Sermo. IIII.

mīe actiue. Nō dicet tūc petro. tu ꝓ honore ⁊gl̓a ⁊ amore mei fuiſti ſuſpēſus ī cruce ⁊c̄ Iōnec dicet paulo. tu fuiſti decapitatꝰ. nec bartholomeo. es excoriatꝰ. nec laurētio. tu fuiſtipoſitꝰ in craticula ⁊c̄. Iō volo tibi dare gl̓aꝫſꝫ ſolū faciet mētionē de oꝑbꝰ mīe di. Ueītebn̄dic. ⁊c̄. In qͦ on̄dit qͣꝫtū ſibi placēt oꝑa miſericordie. Ecce qͥd eſt vita actiua laborioſa.dico ꝙ iſta ē ſpūal̓. Si dicat̉. ⁊ quō ē ſpūaliscū eiꝰ oꝑa ſint corꝑalia. qꝛ dare cibū eſuriēti.opꝰ eſt corꝑale. ⁊c̄. Dico ꝙ qͣꝫuis vita actiuacorꝑe exercet̉. tn̄ ſpūal̓ d̓r ꝓpt̓ pͥncipiū. mediū.⁊ finē. qꝛ pͥncipiū vite actiue ſpūale debꝫ eſſeQuare tu das cibū pauꝑi. nonne amore dei.Si dicas ꝙ ſic. ⁊ ſic ē in re. tūc pͥncipiuꝫ illiꝰdatiōis ē ſpūale. Sꝫ ſi das. illa intentōne vthabeas familiaritatē cū illa muliere. ⁊ tandētuā cū eadē explere valeas libidinē. nihil valet illa datio. qꝛ malū hꝫ pͥncipiū. Itē tūc habet mediū ſpūale. qn̄ opꝰ bonū. bonū habenſpͥncipiū ꝯtinuat̉ ſpūaliter ⁊ bn̄. ſꝓpter dei honorem. al̓s nihil valet opꝰ .ſ. dū bonū habenſpͥncipium. malū hꝫ mediū. Bonū em̄ ex integra cauſa eſt. Itē vita actiua etiā d̓r ſpūal̓ ꝓpter finē. qͥ finis dꝫ eſſe vt habeat̉ gl̓ia ſpūal̓.dicēdo. Audiui ꝙ ex iſtis oꝑbꝰ vos dabitisgl̓iam veſtrā. iō volo ea facere. vt mihi detis⁊c̄. ꝓpter hͦ p̄dicta vita actiua d̓r ſpūalis. Dehͦ figura Ezech̓. jͣ. Qui vidit qͣttuor rotas qͣsp̄cedebat ſpūs dei. Dic̄ textꝰ. Quocūqꝫ ibatſpūs. illuc eūte ſpū ⁊ rote pariter eleuabāturſequētes eū. Spūs em̄ vite erat in rōtꝭ Operationes vite actiue ſunt rote ꝓpter temporiſvolubilitatē .ſ. hyemis ⁊ veris. eſtatꝭ ⁊ autumni. in qͥbꝰ rotat̉ ⁊ voluit̉ tota vita nr̄a In hisem̄ fiūt om̄ia oꝑa mīe. qꝛ in alio mūdo nō eſtmutatio tꝑis. nec ſunt ibi rote ſcꝫ oꝑationesvite .ſ. actiue. nō oportet ibi dare cibū eſurienti. qꝛ nullꝰ eſurit. ⁊ ſic de alijs oꝑbꝰ mīe ſꝫ tm̄in hac vita ſunt rote oꝑationuꝫ mīe. Rotasiſtas vocat volubiles. Ezech̓. xvj. Et dicuntur ſpūales. qꝛ qͦcūqꝫ ibat ſpūs. Ecce pͥncipium .ſ. intētio ſpūalis ꝓpter deum ⁊ nōppt̓ alid̓illuc eūte ſpū ⁊ rote parit̓ eleuabant̉ ſeq̄nteseū. Ecce mediū. Spūs em̄ vite erat ī rotis.Ecce finis. Iō d̓t thema. Spū viuimus¶ Scd̓a eſt vita ꝯtemplatiua. ⁊ iſta eſt delicioſa. ⁊ ſicut vita actiua ꝯſiſtit ī oꝑbꝰ corꝑis.ita vita ꝯtemplatiua ꝯſiſtit in oꝑbꝰ aīe. Id̓odelectabilit̓ fiūt ꝓpter aīe agilitatē. Iteꝫ vitaꝯtemplatiua ſequit̉ vitā actiuā. licet ꝯtēplatiua ſit melior. Aſil̓i pꝫ d̓ corꝑe hoīs ⁊ aīa ho-

