Sermo. IIII.
abſconditū ꝓſunt ſibi medicine eccleſiaſticeoportet gͦ ꝯfiteri pctm̄. Auc̄tas. Qui abſcōdit ſcelera ſua vel pctā ſua nō diriget̉. Prouerb̓. xxviij. Pctā deo abſcōdi nō pn̄t. gͦ loqͥt̉ſalomon de ꝯfeſſiōe ad homīes. Hic haberēargumētū ꝯͣ iudeos de ꝯfeſſione. ¶ Tertiūqd̓ requirit̉ ē ſatiſfactio ſiue reſtitutio. Iſtd̓tertiū dn̄e requirit̉. Extirpat̉ h̓ error dicentiū. Quid oꝑtet me ſatiſfacere deo ꝓ peccatꝭfaciēdo pnīam ⁊c̄. Nūqͥd xp̄s ꝓ me ē mortuꝰ⁊c̄. Uerū eſt ꝙ paſſio xp̄i liberauit te de inferno. ⁊ aꝑuit tibi ianuā ꝑadiſi. ſꝫ oꝑtet ꝙ tu vadas illuc ꝑ bona oꝑa. Sic̄ de captiuo pro qͦiā eſt ſolutū p̄ciū. tn̄ adhuc oꝑtet eū ire ⁊ exire captiuitatē ambulādo. Idē de reſtitutōead ꝓximū. Multi nō poſſunt dicere iſtd̓ tertiū dn̄e. Dicat̉ hͦ miraculū qd̓ accidit lombardie de illo magno tyrāno ad quem venitille ſanctꝰ hō qͥ fuerat raptꝰ ad infernū. ⁊ viderat palatiū qd̓ ibi fabricabat̉. Qui vocauit mgr̄os ⁊ doctores querens ab eis ſi ſnīadānatiōis data cōtra aliquē adhuc viuentēpoterat reuocari. Ad quē rn̄derūt magiſtri⁊ doctores ꝙ bn̄. Quia impoſſibile ē deū dicere alicui diffinitiue ſuā dānationē. qꝛ eſſetcauſa dānatiōis ⁊ deſperatiōis. ſꝫ cōminatiue. Fundamētū habuerūt ab illa auctoritarjte Ezechiei. xxxiij. Si dixero impio. Et tyrānus. Mō videamꝰ qͥd debeo facere. Fuitſibi rn̄ſum ꝙ tria .ſ. ꝯteri. cōfiteri. ⁊ ſatiſfacere deo ⁊ ꝓximo ⁊c̄. Dicebat iſte tyrānus. dn̄edn̄e bis. ſꝫ nō poterat dicere tertiū dn̄e .ſ. ſatiſfaciēdo. Satiſfactio fit deo. qꝛ ſi hō peccauit habēdo delectatiōes in cibo ſuꝑfluo. ſatiſfaciat in abſtinētia ⁊ ieiunio. Si ꝑ os male loquēdo. ſatiſfaciat orando ⁊c̄. ¶ Septimū ſecretū eſt de ꝯuerſatione mūdanali velꝓximali. quō eſt cōuerſandū in hͦ mūdo. Adhͦ requirunt̉ tria. Primo ꝙ recedat de malaſocietate. Secūdo ꝙ iūgat ſe deo. Tertio ꝙꝑſeueret ī bona vita. ¶ Prīo qͥlibet dꝫ recedere de mala ſocietate. qͥlibet ſcit ſuas malas inclinatiōes ⁊ familiaritates ⁊ ea q̄ ſuntnociua vitāda ſūt ⁊ expellēda. et ad hͦ reqͥrit̉dn̄atio. Ecce pͥmū dn̄e ¶ Scd̓o iūgat ſe d̓oaudiēdo miſſas. ẜmones. ꝯfitēdo ſepe ⁊ cōicādo. In qͣlibet cōmunione dat̉ ſingularisgr̄a digne cōmunicātibꝰ. ¶ Tertio reqͥrit̉ ꝑſeuerātia vſqꝫ in finē. Ecce ꝯuerſatio ꝟtuoſaq̄ in his tribꝰ cōſiſtit. Iō xp̄s. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē. h̓ ſaluꝰ erit. Math̓. x. Id̓odicit thema. Nō oīs qui dicit mihi dn̄e dn̄e.
