Sermo. V.
oꝑbꝰ factꝭ ī ſtatu culpe nihil r̄tribuet qꝛ ſinecaritate fctā ſūt. gͦ mortua. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nullo mōmeritoria. ibidē. ⁊c̄. qꝛ iā in hͦ md̓o ipſe deditretributōꝫ ꝓ ill̓ ꝓpt̓ hͦ dicebat xp̄s. Manete īme ⁊ ego ī vob̓. qꝛ qͥ manet īme ⁊ ego in eo. h̓fert fructū ml̓tū. qꝛ ſine me nihil poteſtꝭ facere .ſ. meritorie. Io. xv. Pro dc̄oꝝ intelligētiaNota differētiā int̓ oꝑa viua. mortua. ⁊ mortificata Nā illa oꝑa hoīs ꝓprie dicuntur viuavt dicit ſanctꝰ Tho. iiij. ſcripto. diſ. xiiij. q. ij.ar. iij. q. ij. q̄ hoīeꝫ ad et̓nā vitā ꝑducere pn̄t.qꝛ oīa illa dicūt̉ viuere q̄ hn̄t debitā oꝑatiōꝫvl̓ effectū. ⁊ illa q̄ pͥuant̉ hac dicūt̉ mortua. ſicut dicimꝰ aqͣm viuā q̄ eſt in īpetu fluēdi. ꝓpͥus aūt effectꝰ hūanoꝝ opeꝝ ē ꝙ ꝑ ea hō advltimū finē hūane vite ꝑueīat .ſ. beatitudinēIdē dic̄ ſanctꝰ Tho. iij. ꝑte. q. lxxxix. ar. iiij.Hic igr̄ oꝑa viua dicūt̉ q̄ fiūt ⁊ ſūt cū charitate. ſꝫ illa oꝑa hoīs dicūt̉ mortua q̄ hͦ faciendi ptātē nō hn̄t. ⁊ q̄ fiūt ſine caritate. Dic̄ em̄ſanctꝰ Tho. iij. ꝑte. q. lxxxix. ar. vj. in ſolut̓. adſcd̓m. ꝙ oꝑa d̓ genere bonoꝝ ſine caritate facta dicūt̉ mortua ꝓpt̓ defectu caritatꝭ ⁊ gr̄e ſic̄pͥncipij. Sꝫ oꝑa homīs dicūt̉ mortificata q̄hāc ptātē ꝑducēdi ad et̓nā vitā amiſerūt cuꝫpͥus eā habuerīt. ⁊ ſic oꝑa mortificata dicūt̉q̄ fiūt cū caritate. ſꝫ n̄ ſunt cū ea ꝓpt̓ ſequenspctm̄ mortale. Et iō. nbona ex caritate facta ī eo qͥ gr̄am hꝫ viua ſūt. In eo aūt qͥ gr̄acaret. oꝑa n̄ ex caritate facta mortua ſūt. oꝑaaūt pͥus ī caritate fctā ī eo qͥ gr̄am dimittit ꝑpctm̄ mortificata ſūt. qꝛ pctm̄ ſequēs īpeditꝙ hō ꝑ illa oꝑa non poſſit ad vitā introduciHec ſanctꝰ Tho. iiij. ſcrip. diſ. xiiij. vbi ſupraNota etiā ẜm ſanctuꝫ Tho. in. iij. ꝑ. q. lxxxix.ar. vj. ꝙ a pctīs aliqd̓ d̓r mortuū dupl̓r Unomō effectiue. qꝛ ſcꝫ ē cā mortꝭ. ⁊ hͦ mō pctm̄ ſiue oꝑa pctīdicūt̉ oꝑa mortua. ẜm illd̓ ad Hebreos. Sanguis xp̄i emūdabit ꝯſcīas nr̄asab oꝑbꝰ mortuis ad ẜuiēdū deo viuenti. adHeb̓. ix. Alio mō d̓r opꝰ mortuū pͥuatiue. qͥaſcꝫ caret vita ſpūali q̄ ē ex caritate ꝑ quaꝫ aīad̓o ꝯiūgit̉ exqͦ viuit ſic̄ corpꝰ ꝑ aīam. ⁊ ſic operatio ſine gr̄a d̓r opꝰ mortuū Et ꝑ hūc modūetiā fides q̄ eſt ſine caritate d̓r mortua ẜm illud Iac̄. ij. Fides ſine oꝑbꝰ mortua eſt.¶ Querit ſanctꝰ Tho. in. iiij. diſ. xv. q. j. ar.iij. q. iiij. Utꝝ oꝑa extra caritatē facta ſint alicuiꝰ boni meritoria. ſaltē tꝑal̓. Ad quā qōemrn̄dit ꝙ oꝑa extra caritatē fctā nō ſunt meritoria ex ꝯdigno. neqꝫ et̓ni neqꝫ tꝑal̓ alicuiꝰ boni apd̓ deū. Dic̄ em̄ Aug. ꝙ pctōr n̄ eſt dignꝰ