minis. pͥus corpꝰ format̉ in vtero. ⁊ ꝯſequenter formato corꝑe deꝰ creat aīaꝫ. Bonū ē corpus. ſꝫ melior eſt aīa. Ita d̓ duabꝰ vitꝭ. actiuavita eſt pͥma ⁊ bona ē. ſꝫ melior eſt vita ꝯtemplatiua q̄ fit ꝑ aīam. ſic̄ aīa eſt melior corporeDe hͦ d̓t apl̓s. Nō pͥus qd̓ ſpūale ē. ſꝫ qd̓ aīale. deinde qd̓ ſpūale eſt. j. ad Cor̄. xv. qͥa vitaactiua dꝫ eſſe pͥor Nā debes ẜuire in hoſpitali aliquo infirmis. ⁊ qn̄ ibi eris ꝓbatus in patientia. diligētia. ⁊ humilitate. ⁊ ſpiritualitate. tūc poteris reciꝑe vitam ꝯtemplatiuā. al̓snōnunqͣꝫ magnū periculū eſt. Itē qͣꝫto plushumiliat̉ homo in vita actiua. tāto efficiturꝑfectior in vita ꝯtemplatiua. Iō d̓t. Nō pͥusqd̓ ſpūale .ſ. vita ꝯtemplatiua. ſꝫ qd̓ animaleid eſt. vita actiua. Notate h̓ vnā pulcram hirri rſtoriā ad ꝓpoſitū q̄ ſcribit̉ Gen̄. xxxix. de iſtoſctō patriarcha Iacob. qͥ ꝑqͥrebat ſibi vxorē.qꝛ nondū erat ꝯſuetudo ſeruare virginitateꝫNā illa beata vxor Maria incepit. ⁊c. querebat eā de bona generatione. ⁊ veīt ad domūlaban ꝯſanguinei ſui qͥ habebat duas filias.maior vocabat̉ Lya. q̄ erat lippa ocul̓. et turpis. minor vocabat̉ Rachel. q̄ erat pulcrior.quā videns Iacob dixit. O ſi poſſem habere iſtā ī vxoreꝫ. qꝛ ſicut erat pulcrior corꝑe. ſicetiā aīa. qꝛ erat multū deuota. Iacob in illiꝰdomo habitante. bn̄dictio dei fuit in domoilla. qꝛ qͣꝫdiu aliqua bona ꝑſona ī aliqua bona domo morat̉. tamdiu bn̄dictio dei eſt ibiIdeo dixit Laban ad Iacob. Experimētodidici ꝙ bn̄dixit mihi deꝰ ꝓpter te Iō vis manere mecū. Rn̄dit Iacob. Placet mihi vt ẜuiam tibi ꝓ rachel filia tua minore ſeptē annis. vt des mihi in vxorē. Reſpōdit Laban.Meliꝰ eſt vt tibi eā dem qͣꝫ viro alteri. Mane apud me. Seruiuit igit̉ Iacob ꝓ Rachelſeptē annis. ⁊ videbant̉ ip̄i pauci dies p̄ amoris magnitudine. Nota de magnis nuptijsfactiſ. ⁊ tota die nuptiaꝝ rachel erat vt nouaſponſa. ſꝫ in ſero labanpoſuit lyam in lecto ſine lumine. ⁊ abſcondit rachel ī alia camera.Quo ꝯperto Iacob ī mane reputauit ſe valde deceptum. neqꝫ miꝝ. Qui dixit laban. qͥdeſt qd̓ facere voluiſti. Nonne ꝓ rachel ſeruiuitibi. quare lyam ſuppoſuiſti mihi. Rn̄dit Laban. Nō eſt in loco nr̄o ꝯſuetudinis. vt iuniores an̄ tradamus ad nuptias. ideo iſta eſt velſtra vxor. Sed ſi vis ſeruire alijs ſeptem annis. dabo tibi Rachel. et placuit Iacob. Sidicatur. ⁊ quomodo potuit habere duas ſorores in vxores. Reſpōdeo. ꝙ nondum erat