Sermo. .I.
qͥd ē miſcd̓iā volo ⁊ nō ſacrificiū. vbi Tho. ij.ſcd̓e. q. iij. ar. iiij Deū nō colimꝰ ꝑ exteriora ſacrificia aut munera ꝓpt̓ ip̄m ſed ꝓpt̓ nos ⁊ ꝓpt̓ꝓxīos. Nō em̄ īdiget ſacrificijs nr̄is. ſꝫ vultea ſibi offerri ꝓpt̓ nr̄aꝫ deuotōꝫ ⁊ ꝓxīoꝝ vtilitatē. Et iō mīa qͣ ſb̓uenit̉ defectibꝰ alioꝝ ē ſacrificiū ei magꝭ acceptū. Hec tho. Ecce qͣred̓t. mīaꝫ volo. Dic̄ hͦ idē xp̄ianis. qꝛ ſūt multiqͥ habuer̄t ml̓ta d̓ malo iniuſto. d̓ vſura rapina. ⁊ pꝰ ordināt capellanias. ꝯſtruūt eccleſias. ſꝫ meliꝰ eēt reſtituere illis vn̄ hn̄t. qꝛ illd̓eſſet miſcd̓ie ⁊ pietatꝭ quā deꝰ vult. Idē d̓r ētde clericꝭ theſaurizātibꝰ vt faciāt bn̄ficia. vtſūt ep̄i. No. ꝙ qͥs nō dꝫ facere ciſternā qui hꝫfontē in domo ſua. ſꝫ ī deſerto ſicco vbi nō ēfons dꝫ fieri ciſterna. Iō ſecl̓ares pn̄t ꝯgregare filijs. Hoc etiā d̓r ꝯfeſſoribꝰ qͥ oēs pnīasqͥs dant ſūt miſſe cā auaricie. et nō aduertūtxp̄i p̄ceptū. Eūtes diſcite. ¶ Septimo vultdeꝰ aſꝑitatē pnīalē. Si peccauimꝰ ꝯͣ deū nōvult ꝙ dānemur. ſꝫ vt faciamꝰ pnīam. Patꝫa ſil̓i. ſi argētariꝰ facit p̄cioſum vas auri ⁊ cadit in luto vel in aqua ſiue int̓ lapides ⁊ totūquaſſat̉. nō ex hͦ ꝓijcit̉ vas. qꝛ p̄cioſa materiaeſt. ſꝫ hͦ nō facit figilꝰ. qꝛ paꝝ placet vas de luto. ſed argētariꝰ ponit ī fornello dein̄ ꝯiūgit̉.ita facit xp̄s optimꝰ argētariꝰ. Hō eſt d̓ p̄cioſo metallo .ſ. de argēto rōne fidei. ex auro ratiōe charitatꝭ. Si iſtud vas cadit ī luto luxurie. int̓ lapides auaricie n̄ ſtatī reijcit̉. ſed ſtatīreſtituit̉ ⁊ reformat̉ in fornace ꝯtritiōis vbiflatu doloris incendit̉. Secūdo ꝯiuncturaconfeſſionis quaſi malleo reformatur. Tertio polit̉ ex oꝑbꝰ pnīalibꝰ ieiunādo. Auc̄tasNūquid volūtatꝭ mee ē mors impij. dic̄ dn̄sdeꝰ. ⁊ nō vt ꝯuertat̉ a vijs ſuis ⁊ viuat. Eze.xviij. Ibidē. Nolo mortē impij. ſed magꝭ vtꝯuertat̉ ⁊ viuat. ¶ Octauo vult deꝰ firmitatē virtualē .ſ. vt ī bonis oꝑbꝰ ſimꝰ firmi ⁊ ſtabiles. Nā ſi aliqͥs ꝑ. xcix. annos tenuerit bonā vitā ⁊ ī centeſimo dimittit ⁊ dat ſe delicijſ⁊ morit̉ ſic. talis nunqͣꝫ ītrabit ꝑadiſū. Eratquidā mercator qͥ emptꝭ p̄cioſis iocalibꝰ poſuit ī quodā fardello ⁊ tradidit vni portatori vt portaret̉ vſqꝫ ad domū dans ſibi vnuꝫflorenū ꝓleuca. qͥ qn̄ fuit ad mediū miliaredepoſito fardello ⁊ ꝑdito veīt ad domū mercatoris petēs ſalariū de hͦ ꝙ portauit. qͥ nō ſolū nō recepit p̄ciū. īmo recepit opprobriū ⁊c̄.Ita ad ꝓpoſitū qn̄ aliqͥs incipit bonā vitaꝫ etſanctā in religione. vel al̓s non dꝫ ceſſare inmedio. ſed ꝑſeuerare vſqꝫ in finē. Ergo dixit
