Dominica quindecima poſt trinitatis
¶ Quarto ī pede ſiniſtro .ſ. aduerſitatꝭ debemꝰ clauari ⁊ ꝑforari clauo patiētie. Sic̄ em̄tꝑantia ē neceſſaria ī ꝓſperꝭ. ita patiētia ī aduerſis. eqͣnimit̉ mala tolerādo ⁊ ſuſtinendo.Patiētia aūt ē ſalſa q̄ oēm cibū quātūcunqꝫamaꝝ facit ſapidū. Iſta ſalſa Iob dulcorauit cibū amare ꝑſecutionis. qͥ clauo patiētieclauatꝰ nō murmurauit ꝯͣ deū nec ī aliqͦ peccauit. ſꝫ dixit. Nudꝰ egreſſus ſū de vtero matris mee. ⁊ nudus reuertar illuc. Dn̄s deditdn̄s abſtulit. ſic̄ dn̄o placuit ita factū ē. Sitnomē dn̄i bn̄dictū. Iob. j. Sic dēmꝰ facerein nr̄is aduerſitatibꝰ miſerijs vel infirmitatibꝰ. in ꝑditiōe filioꝝ vel bonoꝝ. ſꝑ dicere debemꝰ. Bn̄dictꝰ deꝰ. qꝛ ſꝑ facit ꝓ meliori. licꝫnos neſciamꝰ. No. de illo hoīe deuoto qui īſuis aduerſitatibꝰ ſꝑ dicebat. Totū ē ꝓ meliori ⁊ fit. ⁊ mulier impatiēs indignabat̉. Cūaūt ſel̓ vellet ſurgere ad matutinas ex deuotiōe. ⁊ inimici obẜuaſſent eū ad portā vt euꝫocciderēt. cecidit ꝑ ſcalā. ⁊ fregit ſibi tybiamCū aūt ml̓ier rep̄hēderet eū qͣre ſurrexerat.Rn̄dit. Totū ꝓ meliori factū ē. Mane autēſciuit d̓ inimicꝭ ſuis ⁊c̄. O dixit ip̄e meliꝰ eſt.qꝛ de fractura tybie curabor ⁊ nō ſi fuiſſē iugulatꝰ. Iō cū patiētia ſuſcipiēde ſūt infirmitateſ. Iō d̓t ſcpͥtura. Fratres patiētes eſtotevſqꝫ ad aduētr dn̄i. Ecce agricola expectatp̄cioſū fructū t̓re. patiēter ferēs donec accipiat tꝑaneū ⁊ ſerotinū. Patiētes igit̉ eſtote ⁊vos ⁊ ꝯfirmate corda vr̄a. qm̄ aduētꝰ dn̄i appropinqͣbit ⁊ nō tardabit. Iac̄. v. ¶ Quīto īlatere dēmꝰ vulnerari vulnere pnīe. Pnīadr̄ lancea. qꝛ ſic̄ lācea hꝫ duo .ſ. ferrū acutū ⁊haſtā longā. Ita pnīa hꝫ ferrū acutū ꝯtritionis. qd̓ vulnerat cor timore penaꝝ inferni.ſcd̓o ē ibi haſta lōgā ſpei. qꝛ lōga ſpem dēmꝰhr̄e d̓ dei miſcd̓ia. ſi hō vult a pctīs abſtinere⁊ pnīaꝫ facere. Qui timetꝭ dn̄m. ecce ferrumacutū. ſꝑate ī illū. ecce haſtā. ⁊ ī oblectationēveniet vob̓ miſcd̓ia. Ecc̄i. ij. de pe. diſ. jͣ. Nēop̄t digne agere pnīaꝫ niſi qͥ ſꝑauerit veniam.Iudas ꝓditor ferro ꝯtritiōis vulneratꝰ fuithn̄s ꝯtritōꝫ. Dicit textꝰ. Uidēs iudas ꝙ dānatꝰ eēt pnīa ductꝰ ⁊c̄. Math̓ .xxvij. ſꝫ nō fuitibi haſta ſpei. qꝛ deſꝑauit dicēdo. O miſer tātū malū feci nō debeo viuere. ⁊ ſuſpēdit ſe. Omiſer ſi veniſſet ad v̓ginē vt oraret filiū ſuuꝫvt ꝑceret ſibi. adhuc habuiſſet remiſſionē ⁊c̄Iō dic̄. Qui timetꝭ dn̄m ⁊c̄. Hac lancea dꝫaꝑiri latꝰ vſqꝫ ad cor. ꝑ amarā ꝯtritiōꝫ. vt exeat inde ſanguis feruētꝭ orōis. vl̓ ꝑ diſciplīas
