Sermo. V.
Oēs iſte tribulatiōes ſūt a deo pͥncipalit̓. lꝫoꝑet̉ ꝑ naturā inſtrumētalit̓ vt notariꝰ ꝑ calamū. nec de lr̄a bona ſiue mala dr̄. calamusfecit ſꝫ notariꝰ. Ph̓i ꝑfecte nō cogͦſcētes deūdicūt. Atali planeta eſt hͦ. qn̄ gͦ in his tribulatiōibꝰ quaꝝ ip̄e deus ē actor pͥncipalis hō hꝫpatiētiā nō murmurando ꝯͣ deū. nec amaritudinē cordis recipiēdo. nec ſe indignādo. ſꝫde neceſſitate faciēdo v̓tutē. tūc iſto fornelloaīa depurat̉ Ita fecit qͥ eadē die ꝑdidit qͥcqͥdhēbat. vt pꝫ Iob. j. On̄s dedit. dn̄s abſtulit.Sit nomē dn̄i bn̄dictū. Ex iſta patīa renouat̉ aīa. Scd̓o erga ꝓxīm .ſ. qn̄ de īiurijs ꝓximi quecūqꝫ ſint non recepiſtis vindictā. licꝫpoſſetꝭ. qꝛ magꝭ generoſus vel diues eſtis. ſꝫdicatꝭ deo. Dn̄e ego poſſē reciꝑe vindictā d̓tali iniuria mihi facta. ſꝫ qꝛ ego maiores iniurias feci vob̓ ⁊ nō recepiſtꝭ vindictā. id̓o dn̄eamore vr̄i remitto. ⁊ nolo vindictam. vt vosmihi remittatꝭ. Talis patīa facit aīaꝫ domicellā iuuenē qͣntūcūqꝫ fuiſſet antiqͣ. Iō dicitxp̄s Math̓. vj. Si dimiſeritꝭ hoībꝰ pctā eorū. dimittent̉ ⁊ vob̓ delicta vr̄a. De hͦ ſil̓itudo ⁊ exꝑimētū in nat̉a. Ferrū em̄ a ſua rubigine renouat̉ ꝑ ignē dupl̓r. pͥmo ꝑ fornaceꝫ.ſecūdo ꝑ martellū ſiue malleū. Ita d̓ aīa cuius rubigo ē pctm̄. Si qn̄ ponit̉ in fornacetribulatiōis infirmitatꝭ ⁊c̄. hꝫ patiētiā. renouat̉ vl̓ ꝑ martellū. Iniurie ꝓximi dicūt̉ martelli. qn̄ faciūt vob̓ vnā iniuriā dādo alapā l̓vulnꝰ. ſꝫ teneamꝰ nos firmit̉ ne rūpamur ꝑimpatiētiā. ⁊ ſic etiā aīa renouat̉. Iō apl̓s deſe ⁊ de alijs dicebat. Licꝫ is qͥ foris eſt nr̄ hōcorrūpat̉. tn̄ is qͥ intꝰ ē renouat̉ de die in diēij. Coꝝ. iiij. No. de die in diē. qꝛ due ſūt ſpēspatīe. Prima erga deū. ⁊ iſta facit vnā diemclarificās aīaꝫ. Scd̓a erga ꝓxīm aliā diē faciens. gͦ Renouamī ſpū mētis vr̄e .i. abijciteveſtra pctā ⁊ induimi. ¶ Secūdꝰ modꝰ ē ꝑpnīaꝫ actualē. Bn̄dictꝰ deꝰ qͥ tot modos ordinauit ad renouandū aīaꝫ. Pnīa actual̓ eſtqn̄ ꝑſona q̄ diu vixit in pctīs et in mala vitaredit ad ſe dicēs. O miſer ego ſuꝫ religioſusvel clericꝰ. Hic pnīa ꝟa incipit. Scd̓o recipit ꝓpoſitū n̄ peccādi. Tertio recipit ꝓpoſitūꝯfitēdi. Quarto acceptat pnīaꝫ. ⁊ ſic renouatur aīa. De hͦ exꝑimentū in natura videmꝰ.Dicūt naturales qͥ exꝑti ſunt ꝓprietates reꝝꝙ ſerpēs ex nimia antiqͥtate vix p̄t ſe mouereex groſſicie ⁊ ruditate pell̓. qd̓ ip̄a aduertēs.pͥmo ieiunat. ſcd̓o pellis ex ieiunio qͣſi ſeꝑat̉ acarne. tertio a dura pelle renouat̉ ꝑ artū fo-
