Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Domīca ſedecima poſt trinitatis

vna maieſtas ſiue deitas. ī or̄oibꝰ vr̄is poteritꝭ dirigere pr̄i filio vl̓ ſpūiſctō ẜm vr̄aꝫ deuotionē. Sed di. Que ē xp̄s oſtendit̉dirigere v̓ba pr̄i. Rn̄deo int̓ alias ꝯditōesor̄oi ncc̄arias vna ē ꝯfidētia in orāte obtinēdi qd̓ iuſte petit. dubitare ſi faciat vel nonfaciat ⁊c̄. Qui em̄ heſitat ſil̓is ē fluctui maris a vēto mouet̉ circūfertur. eſtimetille accipiat aliqͥd a dn̄o Iaco.. orāti ēneceſſaria ꝯfidētia de diuina bonitate. Nonꝯfidatis de oꝑbꝰ vr̄is bonis. qꝛ illud debet dici ꝯfidētia ſed p̄ſumptio. Sed diceresDn̄e licet ſim pctōr. tn̄ ꝯfido vr̄a bonitate⁊c̄. Dico vobis. oīa q̄cūqꝫ orātes petitꝭ credite qꝛ accipietis eueniēt vob̓ Marci. xj.qūo pōt hr̄i maior ꝯfidentia qͣꝫ de pr̄e. qꝛ vulgariter d̓r. Qui pr̄eꝫ habet iudicē: obtinebitcām. Ideo ordinauit xp̄s vt dirigamꝰ verbaor̄ois ad patrē. qꝛ iſtud nomē pater ē nomēꝯfidentie. Propt̓ xp̄s in orōe quā oſtenditapl̓is dixit. Sic orabitis Pr̄ nr̄ Matth̓. vj.Quare oſtēdit eis modū orādi di. Deꝰ nr̄vel creator nr̄ aūt rex nr̄ ſeu imꝑator nr̄..qꝛ iſta noīa ſunt timoris terroris. Sed pr̄dat ꝯfidentiā. Ecce qͣre xp̄s on̄dit dirigere ꝟba pr̄i ī or̄oe. licet etiā intelligat̉ filiꝰ ſpūſſcūs. Et iuxta iſtā doctrinā orabat Paulꝰ di.Flecto genua ⁊c̄. Pꝫ thēa. Et ſū ī materiadicāda ſuꝑ iſto ꝟbo. Flecto genua Et nūqͥdē aliꝰ modꝰ orādi. Dico ſic. Octo modosbonos deuotos orādi inuenio ī ſacra ſcpͥt̉a. Primus eſt eleuando oculos ad celum exconfidentiaSecundꝰ deprimendo caput ad terraꝫ exverecundia Tercius extendendo manus in altum exindigentia Quartꝰ cruſando vlnas ex ꝯſcīaQuintꝰ tūdendo pectꝰ ex ꝯtritōeSextꝰ inclinādo corpꝰ ex deuotōeSeptimꝰ flectēdo genua ex ſubiectōe Octauꝰ ꝓſtrādo ſe totū ex defectōeQuilibet iſtoꝝ modoꝝ hꝫ bonā rōem. De ſeptimo loqͥtur thema. qꝛ iſtū modū maxīe ẜuabat apl̓s Primꝰ modꝰ orādi ē eleuare oculos ad celū qͣſi ſuſpirādo. ſiue qͥs oret vocalit̓ſiue mētalit̓. huiꝰ orōis ē ꝓpter ꝯfidentiā.qꝛ de celo habemꝰ oīa bona. qꝛ iſte mūdꝰeſt niſi fornax miſeriaꝝ tribulationū. a quo habemꝰ niſi malū. vt illi tres pueri debus habet̉ in Daniele. iij. ca. a celo habuerūt bona. Ita nos. Ex iſta ꝯfidentia eleua-

mus oculos. qͣſi dicētes. Tu dn̄e ſcis qūo ſumus in miſerijs ⁊c̄. Dn̄e ante te ē om̄e deſideriū meū. gemitꝰ meꝰ a te ē abſcōditus. pͣsxxxvij. Et iſte modꝰ eſt ita natural̓ etiā beſtie ẜuāt iſtū modū ī neceſſitate poſite. Legit̉em̄ Ioel̓.. de fame magna ſiccitate. qͥa necinueniebat̉ herba nec aqua ꝓpter quā animalia ꝯgregata vlulando leuauerūt oculos adcelū. licet neſciebāt qͥd faciebāt. Beſtie agriquaſi area ſitiens imbrem ſuſpexerunt ad te.qm̄ exiccati ſunt fontes aquaꝝ. ignis deuorauit ſpecioſa deſerti Ioel̓. j. Item pͣs. cxlvj.dicit. Dauid. Qui dat iumentis eſcā ipſoꝝ.et pullis coruoꝝ inuocantibꝰ .i. rogantibꝰ. Prima penna et pͥma pluma quā habentpulli coruoꝝ eſt quaſi alba. coruꝰ zelotipusde corua ſuſpicatur ſint filij ſui. etdat eis paſtū. nec ꝑmittit mater det. quaſidicat. Nunqͥd filijs alienis ꝓuidebo ego. ſedqn̄ penne et plume mutant̉ efficiunt̉ nigretūc nutrit pullos illos. Sed tūc querit̉. deviuūt interim. Dicit glo. deꝰ mittit roreꝫde celo qn̄ ipſi inuocāt ſibilando. Quātomagis nos ſumꝰ rōnales cognoſcimꝰ creatorē nr̄m in nr̄is neceſſitatibus. tribulatōnibus ꝑiculis debemꝰ ad recurrere. qͣſi diceremꝰ. Dn̄e derelictꝰ ſum ab amicꝭ ab om̄ihūano ſuffragio. Auc̄tas hoc. ij. Paral̓. xx. ignoremꝰ quid agere debeamus. hoc ſolum habemꝰ reſidui vt oculos nr̄os dirigamus ad te. orando oculos nr̄os ad deuꝫleuemus. Iſtū modū tenuit Dauid ſe dicit. Ad te leuaui oculos meos: habitas incelis. Ecce ſicut oculi ẜuoꝝ in manibꝰ dn̄oꝝſuoꝝ. Sicut oculi ancille in manibꝰ dn̄e ſueita oculi noſtri ad dn̄m deum noſtꝝ. donecmiſereatur noſtri. p̄s. cxxij. Auiſent̉ hic mulieres ſi volūt tenere bonū modum orandi. neoſtendāt aliā faciē .ſ. depictā. ſed illam quama deo receperūt ⁊c̄. Dicatur ꝯͣ iſtud viciū mulieꝝ fuco vtentiū ⁊c̄. Lauent vt virgo Maria aqua diſtillata .ſ. lacrimaꝝ. ad quā ſpūſſanctꝰ dicit Quā pulcra es amica mea qͣꝫ pulcra es. oculi tui columbaꝝ Can̄. iiij. Id̓o hodie in mūdo ſunt tot mulieres tribulate varijs infirmitatibꝰ grauate. qn̄ orant exaudiunt̉ iſtis vanitatibꝰ impedientibꝰ orōisexauditōem. Hiero. Deꝰ libenter aſpicitvultꝰ quos ipſe fecit. auiſetis vos vt īveſtris neceſſitatibꝰ poteritis ſecure recurrere ad deū. Sicut illa ſancta mulier ꝯͣ quamfuerat data ſnīa ⁊c̄. que flens ſuſpexit ī celum