamorōꝫ vl̓ exauditōꝫ. dic̄ dd̓. Deſideriū paupeꝝ .ſ. hn̄t neceſſitatē. exaudiuit dn̄s. p̄parationē cordis eoꝝ audiuit auris tua. pͣs. ix.Itē. Prope ē dn̄s oībꝰ inuocātibꝰ. oībꝰ inuocātibꝰ in ꝟitate. pͣs. cxliiij. Nota oībꝰ inuocātibꝰ in ꝟitate. Quid eſt ꝟitas. Rn̄ditph̓s. Ueritas ē adeqͣtio rei ad intellectū. vtita ſit ī re ſic̄ eſt ī intellectu. Qn̄ opꝰ cordat v̓bo tūc eſt ꝓpoſitio ꝟa. ꝟbi gr̄a. ſi ego dico. hodie eſt dies venerꝭ. ita eſt. tūc ītellectꝰadequat̉ rei. al̓s. Sic etiā orōes nr̄e nonſunt niſi ꝓpoſitōes qͣs ꝓponimus corā xp̄o. videamꝰ qͣlit̓ dn̄t fieri ī ꝟitate. vt ſcꝫ intellectꝰ quē dāt fiat ī ꝟitate. ſeu ꝯcordet cumꝟitate. ꝟbi gr̄a. qn̄ in orōe dicitꝭ xp̄o. dn̄e dn̄etūc innuitꝭ ip̄e eſt dn̄s vniuerſoꝝ. ita eſt. faciatꝭ opꝰ ꝯcordet ad extra. ne recurratꝭad ſuos inimicos .ſ. ſortilegos ⁊c̄. Scd̓o īorōe ip̄m laudatꝭ cōmēdatꝭ. qꝛ laudabiliscōmendabil̓ eſt gl̓ioſus. ꝯcordet opꝰ adextra ne ip̄m iuretꝭ inuanum nec ī falſumnec blaſphemētꝭ ip̄m ⁊c̄. Tertio in orōnepetitis ab eo ꝓuiſionē abūdantiā bonoruꝫtꝑaliū. ꝯcordat opꝰ ad extra qn̄ ẜuatꝭ dn̄icaꝫqꝛ dn̄o ꝓuidet dꝫ facere aliqͦd ſeruitiuꝫal̓s aufert ꝓuiſionē Quarto in orōe dicitis Pr̄ nr̄. ꝯcordat opꝰ ad extra qn̄ honoratꝭpr̄es vr̄os cordeore oꝑe. ⁊c̄. Quīto ī oratione petitꝭ dicitis. dimitte nob̓ debita nr̄aꝯcordat opꝰ ad extra qn̄ remittitis iniurias īimicis vr̄is. Ecce qͣre dic̄. Prope eſt dn̄sbus inuocātibꝰ ī ꝟitate. Sꝫ ſunt multi in ꝟitate ſꝫ falſitate ip̄m inuocāt. qn̄ opuſad extra ꝯcordat dictis. de qͥbꝰ dicitpheta. Plātaſti eos radicē miſer̄t. ꝓficiūtfaciūt fructū. Prope es tu ori eoꝝ lōge a renibꝰ eoꝝ. Hiere. xij. Nota. plātaſti eos .ſ. ī iardino eccl̓ie .ſ. in baptiſmo. In de nemoreade trāſplantāt̉ in iardino ſiue viridario eccleſie xp̄i. Et radicē miſer̄t .ſ. in terrā ī celo. ꝓficiunt ſcꝫ ī diuitijs. honoribꝰ. et officijsnec ꝯtentant̉. faciūt fructū .ſ. filioꝝ filiaꝝ.Prope es tu ori eoꝝ. qꝛ qͦtidie dicūt dn̄e dn̄e⁊c̄. lōge a renibꝰ eoꝝ .i. ab oꝑbꝰ. Sꝫ qͣredic̄. lōge a pedibꝰ vel tibijs eoꝝ. ſic̄ dic̄ a renibus. qꝛ dic̄ beatꝰ Grego. radix luxurie ī re