⁊ aqͣs lachrymaꝝ. ſic̄ d̓ latere xp̄i ꝑforato exiuit ſanguis et aqͣ. Unꝰ militū lancea latꝰ eiꝰaꝑuit. ⁊ ꝯtinuo exiuit ſanguis et aqͣ. Io. xix.Hic eſt qͥ venit ꝑ aquā ⁊ ſanguinē. Nō in aqͣſolū ſꝫ in aqua ⁊ ſanguīe. jͣ. Ioh̓. v. Predictomō crucifixꝰ erat qͥ dicebat. Xp̄o ꝯfixus ſumcruci. Gal̓. ij. Itē. Ego em̄ ſtigmata dn̄i ih̓uxp̄i in corꝑe meo porto. ad Gal̓. vj. Nō legit̉ꝙ apl̓us fuerit crucifixus realiter. ſed decapitatus. ſed erat clauatꝰ in manu dextra clauo miſcd̓ie. in ſiniſtra clauo iuſticie.¶ Dn̄ica. xv. Sermo pͥmus.Uerite primū regnū dei ⁊ iuſticiā eiꝰ. Habet̉ verbūiſtud textualit̓ Math̓. vj. ⁊ recitatū eſt ſtatim ī euāgelio hodierno. Nr̄ p̄ſensẜmo erit de ſctō euāgelio hꝰ dn̄ice. ⁊ habebimus ſi placet deo ml̓tas bonas doctrinas ⁊ſpeculationes ꝯtēplatiuas ad informationēaīaꝝ ⁊ inſtructiōes morales. ad reformatiōꝫvite noſtre. Salutet̉ ꝟgo maria ⁊c̄. Dn̄s ih̓sxp̄s ſaluator nr̄ volēs ⁊ ꝑficiēs ſaluatōeꝫ omniū aīaꝝ nr̄aꝝ niſi ꝑ culpā noſtrā impediat̉.in ſancto euāgelio on̄dit tria multū vtilia adhabendā dictā ſaluatōeꝫ. Primū em̄ eſt adherētia diuinal̓. Scd̓m ē ꝯfidētia ſuꝑnalis.Tertiū eſt diligētia ꝟtualis vl̓ ſpūalis. Inhis tribꝰ ſtat euāgeliū. ⁊ de tertio .ſ. diligētiaſpūali d̓t thema. Querite pͥmū. i. pͥncipalit̓.¶ Dico pͥmo ꝙ xp̄s in euāgelio on̄dit amoroſam inherentiā diuinalē in hͦ .ſ. ꝙ nos debemꝰ in corde nr̄o hr̄e maiorē ꝯiūctionē adbona creata ſiue creaturas qͣꝫ ad deū. ſꝫ ſuꝑomīa toto corde ⁊ tota mente adherendū eſtdeo. Rō eſt. Sic̄ em̄ ille qͥ vult hr̄e aquā purā ⁊ clarā recurrit ad fontē. qꝛ pꝰqͣꝫ aqͣ trāſitalueos iā nō eſt ita clara ⁊ pura. Ita ſi volumus pura bona ⁊ delicias. ad deū tāqͣꝫ fontē oīm bonoꝝ ē recurrendū. Quia honoresdiuitie. ſeu delicie hꝰ mūdi nō ſūt niſi lacusfetētes laboribꝰ ꝑiculis ⁊ miſerijs. Id̓o Qd̓Mihi aūt adherere deo bonū ē. Approxīat̉hō deo amādo corde. ꝯtēplādo intellectu. loq̄ndo de eo ore. Iſtā adherētiā diuinā oſtēdit xp̄s in pͥncipio euāgelij cū dic̄. Nemo p̄tduobꝰ dn̄is ẜuire. Aut em̄ vnum odio hēbit⁊ alterū diliget. Aut vnū ſuſtinebit et alterūꝯtemnet. Nō poteſtis deo ſeruire ⁊ māmonequaſi vellet dicere cōcludendo. ergo elongetis vos a māmona ⁊ adhereatis xp̄o. Rectexp̄s h̓ tenet modū logicalē arguēdo ī forma