Sermo. III.
Auc̄tas. Meliꝰ eſt nomē bonū .ſ. Ih̓s. qͣꝫ vnguenta p̄cioſa. Ecc̄s. vij. Dicat̉ miraculū deiſto noīe Ih̓u Act̉. iij. de illo ꝑalitico qͥ qͦlibꝫdie portabat̉ ad portā tēpli in hierl̓m ꝑ. xliiij.annos ⁊ petēs elemoſynā. Petrꝰ ⁊ Ioh̓es ſel̓cā orōis aſcēderūt ad tēplū. ille petijt elemoſynā. ⁊ Petrꝰ dixit. Argētū ⁊ auꝝ nō eſt mihi.qd̓ aūt habeo hͦ tibi do. In noīe Ih̓u xp̄i nazareni ſurge ⁊ ambula. ⁊c̄. Iō rn̄dit petrꝰ iudeis rectoribꝰ ⁊ doctoribꝰhierl̓m admirantibus de dicto miracl̓o. d. Nec em̄ alid̓ nomēeſt ſub celo datū hoībꝰ in qͦ oꝑteat nos ſaluoſfieri. Act̉. iiij. ¶ Dico tertio ꝙ alia generatioſeu natiuitas xp̄i ē ſpūal̓ in ꝟa ſanctitate ex qͣd̓r filiꝰ ꝑſone penitētꝭ. Magnū mirabile ē. ꝙxp̄s poſſit fieri filiꝰ nr̄. Uirgo maria reputatſibi ad magnā gr̄am ꝙ ſit mr̄ xp̄i. Tn̄ qͥlibetveſtꝝ ſi vultꝭ p̄t ꝯciꝑe ⁊ parere xp̄ꝫ ¶ Pro cꝰintellectu ſciēdū ꝙ qn̄ aliqͥs tenet malā vitaꝫ⁊ viuit ī pctīs qͦt pctā mortalia hꝫ tot demones hꝫ ſecū. Auc̄tas. Dicūt duo euangeliſte.Maria magdalena de qͣ ſeptē demonia exierāt. Lu. viij. ⁊ Mar. vl. d̓r de pctīs. qꝛ nō legit̉ fuiſſe demoniaca. ſꝫ qꝛ ip̄a ſtabat ī pctō ſuperbie. Iō habitabat ī ea qͥdā demō qͥ vocat̉leuiathan qͥ tēptat de ſuꝑbia. ⁊c̄. Ptꝫ gͦ ꝙ totdemōes hꝫ hō. qͦt pctā. ſꝫ qn̄ d̓s fac̄ gr̄am peccatori ꝙ ꝯuertit̉ redit ad deū. recipit bonuꝓpoſituꝫ. ⁊c̄. tūc demōes fugiūt ⁊ xp̄s intrat inaīam. Ecce quō fit generatio ſpūal̓. qꝛ ſic̄ eternalit̓ generat̉ a d̓o pr̄e. ⁊ tꝑalit̓ a mr̄e. Ita ſpiritualit̓ a penitēte. De iſta generatōe DauidHec eſt generatio q̄rentiuꝫ eū q̄rentiū faciēdei Iacob. Attollite portas pͥncipes veſtraſvſqꝫ. rex gl̓e. Qn̄ gͦ d̓r. Quid vob̓ videt̉ d̓ xp̄ocuiꝰ filiꝰ eſt. poſſumꝰ rn̄dere. ꝑſone penitētꝭ. qꝛſic̄ mulier q̄ ꝯcipit ⁊ parit d̓r mr̄. De hͦ auc̄taſDicat̉ cū xp̄s p̄dicaſſet in quadā domo ꝟgoMaria venit vt audiret ẜmonem aſſociataparētibꝰ ſuis. ⁊ ꝓpter multitudinē gentiū nōpotuit intrare. ⁊ ſtetit extra ad portā. Quidāiudeꝰ mala intētione vt dimitteret ẜmonē etdicerēt gēteſ. Ecce quō eſt carnal̓ dixit Magiſter ecce mr̄ tua ⁊ frēs tui foris ſtāt q̄renteſte. Rn̄dens Ih̓s ait. Que eſt mr̄ mea ⁊ qͥ ſuntfrēs mei Quicūqꝫ em̄ fecerit voluntatē pr̄ismei celeſtꝭ qͥ in cel̓ eſt. ip̄e meus frater ⁊ ſoror⁊ mr̄ eſt. Mat. xij. Nota. qͥ fecerit volūtatempatris. ⁊c̄ .ſ. pctōr faciēs pnīam. nō debemuſdeſperare ex pctīs. ſꝫ facere pnīam debemusTal̓ d̓r mr̄ xp̄i. qꝛ ip̄m ꝯcepit ī vtero memorie. Multi ꝯcipiūt xp̄m ꝑ bonū ꝓpoſitum. ſꝫ
