Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica quindecima poſt trinitatis

hoīes deuorat. Apoc̄. xij. Patēt igit̉ ꝯͣrietates xp̄i dyaboli. xp̄s. Qui ē mecū ꝯͣme ē. Et colligit mecū. diſꝑgit Luc̄. xj.Et loqͥt̉ ad lr̄am de lucifero. Pꝫ minor quōdeꝰ dyabolꝰ ſt̓ dn̄i oppoſiti. ſeqͥt̉ ꝯcluſio. poterꝭ d̓o ẜuire māmone. No.mona ſigͣt duo. In līgua em̄ ſyriaca. māmona ſigͣt diuitias tꝑales. Scd̓o ſigͣt illū dyabolū tēptat de auaricia. ēt d̓r māmona.ẜm ꝯcluſio declarabit̉ dupl̓r qn̄ d̓r. poteſtis d̓o ẜuire māmone .i. diuitijs. DicitHiero. p̄t bn̄ ẜuire d̓o dn̄ari diuitijs.ſꝫ īpoſſibile ē ẜuire d̓o diuitijs. No. dr̄ia eſtint̓ dn̄ari diuitijs ẜuire eis. ſic̄ inter dn̄mẜuū. qꝛ dn̄s qͥeſcit ẜuꝰ ẜuit ſibi. ecōuerſo. ſꝫ laborat ẜuꝰ. Itē qn̄ tu laboras negociādo mare. t̓rā ⁊c̄. et pecunia qͥeſcit ī domo īciſta. tūc tu es ẜuus ip̄a dn̄a. potes d̓oẜuire māmone. Sꝫ dn̄ari pecunijſ ē ea ſeruitio bono applicare. qꝛ ſic̄ dn̄s ꝑmittiteſcere ſeruū ſuū. ſꝫ dic̄ fac. fac illud. Ita qn̄ facit ẜuire diuitias ſb̓ueniēdo viduis orphanis puellis captiuis pauꝑibꝰ ſine vſura. tūc diuitie ſūt ācille ẜuiūt dn̄o. et ſicdn̄m diuitiaꝝ bonū ē. qꝛ ſil̓ p̄t ẜuire deodn̄ari diuitijs. d̓t Hiero. Qui diuitia ẜuꝰ ē. diuitias cuſtodit vt ſeruꝰ. aūt ẜuitutis excuſſit iugum diſtribuit eas vt dn̄s. Scd̓o māmona ſigͣt illū demonē tēptat auaricia. Et qn̄ d̓t poſſumꝰ ẜuire d̓o māmonē. Eſt ſpeculatio tl̓is. Nos inueniemꝰ ī ſacra ſcpͥtura ſeptē demōes tēptātde ſeptē pctīs mortalibꝰ. ſolū noīat xp̄usmāmonā. Primꝰ ē leuiathan tēptat ſuꝑbia. de Iob. xlj. Ip̄e ē rex ſuꝑ oēs filios ſuꝑbie. Scd̓us ē aſmodeꝰ tēptat de luxuria.de Thob̓. iij. Demoniū noīe aſmodeꝰ occiderat eos mox vt ingreſſi fuiſſent ad .ſ. adꝯcupiſcētiā. Tertiꝰ tēptat de īuidia d̓r beelzebub. de Luc̄. xj. In beelzebub pͥncipedemonioꝝ eijcit demonia. Hoc dixer̄t inuidi. Quartꝰ tēptat de gula d̓r beelfegor.Dd̓. Inijciati ſūt beelfegor comeder̄t ſacrificia mortuoꝝ pͣs. cv. Quītꝰ tēptat ira etfacit indurare corda d̓r baalberith. de Iudicū. ix. de fano baalberith ꝯduxit ſibi viroſSextꝰ tēptat accidia d̓r aſtaroth. de..Reg. vij. Auferte deos alienos medio vr̄ibaalim aſtaroth p̄ꝑate corda vr̄a dn̄o. etẜuite illi ſoli. Septimꝰ tēptat de auariciad̓r māmona. iſto loqͥt̉ xp̄s hodie. Quare xp̄s ī cōcluſiōe ſui ſyllogiſmi dixit.

