Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica nona pꝰ trinitatis

eius modū viuēdi. dans nobis exempluꝫ faciamꝰ volumꝰ .ſ. vſuras. furta. deceptiones. ſymonias diuitijs hn̄dis. Sꝫ ſi volumus loqͥ de eiꝰ viuēdi. ſꝫ de eius dn̄iodn̄s eſt oīm reꝝ. Dauid. Dn̄i eſt terra plenitudo eiꝰ. orbis terraꝝ vniuerſi habitāt ineo ⁊c̄. Secūdo diſpēſator cui xp̄s cōmiſitbona poteſt dupliciter intelligi. qꝛ vel intelligit̉ de bonis terrenalibꝰ. vel de bonis ſpūalibus. vel de bonis ꝑſonalibꝰ De pͥmis bonis diſpēſatores ſunt diuites .ſ. imꝑatoreſ. reges. comites. ⁊c̄. credāt ſe dn̄os bonorumtꝑaliū vel terrenaliū. ſꝫ diſpēſatores. Quiaomnibꝰ receperūt hn̄t reddere computumxp̄o. qualit̓ vel quō habuerūt. quō expēderunt. Sic nos exiſtimet homo vt miniſtroſxp̄i diſpenſatores. pͥma Coꝝ. iiij. O ſi dn̄i diuites cogitarent iſtam veritatē quō nonſunt dn̄i. ſꝫ diſpenſatores dn̄i. reciperenta vaſallis vim. ⁊c̄. Et diuites cauerent abvſuris. qꝛ eſt ꝯtra voluntatem dei ſeu domini. Non diceret vſurarius. qͣre de bonis meis ⁊c̄. Hic decipit̉ qꝛ ſunt ſua. Itē dn̄i vitarent tot vanitates exceſſus cum deberētdicere. Iſta bona ſunt mea. ſolū ſū diſpēſator. Diſpenſatores aūt pn̄t reciꝑe neceſſitatem. Ideo auiſa. Diſpenſatores bonorumſpūalium ſunt p̄lati .ſ. papa. cardinales. ⁊c̄. vſqꝫ ad vicarios. qꝛ nullꝰ eſt dn̄s bn̄ficioruꝫ vtipſa poſſit vendere. ſꝫ diſpēſator. nec ſacram̄toꝝ ad vendendū. ſꝫ diſpenſator ad mīſtrandum. De bonis corꝑalibus quilibet noſtrūeſt diſpēſator. valet excuſatio ſi aliqͥs diceret. Ego ſum dn̄s tꝑalis nec p̄latꝰ. ergonon ſum diſpenſator. Dico imo. Nam cuilibet noſtꝝ cōmiſit deus diſpenſationē triūmagnaꝝ ciuitatū. qͣꝝ q̄libet eſt maior troya. quattuor villaꝝ. qͥnqꝫ caſtroꝝ. Ciuitatuꝫpͥma eſt memoria. maior toto mūdo. habꝫ inſe tot habitatores quot habes recordatiōesde omnibꝰ habes deo reddere computum.Alia eſt intelligentia. que maior eſt celo terra. qꝛ immēſa eſt. hꝫ tot habitatores. qͦt ītelligentias. Tertia eſt voluntas. eſt capax īfiniti boni .ſ. d̓i. quot habes deſideria. tot habes habitatores. quot affectōnes. oībꝰhabes reddere cōputū deo Quattuor ville ſunt potentie ſenſitiue interiores .ſ. ſenſuscōmunis. virtus eſtimatiua. fantaſia reminiſcentia. Quinqꝫ caſtra ſunt quinqꝫ ſenſus corꝑales. Oīa iſta te oportet miniſtrare.Ideo apl̓s. Miniſtri xp̄i ſunt. ij. Co. xj. Sꝫ

pauꝑes licet ſunt dn̄i nec p̄lati. tn̄ de om̄ibus iſtis oportet reddere cōputū. Tertiovidendū eſt quō bona diſſipantur a villico.Bona terrena diſſipant̉ in vanitatibꝰ. pompis. ſuꝑfluitatibꝰ. ⁊c̄. qꝛ tot ſunt vanitates. plꝰ expēdit̉ in eis qͣꝫ in neceſſitatibꝰ. quia ſidn̄i diuites vellent eſſe ꝯtēti de neceſſitatemulta bona poſſent facere. Quot ſunt ſuperfluitates indumētoꝝ. ornamētoꝝ ⁊c̄. Et pauperes captiui moriunt̉ fame. ⁊c̄. Bona ſpiritualia diſſipant̉ a p̄latis dādo magna bn̄ficia pinguia parētibꝰ amicis ſuis imeritisvel ſeruiētibꝰ indignis. diſſipant̉ ſymoniaꝫ⁊c̄. p̄cibꝰ armatis. ⁊c̄. Bona vero ꝑſonalia. vtmemoria. debet expēdi memorādo xp̄i oꝑacreatiōis. redēptionis. diſſipant̉ memorādoiniurias ad vindicandū. pctā ad delectandum. Intelligētia in vanis cogitatiōibꝰ. voluntas in vanis deſiderijs. Idē de qͥnqꝫ ſenſibꝰ. in ꝯtrarijs vſibꝰ applicādo. Sic diſſipātur bona corꝑalia. xp̄s ſciēs iſta querit.Quiſputas eſt fidelis diſpenſator prudensquē ꝯſtituet dn̄s ſuꝑ familiā ſuā. vt det illi intꝑe tritici mēſurā. Luc̄. xij. Hoc dixit xp̄s beato Petro diſpēſatore in nouo teſtamēto dicens. Petre Quiſputas eſt fidelis .ſ. poſt te. apl̓s. i. Coꝝ. iiij. Hic iam q̄rit̉ int̓ diſpenſatores. vt fidelis qͥs inueniat̉. q. d. nullus īuenit̉ fidelis Quarto vocat̉ vt reddat rationem .ſ. in morte. Nuncij citantes ſunt infirmitates. dolor capitis. febris. ſenectus ⁊c̄. qn̄iſta veniunt poteris dicere. ego ſum citatꝰAuc̄tas. Sapientia miſit ancillas ſuas vtvocarēt ad arcem ad menia ciuitatis. Prouerb̓. ix. qꝛ mulieres ſūt debiles ⁊c̄. qꝛ infirmitates debilitāt dicunt̉ ancille. qn̄ citamini. ſiue ſitis diſpenſatores bonoꝝtꝑaliumſiue ſpūaliū ſiue corꝑaliū. paretꝭ vos. Ne accidat vob̓ vt illi hoī diuiti male vite. ī oībꝰvicioſo pctōri. erat ſolū bonū hn̄s orabat quotidie deꝰ daret ſibi mortē ſuā p̄cognoſcere vt poſſet vitā emendare Cui ſemeloranti apparuit angelꝰ eiꝰ bonꝰ. dicēs ipſuꝫ adeo exauditū. an̄ mortē mitterꝫ ſibi tresnuncios. ⁊c̄. Alibi poterꝭ exemplū videre. ſitis ꝑati ſiue iuuenes ſiue antiqͥ qn̄ deuſvocat vos. Ita faciebat Iob. xiiij. Uocabisme .ſ. iſtos nūcios. ego rn̄debo tibi. Rn̄detur deo. qn̄ emēdat vitā ſuā. Oꝑi manuūtuaꝝ porriges dextrā. qn̄ ſibi dicet. Eugeue bone fidel̓. qꝛ ī pauca fuiſti fidel̓ ⁊c̄. Mathei. xxv. Sꝫ hoc fit remiſſionem pctōruꝫ.