nō pn̄t parere ꝑ effectū exteriorē. mulier eī cōcipit ſecrete ⁊ cū delectatōe. tn̄ cū labore portat. ⁊ parit cū dolore. Ita de nob̓. multi ſuntqͥ ſecrete ⁊ cū delectatōe ꝯcipiūt xp̄m audiendo ẜmones vl̓ bonas lectōes. Semē eſt verbū d̓ci. Lu. viij. Predicator ē inſtr̄m ſpūſſctīgͣuidās pctōres. Un̄ qn̄ ſuꝑbꝰ. vanꝰ. ⁊ pōpoſus pponit dimittere ſuā ſuꝑbiā ⁊ pctā. tūc cōcipit xp̄m. ſꝫ ī ꝑtu .ſ. humiliādo ſe d̓ ſtatu ⁊ ornatu. patit̉ nōnunqͣꝫ dolorē. Idē de muliereꝓponēte dimittere ornamēta ⁊ vanitates. ⁊c̄.ſꝫ ī effectu ibi eſt dolor. Idē de vſurario vellatrone. qn̄ ꝓponit ſatꝭ facere ꝯcipit xp̄m. ſꝫ qn̄aperit taxiā ⁊ videt florenū d̓t. O miſer oportet me iſta reſtituere. ibi ē dolor. cū nō poſſethereditare filios. Itē vxor non poſſet ita ornate īcedere. Itē d̓ ſacerdote qn̄ ꝓpoīt dimittere ꝯcubinā. ſꝫ in oꝑe qn̄ ip̄a plorat. ⁊c̄. ibi eſtdolor. Idē de hoīe ſiue muliere qͥ ꝓponit recedere ab īpudica vita. qd̓ neceſſariū ē. quiaporci n̄ intrant ꝑadiſum. hi patiūt̉ in ꝑtu dolorē. ⁊ tūc qn̄ꝫ alleuiant pctm̄ ne dimittat̉. ⁊c̄Idē de illo qͥ ꝓponit remittere iniurias vt ſibi dimittant̉ pctā a deo. ſꝫ qn̄ d̓r ſibi. Et qͥdfacietꝭ. dicet̉ ꝙ eſtꝭ femineꝰ. ⁊c̄. ibi ē dolor ꝑtꝰ.Idē d̓ guloſo qͥ ꝓponit abſtinere. ſꝫ qn̄ vidꝫeſcas. ⁊c. ibi eſt dolor. Multiꝯcipiūt xp̄m. ſꝫnō om̄s pariūt. Nimis eſſet ſi mulier portaret ꝯceptū fetū ꝑ annū vl̓ duos. ſꝫ a multꝭ diutius plꝰ portat̉ xp̄s ꝯceptꝰ. ⁊c̄. Auc̄tas. Sic̄q̄ ꝯcepit cū appropinqͣuerit ad ꝑtū dolēs clamat ī doloribꝰ ſuis. ſic facti ſumꝰ. Afacie tuadn̄e ꝯcepimꝰ ⁊ qͣſi parturiuimꝰ ⁊ peperimusſpm̄ ſalutꝭ. Iſa. xxvj. Nota. a facie tua. Facies dei eſt p̄dicatio. Rō. qꝛ ſic̄ in facie cogͦſcit̉ꝑſona. ita deus cognoſcit̉ in p̄dicatōne. A facie tua dn̄e ꝯcepimꝰ .ſ. a ſpūſctō. ⁊ qͣſi parturiuimus. Parturire eſt laborare in ꝑtu. Parere aūt eſt qn̄ exit creatura ad extra. Iō amore dei ſi concepiſtis affectum. pariatis effectum. ⁊c̄.¶ De eadem dn̄ica .ſ. xviij. Sermo. iij.Icūt mandatums Idedit mihi pr̄. ſic facio. Io. xiiij. Inpn̄ti ẜmone ꝓpoſui vob̓ declararedatā legē ⁊ ſcripturā ſanctā tantū qͣꝫtuꝫ vob̓eſt neceſſariū ꝓ bono regimine hꝰ vite. Salutetur ꝟgo maria. ⁊c̄. Ad bonū regimē ⁊ gubernationē humane vite. ꝟtuoſe viuēdo ⁊ viciavitando multū fuit neceſſariū vt deus daretmandata. Rō. quia licet ꝑ intellectū ⁊ rōnem