Sermo. II.
vadūt ꝑ imaginatōes ⁊ fantaſias ¶ Tertioinfidelibꝰ qͥ nolūt ibi legere nec d̓ eo cogitare¶ Quarto mal̓ xp̄ianis ⁊ mūdanis qͥ nō curat niſi de negocijs hꝰ mūdi. ſꝫ ꝑſone deuotebone vite. ⁊ deuoti religioſi clerici qͥ deſpiciunt mūdū. ⁊ ponūt totū cor ſuū in amorē xp̄iad ip̄m laudādū. gl̓ificādū. ⁊c̄. tales legūt ibi.Liber aꝑtus eſt qͥ eſt liber vite. Apoc̄. xx Inhͦ libro ſꝑ ſtudebat apl̓s. iō fuit tā magnꝰ doctor ⁊ mgr̄ ī theologia dicēs de ſe. Nō iudicaui me ſcire aliqͥd int̓ vos niſi ih̓m xp̄m ⁊ hūccrucifixū. j. Co. ij. Qn̄ em̄ aīa intrat ꝑadiſumvidēs iſtū libꝝ in eodē legit. etiā ſi nūqͣꝫ ſciuerit lr̄as. ⁊ īmediate hꝫ plꝰ de ſcīa qͣꝫ habuerūtꝓph̓e vel apl̓i in hͦ mūdo. In iſto libro ſtudēdum eſt qn̄ laborat hō ī ſtudijs ⁊ expēdit tꝑsXp̄s volēs nos ꝓuocare ⁊ īclinare ad ſtudendū ⁊ legendū ī hͦ libro d̓t. Quid vob̓ videt̉ dexp̄o. Ac ſi ego de aliqͦ libro optimo diceremvob̓. qͥd vob̓ videt̉ de iſto libro. qͣſi dicerē. excellens ē. ⁊ ptꝫ thema. Modo p̄dictū themapoſſum vob̓ declarare ẜm tres generatiōes.vel tres natiuitates qͣs inuenio in xp̄o¶ Prima generatio ſeu natiuitas eſt eternain ſua deitate¶ Scd̓a tꝑalis in nr̄a humanitate¶ Tertia ſpūalis in ꝟa ſanctitate¶ Ex pͥma d̓r filiꝰ dei omnipotētis.¶ Ex ſcd̓a filiꝰ ꝟginis marie excellētis¶ Ex tertia filiꝰ ꝑſone penitētisIō qn̄ d̓r. Quid vob̓ videt̉ de xp̄o. Poſſumꝰtripl̓r rn̄dere ¶ Dico pͥmo ꝙ pͥma generatōxp̄i ſeu natiuitas eſt eterna in ſua deitate. qͥaeternaliter an̄qͣꝫ crearet celū vel terrā elemēta ſeu angelos ſine pͥncipio deꝰ pr̄ generauitfiliū in deitate .ſ. in diſtinctione ꝑſonali. Qꝛaliꝰ eſt pr̄ generās. ⁊ aliꝰ filiꝰ genitꝰ. ⁊ filius diſtinctus eſt a patre diſtinctiōe ꝑſonali. ſꝫ nōeſt aliud in deitate eſſentiale. qꝛ eadē eſt eſſentia pr̄is ⁊ filij. Nō ſic eſt in nob̓. qꝛ ſic aliꝰ ē pr̄in humanis ⁊ generās ⁊ diſtinctꝰ diſtinctōeꝑſonali. ita etiā diſtinctiōe eſſentiali. Rō. qͥaqn̄ pr̄ generat filiū generat ip̄m extra ſe ꝑſonaliter ⁊ etiā eſſentialit̓. qꝛ eſſentia pr̄is ī humanis manet in xp̄o patre reſtricta. qꝛ finitaeſt. ſꝫ in diuinis nō eſt ſic. qꝛ licet deus patergeneret filiū aliū in ꝑſona. nō tn̄ generat ip̄maliū in eſſentia. qꝛ nō poteſt ip̄m generare extra ſuā eſſentiā. qꝛ infinita eſt ⁊ vbiqꝫ. De quibus vide pleniꝰ ſctm̄ Tho. pͥma ꝑte. q. xxxix.ar. ij. in corꝑe. De iſta generatiōe loquebaturIſa. ẜm Hiero. dicēs. Generationē eiꝰ quis
