Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. xj. pꝰ trinitatis

tur. ij. Mach̓. xij. Nam. ſancta qꝛ placet deoSalubris. qꝛ ē vtil̓ aīe fit. vtil̓ illi fac̄.qꝛ qn̄ illa aīa exit de purgatorio ītrat paradiſum fac̄ duo. Prīo regratiat̉ deo. Secundo orat illis miſer̄t ſibi ſuffragia. Per oppoſitū qn̄ non vult eis ſatꝭ facere ẜm qd̓ tenet̉. vt religioſus vl̓ clericꝰ recipit miſſas.heredes manumiſſores ꝯͣ tales aīe petuntiuſticiā. Nūqͥd deꝰ fac̄ vindictā electoruꝫſuoꝝ .ſ. aīaꝝ de purgatorio clamātiū ad ſe dieac nocte. patīam hēbit ī ill̓. Dico vob̓ cito faciet vindictā. Lu. xviij. multi habētmaledictōꝫ. qꝛ detinent bona mortuoꝝ.hn̄t aduerſitates. Pꝫ qͣre d̓t aīa purgatorio. ſum ſic̄ ceteri hoīm De eadem dn̄ica Sermo. iij.Omines aſcendehrūt in templū. Lu. xviij. volodeclarare v̓bū ꝓpoſitū ẜm ītellectuꝫanagogicū. Anagogia d̓r ab ana qd̓ ē ſurſuꝫ. goge ductio. qͣſi ſurſum ductio. fit qn̄ facta hꝰ mūdi exponūt̉ ea vel circa ea q̄ꝯcernūt gl̓am celeſtē. anagogice declarandothema Sciendū qͦt ſunt ꝑſone ſic aſcēdūtin celū ad gl̓iam ꝑadifi. habebimꝰ ſpeculatiōes de ſcīa informatiōes de ꝯſcīa. Sedmo ſalutet̉ ꝟgo maria. Pro anagogica declaratione breui materie introductōe ſciendū doctrina eſt generalis ab oībꝰ doctoribꝰeccl̓ie ꝯcordata. a pͥncipio mūdi ex Adāpeccauit vſqꝫ ad aduētū mortē xp̄i aſcenſionē nullꝰ quātūcūqꝫ ſanctꝰ dei amicꝰ aſcendit in celū trāſiuerūt plꝰ qͣꝫ qͥnqꝫ milia anniẜm cōputū ſctōꝝ doctoꝝ. multi moriebant̉ maxīo deſiderio aſcēdendi in celum. Sꝫnōdum ſcala erat erecta. nec porta paradiſierat aꝑta. om̄s deſcēderūt ad infernuꝫ .ſ.ad limbū. Ecce qͣntꝰ dolor. Adā de ſuo pctōfecit nōgentos.. xxx. annos de pnīa. qꝛ tātūvixit. vtptꝫ Gen̄. v. Fuit ſanctꝰ amicꝰ dei.deꝰ ſibi peꝑcit. tn̄ qn̄ fuit mortuꝰ aīa voluitaſcēdere potuit. Idē de noe vixit nōgētis qͥnquaginta annis in pnīa. Idē ītelligatꝭde abraā iſaac iacob. oībꝰ patriarchisꝓphetis. Imo dico vob̓ plꝰ de beato Iohanne baptiſta. de dixit xp̄s Matth̓. xj. Internatos mulieꝝ ſurrexit maior Iohāne baptiſta. ⁊c̄. Tn̄ in infernū. eſt in limbū deſcēdit. Idē de ſanctis innocētibꝰ xp̄o occiſis.Regula eſt general̓ an̄ xp̄i paſſionē nulluſaſcēdit in celū Hoc aūt lꝫ claꝝ ſit apud ſctōs

doctores. adhuc tn̄ dabo vob̓ auc̄tatē dauidſciens dictā regl̓am a ſpūſctō dixit. Quis ē viuet .ſ. in ſanctitate. videbit mortēeruet aīam ſuaꝫ de manu inferi. q. d. nullus.Iob. xxj. Ducūt in bonis dies ſuos. ī puncto .ſ. mortis ad inferna deſcendūt. Iſta auctoritas pōt exponi bonis ꝑſonis an̄ aduētum xp̄i. de mal̓ poſt eiꝰ aduentū. Sꝫ poſtqͣꝫ xp̄s venit ſuſtinuit mortē paſſionē. ſurrexit aſcēdit in celū. erexit ſcalā ſoluēdo p̄cium aperuit ianuā ꝑadiſi. Propt̓ dic̄ thema. Hoīes aſcenderūt in templū .ſ. ad illd̓ dequo dauid. in tēplo eiꝰ oēs dicēt gl̓iam.ptꝫ intellectꝰ thematꝭ anagogicꝰ. Et ẜm iſtūintellectū volo nūc p̄dicare. videndū ē hoīes aſcēdūt in celū. qꝛ om̄es aſcendūtDe iſta materia q̄ſiuit Dauid a ſuis doctoribus mgr̄is dicēs. Quis aſcēdet in monteꝫdn̄i. aut qͥs ſtabit ī loco ſctō eius. in. pͣs. xxiij.Dn̄i ē terra. Licꝫ dd̓ ſciret an̄ xp̄i aduentūom̄s aīe deſcēdebant ad infernū. ſciuit tn̄ diuina reuelatōe. aliqͦ tꝑe aīe aſcēderēt in celum. ſꝫ oēs. q̄ſiuit qͥs aſcēdet. Sꝫ nullus ſciuit rn̄dere ſibi ſꝫ ſpūſſcūs ſibi rn̄dit di.Dauid vis ſcire qͥs aſcēdet in celū. Innocēsmanibꝰ mūdo corde. qui accepit ī vanoaīam ſuā. nec iurauit ī dolo ꝓxīo. Hic accipiet bn̄dictōꝫ a dn̄o. Quattuor ꝯditōes ꝑſonarum ponunt̉ in dicta auc̄tate. Ex iſta rn̄ſiōeego extraho materiā quattuor virtutesnos poſſumꝰ ad celū aſcēdere .ſ. baptiſmalēinnocentiā. dignā pnīam. firmā ꝯbedientiam. martyrij palmā. Iſtas qͣttuor ꝟtutestangit ſpūſſanctus rn̄dendo Dauid. Innocens manibꝰ. ⁊c̄. Dico pͥmo. ⁊c. Innocēsd̓r nunqͣꝫ peccauit. nec mortaliter nec venialiter. nec corde cogitādo. nec ore loquendonec oꝑe male oꝑando. Tales ſunt pueri nouiter baptizati. qꝛ de adultis nūqͣꝫ fuit aliqͥspuer innocēs niſi xp̄s ꝟgo Maria. Solūpueri nouiter baptizati dicūt̉ pure innocēteſquia baptiſmū ſunt purificati de pctō originali. Tales ſi an̄qͣꝫ peccēt moriantur recteſine aliqua pena aſcendūt in celuꝫ. Ideo d̓r.Innocēs manibꝰ .i. oꝑbꝰ. qꝛ in ſacra ſcpͥtura manꝰ accipit̉ oꝑe. Sꝫ diceret aliqͥs. idēpoſſet dici de illis pueris moriūt̉ in vteromr̄is vel an̄ baptiſmū. qꝛ nunqͣꝫ peccauerūtnec corde. nec oꝑe. nec ore. ideo ſūt innocētesDico ſunt innocentes quātū ad qꝛ nunqͣꝫ peccauerūt. tn̄ ſunt pure innocentespt̓ maculā originalē quā hn̄t. de poſſūt