Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. V.

oꝑbꝰ factꝭ ī ſtatu culpe nihil r̄tribuet qꝛ ſinecaritate fctā ſūt. mortua. ꝯn̄s nullomeritoria. ibidē. ⁊c̄. qꝛ in md̓o ipſe deditretributōꝫ ill̓ ꝓpt̓ dicebat xp̄s. Manete īme ego ī vob̓. qꝛ manet īme ego in eo.fert fructū ml̓tū. qꝛ ſine me nihil poteſtꝭ facere .ſ. meritorie. Io. xv. Pro dc̄oꝝ intelligētiaNota differētiā int̓ oꝑa viua. mortua. mortificata illa oꝑa hoīs ꝓprie dicuntur viuavt dicit ſanctꝰ Tho. iiij. ſcripto. diſ. xiiij. q. ij.ar. iij. q. ij. hoīeꝫ ad et̓nā vitā ꝑducere pn̄t.qꝛ oīa illa dicūt̉ viuere hn̄t debitā oꝑatiōꝫvl̓ effectū. illa pͥuant̉ hac dicūt̉ mortua. ſicut dicimꝰ aqͣm viuā eſt in īpetu fluēdi.pͥus aūt effectꝰ hūanoꝝ opeꝝ ē ea advltimū finē hūane vite ꝑueīat .ſ. beatitudinēIdē dic̄ ſanctꝰ Tho. iij. ꝑte. q. lxxxix. ar. iiij.Hic igr̄ oꝑa viua dicūt̉ fiūt ſūt charitate. ſꝫ illa oꝑa hoīs dicūt̉ mortua faciendi ptātē hn̄t. fiūt ſine caritate. Dic̄ em̄ſanctꝰ Tho. iij. ꝑte. q. lxxxix. ar. vj. in ſolut̓. adſcd̓m. oꝑa genere bonoꝝ ſine caritate facta dicūt̉ mortua ꝓpt̓ defectu caritatꝭ gr̄e ſic̄pͥncipij. Sꝫ oꝑa homīs dicūt̉ mortificatahāc ptātē ꝑducēdi ad et̓nā vitā amiſerūt cuꝫpͥus habuerīt. ſic oꝑa mortificata dicūt̉ fiūt caritate. ſꝫ ſunt ea ꝓpt̓ ſequenspctm̄ mortale. Et. nbona ex caritate facta ī eo gr̄am hꝫ viua ſūt. In eo aūt gr̄acaret. oꝑa ex caritate facta mortua ſūt. oꝑaaūt pͥus ī caritate fctā ī eo gr̄am dimittitpctm̄ mortificata ſūt. qꝛ pctm̄ ſequēs īpedit illa oꝑa non poſſit ad vitā introduciHec ſanctꝰ Tho. iiij. ſcrip. diſ. xiiij. vbi ſupraNota etiā ẜm ſanctuꝫ Tho. in. iij.. q. lxxxix.ar. vj. a pctīs aliqd̓ d̓r mortuū dupl̓r Uno effectiue. qꝛ ſcꝫ ē mortꝭ. pctm̄ ſiue oꝑa pctīdicūt̉ oꝑa mortua. ẜm illd̓ ad Hebreos. Sanguis xp̄i emūdabit ꝯſcīas nr̄asab oꝑbꝰ mortuis ad ẜuiēdū deo viuenti. adHeb̓. ix. Alio d̓r opꝰ mortuū pͥuatiue. qͥaſcꝫ caret vita ſpūali ē ex caritate quaꝫ aīad̓o ꝯiūgit̉ exqͦ viuit ſic̄ corpꝰ aīam. ſic operatio ſine gr̄a d̓r opꝰ mortuū Et hūc modūetiā fides eſt ſine caritate d̓r mortua ẜm illud Iac̄. ij. Fides ſine oꝑbꝰ mortua eſt. Querit ſanctꝰ Tho. in. iiij. diſ. xv. q. j. ar.iij. q. iiij. Utꝝ oꝑa extra caritatē facta ſint alicuiꝰ boni meritoria. ſaltē tꝑal̓. Ad quā qōemrn̄dit oꝑa extra caritatē fctā ſunt meritoria ex ꝯdigno. neqꝫ et̓ni neqꝫ tꝑal̓ alicuiꝰ boni apd̓ deū. Dic̄ em̄ Aug. pctōr eſt dignꝰ

