Dominica quindecima poſt trinitatis
⁊ hoīes deuorat. Apoc̄. xij. Patēt igit̉ ꝯͣrietates xp̄i ⁊ dyaboli. Iō xp̄s. Qui nō ē mecū ꝯͣme ē. Et qͥ nō colligit mecū. diſꝑgit Luc̄. xj.Et loqͥt̉ ad lr̄am de lucifero. Pꝫ minor quōdeꝰ ⁊ dyabolꝰ ſt̓ dn̄i oppoſiti. Mō ſeqͥt̉ ꝯcluſio. gͦ nō poterꝭ d̓o ẜuire ⁊ māmone. No. māmona ſigͣt duo. In līgua em̄ ſyriaca. māmona ſigͣt diuitias tꝑales. Scd̓o ſigͣt illū dyabolū qͥ tēptat de auaricia. qͥ ēt d̓r māmona. ⁊ẜm hͦ ꝯcluſio declarabit̉ dupl̓r qn̄ d̓r. Nō poteſtis d̓o ẜuire ⁊ māmone .i. diuitijs. Dicit h̓Hiero. ꝙ hō p̄t bn̄ ẜuire d̓o ⁊ dn̄ari diuitijs.ſꝫ īpoſſibile ē ẜuire d̓o ⁊ diuitijs. No. dr̄ia eſtint̓ dn̄ari diuitijs ⁊ ẜuire eis. ſic̄ inter dn̄m ⁊ẜuū. qꝛ dn̄s qͥeſcit ⁊ ẜuꝰ ẜuit ſibi. ⁊ nō ecōuerſo. ſꝫ laborat ẜuꝰ. Itē qn̄ tu laboras negociādo ꝑ mare. t̓rā ⁊c̄. et pecunia qͥeſcit ī domo īciſta. tūc tu es ẜuus ⁊ ip̄a dn̄a. ⁊ nō potes d̓oẜuire ⁊ māmone. Sꝫ dn̄ari pecunijſ ē ea ſeruitio bono applicare. qꝛ ſic̄ dn̄s nō ꝑmittit qͥeſcere ſeruū ſuū. ſꝫ dic̄ fac hͦ. fac illud. Ita qn̄hō facit ẜuire diuitias ſb̓ueniēdo viduis orphanis puellis captiuis ⁊ pauꝑibꝰ ſine vſura. tūc diuitie ſūt ācille ⁊ ẜuiūt dn̄o. et ſic eēdn̄m diuitiaꝝ bonū ē. qꝛ ſil̓ p̄t hō ẜuire deo ⁊dn̄ari diuitijs. Iō d̓t Hiero. Qui eī diuitiarū ẜuꝰ ē. diuitias cuſtodit vt ſeruꝰ. qͥ aūt ẜuitutis excuſſit iugum diſtribuit eas vt dn̄s.¶ Scd̓o māmona ſigͣt illū demonē qͥ tēptatd̓ auaricia. Et qn̄ d̓t ꝙ nō poſſumꝰ ẜuire d̓o⁊ māmonē. Eſt h̓ ſpeculatio tl̓is. Nos inueniemꝰ ī ſacra ſcpͥtura ſeptē demōes qͥ tēptātde ſeptē pctīs mortalibꝰ. ⁊ h̓ ſolū noīat xp̄usmāmonā. Primꝰ ē leuiathan qͥ tēptat d̓ ſuꝑbia. de qͦ Iob. xlj. Ip̄e ē rex ſuꝑ oēs filios ſuꝑbie. Scd̓us ē aſmodeꝰ qͥ tēptat de luxuria.de qͦ Thob̓. iij. Demoniū noīe aſmodeꝰ occiderat eos mox vt ingreſſi fuiſſent ad cā .ſ. adꝯcupiſcētiā. Tertiꝰ qͥ tēptat de īuidia d̓r beelzebub. de qͦ Luc̄. xj. In beelzebub pͥncipedemonioꝝ eijcit demonia. Hoc dixer̄t inuidi. Quartꝰ qͥ tēptat de gula d̓r beelfegor. d̓ qͦDd̓. Inijciati ſūt beelfegor ⁊ comeder̄t ſacrificia mortuoꝝ pͣs. cv. Quītꝰ qͥ tēptat d̓ ira etfacit indurare corda d̓r baalberith. de qͦ Iudicū. ix. de fano baalberith ꝯduxit ſibi viroſSextꝰ qͥ tēptat d̓ accidia d̓r aſtaroth. de qͦ. jͣ.Reg. vij. Auferte deos alienos d̓ medio vr̄ibaalim ⁊ aſtaroth ⁊ p̄ꝑate corda vr̄a dn̄o. etẜuite illi ſoli. Septimꝰ qͥ tēptat de auariciad̓r māmona. ⁊ d̓ iſto loqͥt̉ xp̄s hodie. Quare xp̄s ī cōcluſiōe ſui ſyllogiſmi nō dixit. Nō
