Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica decimaſeptima poſt trinitatis

et tāgere. dās nobis exemplū miẜicordie. Etphariſei intra ſe dicebāt. nūc pōt accuſari qꝛfregit feſtū. O ſtulti. Dico em̄ hic xp̄s oſtēdit virtutē miſcd̓ie. et qūo erga pauꝑes debemus nos habere dando mittendo elemoſy. Dicat̉ ꝯͣ illos habēt aurē ſurdaꝫ corampauꝑibꝰ. voſmet vel alios mittatis el̓ynam ſic filij nutrient̉ ad oꝑa miſcd̓ie. Ideo dicitQūo potueris ita eſto miſericors. ſi multuꝫtibi fuerit abūdāter tribue. ſi aūt exiguū tibifuerit: etiam exiguū libenter impartiri ſtudeThob̓. iiij. Dico tercio oſtēdit qūo debemꝰ nos hr̄e ad inimicos ꝟ̓tutē beniuolētie dicit. Et rn̄dēs Ih̓s dixit ad legiſperitos. vſqꝫ rn̄dere illi. Exquo curauit hydropicum dedit ei el̓ynam corꝑaleꝫ. eis dedit elemoſynam inſtructōis ſpūalis. Mat. v. Audiſtis qꝛ dictū eſt antiqͥs. Diliges amicū tuū odio habebis inimicū tuū. Ago autē dicovobis. Diligite inimicos vr̄os. bn̄facite hisqui oderunt vos ⁊c̄. Ecce beniuolentia quāeis oſtēdit. dans nobis exēplū qūo ad inimicos nr̄os nos hr̄e debemꝰ exemplo ſuo Dico qͣrto. on̄dit qūo amicis ſit ꝯuerſandū v̓tutē modeſtie ſuꝑbiendo ⁊c̄. hoc oſtendit dicebat ad inuitatos ⁊c̄. In hyſtoriaeuāgelij myſtice loqͥtur xp̄s nuptijs qͣs deꝰpater fecit filio. ſponſa ē natura hūana. qͥaſicut vir vxor ſunt duo Mat. xix. Ita diuinitas xp̄i humanitas faciūt vnā ꝑſonam.De his nuptijs habetur Mat. xxij. Simileē regnū celoꝝ homī regi fecit nuptias filioſuo ⁊c̄. Inuitati ſunt om̄es xp̄iani apoſtolos. martyres. ꝯfeſſores. Ideo lauetꝭ manusſed attēdatis ne velitꝭ tenere primū locū. Primatū vult ſe ingerit quādo vacat aliqd̓ bn̄ficiū vel officiū. dicēdo. vere ego ero papa. etde ep̄atu ⁊c̄. De qualibꝫ cura aīaꝝ vos vultis in pͥmo loco ſuꝑius. quādo venit dn̄svidebit vos eſtis digni. nec ſcitis regeredomū vr̄am dicet. Ribalde porcꝰ luxurioſus qͥd facis tu hic guloſus. pompoſus ⁊c̄. Sꝫſimplici religioſo vel clerico fugiunt et vadunt ſimpl̓r dicet. O fili mi quid facis tuhic: aſcende ſic ſuperiꝰ collocabit. Om̄isem̄ ſe exaltat humiliabitur ⁊c. Idem ī dominio ſeculari vel regimine ꝯmunitatū. volūt nōnulli hr̄e pͥmatū: dicendo. ego ero iuratus. baliuꝰ ⁊c̄. qꝛ oīs ſe exaltat ī regimīe ſeingerēdo: humiliabit̉ ī iudicio deſcendendo⁊c̄. ſed fugiūt humiliando ſe: exaltant̉. Auctoritas. Dn̄s mortificat viuificat: deducit

ad inferos reducit. Dn̄s pauperē facit ditat: humiliat ſublimat.. Reg. ij. Item alia.Ne glorioſus appareas coram rege. in locūmagiſtroꝝ ne ſteteris. Meliꝰ eſt em̄ vt dicat̉tibi. aſcende huc. qͣꝫ vt humilieris coram pͥncipe Prouer .xxv. De eadē dn̄ica .ſ. xvij. poſt Trinitatis. Sermo ſecundusAde recumbe innouiſſimo loco Lu. xiiij Volo nūcp̄dicare ꝯditōibꝰ aīaꝝ ⁊c̄. qꝛ ſtultꝰ ēqͥſcit qͥd eſt de eis in alio mūdo. ſi emendat vitā ſuā. Salutet̉ ꝟgo Maria ⁊c̄. Scd̓m clare inuenit̉ ī ſcpͥtura diuina declaraturmanifeſta exꝑientia. vita iſta ē niſi via in ꝯtinue ambulamꝰ ad aliā vitā. intm̄ ſtatīqn̄ puer naſcitur. in illo puncto incipit viamambulādi. licet ſtet in lecto iuxta mr̄eꝫ. Nosoēs ꝯtinue ambulamꝰ ſiue comedamꝰ. bibamus. dormiamꝰ ⁊c̄. Hoc poteſtis videre ſimilitudinē de naui eunte fluuiū. in illi ſunt intꝰ ſiue comedant ſiue bibāt ſemꝑgrediunt̉ ⁊c̄. Ita pn̄s vita cooꝑturaꝝ .ſ. religioſoꝝ. clericoꝝ laicoꝝ vadit fluuiū tꝑis fubitū plꝰ qͣꝫ ſagitta vel auis. qꝛ ad motuꝫ ſolismouet̉. Quantū creditis ſol ambulaueritexqͦ incepi p̄dicare ⁊c̄. tādiu ambulamus admortē comedēdo. ſtādo ſedēdo. Ideo dicitſcpͥtura. Oēs morimur qͣſi aqͣ delabimur interrā reuertet̉. ij. Reg. xiiij. Clare poteſtis videre pn̄s vita eſt via. Et vbi ducitnos. Dico vadimꝰ ad vnū locum. Quattuor em̄ ſunt loca in alio mūdo. om̄s vadimus ad aliquem illoꝝ Primꝰ locꝰ ē damnatoꝝ intolerabilis Scd̓s pueroꝝ irreuocabilis Terciꝰ tribulatoꝝ remediabilis Quariꝰ beatoꝝ ineſtimabilisDe vltimo dicit thema. Uade recūbe ī nouiſſimo ⁊c. Dico pͥmo ⁊c̄. Iſte locꝰ eſt infernus. eſt in corde terre. ſicut ſunt domūcule in corde pomi. ſcitis vadunt ad iſtum locum. religioſi. clerici laici tenēt malam vitam. viuūt in peccatis nolunt corrigere ſe.ſciunt de certo r cognoſcūt pctm̄ in viuūt.nolūt ſe corrigere ẜm regulā. qꝛ licet totū habeant in ſcriptis. magis ſequunt̉ ꝓprios ſenſus qͣꝫ diuinā admonitōem. magis ſuā ſenſualitatē qͣꝫ diuinā volūtatē. magis ſuam inclinationē qͣꝫ diuinā ordinatōem. Tales quando moriunt̉ ad iſtū locū vadūt ꝯdemnatorū