pane veſcit̉. ſꝫ qꝛ diuiuā bonitateꝫ decet vtvbicūqꝫ diſpoſitōꝫ inuenit ꝑfectiōꝫ adijciat. ex merito ꝯgrui d̓r aliqͥs mereri aliqd̓ bo oꝑa extra caritatē fctā Et ẜm oꝑa iſtavalēt ad triplex bonū .ſ. ad tꝑaliū ꝯſecutionēad diſpoſitionē ad gr̄am. ad aſſuetudinembonoꝝ opeꝝ. Cōcordat dn̄s Albertꝰ in. iiij.diſ. xiiij.. xv. Cōcordat etiā dictꝭ Raymūdus Qꝛ tn̄ meritū ꝓprie meritū d̓r. magis ꝯcedēdū eſt hmōi oꝑa ſint alicꝰ meritoria qͣꝫ ſint. Hec ſanctꝰ Tho. vbi.. De etiā ſctūs Tho. iij. ꝑte. q. lxxxix. ar. vj. in ſol̓.ad tertiū. Itē. ij. ſcrip. diſ. xxvij. ar. iiij. ī corꝑedicit ſanctꝰ Tho. oꝑa bona an̄ donuꝫ grefacta p̄mio ſibi ꝓporcionato carēt. Cauſātem̄ qͣndā habitudinē ad gr̄am. ſecū etiā qͣn honeſtatē pulcritudinē hn̄t. ī qͥbꝰ precipue eoꝝ p̄miū ꝯſiſtit. Et aliqͣ etiā accidenſcauſant vt bonoꝝ tꝑaliū affluētiaꝫ aūt aliqͥdhmōi. qꝛ frequēter vt dic̄ Grego. Deꝰ in hocrnūdo remunerat qd̓ p̄miū future gl̓ie me. vt ſic nullū bonū irremuneratū inueniat̉Hec ille Scd̓a. qꝛ ſicut ꝑſona que dormit nullū hꝫ ſentimētū. nec videt nec audit.nec odorat. nec tāgit. qꝛ oēs potētie ſenſitiue ītellectiue ſunt ligate. Ita de ꝑſona eſt inſtatu pctī mortal̓. totū ſentimētū reꝝ ſpūaliūꝑdidit. licet ſentiat ſapores rerū tꝑaliū. tn̄videt ꝑiculū in eſt ꝓpt̓ pctm̄. nec audit deū verā obediētiā ad eiꝰ mādata. nec odoratdeuotionē. nec tāgit pnīam. nec guſtat percōionē. De his q̄re pͥma ſcd̓e. q. lxxxv. art̓. iij.Aīalis ſentit ea ſpūs dei ſunt. primaad Co. ij. Si ꝑſona in pctō mortali ē. nihil lucrat̉ meritorie. nec ſentit res ſpūales.dormit. Ptꝫ ſtatꝰ pctī mortal̓ d̓r dormire. Id̓o ſicut hoī diu dormiuit d̓r. ſurge. qꝛdiu dormiuiſti. ita dic̄ apl̓us cuilibet pctōriSurge dormis exurge a mortuis. illuminabit tibi xp̄s. ad Eph̓. v. Nota exurge amortuis .i. a pctīs mortalibꝰ. illumīabit tibi xp̄s. Quare dicit tibi te. Rn̄deo. Regula eſt general̓ ſacre ſcpͥture vbi videt̉ incōgruitas. ibi eſt magnū ſecretū. vt. qꝛ pl̓ꝰeſt illumīare hoī qͣꝫ illumīare hoīem. Verbigr̄a. Deꝰ illumīat ſolē. ſꝫ illumīat ſoli .i. nondat ſibi lumē ad vtilitatē ſui ſꝫ ad vtilitatemnoſtrā. ita multi ſunt illumīati a deo de magna ſcīa vl̓ de magno ītellectū. ſꝫ ad vtilitatē ſuā. ſꝫ ad deceptiōꝫ alioꝝ. Sꝫ qn̄ de ſcīaſeu intellectu ſciūt ſe bene regere in ſaluationem alioꝝ ip̄oꝝ. tunc deꝰ illuminat eis. ſcꝫ

b 3