Dominica nona pꝰ trinitatis
Si hō pauꝑ videat mulierē pulcrā ⁊ tēptet̉tn̄ qꝛ nō hꝫ pecunias. deſiſtit ⁊c̄. ſꝫ diues dicitqͥd mihi nocebit ſi centū exponam florenos.vt meā habeā volūtatē. ⁊c̄. Ecce quō eſt cauſa pctī māmona. Un̄ tot ſuꝑfluitates ⁊ vanitates. ex abundātia ꝓfecto. De tali māmonalucrādi ſunt amici .ſ. pauꝑes. vidue. pupilli.⁊c̄. qꝛ nō ſolū fleubotomiſandi ſunt qͥ habentſanguinē corruptū. ſꝫ etiā illi qͥ nimis abundant in ſanguīe. Ita nō ſolum debēt lucrariamicos illi qͥ hn̄t pecunias de vſura ⁊c̄. ſꝫ etiam illi qͥ abundāt. licet ſit de bono iuſto. Iōdic̄. Facite vobis amicos de mammona ⁊c̄.¶ Tertiꝰ intellectꝰ d̓r māmona iniqͥtatꝭ deſertiue. Iſto modo oīs pecunia d̓r iniqͥtatis.qꝛ deſerit dn̄m ſuū in tranſitu ꝑiculoſo. Siſcutifer qͥ aſſociat dn̄m ſuū in delitijs. ꝯuiuiis ⁊c̄. ſꝫ in ꝑiculoſo trāſitu deſerit dn̄m ſuumNūqͥd diceretis vos ꝙ eſt ſcutifer iniqͥtatis.Idē de diuitijs q̄ aſſociāt vos ī delitijs. ⁊c̄.ſꝫ in tranſitu ꝑiculoſo mortis deſerūt dominū ſuū. De his lucrādi ſunt amici .ſ. mortui.Heredes ⁊ manumiſſores mortui deberentdicere. O peſſime diuitie dimiſiſtis dn̄m veſtrum. Certe vos ibitis cū eo. dantes eas inmiſſis. elemoſynis. ⁊c̄. ſic ſequunt̉ dn̄m ſuuꝫ.⁊ mortui efficiunt̉ tūc amici vr̄i. Qꝛ ſicut nōlibēter retineretis ſcutifeꝝ iniqͥtatis qͥ dominū ſuū deſeruit in trāſitu ꝑiculoſo. qꝛ idē faceret vobis. ita de pecunijs eſt fiendū. Ecceqͣre dicit thema. Facite vobis amicos d̓ māmona iniquitatis.¶ De eadē dn̄ica Sermo. ij.De animabus.Edde rationemvillicationis tue Lu. xvj. Sermoerit de iudicio ꝑticulari coraꝫ xp̄ode qͣlibet aīa ſiue bona ſiue mala ab hac vitarecedēte. Sꝫ pͥmo ſalutet̉ ꝟgo ma. ⁊c. Iſtudverbū eſt xp̄i dicētis cuilibet aīe venienti adiudiciū. Redde rōem villicatōis tue. ⁊c. Ac ſidicat. tu petis ꝑadiſuꝫ. qꝛ ſtatim anima petitparadiſum. vel merito gr̄e. vl̓ deſiderio cordis ſi ſit mala. Ad quā xp̄s. Redde rationeꝫvillicatōis tue. ¶ Pro declaratōe hꝰ ꝟbi materia nr̄i ẜmonis erit ī tribꝰ queſtionibꝰ.¶ Prima de illa rōe reddēda ī iudicio particulari. de qͥbꝰ rebꝰ reddēda ſit iſta rō¶ Secūda in illo iudicio qͥs loquat̉ ꝓ pctōre qͥ rōem eſt redditurꝰ.¶ Tertia in illo iudicio q̄ forma teneat̉ in ta