poteſtꝭ deo ẜuire ⁊ dyabolo. ſic̄ dixit. Nō poteſtꝭ d̓o ẜuire ⁊ māmone. Rn̄deo. lꝫ poſſꝫ cōcludi d̓ qͦlibꝫ dyabolo tn̄ xp̄s reſtrīxit ad māmonā. Rō qꝛ qͥ vult eradicare ⁊ expell̓ e malā arborē de ſuo viridario ad radicē. ⁊ nō adramos īcipiet. Idē ī ꝓpoſito. Un̄ veniūt totmala. qͣre nō fit iuſticia. qͣre fiūt tot q̄ſtiōes litigia. niſi ex auaricia. Propt̓ qd̓ apl̓s. Radixoīm maloꝝ ē cupiditas quā qͥdaꝫ appetēteserrauerūt a fide. jͣ. ad Thi. vj. Auarꝰ eī vix hꝫfidē. qꝛ hꝫ cor īuolutū. iō ꝑdit fidem dicēdo.Quid ſcit hō de alia vita. Fr̄es ⁊ ſacerdotesīueniūt iſta. vt dent̉ eis pecunie. Id̓o xp̄s vtbonꝰ ortulāꝰ volēs malā arborē eradicare d̓tNō po. d̓o ẜui. ⁊ mā. Et hͦ de pͥmo. ⁊ pꝫ adherētia diuīal̓. Dico ſcd̓o ꝙ dēmꝰ hr̄e ꝯfidentiā ſuꝑnalē .ſ. vt ī nr̄is neceſſitatibꝰ cibi potꝰveſtitꝰ ⁊ alijs ꝯfidamꝰ de deo. qꝛ ſi viuimꝰ vtdecet. ip̄e ꝓuidebit nob̓ de oībꝰ nob̓ neceſſarijs. Et hͦ ꝓbat xp̄s qͥnqꝫ rōibꝰ di. Ne ſollicitiſitꝭ aīe vr̄e qͥd māducetꝭ. aut corꝑi vr̄o qͥd induamī. Nōne aīa plꝰ eſt qͣꝫ eſca. ⁊ corpꝰ plꝰ qͣꝫveſtimentū. Ecce pͥma rō. Declaret̉ iſta rō ꝑregulā ph̓ie ⁊ iuriſtaꝝ. Regl̓a ē ph̓ie cōmētatoris ſuꝑ. viij. ph̓icoꝝ ꝙ om̄e agēs nat̉ale qͣꝫtū dat de forma ſub̓ali tm̄ dat de accidētibꝰ.ſ. caliditatē ſiccitatē claritatē ⁊c̄. ¶ Itē dicūtiuriſte. Cui ꝯcedit̉ pͥncipale ⁊ acceſſoriū credit̉ eē ꝯceſſū. Extra de reg. iu. Acceſſoriū naturā ſeqͥ ꝯgruit pͥncipal̓. vt ſi rex facit gub̓natorē. ſi diceret gub̓nator regi. gͦ detꝭ mihi poteſtatē citādi hoīes ⁊ capiēdi ⁊c̄. Nō oꝫ hͦ petere. qꝛ exqͦ cōcedit̉ pͥncipale ⁊c̄. Ita deꝰ datformā pͥncipalē .ſ. aīaꝫ ⁊ corpꝰ qd̓ cū aīa facitvnā eēntiā .ſ. hūanitatē. qͥ gͦ dat pͥncipale. bn̄dabit acceſſoriū .ſ. neceſſaria. Iō d̓t. Ne ſolliciti ſitꝭ ⁊c̄. ¶ Scd̓a rō. Reſpicite volatiliaceli q̄ nō ſerūt neqꝫ metūt. neqꝫ ꝯgregāt ī horrea. ⁊ pr̄ vr̄ celeſtis paſcit ea. Nōne vos magis pluris eſtis illis. Ecce ſcd̓a rō talis eſt.Deꝰ ꝓuidet auibꝰ ⁊c̄. gͦ ꝓuidebit ꝑ locū a maiori etiā homībꝰ. cū homo inter oēs creaturas corꝑales ſit digniſſima creaturarū. Un̄bonꝰ xp̄ianꝰ dicere debet. O dn̄e qui ꝓuidetis animalibꝰ terre. auibus aeris. et piſcibꝰmaris. ꝓuideatis mihi qͥ ſum ad imaginē etſil̓itudinē veſtrā. Et merito cōꝑat nos auibꝰNā ip̄e d̓ mane dicūt officiū ſuū matutinasẜm ſuū breuiariū. philomena ī media nocteirūdines ī aurora. ⁊ ſic laudāt deū. Dan̄. iij.Bn̄dicite oēs volucres celi dn̄o. ⁊ pꝰ volantīueniūt iā granū p̄paratū a d̓o. ⁊ ſic ſaturāt̉.