Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. IIII.

in terrā. Nota agonia. credatꝭ ī xp̄o fuerit tale bellū quale ē ī nobis .ſ. ꝯͣdictōis ſenſualitatis ſpūs vel rōis. qꝛ in xp̄o optime ꝯcordabāt. Sed bellū xp̄i erat ſenſualitatiſ circaobiectū paſſionis. qꝛ ſciebat videbat corā ſe debebat capi. v̓berari. et tandē mori. ſenſualitas vidēs iſta habebat ſuſtinere. reſtrincit ſe ſudauit ſanguineū ſudoreꝫ. Iſtodebēt ī nobis generari lacrime ꝯtritōis. qͥlibet dꝫ videre corā ſe penā eterne damnatiōisex pctīs ſibi debitā: cogitando. O miſer qūoeuadā de manibꝰ demonū. qͥd dicā qn̄ ero iniudicio. qͥd dicet̉ tibi. qͥd feciſti. et feci niſipctā. Cogitādo ſic veniet ſudor lacrimaꝝdꝫ ſanguineꝰ tāta ē illa pena. Ecce medicina aīe ex ſudore. dicit thema. Ipſe ꝟo app̄hēſum ⁊c̄. Scd̓s modꝰ ē vomitū. ſcitis qn̄ aliqͥs comedit nimis hꝫ ſtomachumꝯſtipatū. p̄t digerere. nec p̄t qͥete dormire. ſed anxiat̉. etiā ſi ꝑcepit potōes venenatasremediū ē vomitū ſuꝑflua eijcere an̄qͣꝫ veniant ad cor. Iſto xp̄s ordinauit vomi ſanaret̉ anīa. Cōfeſſio em̄ nillaliud ē niſivomitꝰ ciboꝝ īdigeſtibiliū qͥſunt ī ſtomachoꝯſcīe. qͦt potōnes venenatas ſpūaliter comedit infra annū. Remediū igit̉ eſt ad pedesꝯfeſſoris vomere. ꝯfeſſor tenet caput qn̄abſoluit. poſt ſentit ſe leuem. Et ſicut vomitꝰ fit labore. maxime qn̄ hꝫ pectꝰ ſtrictū. Ideo ꝯfeſſio labore fit ꝓpter ꝟecundiādiffamatōis ſuijpſiꝰ. Auc̄tas. Si coactꝰ fueris ī edēdo multu: ſurge de medio vomē etrefrigerabit te. adduces corꝑi tuo infirmitatē Eccl̓i. xxxj. Nota. ſi coactus fueris ⁊c̄.Abſolute nullꝰ cogit̉ edēdo niſi rogando: comedatis. et ſic cogit̉ comedere vxor a viro etecōuerſo. amicꝰ ab amico. ita ē de pctīs. qꝛqͣſi coacte homo peccat. coacte abſolute.ſed ē vna tal̓ coactio .ſ. cogas me qꝛ placꝫ mihi. Qn̄ dicit aliqͥs alicui amico. volo me vindicare de tali iniuria. venias mecū. alt̓. nolo. īmo venies. ſic vadit. Ecce coactio fit ē coactio cogēs. Idē qn̄ aliqͥs dicit mulieri. faciemꝰ tale pctm̄. qꝛ nullus ſciet ⁊c̄. cogasme. ego faciā. qꝛ placet mihi. Itē qn̄ ꝓſenetadicit diuiti. Ciuitas indiget pecunijs. Id̓oſi vultis lucrari mutuetꝭ et habebitis. xij.. x.ꝓpter mutuū. Odicit diues vſura eēt. cui alius rn̄det. oꝑtet. qꝛ ciuitas indiget ⁊c̄. Alt̓. placet mihi ſi cogitis. Idē qn̄ iuuenis dicit alteri. vadamꝰ ad lupanar. vel ad ortū ad furā fructꝰ. Prochdolor ſic ad pctā cogunt̉

tes. ſed ad illa que dei ſunt nullꝰ cogit̉. Nullꝰdicit. vadamꝰ ad miſſam. ſermonē. confitēdūꝯmunicandū ⁊c̄. Remediū ergo. ſurge de medio .ſ. recedēdo a mala ſocietate. O bn̄dictuꝫvomitū vbi poſt doloroſam contritōem ſeqͥtur verecunda ꝯfeſſio. Terciꝰ modꝰ eſt perabſtinētiam. Dicit em̄ medicꝰ febricitāti. auiſetis vos. non comedatis carnes nec fructꝰnec bibatis vinū. ſed comedatis brodiū piſa ⁊c̄. ſic natura reformat̉. Grego. Dignitasꝯditionis humane immoderātiā .i. exceſſūſauciata .i. diſtēperata medicinalis parſimonie ſtudio .i. dieta reformet̉. Iſto modo etiāſanat xp̄s aīas. qd̓ ꝯtingit qn̄ aliqͥ volunt abſtinere a delicijs carnalibꝰ amore xp̄i. Xp̄samore noſtri amariſſimas ſuſtinuit paſſiones. ideo amore ſui ſaluatiōe aīe debemꝰabſtinere. Abſtinere etiā debemꝰ ab eſu carniū certis diebꝰ. Itē a cena. a fructibꝰ. a ſpacijs. a lecto. a camiſia. a tripudijs. a vanis ornamētis. a ſuꝑfluitatibꝰ. Et iſtam abſtinentiam amore xp̄i factā licet etiā ſit parua ipſe reputat magnā. Iteꝫ abſtinere debemꝰ amorexp̄i ab illo ad qd̓ homo magꝭ inclinat̉. vt a potu an̄ miſſaꝫ. a ludo ⁊c̄. Si em̄ ſanitate corporis homo facit tantā abſtinentiā et dietā:licet homo ſit delicatꝰ. nōne multo amplius ſanitate aīe eſt aliqͥd fiendū. Qn̄ aliqͥs confitet̉ habet febrē luxurie. etiaꝫ in oſſibus vl̓auaricie. inuidie. et confeſſor dicet. Abſtineatis a carnibꝰ tot diebꝰ vel a vino vel ieiunetisdicunt. O pr̄ qͥd comederē. poſſem dormire: ſil̓ia. excuſant ſe corā medico corporis: ſed corā medico aīe. Magnꝰ defectꝰ ē.Qui em̄ abſtinet amore xp̄i ipſe remittit peccata. Ideo dicit ſcriptura. Chariſſimi. obſecro vos tarqͣꝫ aduenas ꝑegrinos. ſolū invia recipiūt neceſſitatē. curāt de delicamentis. abſtineatis vos a carnalibus deſiderijs. que militāt aduerſus animā. Conuerſationē veſtrā inter gentes habentes bonam..Pe. ij. Hic om̄es ſumꝰ viatores. Domus noſtre ſunt in celo. In domo patris mei manſiones multe ſunt Ioh̓is. xiiij. Ergo refrenaredeſideria carnis debemus. Quartus modus eſt per vnctionē. quando homo eſt conſtipatus vel caro intumeſcit vel in vulneribꝰmedici vngunt ⁊c̄. Iſto modo chriſtus curatUnguentū eſt oratio. quia quantumcūqꝫ ſitis cōſtipatus inflatus per ſuperbiaꝫ. vngipoteſtis deuotam orationē .ſ. genibus flexis. cogitādo videtis xp̄m indignatum ⁊ḡ̨