Sermo. III.
tunt̉ eis Io. xr. Hoc ſolū fuit dictū clericis.Si gͦ vultis remiſſioneꝫ peccatorū. oꝑtet iread clericos. Si orōem vultis poteſtis ire adalios. Et ſi rex vellet dicere. Quare iuiſti adgubernatorē. nūquid ip̄m malū hoīem eſſeſciuiſti ⁊c̄. Rn̄deo. dn̄e ideo. qꝛ vos eū ſuſtinetis. Idē d̓ clericis Et qn̄ aīa alicꝰ bn̄ ꝯfeſſi venit ad iudiciū corā xp̄o. ⁊ demon accuſat etreqͥrit vt damnet̉. qꝛ fecit hͦ pctm̄ ⁊c. et hͦ. Etxp̄s licet ſciat. tn̄ int̓rogat iuſtū et īpiū Quiddicitis aīa ad hͦ. Dn̄e veꝝ ē. qꝛ illa feci nec poſſum negare. Sed dn̄e habui remiſſionē a veſtro gubernatore ſeu locū tenēte. ⁊ on̄dit cartā quā portat ī fronte. qꝛ licet in ꝯfeſſione nōdet̉ charact̓ indelibil̓. dat̉ tamē qͥdā ornatus.¶Scd̓a qō. dicūt aliqͥ maxime waldenſes.Abſoluere ⁊ remittere pctā ē ſoluere ligatū.qꝛ qͦt pctā habet hō. tot cathenis ligat̉ anīa.Si gͦ pctōr ſit ligatꝰ pctīs forte plꝰ qͣꝫ ille qͥ cōfitet̉. qūo poterit ligatꝰ ſoluere ligatū. Iſte rōnes ſunt hereticoꝝ ad decipiēdū ſimplices.Rn̄deo ꝙ veꝝ ē ꝙ abſolutio eſt ſoluere a peccatis. Iō ſol̓ ſacerdotibꝰ dixit xp̄s Quecūqꝫſolueritꝭ ſuꝑ terram. erūt ſoluta et in celis ⁊c̄.Mat .xviij. Et ſi ſacerdos eēt ligatꝰ in ꝑte ꝑquā hꝫ ſoluere .ſ. ī lingua ꝙ eſſet mutꝰ. ꝯcedovobis ꝙ nō poſſet aliū ſoluere. qꝛ nō poſtꝫ ꝓferre formā abſolutōis. ſed adhuc ſi manꝰ etpedes et totū corpꝰ ligatū ſit pctīs. ſi p̄t ꝓferre ꝟba abſolutōis ſoluit. qꝛ illa ſolutio nō fitꝟtute ſacerdotis. ſed v̓tute xp̄i cuiꝰ ipſe eſt inſtr̄m. Et habet̉ cl̓are ex iſta auc̄te qn̄ xp̄s dixit decē leproſis. Ite on̄dite vos ſacerdotibꝰIſti ſacerdotes erāt ribaldi. ſymoniaci. inuidi ⁊c̄. Contra qͦs xp̄s p̄dicabat. Potuiſſēt dixiſſe leproſi. Dn̄e qͣre mittitis nos ad maloshoīes et pctōres. qͣre nō mittitis ad mr̄em veſtrā vel ad Ioh̓em baptiſtā. ad apl̓os. Solutio. qꝛ non erant ſacerdotes. In hͦ xp̄s oſtendit ꝙ ſolū ſacerdotibꝰ eſt fienda ꝯfeſſio ſacramental̓. Tn̄ qͥlibet qͣꝫtū p̄t debet eligere bonū ꝯfeſſorē ſcientē diſcernere int̓ leprā ⁊ leprā. et qͥ ſciat ſoluere et ligare. de pe. di. j. quēpenitet. et di. vj. c. j. ſi qͥs. De iſto ꝑlamento dicit ſcpͥtura Iob. vij. Quapropt̓ .ſ. amore abſolutionis habende. et ego nō parcā ori meoLoquar .ſ. ore in tribulatione ſpūs mei. confabulabor cū amaritudine anime mee. Et hͦd̓r ad dr̄am veteris teſtamenti. in qͦ nō confitebant̉ pctā ore. Si dicat̉. illud tꝑs erat bonū. Solutio ꝙ nō omniqͣqꝫ. qꝛ nūqͣꝫ habuerūt remiſſionē pctōꝝ vt intrarent ꝑadiſum.
