Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. IIII.

proponūt nunqͣꝫ peccare. ꝯfitent̉. ſatꝭ faciunt. remittūt iniurias. Iſta via ducit ad paradiſum. De iſta via auc̄tas Deduxit eos ī viamirabili. fuit eis in velamēto diei. et in luceſtellaꝝ noctem. Et trāſtulit illos mare ru.brū. trāſuexit illos aquā nimiā. Sapīe. xAd lr̄am d̓r de filijs iſrael. Allegorice aūt deiſtis ambulāt viā iſtā. quadrupliciter ēmirabil̓ ad inſtar vie filioꝝ iſrl̓. Mirabileeſſet ſi falco cui ligaret̉ ī pedibꝰ lapis magnꝰ. poſſet aſcendere. Ita de aīa leuior falcone.cui alligat̉ eſſentialit̓ onꝰ carnis. mirabile eſt pōt celū aſcēdere. d̓t. deduxit eos in viamirabili. Primo ſuit via iudeoꝝ mirabilis.cum dic̄. Fuit illis in velamento diei. Dicat̉de nube refrigerāte ardorē ſolis filioꝝ iſraelin deſerto. Iſtam gr̄am fecit deꝰ ꝑſonis ambulantibꝰ viam ꝟtuoſam. Nubes refrigerans eſt tꝑantia ꝯͣ ardorē ꝓſperātiū. honoꝝ.diuitiaꝝ. delitiaꝝ. Uirtuoſi em̄ calefiūtde honoribꝰ. imo dicūt. nobis dn̄e nobis. ſꝫ noī tuo da gl̓am. In diuitijs apponunt cor. Iuxta illud. Diuitie ſi affluāt nolite cor apponere. pͣs. lxj. Et delitijs cibi potus ſolū recipiūt neceſſitatē. Secūdo ī luceſtellaꝝ nocte. Dicat̉ claritate ſuꝑ filios iſrael in via deſerti. fuiſſent int̓ beſtias. ẜpentes. leones. vrſos. Ita ꝑſonis virtuoſis deuſdat lucē patīe ſint int̓ beſtias aduerſitatūne errent ī via impatientiam. Dauid. Perdiē ſol .ſ. ꝓſperitatis. non vret te. neqꝫ luna .ſ.aduerſitatis noctē. Tertio. Et trāſtulit illos mare rubꝝ. Dicat̉ quō ex vna ꝑte eratmons altiſſimꝰ. retro ppl̓s egyptiacꝰ inſeq̄nsfilios iſrael. ad aliā ꝑtē mare rubꝝ. qd̓ deusaperuit tranſierūt. Iſtd̓ mirabile facit deꝰꝑſonis ꝟtuoſis. qꝛ mare rubrū .ſ. memoriaꝫpaſſionis xp̄i tranſeūt ſine tedio pnīam ſuāHic eſt venit aquā ſanguinē. j. Iohā. vQuarto. trāſtulit eos aquā nimiā. Hecfuit a flumīe iordanis. Dicat̉ quō aqͣ ſtetit faciens muꝝ. Iſta mirabilia facit deus ꝑſoniſdeuotꝭ qn̄ dat eis abundantiā lachrymaꝝ inocul̓ ex pctīs ꝓprijs alioꝝ. qꝛ qn̄ vidēt pctōres indignant̉. ſꝫ cōpatiūt̉ eis dicēdo Domine ꝯuerte eos. Si mihi dediſſes illā tēptationem fuiſſeꝫ fortaſſis factꝰ peior. Uiā ſapīemonſtrabo tibi. ducā te ſemitā eqͥtatꝭ. qͣs ingreſſus fuerꝭ artabūt̉ greſſus tui. etcurrēs habebis offendiculū. Prouer. iiij.Deo gr̄as. Dn̄ica viceſima poſt trinitatis

Sermo. iiij.On quaſi inſipientes ſꝫ vt ſapiēteſ. ad Eph̓. v. Prohꝰ ꝟbi declaratōe ſciēdū eſt deꝰ īter iſtū md̓m pn̄tē aliū fac̄ talē dr̄am. inmūdo boni mali. ſapiētes ſtulti. ſtamꝰ ſiml̓in vna villa. domo. collegio. vl̓ monaſterio.ſꝫ ī alio md̓o mali ſeꝑabūt̉ a bonis ſingularit̓in iudicio. Tūc oēs boni iuſti ſapiētes collocabūt̉ in celo. oēs mali iniuſti ſtulti in inferno. Nota de ſil̓itudinē. Tꝑe em̄ meſſis īarea totū ſil̓ eſt .ſ. gͣnū cuꝫ paleis. ſꝫ dn̄s cumvna pala ſeꝑat poſtea gͣnū a paleis. Ita faciet deꝰ. Cogita iſte mūdꝰ ſit tāqͣꝫ vna area ī om̄s ſumꝰ mixti. ſꝫ veniet dn̄s aree palaſue infinite ptātꝭ. ſeꝑabit granū .i. ſapiētes apaleis. collocabit ī granarijs .i. ordinibꝰ angeloꝝ. paleā ꝟo mittit adꝯburēdū in ignē inferni. De auc̄tas. Dixit Ioh̓es baptiſta dexp̄o. Uenturꝰ eſt. ſupple xp̄s. cuiꝰ vētilabrū inmanu ſua. ꝑmūdabit areā ſuā. cōgregabittriticū in horreū ſuū. paleas aūt igne ꝯburetinextinguibili. Mat. iij. Ex iſta declaratōnehēmꝰ nullꝰ inſipiēs ītrabit ꝑadiſuꝫ. ſꝫ ibūt.inſipiētes in infernū. qm̄ habuer̄t ſapīaꝫinterierūt ꝓpt̓ ſuā inſipiētiā. Baruch. iij. ꝓpt̓ apl̓s auiſando nos d̓t in themate. qͣſi īſipiētes. ⁊c̄. pꝫ the. In apl̓us dat nob̓ duasdoctrinas. Prima eſt negatiua dic̄. Nonqͣſi inſipiētes. Scd̓a affirmatiua d̓t. ſꝫ vtſapientes. Hodie erit ẜmo de negatiua. aliadie de affirmatiua. oꝑtet on̄dere qͦt ſūtſpēs ſtulticie vt caueamꝰ eas. Et philoſophice noīant̉ ſic. Prima eſt freneſis. Scd̓a epilēcia. Tertia demonia. Quarta rabies. Quinta inſenſibilitas. Sexta furia. Septīa ebriaSeptē ſunt ſic̄ ſeptē pctā mortalia. vt caueamꝰ d̓t thema. qͣſi inſipiētes ſꝫ vt ſapientes Prima ſpēs ſtulticie ē freneſis. itanominat̉ a phiſicis. qn̄ em̄ febris aſcendit incapite ꝑturbat imaginationeꝫ. loqͥturſtulticias. talis d̓r freneticꝰ. Ecce peccatūſuꝑbie qd̓ nihil aliud eſt niſi febris. que aſcendit in capite qn̄ homo ſumit ſuꝑbit de bonis tꝑalibꝰ vel etiā ſpūalibꝰ dicendo. Ego ſūtaliſ. ⁊c̄. Uos eſtis freneticus loquimini vtſtultus deſpiciendo omnes alios. etiam parentes dn̄os. imo deum. Ecce freneſis qꝛnon reſpicit de quibus loquitur. quia taꝫ debonis qͣꝫ de malis amicis inimicis. de ſanctis de deo. De talibus dicit ſcriptura.II iiij