pane qͦ veſcit̉. ſꝫ qꝛ diuiuā bonitateꝫ decet vtvbicūqꝫ diſpoſitōꝫ inuenit ꝑfectiōꝫ adijciat.Iō ex merito ꝯgrui d̓r aliqͥs mereri aliqd̓ bonū ꝑ oꝑa extra caritatē fctā Et ẜm hͦ oꝑa iſtavalēt ad triplex bonū .ſ. ad tꝑaliū ꝯſecutionēad diſpoſitionē ad gr̄am. ⁊ ad aſſuetudinembonoꝝ opeꝝ. Cōcordat dn̄s Albertꝰ in. iiij.diſ. xiiij. ⁊. xv. Cōcordat etiā cū dictꝭ Raymūdus Qꝛ tn̄ hͦ meritū nō ꝓprie meritū d̓r. iō magis ꝯcedēdū eſt ꝙ hmōi oꝑa nō ſint alicꝰ meritoria qͣꝫ ꝙ ſint. Hec ſanctꝰ Tho. vbi. sͣ. Dehͦ etiā ſctūs Tho. iij. ꝑte. q. lxxxix. ar. vj. in ſol̓.ad tertiū. Itē. ij. ſcrip. diſ. xxvij. ar. iiij. ī corꝑedicit ſanctꝰ Tho. ꝙ oꝑa bona an̄ donuꝫ grefacta p̄mio ſibi ꝓporcionato n̄ carēt. Cauſātem̄ qͣndā habitudinē ad gr̄am. ⁊ ſecū etiā qͣndā honeſtatē ⁊ pulcritudinē hn̄t. ī qͥbꝰ precipue eoꝝ p̄miū ꝯſiſtit. Et aliqͣ etiā ꝑ accidenſcauſant vt bonoꝝ tꝑaliū affluētiaꝫ aūt aliqͥdhmōi. qꝛ frequēter vt dic̄ Grego. Deꝰ in hocrnūdo remunerat qd̓ p̄miū future gl̓ie nō met̉. vt ſic nullū bonū irremuneratū inueniat̉Hec ille ¶ Scd̓a rō. qꝛ ſicut ꝑſona que dormit nullū hꝫ ſentimētū. nec videt nec audit.nec odorat. nec tāgit. qꝛ oēs potētie ſenſitiue⁊ ītellectiue ſunt ligate. Ita de ꝑſona q̄ eſt inſtatu pctī mortal̓. totū ſentimētū reꝝ ſpūaliūꝑdidit. licet ſentiat ſapores rerū tꝑaliū. nō tn̄videt ꝑiculū in qͦ eſt ꝓpt̓ pctm̄. nec audit deūꝑ verā obediētiā ad eiꝰ mādata. nec odorat ꝑdeuotionē. nec tāgit ꝑ pnīam. nec guſtat percōionē. De his q̄re pͥma ſcd̓e. q. lxxxv. art̓. iij.Aīalis hō nō ſentit ea q̄ ſpūs dei ſunt. primaad Co. ij. Si gͦ ꝑſona q̄ in pctō mortali ē. nihil lucrat̉ meritorie. nec ſentit res ſpūales. gͦdormit. Ptꝫ rō ꝙ ſtatꝰ pctī mortal̓ d̓r dormire. Id̓o ſicut hoī qͥ diu dormiuit d̓r. ſurge. qꝛdiu dormiuiſti. ita dic̄ apl̓us cuilibet pctōriSurge qͥ dormis ⁊ exurge a mortuis. ⁊ illuminabit tibi xp̄s. ad Eph̓. v. Nota exurge amortuis .i. a pctīs mortalibꝰ. ⁊ illumīabit tibi xp̄s. Quare dicit tibi ⁊ nō te. Rn̄deo. Regula eſt general̓ ſacre ſcpͥture ꝙ vbi videt̉ incōgruitas. ibi eſt magnū ſecretū. vt h̓. qꝛ pl̓ꝰeſt illumīare hoī qͣꝫ illumīare hoīem. Verbigr̄a. Deꝰ illumīat ſolē. ſꝫ n̄ illumīat ſoli .i. nondat ſibi lumē ad vtilitatē ſui ſꝫ ad vtilitatemnoſtrā. ita multi ſunt illumīati a deo de magna ſcīa vl̓ de magno ītellectū. ſꝫ nō ad vtilitatē ſuā. ſꝫ ad deceptiōꝫ alioꝝ. Sꝫ qn̄ de ſcīaſeu intellectu ſciūt ſe bene regere in ſaluationem alioꝝ ⁊ ip̄oꝝ. tunc deꝰ illuminat eis. ſcꝫ
b 3