Ideo dicit. Loqͣr .ſ. dicendo ore pctā mortalia ſpecialiter. venialia in genere. In tribulatione ſpūs mei. et hoc qͣꝫtū ad ꝓpoſitū nonreden̄di ad pctā. de qͦ debet interrogare ꝯfeſſor. et eſt maxima tribulatio habendi tale ꝓpoſitū. cū oīs homo ſit inclinatꝰ ad oppoſitū.Confabulabor .ſ. d̓ pnīa cū ꝯfeſſore qn̄ dicitꝯfeſſor. Ego video ꝙ eſtis totꝰ vanꝰ et ſuꝑbꝰ.Ideo hūiliabitꝭ vos in or̄oe. Idem de alijsAuiſet ſe ꝯfeſſor ne det pnīam vltra voluntatē pctōris. Rō. qꝛ ſi dimitteret pnīam ꝯfeſſoris culpā incurreret. Laboratoribꝰ det̉ ieiuniū de quo non poterūt ſe excuſare .ſ. vt audiant miſſam. ſint ieiuni in diebꝰ feſtiuis. Cōtra inuidiam detur medicina orandi ꝓ illaꝑſona ⁊c̄. Ecce quare dicit. Cōfabulabor cūamaritudine anime mee. qꝛ penitentia amaritudo eſt ſenſualitatis. ¶ Terciū ꝑlamentūeſt loqui ꝓximo veraciter. Modo addiſcatꝭquorō eſt ſumme cauendū ab omni mendacio ſi attēditis ad ea que dicā. Cuilibet mēbro corꝑis deus dedit ſuū officiū. oculis officium videndi. auribꝰ audiendi ⁊c̄. Sic̄ rexdat officia diuerſa diuerſis ī regno ſuo. Itadeꝰ dedit mēbris diuerſis officia. Mō ſi officiū oculi impediret̉ ꝑ albugineꝫ. eēt magnꝰdefectꝰ oculi qui yderet ſuum officiū. Idemde auribꝰ ⁊c. Modo officiū oris eſt ſignificare cordis intentōem. Ph̓s. jͣ. ꝑiarmeniarumUoces ſunt note .i. ſigna eaꝝ q̄ ſunt in anīapaſſionū. Quādo gͦ homo mētit̉. mentiri em̄eſt vnū dicere in ore. et aliud hr̄e in corde. lingua ꝑdit ſuū officiū .ſ. ſignificādi ea q̄ ſunt īcorde. Ideo ſicut nullꝰ vellet hr̄e maculaꝫoculo. ita nec debet velle mendaciū ī ore.gͦ ꝙ homo debet loqͥ veraciter. licet nō omeverū nec ſecreta cordis ſunt dicenda. qꝛ eētſtulticia. Nō tn̄ debemꝰ dicere mēdaciū ꝓ qͣcūqꝫ cauſa ꝯͣ illos qui dicūt bonū eē mendaciū qd̓ nulli nocet. Ideo Prouer. viij. Ueritatem meditabit̉ guttur meū. ⁊ labia mea deteſtabunt̉ impiū. Guttur em̄ ſigͣt cogitatꝰ cordis. Et labia deteſtabunt̉ impiū. hoc tangitmercatores qͥ aliqͦtiens emēdo ⁊ vendēdo dicunt multa mendacia. etiā cū iuramentis infraudem ꝓximi. Hoc etiā tangit tractatoresmr̄imonioꝝ. qͥ etiā dicūt multa mēdacia qn̄homo interrogat. Quid de tali puella ⁊c̄. dicunt ꝙ ſcit oīa. et aliquādo nihil ſcit facere. ⁊erit vna magna ꝯfuſio ⁊c̄. et nō habēt ꝯſcientiā mentiri Itē tractatores pacis dicūt multa mēdacia quod ꝓ nulla cauſa eſt dicenduꝫ.DD4