Sermo. VIII.
amphoriſmū. qd̓ ē tale. Signa aūt eos qͥ crediderint hͨ ſeq̄nt̉. In noīe meo demonia eijciēt. līguis loq̄nt̉ nouis. ẜpētes tollēt. ſi mortifeꝝ qͥd biberint non eos nocebit. ſuꝑ egrosmanꝰ imponēt ⁊ bn̄ hēbūt Marci. .xvj. Notaqꝛ dicit crediderint. nō dicit. apl̓i fuerīt. Dic̄bn̄ habebūt. nō ſani erūt. qꝛ multꝭ ſanitas eſtnociua. ⁊ iō dicit. bn̄ habebūt. qꝛ habebūt victimā q̄ p̄ualet ſanitati corꝑali. ſi aūt vaduntad ſortilegos negligēdo nomē xp̄i erūt d̓ numero illoꝝ qͥ neglexerūt. ⁊ iō ibūt ad infernū.⁊ iſtā ſnīam q̄ ſeqͥtur dedit deꝰ ꝯͣ tales. Leuit̓.xx. Aīa q̄ declinauerit ad magos ⁊ ariolos. etfornicata fuerit cū eis: ponā faciē meā ꝯͣ eā etinterficiā eā d̓ medio ppl̓i ſui. Nā qn̄ vaduntad magos fornicant̉. qꝛ ī baptiſmo ꝓmiſerūtfidē. cū dictū fuerat eis. Abrenūcia ſathane⁊ oꝑbꝰ eiꝰ. Et rn̄derūt patrini ꝓ baptizādisAbrenūcio. Et iō dū qͥs frāgit ꝓmiſſionē fornicat̉ .ſ. eūdo ad magos. ſicut ml̓ier q̄ fideꝫ ꝓmiſit marito ſuo. ⁊ cum alio fornicat̉. Tercijſūt qͥ peccāt ꝑ indignatōem. ⁊ tales ſunt blaſphemātes ⁊ iurātes. Un̄ illud pctm̄ maiꝰ eſtoībꝰ alijs. vn̄ ſi nō eēt niſi iſtd̓: eēt ſufficiēs addeſtruendū totū mundū. Et nota ibi hyſtoriā Leuit̓. xxiiij. d̓ blaſphemo ducto ad moyſen. ⁊ ꝯfulto priꝰ dn̄o: rn̄dit di. Educ̄ blaſphemū extra caſtra. ⁊ ponēt oēs qͥ audier̄t manꝰſuas ſuꝑ caput eius. ⁊ lapidet eū ppl̓s vniuerſus. Et ad filios iſrl̓ loq̄rꝭ. Hō qͥ maledixeritdeo ſuo portabit iniqͥtatē ſuā. ⁊ qͥ blaſphemauerit nomē dn̄i morte moriat̉. lapidibꝰ eū obruet oīs multitudo ppl̓i. Nota qꝛ dixit dn̄s ꝙlapidaret̉ ab om̄ibꝰ. qꝛ pctm̄ tāgit oēs. ⁊ iſta ēꝑuerſitas hūana. qꝛ nolūt ⁊c̄. ¶ Terciꝰ pūctꝰeſt ſeueritas dei ꝟtual̓. qꝛ deꝰ punit illos ſicutoſtēdit tercia ꝑs euāgelij. Un̄ dicit. cū audiſſet rex iratꝰ ē ⁊c̄. vſqꝫ ſuccēdit. Nota tres actꝰibi numeratos iuxta tria pctā p̄dicta. Un̄ pͥmus actꝰ eſt. qꝛ miſſis exercitibꝰ ſuis .ſ. vt deſtruerēt terrā illoꝝ. ⁊ illud fit ꝯͣ pctm̄ blaſphemie. qꝛ ꝯͣ illud mīſtri iuſticie diuine deſtruūt⁊ ſepe deſtruxerūt terrā nr̄am. aliqn̄ ꝑ tēpeſtates. aliqn̄ ꝑ frigiditates. aliqn̄ ꝑ ſiccitates. aliquādo ꝑ fulgura. Qd̓ oſtēdit̉ ꝑ ſil̓itudinē. qͥacū expugnat̉ aliqd̓ caſtꝝ. videmꝰ ꝙ illi qͥ ſūt aꝑte inferiori expugnāt illos qͥ ſūt in eaſtro cūarcubꝰ ⁊ baliſtis ⁊ ſagittis. ⁊ illi qͥ ſunt ī caſtrodefendūt ſe cū lapidibꝰ. Ita ē de nobis iurātibꝰ ⁊ blaſphemātibꝰ. Baliſta oris ⁊ līgue mittimꝰ ſagittas ꝯͣ deū ⁊ ipſe ſe defendit cū lapidibus. ⁊ ideo nobis mittit tempeſtates. Actu
