Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. x. poſt trinitatis

facerdotis venit ibi. Et rex venit ſolꝰſunt ibi in altari angeli ſancti. xp̄m aſſociantes cantātes. Panis angelicꝰ fit panis hoīm⁊c̄. quāto timore dꝫ eſſe ſacerdos corāiudice angelis ſanctꝭ. cogitate qͥd dicūt angeli qn̄ ſacerdos ē bonꝰ ſanctꝰ caſtꝰ.Dicūt. O bn̄dicte ⁊c̄. Si forte ſacerdos ſitmalꝰ ꝯcubinariꝰ mēdax luſor ⁊c̄. Dicūt angeli xp̄o. O dn̄e vultꝭ interficiamꝰ iſtū ribaldū ꝓditorē ⁊c̄. Et xp̄s. adhuc. Noloem̄ mortē pctōris. ſꝫ vt ꝯuer. viuat. Ezech̓.xviij No. grauit̓ peccāt mulieres ſacerdotibꝰ luxuriādo. qꝛ maiꝰ pctm̄ eēt ꝓijcere īlutum ſepulcrū xp̄i qͣꝫ ſepulcra ſanctoꝝ. Itaml̓ier plꝰ peccat luxuriādo ſacerdote ſepl̓cro xp̄i. qͣꝫ alijs homībꝰ. ſacerdotes vtboni ſcutiferi debēt hr̄e faciē .i. ꝯſcīaꝫ mūdā. manꝰ mūdas .ſ. a ludo. a mēdacio. et totumcorpꝰ a luxuria. d̓t ſcpͥtura de eis. Hij .ſ.ſacerdotes ꝓbent̉ pͥmū ſic mīſtrent. nulluꝫcrimē hn̄tes. Qui bn̄ mīſtrauerint gradūbonū ſibi acquirēt. multā fiduciā in fide.eſt in xp̄o ih̓u. j. ad Thimo. iij. Nota. ꝓbent̉.ſcꝫ ſi dolēt de pctīs. ſi ꝓponūt non redire ⁊c̄. Quinti ſunt fiſtulatores muſicoꝝ .ſ. miniſtri. Ita etiaꝫ magnus rex xp̄s hꝫ mīſtros inpalatio ſuo. faciūt ſibi ſonum gratiſſimū.Illi ſunt penitentes. Tenor eſt ꝑcuſſio pectoris .i. gemitꝰ et ſuſpiria ſupͣ. qn̄ dicit. dn̄emiſcd̓ia. et xp̄s angeli de feneſtris celi auſcultant. Auc̄tas. Que habitas in ortis .ſ. eccleſijs. debēt fructificare in bonis oꝑibusamici auſcultāt te fac me audire vocē tuam.Canti. viij. Itē ſonet vox tua in auribꝰ meisvox enim tua dulcis eſt facies tua decora.Canti. ij. Et loquit̉ xp̄s ꝑſone penitēti. vtphilocaptꝰ philocapte ſue. videtis plorat ex ꝯtritiōe pctōꝝ qualē faciē facit. Illaꝫdic̄ xp̄s pulchrā eſſe corā eo. Ideo penitentidic̄. Oſtēde mihi faciē tuā ⁊c̄. Iſtis dic̄ xp̄s.Qui mihi mīſtrat. me ſequat̉. vbi ego ſumillic mīſter meꝰ erit. Ioh̓. xij. Sexti ſuntelemoſynarij fragmētoꝝ. dant pauꝑibꝰ qd̓ſuꝑeſt de menſa regis. Iſti ſunt diuites miſericordes. Domꝰ em̄ diuitꝭ eſt vt cōphinusin reponunt̉ fruſta panis qꝛ panis integereſt in celo in mēſa dn̄i. Et ſicut elemoſynarius regis eſſet infidelis retinēdo ſibi ea quedebet pauꝑibꝰ mīſtrare. poteſt tn̄ ſibi retinere neceſſitatē. Ita diuites infideles ſunt retinendo ſibi ea debent pauꝑibꝰ diſpenſaretn̄ neceſſitatē poſſunt ſibi retinere. ſuꝑ-

fluitatē. Ideo detis vel mutuetꝭ pauperibꝰſine vſura. Si dicat aliqͥs. Ego faciovſurā. ſꝫ iudeꝰ cui pecuniā mutuaui. lucrūinde eo ꝑticipo. Solutio. Iſta eſt excuſatio Pylati ⁊c̄. Pylato iudeis ibitisin infernū. de numero iſtoꝝ miniſtrorū eratMartha. Lu. x. Martha aūt ſatagebat circa frequēs mīſteriū ⁊c̄. Septimi ſunt cubicularij lectoꝝ. quoꝝ officiū ē tenere came mundā a puluere. a luto. a lapidibꝰ alijs parare lectū. tales loquunt̉ rege ⁊c̄. Tales ſunt ꝑſone ꝯtemplatiue. totalit̓ intendūt ad p̄parandū cubiculū ꝯſcīe deo. vt ſitſine luto luxurie. ſine puluere auaricie. omīadeſpiciētes ſunt ſine lapidibꝰ duris iracūdie. iniurias remittētes. ornāt lectū deuotionibꝰ. or̄onibꝰ. ꝯtēplationibꝰ. Camera maior fuit ꝟgo maria. dic̄. In habitatiōe ſancta corā ip̄o mīſtraui. ſic in ſyon .i. ꝯtēplatiōe firmata ſum. Ecc̄i. xxiiij. Qui incipit aliquod iſtoꝝ officioꝝ firmiter dꝫ perſeuerare.al̓s accidit vt pile. totiens trāſit de manuad manū. qd̓ cadit in luto vel puteo aliquo.ita de illis firmāt ſe. Sꝫ cadit ī luto luxurie tandē in puteo inferni. quilibet nr̄m dꝫ ꝯſiderare qd̓ officiū hꝫ. debꝫeſſe incōſtans. ſꝫ ꝯtinuādo dꝫ in eodē ꝑſeuerare. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē ſaluuserit. Math̓. x. Deo gr̄as. De eadem dominica. Sermo. iij.ULōens ieſus ciuitatē fleuit ſuꝑ illam. Habet̉ verbuꝫiſtud textualiter Luce. xix. recitatiue in euāgelio currētis dn̄ice. Pro declaratiōe huiꝰ ꝟbi introductōne materie p̄dicande ſciendum. inter multas magnasdifferētias. que ſunt inter ꝑſonas ſapiētesſtultas eſt vna differentia. quam ponit ſacraſcriptura di. Cor ſapientū vbi triſticia. corſtultoꝝ vbi leticia. Ecc̄s. vij. Letant̉ gaudent ſtulti de diuitijs. honoribꝰ. dignitatibꝰ. p̄lationibꝰ. Iſta in corde ſapiētis dant triſticiā. qꝛ ſapiēs cogitat ī ſe. O miſer de tantis habeo reddere rōnem deo. Ut ergo melius intelligat̉ illud dicat̉ parabola duobꝰſentētiatis ad furcam. de quibꝰ fieret executio ducerent̉ ad furcā. vnus ip̄orū flenspetebat veniam ab omnibꝰ dicēs. Oretisme. Alter aūt dum duceret̉ ad furcā ridensdicebat. O qͣꝫ bene eſt mihi. quō ſum aſſocia