ramē. Sic aīa in pctīs antīqͣta ⁊ inueteratanō pōt ſe mouere ad eundū ad ꝑadiſū ꝑ oꝑameritoria. ſꝫ remediū bonū hꝫ ſerpētis remedio ſil̓e. vt .ſ. ſic̄ ſerpēs ieiunat. ſic pctōr tl̓is faciat abſtinētiā a pctīs. elōgando ſe a mala ſocietate. deinde ꝑ artū foramē ꝯfeſſiōis deponat pellē pctōꝝ. ſic̄ ſerpēs cū magno laboredeponit pellē. ita etiā ꝯfeſſio ē laborioſa in qͣhō qͣſi diffamat ſe. dicēdo. Pr̄ ego ſum milesvel ciuis ⁊c̄. gētes ⁊ hoīes honorāt me. ſꝫ egoſū talis ⁊ tl̓is. ⁊ ſic aīa renouat̉ et īduit̉ nouapelle .ſ. gr̄e. ⁊ ſic aīa pōt ambulare meritorie.Auc̄tas. Deponite vos ẜm pͥſtinā ꝯuerſationē veterē hoīem qͥ corrūpit̉ ẜꝫ deſideria erroris. Renouamī aūt ſpū mētꝭ vr̄e. ⁊ īduite no.hoīem qͥ ẜm deū creatꝰ ē in iuſticia ⁊ ſctītateꝟitatis. Eph̓. iiij. Deponite .ſ. vitā ⁊ ꝯuerſationē malā pctōꝝ. No. cū dic̄. qͥ ẜm deū creatꝰē. Nā pnīa fuit pͥma p̄dicatio xp̄i poſtqͣꝫ ieiunauit. Un̄ d̓t Matheꝰ. Exinde cepit p̄dicare ⁊ dicere. Pnīam agite. Math̓. iiij. No. iniuſticia .i. pnīa a pctīs p̄teritꝭ. ⁊ ſctītate cuſtodiēdo ſe a pctīs futurꝭ. ꝟitatis .ſ. pnīegͦ Renouamī ⁊c̄. Tertiꝰ modꝰ ē ꝑ hūilitatē cordialēQn̄ ꝑſona vana ſuꝑba ⁊ pōpoſa vult hūiliari toto ⁊ vero corde dimittendo vanitates q̄tot dānāt. tūc aīa renouat̉. Itē qn̄ ml̓ier videt ꝙ vir iā non ſufficit ad vanitates qͣs ip̄afacit. īmo oꝑtet eū facere vſuras. retinere decimas ⁊ bona defunctoꝝ. ⁊ retinere eū oꝑtetp̄ciū ẜuoꝝ ⁊ ip̄a dic̄ viro. Ecce iocalia. Nonfaciatꝭ iſta de cetero. Ego volo ire ſimpl̓r. nedānemur vos ⁊ ego. qͥd mihi ꝓderūt manice⁊ caude. Meliꝰ em̄ ē dare amore dei tūc aīarenouat̉. Idē de dn̄o ſiue p̄lato cuiuſuis ſitſtatꝰ qn̄ de ſtatu vano ⁊ pōpoſo hūiliat̉. dicēdo. Nolo oīa expēdere ī vanitatibꝰ ī ꝯuiuijs⁊ cū dilectꝭ mulieribꝰ. Ego habeo tot florenos vl̓ ſolidos de redditibꝰ. tm̄ expēdā ꝓ corpore. ⁊ tm̄ ꝓ aīa. qn̄ aliqͥs ſic hūiliat̉ aīa renouat̉. De hͦ exꝑimētū ī nat̉a. Dicūt nat̉aleſꝙ qn̄ aqͥla eſt ml̓tū antiqͣ hꝫ roſtrū intm̄ reflexū ꝙ n̄ p̄t os aꝑire nec comedere. ⁊ ſic marceſcit. abūdat in plumis. Et a ſua vetuſtaterenouat̉ allidēdo roſtꝝ ad petrā. Totū hͦ fitad exēplū nr̄m. Aqͥla antiqͣ ē aīa pctīs antiqͣta. roſtꝝ hn̄s .i. ītellectū acutū. qꝛ nihil acutiꝰ ē in hoīe nec ſubtiliꝰ. qͥ cū deberet eē rectꝰerga deū celeſtia ꝯtēplādo. r̄flectit̉ tn̄ ad ſeip̄ꝫcogitādo ſuū genꝰ vt d̓ genere regali vl̓ tl̓i. etcogitādoꝓpriā excellētiā d̓t. iō tu debeſ ire ſicīdutꝰ. Ecce abūdātia plūaꝝ Itē ego ſū nobi