valde benigne. qꝛ mittit lapillos cū mitteredeberet groſſos lapides. Et ita ptꝫ qūo nosblaſphemi puniamur. Unde d̓r in Thobya.Maledicti erūt qͥ ꝯtēpſerint te. ⁊ ꝯdemnatierūt qͥ blaſphemauerint te Thob. xiij. Contra aliud pctm̄ qꝛ nō celebramꝰ feſta dic̄ Miſit ẜuos ſuos. ⁊ occiderūt. Unde dicit. perdidit homicidas illos. ⁊ ꝓpter illud pctm̄ ſuntmortalitates. Et rō eſt. qꝛ ꝑ q̄ qͥs peccat ꝑ hͦ ⁊torq̄tur. Cū gͦ tollamꝰ ſuū tꝑs. rōnabiliter remouet nobis nr̄m tꝑs ꝑ qd̓ debemꝰ acqͥreremeritū. Ideo dicit ꝑ p̄s. Cū acceꝑo tꝑs egoiuſticias iudicabo. Patet qūo ꝑ iſtud pctm̄puniūtur. ⁊ ideo d̓r Malach̓. iij. In penuriavos maledicti eſtis: ⁊ vos me ꝯfigitis genstota. Cōtra illud pctm̄ qꝛ vadimꝰ ad ſortilegos: miſit ẜuos vt ſuccēderēt ciuitates .ſ. ī inferno. Et rō ē bona. qꝛ cum volumꝰ recurreread demones: rōnabile ē ꝙ ſimꝰ cuꝫ ipſis. Etideo dicit deꝰ ꝑ moyſen Deūt̉. xxxij. Generatio em̄ ꝑuerſa ē ⁊ infideles filij. Ipſi me ꝓuocauerūt in eo qͥ nō erat deꝰ: ⁊ irritauerūt invanitatibꝰ ſuis. Et ego ꝓuocabo eos in eo qͥnō eſt ppl̓s ⁊ in gēte ſtulta irritabo illos. Ignis ſuccēſus eſt in furore meo: ⁊ ardebit vſqꝫad inferni nouiſſima. Ergo ꝓuideat̉. ⁊ iſta ēſeueritas dei. gͦ cū audiſſet rex ⁊c̄.¶ Dominica viceſima¶ Sermo octauusOlite fieriˢ imprudentes ſed intelligētes Eph̓. v Sermo nr̄ erit d̓ epl̓a hodierna. Sed pͥmo dicamꝰ Aue maria. Pro declaratōe thematis ſciendū. ꝙ in ſcpͥtura ꝟ̓tutes ⁊ oꝑa ꝟtuoſa dicunt̉ ſapiētia. pctā ꝟo dicūt̉ ſtulticie etinſipientie. Ubi ſciendū ꝙ nos ſumꝰ ꝯpoſitiex duabꝰ naturis .ſ. ex ſub̓a ſpūali .ſ. ex aīa rōnali. ꝑ quā ꝯformamur deo. ⁊ corꝑe materiali. ꝑ qd̓ ꝯformamur beſtijs ⁊ brutis. ⁊ iō q̄ qͥsagit ẜm aīam dicunt̉ vꝟtutes Oꝑa ꝟo q̄ agimꝰẜm corpꝰ dicūtur vicia ſiue pctā. cuꝫ ꝑ illa ſimus ſil̓es brutis. Et iō d̓r de ill̓ qͥ agunt ẜmaīam Eccl̓i. iij. Sapiēs cor ⁊ intelligibile abſtinebit ſe de pctīs. ⁊ ī oꝑbꝰ iuſticie ſucceſſushabebit. De alijs ꝟo qͥ ſequūt̉ ſenſualitateꝫ d̓rDan̄. xiij. Sic fatui filij iſrl̓ nō recte iudicātes. neqꝫ qd̓ veꝝ ē cognoſcētes: ꝯdemnaſtꝭ filiam iſrl̓. Dicit nō iudicātes .ſ. ꝑ intellectū rōnis ⁊ nō cognoſcētes .ſ. ea q̄ ꝯueniuūt ⁊ ꝯcordant ꝑti pͥncipali aīe .ſ. cū qua debemꝰ oīa cōformare. Et ita pꝫ qūo ꝟtuoſi dicunt̉ prudēKK 3