Bermo. III.

ibidem. jͣ. c. O quō gētes h̓ mirabūt̉ h̓ cadētml̓ti. Nō ꝙ antixp̄s faciet aliqͣ ꝟa miracl̓a qͦad naturā rei ꝟtute demonū. ſꝫ falſa qͦ ad rōꝫmiraculi. d̓ hͦ. jͣ. ꝑte. q. cx. ar. iiij. ¶ Scd̓o faciet loqͥ imagīes ⁊ pueros vniꝰ mēſis. Dic p̄ctice quō interrogabūt imagīes vl̓ pueros. vtdicāt ꝟitatē d̓ illo dn̄o qͥ venit nouiſſimuſ. anſit ſaluator. ⁊ diabolꝰ mouebit labia ſua ⁊ formabit ꝟ̓ba ſic dicēdo. ꝙ ille eſt verꝰ ſaluatormd̓i. h̓ cadēt ml̓ti. Et luna .i. eccīa nullū faciet miraculū. Si dicat̉ ab aliqͦ. illa miraculanō ſūt ꝟa .ſ. ſuſcitare mortuos. ſic̄ fec̄ dn̄s ih̓sxp̄s. Dic pͣctice quō ficte ſuſcitabūt mortuoſpr̄em tuū ⁊ mr̄em tuā. ⁊c̄. Et dicēt. idem vosfaciatꝭ ī noīe vr̄i ih̓u xp̄i. xp̄iani nō poter̄t ſacere. De his falſis miraculis ⁊ ſignis auiſauit nos xp̄s di. Surgēt pſeudo xp̄i ⁊ pſeudoꝓphete .i. filij xp̄ianoꝝ qͥ ꝑdider̄t iā fidē ex donis antixp̄i. ⁊ dabūt ſigͣ magna ⁊ ꝓdigia vt īerrorē īducāt̉ ſi fieri p̄t etiā electi. Ecce p̄dixivob̓. Math̓. xxiiij. ¶ Queſtio ſi dicat̉ quarexp̄s ꝑmittet iſta oꝑa diaboli ī deſtructioneꝫxp̄ianitatꝭ. Rn̄ſio iuxta regulā theolo. Per q̄qͥs peccat. ꝑ hͨ ⁊ torq̄t̉. Sap̄. xj. Et qꝛ gentesmd̓i oꝑbꝰ diaboli peccāt ꝯͣ deū recurrendoad diuinos ſortilegos ꝯͣ deū in neceſſitatibꝰſuis .ſ. ꝓ rebꝰ ꝑditis. ꝓ filijs hn̄dis. ꝓ ſanitateobtinēda. Cū tn̄ deberēte rcurrere ad deumoīpotentē. iō ꝑmittet d̓s vt tūc oꝑbꝰ demonū decipiāt̉. Qui gͦ tūc noluerit decipi pōattotā ſuā ſpem ⁊ ꝯfidētiā ī nomīe ih̓u xp̄i ⁊c̄. ⁊nolle miracl̓a aliqͣ niſi fierēt ī noīe ih̓u. ⁊ ſiceritis fortes. De hͦ dd̓. Beatꝰ vir cꝰ ē nom̄ domini ſpes eiꝰ. ⁊ n̄ reſpexit ī vanitates ⁊ inſanias falſas. pͣs. xxxix. Nomē dn̄i ē ih̓ſ. Lu. ij. vocatū eſt nom̄ eiꝰ ih̓s. Dic pͣctice quō dꝫ poniſuꝑ plagā deuote cū ſigͦ crucꝭ. Antixp̄s aſſumet oīa alia noīa xp̄i. ſꝫ hͦ nomē ih̓s ꝑſeq̄t̉. vtdicūt pleriqꝫ ſctī. Iō ꝑ oppoſitū hͦ nomē ih̓uſdꝫ a xp̄ianis maxīe honorari qn̄ noīat̉ ī eccleſia īclinādo caput. vt pꝫ extra li. vj. c. decꝫ. ⁊c̄Qꝛ al̓s qd̓libet nomē dei eſt honorādum ſeptuplicit̓. ẜm ſanctū Tho. Iſa. lvj. c. qꝛ ſcꝫ ēmagnū ad timēdū. ſcm̄ ad venerandū. dulcead meditādū. copioſū ad miſerandū. efficaxad īpetrādū. v̓tuoſum ad ſaluādū. ⁊ occultuꝫad ſciēdū. Iſa. xxx. d̓t ꝙ filiꝰ dei ē nomē patrꝭtripl̓r .ſ. qͦ honorat̉. īuocat̉ ⁊ māifeſtat̉. ⁊. iij. ꝑ.q. xxxvij. ar. ij. d̓t ꝙ ī oībꝰ noībꝰ q̄ ponūt̉ Iſa.vij. viij. ⁊. ix. ſignificat̉ hͦ nom̄ ih̓s qd̓ eſt ſignificatiuū ſalutꝭ. gͦ ⁊ maxīe honorādū. Tertiaclauſula d̓t. Erūt ſigͣ ī ſtellis. In ſacra ſcpͥtu