li cōputo faciēdo. tūc apparebit qͣre dixit xp̄sRedde rōnem ⁊c̄.¶ Primo gͦ videamꝰ illā rōem ſeu cōputū derebꝰ qͥbꝰ ſit faciēdū ad auiſandū nos. qꝛ ſicutdiſpēſator qͥ hꝫ reddere cōputū dn̄o ſuo. auiſat ſe. ⁊c. ita nos ⁊c̄. Rn̄deo ⁊ dico ꝙ ī illo iudicio habebimꝰ dare rōem. Prīo de oībꝰ cogitatiōibꝰ. Uide qͦt cogitatōes bonas vl̓ malas habes. rōem ſeu diſtinctōꝫ d̓ oībꝰ oꝑtet tereddere ī iudicio rōem. Scd̓o d̓ oībꝰ deſiderijs q̄ vnqͣꝫ habuiſti ī tua volūtate. Itē d̓ oībus v̓bis q̄ vnqͣꝫ dixiſti. vide qͦt ſunt ⁊c. Iteꝫde qͦlibet ꝟbo qd̓ audiuiſti. de qͦlibꝫ bolo panis quē comediſti. d̓ qͦlibet aſpectu quē feciſti. qͦlibet paſſu quē feciſti. d̓ oībꝰ oꝑbꝰ tuis q̄feciſti manuū. ſiue bonis ſiue mal̓. ⁊ d̓ oībusoꝑtet te reddere rōꝫ. Si dicat̉. Quō ſcitis hͦEx dei reuelatōe ī biblia. Auc̄tas. Cūcta q̄ fiunt adducet deꝰ ī iudiciuꝫ ꝓ om̄i errato. ſiuebonū ſiue malū. Eccl̓s xij. Iſta auctoritasfuit ꝓph̓ia ſalomonis. ⁊ ſatis dat rn̄onē q̄ſtioni pͥme. ſꝫ magis ſtricte in nouo teſtamento.Nō credatꝭ ꝙ ſolū d̓ grauibꝰ pctīs ⁊ enormibus. ſꝫ etiā de minimis de qͥbꝰ hō nō facit cōſciētiā. nec ꝯfitet̉. imo nec tenet̉ ꝯfiteri. dꝫ hōreddere rōem. non ſolū d̓ homicidijs. furtis.vſuris. blaſphemijſ. q̄ ſūt enormia pctā. ſꝫ etiam d̓ ꝟbis ocioſis. Dico vobis. qm̄ de oī ꝟbo ocioſo qd̓ locuti fuerint hoīes. reddēt rationē de eo ī die iudicij. ⁊c. v̓bū eſt xp̄i Mat.xij. Uerbū d̓r ocioſum qn̄ nulli ꝓficit nec nulli nocet. qꝛ ſi facit bonū alicui. iā nō eſt ocioſum. ſi malū facit iā eſt ꝑnicioſū. Ergo nō ſolū d̓ mēdacijs. diffamatōibꝰ. ſeu blaſphemijsq̄ ſunt ꝟba mala. ſꝫ d̓ ocioſitate ⁊ de his q̄ dicunt̉ cā riſus. oꝑtet reddere cōputū. Item d̓oꝑbꝰ etiā bonis oꝫ reddere rōeꝫ. qꝛ ī iudicioexamīant̉. qꝛ aliqͥ etiā faciēdo oꝑa bona damnant̉. qꝛ n̄ faciūt recta intētiōe. dilectōe. deuotione. diligētia. Auc̄tas. Cū acceꝑo tꝑs. egoiuſticias .i. bona oꝑa ⁊ iuſta. iudicabo. Nota.Cū acceꝑo tꝑs. mō deꝰ mutuat nobis tꝑs. ilrli. x. ānos. illi. xxx. ⁊ alteri. l. vt poſſimꝰ meritorie oꝑari. ⁊ vtimurtꝑe ad libitū ī hoīs ⁊ mal̓Sꝫ dn̄s ī morte accipit tꝑs. ac ſi diceret d̓smale expēdiſti tꝑs. iō ⁊c. Cū acceꝑo tꝑs. egoiuſticias iudicabo .i. ꝯdēnabo. ſicut d̓r Io. v.Et qͥ male egerūt ibūt ī reſurrectionē iudicijid eſt. ꝯdēnatōis. Verbi gr̄a. Religioſus quiẜuat tria vota ⁊ cerimonias ſui ordinis. bōaoꝑa facit ⁊ iuſta. Iſta oꝑa iudicabunt̉ ī iudicio. qꝛ ſi nō fiāt recta intētione. humilitate. et