enarrabit. Iſa. liij. q. d. nullꝰ. ¶ Sꝫ diceret.aliqͥs quō gͦ vos vultꝭ enarrare eā ReſpōdeoDifferētia ē int̓ narrare ⁊ enarrare. Nā enarrare eſt aliqͥd ex toto declarare. ⁊ hͦ ē īpoſſibile. Sꝫ narrare eſt qn̄ aliqͥd d̓r vel narratur īaliqͣ ſil̓itudine ſi nō ex toto. Et do vob̓ exemplū in ſole in qͦ deꝰ poſuit ſuā ſil̓itudinē. Nā īſole poſuit tabernacl̓m ſuū. ait dauid. Undeſol de ſua ſub̓a generat filiū .ſ. radiū quē mittit in hͦ mūdo. ⁊ tn̄ nō recedit ab eo. Sꝫ deꝰ n̄eſt minꝰ potēs vt d̓ ſua ſub̓a generet ſine vxore filiū. ⁊ mittit ī hūc mūdū. Iſta ſil̓itudīe generatio xp̄i p̄t narrari ſꝫ nō enarrari. Et qn̄querit̉. Quid vob̓ videt̉ de xp̄o cuiꝰ filius eſtpoſſumꝰ rn̄dere. dei pr̄is oīpotentis. De iſtamateria d̓ꝓph̓a dauid in ꝑſona xp̄i dicentisDn̄s dixit ad me. filiꝰ meꝰ es tu. ego hodie genui te. Diceret aliqͥs. Nūqͥd vos dicitꝭ ꝙ iſtageneratio fuit eterna vl̓ ab eterno. Et tamēip̄e d̓t. ego hodie genui te. Rn̄deo. differentiaeſt int̓ tꝑs ⁊ eternitatē. qꝛ tꝑs diuidit̉ ꝑ ꝑtes.Nā iā eſt dies ꝓpt̓ ſolis pn̄tiā. ⁊ poſtea erit noxꝓpt̓ ſol̓ abſentia. Sꝫ illa duratio eternitatꝭ n̄eſt niſi vnꝰ dies. qꝛ ibi ſol nō abſcōdit̉. ⁊ iō poſſet poni iſta ꝯcluſio mirabil̓. ſꝫ ꝟa ꝙ nullꝰ ſanctus p̄t ſtare in ꝑadiſo niſi vna die. qꝛ nō eſtnec erit ibi niſi vna dies. de qͣ d̓t dauid. Melior eſt dies vna ī atrijs tuis ſuper milia¶ Moralit̓ nota h̓ in hͦ ꝙ d̓t dauid. Poſtula a me ⁊ dabo tibi gētes hereditatē tuā ⁊ poſſeſſionē tuā termīos terre. ꝙ illa ſunt ꝟba patris ad filiū. Poſſet h̓ q̄rere aliqͥs. Si chriſtꝰdn̄s nr̄ eſt filiꝰ dei pr̄is oīpotētis. nūqͥd tuncip̄e dꝫ ſuccedere ſuo pr̄i. qͥd gͦ pͥmogenitumoꝑtet petere regnū ⁊ dicere. detꝭ mihi regnūqꝛ de iure hereditario ad ip̄m ꝑtinet regnuꝫ.Hec rn̄ſio hꝰ q̄ſtionis valet ad rn̄dendū vniq̄ſtioni quā vos facitꝭ de p̄deſtinatiōe. Uosem̄ dicitꝭ. Si ego ſū p̄deſtinatꝰ. qͥd tūc oportet me petere regnū celoꝝ orādo vl̓ pnīaꝫ faciendo. ⁊ nūqͥd pōt mētiri diuina p̄deſtinatōRn̄ſio ad h̓ ꝙ dato ꝙ deꝰ on̄diſſet vob̓ librūp̄deſtinatiōis. ⁊ vos fore ſcriptuꝫ ibi. adhucoporteret vos petere regnū d̓i orādo ⁊ beneviuēdo ⁊ pnīam faciēdo. Grego. Ip̄a eterniregni p̄deſtinatio ſic eſt ab omīpotēti deo diſpōſita. quatinꝰ ad hāc electi ex labore ꝑueniant. vt ſcꝫ poſtulādo mereant̉ acciꝑe qd̓ eisoīpotēs deꝰ an̄ ſecula diſpoſuit donare. Uultis ꝙ dicā vobis pulcrā ſil̓itudinem ex textueuāgelij Math̓. xxv. Simile eſt regnū celorum decē ꝟginibꝰ. ⁊c̄. Ille rex īuitauit ml̓tas