ra ſtelle clare lucētes dicūt̉ lr̄ati. ſic̄ magiſtriitheologia doctores ⁊ licētiati ⁊c̄. Auc̄t. Quiad iuſticiā erudiūt ml̓tos. qͣſi ſtelle ī ꝑpetuaset̓nitates. Dan̄. xij. In his ſtellis .i. lr̄atꝭ erūtſigͣ tꝑe antixp̄i. qꝛ ſtelle cadēt d̓ celo. vt d̓txp̄sMath̓. xxiiij. ⁊ hͦ in tertio bello antixp̄i .ſ. diſputatōis. Tūc ſtelle .i. lr̄ati. cadēt de celo. i. aꝟitate fidei catholice. Dic p̄cticā diſputationis nūcioꝝ antixp̄i cū lr̄atꝭ erit ſolū de textubiblie vete. teſta. ⁊ lr̄ati n̄ poter̄t rn̄dere. īmonec loqͥ. Tūc ſtelle .i. mgr̄i cadēt d̓ celo. i. d̓ altitudine fidei. Auto. Et faciet iuxta volūtatē ſuā rex .ſ. antixp̄s Et eleuabit̉ ⁊ magnifica.erga oēm deū ⁊ aduerſus deū deoꝝ loq̄t̉ magnifica .i. inſolubilia qͣꝫtū ad hoīes. Dan̄. vij.⁊. ix. c. ¶ Queſtio qͣre xp̄s ꝑmittit hͦ ꝙ illi quihn̄t defendere fidē cadēt. ⁊c̄. Rn̄ſio ꝙ hͦ ꝑmittet xp̄s duplici rōe. Prima iuxta regulā theologie. Per q̄ qͥs peccat. ⁊c̄. qꝛ mō qͣſi nullꝰ magiſter curat de biblia ſꝫ de poetis. ⁊c̄. Scd̓arō ⁊ doloroſa ex mala vita ⁊ pctīs lr̄atoꝝ. qꝛvt in pluribꝰ qͣꝫto ſunt maioris ſcīe tāto ſuntpeioris ꝯſcīe. vel ſunt ſuꝑbi. elati. ebrioſi. ⁊c̄.Qui gͦ pōt ligare leenā. bn̄ pōt ligare ouem.Si gͦ diabolꝰ iam mētes tenet ligatas lr̄atorū ꝓpt̓ eoꝝ prauā vitā. qͥd miꝝ ſi tūc pōt ligare ouē i. linguā ne poſſint loqͥ. Dl̓to meliuſfuiſſet talibꝰ ꝙ fuiſſent ignorātes. qꝛ ſcientiainflat. jͣ. ad Co. viij. vt pꝫ in ml̓tis doctoribꝰ īmedicinis. ⁊c̄. Si gͦ vultꝭ eſſe fortes teneatiſꝯſiliū apl̓i dicētis. Fides vr̄a nō ſit in ſapīahoīm .ſ. fundata. ſꝫ in ꝟtute dei. j. ad Coꝝ. ij.Rōes ⁊ argumēta bona ſunt ad ꝯfortādū intelligentiā. ſꝫ nō ad firmandā credentiā Ambroſiꝰ. Tolle argumēta vbi fides q̄rit̉. Qm̄fides eſt tenēda ex obediētia. qꝛ xp̄s ip̄aꝫ nūciauit ⁊ apl̓i ip̄am p̄dicauer̄t ⁊ ſctā mr̄ eccl̓iaordinauit. Iō credo dn̄e ⁊c̄. ¶ Quarta clauſula di. Et in terris p̄ſſura gentiū p̄ ꝯfuſiōeſonitꝰ maris ⁊ fluctuū. Ecce hic tormēta antixp̄i q̄ dabit. Et in terris p̄ſſura gentiuꝫ preꝯfuſione ſonitꝰ maris ⁊ fluctuū .i. p̄coniſationes qͣs faciēt tūc dn̄i qͥ iā erūt cū antixp̄o qꝛnullꝰ audebit xp̄m nec virginē mariā nomīare ſub pena mortis. Et fluctuū .i. tormentoꝝq̄ nunqͣꝫ fuerūt ita terribilia ſicut erūt illa q̄antixp̄s dabit. De hoc iam auiſauit nos xp̄ſErit tunc tribulatio magna qualis non fuit ab initio mūdi vſqꝫ modo nec fiet. Et niſiabbreuiati fuiſſent dies illi non fieret ſaluaomnis caro ſed propter electos abbreuiabūtur dies illi. Matthei. xxiiij. Nota breuiabū

c 3