Sermo .I.
⁊ nullo mō licꝫ facere ꝯͣ ea. Dicūt doctores ꝙmādata obligant ſꝑ. ſꝫ nō in oī caſu ſeu nō adſꝑ. ſic̄. Honora pr̄em tuuꝫ. qm̄ ſi pr̄ ſe fac̄ infidelē. tūc filij nō tenēt̉ ip̄m honorare. nō gͦ obligāt mādata in oī caſu. Sꝫ ꝯͣ p̄cepta nullomō eſt faciēdum. Nota tn̄ ꝙ doctores diſtinguūt p̄cepta. ⁊ dicūt ꝙ q̄dā ſunt affirmatiuaq̄dā negatiua. Negatiua obligāt ſꝑ. ⁊ ad ſemper. veꝝ qꝛ pͥma p̄cepta hn̄t ſpēale nomen. qꝛdicūt̉ mādata. iō p̄t hͦ nomē p̄ceptū poni tm̄ꝓnegatiuis ẜm regulā topicā. Et iō dic̄. Adiecit illi p̄cepta ⁊ mandata. ſequit̉ in auc̄tate.Appoſuit tibi deꝰ aquā ⁊ ignē. ad qd̓ voluerꝭporrige manū tuā. aquā .i. gram. ignē .i. pctm̄Ad quā voluerꝭ porrige manū tuā. ſequiturAn̄ hoīem vita ⁊ mors. qd̓ placuerit ei dabit̉illi. Nota. qd̓ placuerit. ⁊c̄. Si qͥs vult ſaluationē habebit. ſi dānatiōꝫ idē. Tn̄ ſūt pluresmēdaces circa hͦ. qm̄ om̄s hoīes volūt. vt dicunt ire ad ꝑadiſum. ⁊ tn̄ nullo mō ſe p̄parātqꝛ cū debēt ſeqͥ iter ꝑadiſi .ſ. hūilitatē. liberalitatem. caſtitatē. patiam. charitatē. abſtinētiā.⁊ diligentiā. iſta em̄ ꝑducūt hoīem ad ſalutē.tn̄ ſequunt̉ iter qd̓ ꝑducit ad infernum .ſ. ſuꝑbiam. auariciam. luxuriā. Et ſi aliquis q̄ritUultis vos ire ad paradiſum. diceret. tambn̄ qͣꝫ vos tn̄ falſuꝫ dicūt. qꝛ iter inferni tenēt⁊ nō ꝑadiſi. Itē ſi dicat̉ vſurario vel raptoriQuo vultis vos ire. dicūt ꝙ ad paradiſum.⁊ falſum dicunt. qm̄ ſequunt̉ iter inferni. ſcꝫvſurā ⁊ rapinā. que ducūt hoīem ad īfernū.Item tam om̄s xp̄iani mali qͣꝫ iudei ſiue ſaraceni om̄s dicūt ꝙ volunt ire ad paradiſuꝫſed falſum dicūt. qꝛ iter inferni ſequunt̉. ⁊ ſicde alijs. Ecce quare dic̄ ſcpͥtura. Ante hominem vita ⁊ mors. bonū ⁊ malū. Nā dn̄s vellet ꝙ om̄s ſaluarent̉. ⁊ ideo ſi nos ſequamuriter paradiſi ſaluabimur. qꝛ hͦ iter bonū ⁊ acceptum eſt corā ſaluatore nr̄o d̓o. qͥ vult omnes hoīes ſaluos fieri ⁊ ad agnitionē veritatꝭvenire. vnꝰ eſt em̄ mediator dei ⁊ hoīum. hōxp̄s ih̓s. qͥ dedit ſemetip̄m ꝓ oībꝰ. j. Thimo. ijNunc mouet̉ queſtio. Quia ſi iam ſcit deꝰ ꝙeris dānatꝰ. qͣre gͦ creauit te. Dico ꝙ creauitte vt ſaluus eſſes ⁊ eris ſi teneas bonā vitam⁊ ꝯtinuas bonā vitā vſqꝫ in finem. ſaluaberꝭUn̄ debetis ſcire ꝙ ẜuat in nob̓ deꝰ moduꝫquē ẜuat qͥ in domo ſua hꝫ aliquē malū hominē ⁊ ꝓditorē. Et ideo ponamꝰ ꝙ aliqͥs rexdet alicui militi in domo ſua exiſtēti malo etꝓditori villas ⁊ caſtra. qͥ miles qͣnto rex ſibiplura dat. tāto ip̄e miles ꝑſeuerat magis ī ꝓ-