Ideo xp̄s. Hec eſt volūtas eius qͥ miſit mepatris vt ome qd̓ dedit mihi pater .ſ. ꝑ bonāvitā. nō ꝑdā ex eo .ſ. incōſtantiā. Ioh̓. vj. Dicūt aliqui. Et qualis dn̄s eſt xp̄s. qꝛ ſi hō ſeruiat ſibi centū annis ꝓ vno defectu quē hōfacit totū eſt ꝑditū ⁊ hō damnat̉. Ecce qͣlisdn̄s. Hoc dicebat ſemel quidaꝫ hō ſanctꝰ qͥfaciebat miracula. curabat gentes de infimitatibꝰ. Et finalit̓ ꝓpter hͦ ꝙ ſemel nimis curioſe reſpexit quādā mulierē pulchrā valde ꝓpter qd̓ ꝑdidit gratiā faciēdi miracula. Tandē venit ad aliū ſanctū. dicēs ei. quō ꝑdiderit gratiā. neſciēs qͣre. Rn̄dit ille ſanctꝰ. Nōperdit̉ gr̄a ſine peccato ¶ Ideo videatis ſi cūmanibꝰ vel ore vel oculis feciſtis aliqd̓ peccatū. Rn̄dit. non. niſi qꝛ reſpexi vnā mulierē⁊c̄. Rn̄dit aliꝰ. ꝓpter hoc pctm̄ amiſiſtis gr̄aꝫEt ip̄e indignatꝰ dixit. Uere nō ſeruiā ampliꝰ tali dn̄o. Certe ſoldanꝰ babylonie nō feciſſet hoc. Dicat̉ quō ſe parabat ire ſpaciatū⁊ ī quodā prato vidit equū ambulantē pulcherrimū. ſuꝑ quē aſcēdit. ⁊ ſubito fecit ſaltū vnū ⁊c̄. ¶ No. parabolā ad hͦ de mercatore eunti ad feriāqͥ emit p̄cioſiſſima iocalia ⁊fecit vnū fardellū qd̓ tradidit vni portatoriꝓmittēs vnū florenū ⁊c̄. Ita in ꝓpoſito quādo deꝰ ꝯuertit aliquē de vita mala ad bonā.de peccatis ad virtuteꝫ. tūc cōmittit ſibi fardellū cū p̄cioſis iocalibꝰ .ſ. oꝑbꝰ meritorijs.Ita ꝙ fardellū bone vite non eſt tuū. ꝓpter hͦerrāt illi qͥ dicūt. ꝓ vno defectu ⁊c̄. ſed eſt deivt mercatoris ⁊ cōmiſit ipſum tibi. Si ergotu portas fardellū ꝑ tot annos. ⁊ vna die deponis eum ⁊ furat̉ a te quādo peccas. quidmereris qͥa ꝑdidiſti fardellū dei quē habuiſti portare vſqꝫ ad portam ſui palacij. Portaeſt mors. Hec eſt porta dn̄i. quia ip̄e etiā intrauit per eam. Auctoritas. Nonne ſic oportuit pati xp̄m. Luce. vlti. Cogitate gͦ ꝙ ſancta vita vel ſtatus penitētie ē fardellū a deonobis cōmiſſum. Ideo nō amittere debemꝰillud ſed operari cōtinue meritorie. Iō apoſtolus. Dū tempus habemꝰ oꝑemur bonū.ad Gal̓. vltimo.¶ De eadem dominica Semo. iiij.Ul facit uolūtaItē patris mei qͥ in celis eſt. intrabitin regnū celorū. Uerbū iſtd̓ habet̉originaliter Math̓. vij. ⁊ recitatiue in euangelio currētis dn̄ice. Hoc v̓bū eſt v̓bū ⁊ doctrina ſaluatoris dn̄i nr̄i ieſu chriſti dicētis.