xp̄s de ſctō euāgeliſta. Sic eū volo maneredonec veniā .ſ. ꝑ mortē. Ioh̓. vlti. Itē. Quiꝑſeuerauerit in finē h̓ ſaluꝰ erit. Mat. x. Iſidorꝰ de ſum. bo. Tūc placet deo nr̄a ꝯuerſatio. cū bonū qd̓ incipimꝰ ꝑſeuerāti fine complemus hic. Iterū xp̄s. Eſto fidelis vſqꝫ admortem. ⁊ dabo tibi coronam vite. Apoc̄. ij.Quā nobis cōcedat ih̓s xp̄s.¶ Dn̄ica .xxv. Sermo primus.Aclet iudiciuꝫ etiuſticiā in terra. Hiere. xxiij. Interoīa q̄ maxīe mouēt homīes ad dimittendū vicia ⁊ malā vitā eſt cognitio ⁊ timor diuini iudicij. quāto plꝰ hō cogitat id iudiciū tanto magꝭ cauet ſe a pctīs. Rō. qꝛ qͥlibet diſpēſator magni dn̄i qn̄ cogitat ⁊ ſcit ꝙd̓ oībꝰ expēſis ⁊ receptꝭ hꝫ dare cōputū ⁊ rōnem ſtrictā cū magͣ diligētia auiſat ſe. maxīecū in errore cōputi ē ꝑiculū mortis. Secusqn̄ nō hꝫ reddere rōnem. tūc ad libitū diſpēſat. Sic etiā de nobis. qͥlibet nr̄m eſt diſpenſator. habemꝰ diſpēſare deſideria cordiſ. oꝑamanuum ⁊c̄. Auc̄tas. Sic nos exiſtimethōvt mīſtros xp̄i ⁊ diſpēſatores. jͣ. Coꝝ. iiij. Sigͦ aliqͥs ex dyaboli tēptatiōe qͥ ponit iſtū errorem in cordibꝰ multoꝝ ꝙ nō habeat redderecōputū. laxat habenā dicēs. Quid oꝑtet metimere exqͦ nō habeo dare computū de vitamea. talis ſine freno peccat. ꝓpter hͦ dyabolꝰlaborat vt inducat gentes ad iſtū errorem.Sed qn̄ hō credit ⁊ cogitat ꝙ de oībꝰ cogitatiōibꝰ q̄ cogitauit hꝫ reddere rōnem. vt dicit̉Sap̄. j. In cogitatiōibꝰ em̄ impij interrogatio erit. Itē de oībꝰ verbis minimis. vt dicit̉Luc̄. xij. De omī ꝟbo ocioſo qd̓ locuti fuerīthomīes reddent rōnem ī ſtrictiſſimo dei iudicio. Itē de oībꝰ oꝑbꝰ. vt d̓r Ecc̄s vlti. Cūcta q̄ fiūt adducet dn̄s ī iudiciū ꝓ omni errato ſiue bonū ſiue malū ſit ¶ In qͥbꝰ ſi error inueniat̉ ē ꝑiculū dānatiōis. talis cuſtodit ſe. ⁊viuit ordinate. Ecce qͣre credētia ⁊ cognitiodiuini iudicij mouet cor homīs ad bn̄faciendū. Auc̄tas. Fugite a facie gladij. qm̄ vltoriniqͥtatū gladiꝰ eſt. ⁊ ſcitote eſſe iudiciū. Iobxix. A facie gladij .ſ. ſentētie iudicialis. Et cōcordat Ioh̓es qͥ vidit iudiciū dicēs. ꝙ d̓ oreeius .ſ. iudicꝭ. ꝓcedebat gladiꝰ ab vtraqꝫ ꝑteacutus. Apoc̄. xix. Iō Dauid cogitās diuinū iudiciū orādo ait. Confige timore tuo .i.clauifica ⁊ ꝯſtringe carnes meas .i. carnalitates. Rō a iudicijs em̄ tuis timui. No. duplex