nibꝰ ꝯſiſtit ꝓpt̓ qd̓ pctm̄ d̓s elōgat̉ a nat̉a humana plꝰ qͣꝫ ab alijs pctīs. qꝛ plurimi dānāt̉iſto pctō. Dic̄ glo. Remigij ſuꝑ illo verbo xp̄iSinite ꝑuulos veīre ad me. ⁊c̄. Tanta ē labes luxurie in hūano genere maior ꝑs ſaluādoꝝ credit̉ eſſe pucroꝝ īnocentū. Eccere dic̄ lōge a renibꝰ Dico tertio deꝰ d̓rpe ſuā ꝑfectiuā incarnatiōeꝫ. qꝛ amore nr̄ivoluit īcarnari. An̄ ſuā incarnatōꝫ maior diſtātia erat int̓ deū hoīeꝫ. loq̄ndo diſtātiaformali. aūt locali. qͣꝫ int̓ auꝝ lutū. int̓ angelū aſinū. int̓ ſolē lapidē. int̓ celū t̓raꝫ dic̄ Iſa. in ꝑſona dei. Sic̄ exaltant̉ celi aterra .ſ. ſine mēſura. ſic exaltate ſūt vie mee avijs vr̄is. cogitatōes mee a cogitatōibꝰ veſtris. Iſa. lv. Sꝫ ſuā bn̄dictā incarnatiōeꝫfactꝰ eſt nob̓ ita ꝓpe. ſolū effectiuā oꝑationē. nec ꝑceptiuā exauditōꝫ. qꝛ ex his d̓seſt. lꝫ ſit in hoīe. nec eſt d̓s. ſꝫ incarnationē d̓s eſt. eſt deꝰ .ſ. vnitate ꝑſone.in iſto ſtat nr̄a ꝑfectio etiā totiꝰ md̓i. Dicūtgeometrici. figura ſperica ſiue circularisnūqͣꝫ eſt ꝑfecta qͦuſqꝫ finis iūgatur pͥncipio.Regl̓a ē geometrie. Sciatis deꝰ fecit totūmd̓m in figura ſperica ſiue circulari .ſ. ſtellas elemēta celū t̓rā. licet ī alia figura potuiſſet feciſſe. Perfectio igit̉ md̓i ī ſtabat vt finis vniret̉ pͥncipio. ecōuerſo. Principiummd̓i eſt d̓s. nec aliqͥs diceret oppoſitū. Finisfuit. qꝛ vltīo fuit creatꝰ. Prīa die deꝰ fecitlumē. Scd̓a firmamētum. Tertia plantas.Quarta ſolē ſtellas. Quinta aues piſcesSexta aīalia hoīem. Figura circularisfuit ꝑfecta. qn̄ finis .ſ. fuit vnitꝰ pͥncipio .ſ.deo. bn̄dictā incarnatōꝫ. Ex opinanturaliqͥ doctores. ſi adā non peccaſſet. etiā d̓sincarnatꝰ fuiſſꝫ ad dandū ꝑfectionē ſuis operibus. dic̄ ip̄e deꝰ. Audime Iacob iſrl̓quē ego voco. Ego ipſe. ego pͥmꝰ ego nouiſſimꝰ. Iſa. xlviij. Nota. Ego pͥmus. id eſt egoſum deꝰ. ego nouiſſimus .i. ego ſum homo.Et de iſta ꝓpinquitate dicit Iſa. lj. Prope ēiuſtus meꝰ. egreſſus eſt ſaluator meꝰ. Nota. egreſſus ē .ſ. celo. vt radiꝰ a ſole. licet veniat in hoc mūdo. tam̄ recedit a ſole. Septima die marcij exiuit venit ad nos. Uia quā venit ad nos eſt ꝟgo maria. De dic̄Bern̄. Uirgo egregia ip̄a eſt via regia. qͣmſaluator venit ad nos. iam ambulauit ī noſtra humanitate tot dietas. Dicatur quot.in die natiuitatis ītrauit mundū. Ecce quōeſt ꝓpe iuſtus ſaluator noſter. Stetit ī via