Sermo. III.
teſtamēto. Nume. vj. Locutꝰ ē dn̄s ad moyſen di. Loq̄re aaron et filijs eiꝰ. Sic bn̄dicetꝭ filijs iſrl̓. et dicetꝭ eis. Bn̄dicat tibi dn̄s⁊ cuſtodiat te. On̄dat dn̄s faciē ſuā tibi ⁊ miſereat̉ tui. Cōuertat dn̄s vultū ſuum ad te ⁊det tibi pacē ⁊c̄. Hic in dicta auēte ter ponit̉dn̄s. vbi innuit̉ trinitas ꝑſonaꝝ diuinaꝝ. etſic̄ mō dat̉ bn̄dictio ppl̓o ī noīe trinitatis: itatūc in noīe dn̄i. in hͦ ꝙ dicit. Inuocabūt nomē meū ſuꝑ filios iſrl̓. nō dicit noīa mea. qͥanō eſt niſi vnꝰ dn̄s. ſic̄ nō eſt niſi vnꝰ deꝰ. licꝫpr̄ ſit deꝰ. filiꝰ deꝰ. ⁊ ſpūſſanctꝰ ſit deꝰ. Iō quivult ītrare nō ei ſufficit dicere. Dn̄e dn̄e bisſcꝫ pr̄i ⁊ filio. ſꝫ oꝑtet addere tertiū dn̄e ꝓ ſpūſancto. Ecce qͣre d̓r. Nō oīs qͥ ⁊c̄. Hic extirpat̉ error macedonioꝝ a mgr̄o ſic dictꝰ. qͥ dixerūt ꝙ pr̄ erat deꝰ creator. ⁊ filiꝰ deꝰ creatorſꝫ dicebāt ſpm̄ ſctm̄ eſſe creaturā eoꝝ ẜuitorēIſti tm̄ dicebāt bis dn̄e .ſ. ꝓ pr̄e ⁊ filio. Iō tales nunqͣꝫ intrabūt ꝑadiſum niſi addant tertiū dn̄e ꝓ ſpūſctō. Id̓o ꝯͣ iſtū errorē in credomaiori d̓r. ⁊ in ſpiſctm̄. ſupple credo. Et licꝫpr̄ ſit dn̄s. ⁊ filiꝰ et ſpūſſanctꝰ. tn̄ nō ſunt niſivnꝰ dn̄s. Iō qn̄ deꝰ reuelauit gl̓iā ꝑadiſi iſaie. Iſaias audiuit angelos laudātes dn̄m etdicētes. Sanctꝰ ꝓ pr̄e. ſanctꝰ ꝓ filio. ſanctꝰ ꝓſpūſancto. dn̄s deꝰ exercituū. Plena eſt oīsterra gl̓ia eiꝰ. Nō dic̄ dn̄i dij. Iſa. vj. ¶ Secūdū ſecretū qd̓ iſta ꝟba nō oīs includūt eſtbn̄dicte incarnatiōis filij dei. cuiꝰ veritas inhͦ ꝯſiſtit vt credamꝰ ī ip̄o tres ſub̓as. licꝫ nonſit niſi vna ꝑſona. Nō credatꝭ ꝙ xp̄s inqͣꝫtuꝫdeꝰ ſit vna ꝑſona. ⁊ inqͣꝫtū hō ſit alia. qꝛ deitas et hūanitas xp̄i nō faciūt niſi vnā ꝑſonā.⁊ ſunt ī ea tres ſub̓e. ¶ Prima ſub̓a eſt corpꝰſil̓e nobis de genere dauid ex ꝑte mr̄is. ⁊ adeū ꝑtinebat regnū dauid de iure. ⁊ qꝛ qͥlibetrex eſt dn̄s. Iō ecce in xp̄o pͥmum dn̄e ex ꝑtecorꝑis. Auc̄tas. Ecce dies veniūt dic̄ dn̄s. ⁊ſuſcitabo dauid germē iuſtū. ⁊ regnabit rex⁊ ſapiēs erit ⁊c̄. Hiere. xxiij. ¶ Scd̓a ſub̓a q̄eſt in xp̄o eſt aīa rōnalis. qꝛ nō ſolum recepitcorpꝰ. ſꝫ ⁊ aīaꝫ rōnalē. ⁊ ẜm aīaꝫ dꝫ dici dn̄s.Rō naturalis. Nā dic̄ ph̓us. ꝙ hoīes intellectu ⁊ ſapīa vigētes. naturalit̓ ſūt alioꝝ dn̄i ⁊rectores. Cū gͦ aīa xp̄i viguerit intellectu etſapīa. Ideo ⁊c̄. ¶ Tertia ſub̓a eſt diuinitaset̓nalis. ex qͣ ē dn̄s eternꝰ vniuerſoꝝ. Auc̄tasTu feciſti celū ⁊ t̓rā ⁊ qͥcqͥd celi ābitu ꝯtinet̉dn̄s oīm tu es. Heſter. xiij. Extirpat̉ h̓ errordicētiū ꝙ xp̄s hꝫ corpꝰ ⁊ aīam. qͥ dicūt dn̄e ꝓcorꝑe. ⁊ dn̄e ꝓ aīa. ſꝫ negāt diuinitatē in xp̄o.