ditione. qͥd facit ip̄e rex de illo. nōne deſtrueteum. ꝓfecto ita d̓ꝰ fac̄. qͣꝫuis ſumꝰ mali. fac̄ nobis multa bona. vt malicia nr̄a auferat̉. fecitnos ad imaginē ſuā ⁊ lauit nos in baptiſmovt eſſemꝰ boni ⁊ mūdi ⁊c̄. finalit̓ ſi in malis ꝑſeuerauerimꝰ. deſtruet nos. De iſta tn̄ malicia vide ad longū in ẜmone de p̄deſtinatiōe.Et hͦ ſufficit de ſcd̓a ꝑte. ¶ Tertio videamꝰoꝑa redēptiōis hūane nature. ⁊ hͦ duobꝰ modis declarabo. Prīa ꝑs erit ſpeculatiua. reſpiciēdo diuinitatē eternalē. Secunda erit̓ſpeculatiua ſil̓ ⁊ moral̓. Quo ad pͥmā ꝑtē dicūt ph̓i ⁊ multi alij. Quare ih̓s cū poſſet facere remiſſionē generalē ſe incarnauit. ⁊ voluit ſuſtinere labores ⁊ paſſionē. maxīe cū dicat ph̓s ꝙ fruſtra fit ꝑ plura qd̓ poteſt fieri ꝑpauciora. Rn̄deo ꝙ iſtud argumētū venit ꝑignorantiā vl̓ ꝑ inaduertētiam. Pro qͦ ſciendum ꝙ differētia eſt int̓ deū ⁊ hoīem. Uirtutes qͣs nos habemꝰ nō ſunt eſſentia nr̄a. ſimiliter nec bonitas iuſticia ī iudice iuſto. immoſunt accidētia. ⁊ ſunt qͣlitates aduēticie. qꝛ qͥmō eſt iuſtꝰ. forte erit poſtea iniuſtꝰ. ⁊ iniuſtꝰꝯuertit̉ qn̄qꝫ ⁊ fit iuſtꝰ. Itē miſcd̓ia magͣ ꝟtꝰeſt. maxīe in diuitibꝰ qͥ tā de bonis tꝑalibꝰ qͣꝫſpūalibꝰ dāt indigētibꝰ. Magna em̄ viriꝰ eſtſed eſt qualitas aduēticia in hoībꝰ. qꝛ vna ꝑſona miſericors p̄t effici crudelis. tn̄ in d̓o totum eſt ꝯtrariū. iuſticia em̄ ī deo eſt ſua eſſentia. ſua diuītas. miſericordia dei eſt ſua eſſentia. ⁊ nō qͣlitas aduēticia. Un̄ dico. ſic̄ deꝰ nōpōt dimittere ſuā eſſentiā. ita nec p̄t dimittēre ſuā mīam. nec iuſticiā. Ita d̓t apl̓s. Deꝰ fidelis ꝑmanet ⁊ ſeip̄m negare nō pōt. ij. Thi.ij. Iudex in mūdo iſto qn̄qꝫ fac̄ tantā iuſticiam ꝙ nihil erit de mīa. ſꝫ in deo ſil̓ eſt ⁊ ꝯeurrit iuſticia ⁊ miſcd̓ia. Pro qͦ Dauid in. ps. c.Miſcd̓iam ⁊ iuſticiam cātabo tibi dn̄e. Auſcultate ⁊ attēdite ſi deꝰ dixiſſet hominibusRemitto vob̓ oīa pctā vr̄a. ⁊ ſimꝰ amici. deinceps cuſtodiatis vos. hͦ eſſet maxīa mīa. tn̄vbi eſſꝫ iuſticia. Et ſi dixiſſet. Peccaſtꝭ ꝯͣ meego volo ꝙ om̄es ſitꝭ dānati. magnꝰ rigor iuſticie hͦ eſſet. tn̄ vbi eſſꝫ mīa. Un̄ ꝯueniēs fuit ꝙ in redemptōe noſtra ẜuaret miſericordiam ⁊ iuſticiā. Rigor iuſticie magna fuit dareſanguinē ſuū p̄cioſum ꝓ oībꝰ. Miſcd̓ia fuit:ꝙ ip̄e qͥ nō tenebat̉ nec erat obligatꝰ voluitſoluere p̄cium ꝓ omnibꝰ. quare ratio quaꝫ dicunt infideles Fruſtra fit ꝑ plura qd̓. ⁊c̄. nullius eſt efficacie ſiue valoris. ſed prouenit exmagna ignorantia. quoniam bene om̄ia fec