poteſtꝭ deo ẜuire dyabolo. ſic̄ dixit. poteſtꝭ d̓o ẜuire māmone. Rn̄deo. lꝫ poſſꝫcludi qͦlibꝫ dyabolo tn̄ xp̄s reſtrīxit admonā. qꝛ vult eradicare expell̓ e ma arborē de ſuo viridario ad radicē. adramos īcipiet. Idē ī ꝓpoſito. Un̄ veniūt totmala. qͣre fit iuſticia. qͣre fiūt tot q̄ſtiōes litigia. niſi ex auaricia. Propt̓ qd̓ apl̓s. Radixoīm maloꝝ ē cupiditas quā qͥdaꝫ appetēteserrauerūt a fide.. ad Thi. vj. Auarꝰ vix hꝫfidē. qꝛ hꝫ cor īuolutū. ꝑdit fidem dicēdo.Quid ſcit de alia vita. Fr̄es ſacerdotesīueniūt iſta. vt dent̉ eis pecunie. Id̓o xp̄s vtbonꝰ ortulāꝰ volēs malā arborē eradicare d̓t po. d̓o ẜui.. Et de pͥmo. pꝫ adherētia diuīal̓. Dico ſcd̓o dēmꝰ hr̄e ꝯfidentiā ſuꝑnalē .ſ. vt ī nr̄is neceſſitatibꝰ cibi potꝰveſtitꝰ alijs ꝯfidamꝰ de deo. qꝛ ſi viuimꝰ vtdecet. ip̄e ꝓuidebit nob̓ de oībꝰ nob̓ neceſſarijs. Et ꝓbat xp̄s qͥnqꝫ rōibꝰ di. Ne ſollicitiſitꝭ aīe vr̄e qͥd māducetꝭ. aut corꝑi vr̄o qͥd induamī. Nōne aīa plꝰ eſt qͣꝫ eſca. corpꝰ plꝰ qͣꝫveſtimentū. Ecce pͥma. Declaret̉ iſtaregulā ph̓ie iuriſtaꝝ. Regl̓a ē ph̓ie cōmētatoris ſuꝑ. viij. ph̓icoꝝ om̄e agēs nat̉ale qͣꝫ dat de forma ſub̓ali tm̄ dat de accidētibꝰ.ſ. caliditatē ſiccitatē claritatē ⁊c̄. Itē dicūtiuriſte. Cui ꝯcedit̉ pͥncipale acceſſoriū credit̉ ꝯceſſū. Extra de reg. iu. Acceſſoriū naturā ſeqͥ ꝯgruit pͥncipal̓. vt ſi rex facit gub̓natorē. ſi diceret gub̓nator regi. detꝭ mihi poteſtatē citādi hoīes capiēdi ⁊c̄. oꝫ petere. qꝛ exqͦ cōcedit̉ pͥncipale ⁊c̄. Ita deꝰ datformā pͥncipalē .ſ. aīaꝫ corpꝰ qd̓ aīa facitvnā eēntiā .ſ. hūanitatē. dat pͥncipale. bn̄dabit acceſſoriū .ſ. neceſſaria. d̓t. Ne ſolliciti ſitꝭ ⁊c̄. Scd̓a. Reſpicite volatiliaceli ſerūt neqꝫ metūt. neqꝫ ꝯgregāt ī horrea. pr̄ vr̄ celeſtis paſcit ea. Nōne vos magis pluris eſtis illis. Ecce ſcd̓a talis eſt.Deꝰ ꝓuidet auibꝰ ⁊c̄. ꝓuidebit locū a maiori etiā homībꝰ. homo inter oēs creaturas corꝑales ſit digniſſima creaturarū. Un̄bonꝰ xp̄ianꝰ dicere debet. O dn̄e qui ꝓuidetis animalibꝰ terre. auibus aeris. et piſcibꝰmaris. ꝓuideatis mihi ſum ad imaginē etſil̓itudinē veſtrā. Et merito cōꝑat nos auibꝰ ip̄e mane dicūt officiū ſuū matutinasẜm ſuū breuiariū. philomena ī media nocteirūdines ī aurora. ſic laudāt deū. Dan̄. iij.Bn̄dicite oēs volucres celi dn̄o. pꝰ volantīueniūt granū p̄paratū a d̓o. ſic ſaturāt̉.