Iō dic̄ thēa. Nō oīs qͥ di. mi. ⁊c̄. ſꝫ oꝑtet addere tertiū dn̄e ꝓ diuītate. ¶ Tertiū ſecretūeſt de inſtructiōe intellectuali. cuiꝰ ꝟitas ꝯſiſtit ī tribꝰ gradibꝰ. Nā deꝰ ī hoīs creatiōe inſtruxit eiꝰ intellectū. qꝛ naturalit̓ ī eiꝰ intellectu ſt̓ imp̄ſſa ſeu ſigͣta. x. p̄cepta dei vt naturalit̓ ſciat qͥd ſit fiendū. qͥd credēdū ⁊c̄. Iō Qd̓in pͣs. iiij. vbi d̓r. Multi dicūt qͥs on̄dit nob̓bona .ſ. oꝑanda. credēda. ⁊ ſꝑāda. Rn̄det ip̄emet. Signatū ē ſuꝑ nos lumē vultꝰ tui dn̄eNo. ſignatū ē. qꝛ ſic̄ ſigillū imp̄ſſum in ceradimittit ſignū ſue imagīs. Ita deꝰ ī aīa dimiſit ſignū ſcē trinitatꝭ .ſ. intellectū. memoriā. ⁊volūtatē. ⁊ hͦ dic̄ pͣs. cū ait. ſuꝑ nos. nō dic̄ infra nos. Sēſualitas ē infra nos. ſꝫ aīa ē ſupͣnos. De hͦ vide ⁊c̄. ¶ Scd̓o tꝑe moyſi deditlegē ſcpͥtā. qꝛ nō oēs ſciebāt legē ī libro rōisIō dedit ī ſcpͥtis. vt legeret̉ ocl̓is et audiret̉auribꝰ. Decē p̄cepta moralia audiuit oīs populꝰ ab ore dei ⁊ dedit illa ſcpͥta in tabul̓ lapideis tāqͣꝫ ꝑpetua. ſꝫ alia p̄cepta cerimōialiat̓ribilia. ſecrete deꝰ reuelauit moyſi. et ſcpͥſit īpapiro ſeu ꝑgameno qꝛ modicū durauerūtſ. vſqꝫ ad xp̄m ſolū. Ex iſta datōne ſcd̓e legisd̓r etiā ſcd̓m dn̄e. Auc̄tas. Ego dn̄s. Cuſtodite leges meas atqꝫ iudicia. q̄ faciens hō viuet ī eis. Ego dn̄s. Leuit̓. xviij. ¶ Tertio dedit legē gr̄e. Sic ē dicta. qꝛ maior gr̄a quaꝫdeꝰ p̄t facere creature ē eā eleuādo cū angel̓ad gl̓iā. Iudeis ꝓmiſit t̓rena ⁊ nihil celeſte.ſꝫ lex euāgelica nihil ꝓmittit terrenū. ſꝫ bonaceleſtia ꝓmittit. Ex iſta datōe tertie legis d̓rtertiū dn̄e. Iō dd̓ qͥ fuit in ſcd̓a lege ⁊ eā ẜuauit. petēs tertiā legē dicebat. Legē pone mi.dn̄e ⁊c̄. Si volumꝰ intrare celū. oꝑtet credere ꝙ xp̄s vt pͥnceps ⁊ dn̄s dedit nō ſolū pͥmā⁊ ſecūdā legē .ſ. nature ⁊ ſcpͥture. ſed etiā gr̄e.Propt̓ qd̓ dic̄ the. Nō oīs qͥ di. mi. do. do. ⁊c̄Hic extirpat̉ error iudeoꝝ dicētiū. ꝙ deꝰ debuit dare legē .ſ. nature ⁊ ſcpͥture. ⁊ n̄ gr̄e. Iōꝯͣ eos dic̄ the. Nō oīs qͥ ⁊c̄ ¶ Quartū ſecretūeſt de redēptiōe hūanali q̄ in tribꝰ oꝑbꝰ ꝯſiſtit. ⁊ ꝓ qͦlibet xp̄o dr̄. dn̄e dn̄e ¶ Primū opꝰ ēremiſſio pctōꝝ. q̄ fit qn̄ hō in cōfeſſiōe abſoluit̉ a cōfeſſore. Iſta abſolutio hꝫ ꝟtutē a xp̄ipaſſiōe ⁊ ſanguīs effuſiōe. Auc̄taſ. Sāguisem̄ xp̄i emūdauit ꝯſcīam noſtrā ab oꝑibusmortuis ad ſeruiēdū deo viuēti. ad Heb̓. ix.Qn̄ pctōr abſoluit̉ a ꝯfeſſore dꝫ cogitare ꝙd̓ qͦlibet vulnere xp̄i effundit̉ ſanguīs ſuꝑ eūv̓tute cuiꝰ ſibi pctā remittunt̉. Et qͥs pōt peccata remittere niſi ſolus deus. Marē. ſcd̓o