Sermo .I.

¶ Dominica ſexta poſt Trinitatis.Sermo primusEniens offeresmunꝰ tuū. Mat. v. Sermo eritvde ſctō euāgelio iſtiꝰ dn̄ice. ⁊ habebimꝰ multas bonas moralitates ⁊c̄. Salutetur virgo Maria. Et reſume thema ī ſcō euāgelio hodierno. qd̓ totū eſt doctrina. Et v̓būxp̄i docet nos tria que debemꝰ habere valdeneceſſaria ad noſtram ſaluationē.¶ Primū eſt intētio celeſtialis.¶ Scd̓m eſt dilectio vniuerſalis.¶ Terciū eſt deuotio ſpūalis.Et nūqͣꝫ ſine his tribꝰ potuit aliqͥs ītrare paradiſū. Et de tercia ⁊ vltima loquit̉ thema.Ueniēs .ſ. ad deū. offeres munꝰ tuū. ¶ Dicopͥmo ꝙ xp̄s docet nos hr̄e intētōꝫ celeſtem .ſ.ꝙ in omnibꝰ oꝑbꝰ noſtris ſiue loquēdo ſiueoperādo intētio ſit celeſtis .ſ. ad deū ꝙ nō fiātrōne hypocriẜ. vane gl̓ie. ſeu bonoꝝ tꝑaliuꝫacqͥſitōis. Rō. nā in om̄ībꝰ oꝑbꝰ pͥncipalitasſtat moralit̓ ī intētōe agētis. tā ī bonis oꝑbꝰqͣꝫ ī malis. Intm̄ ꝙ intētio hoīs agentis datactui ſpēm. naturā ⁊ nomē. Uerbi gr̄a. in bonis oꝑbꝰ. vt ſi iudex volēs facere iuſticiā ī aliqua queſtiōe. ⁊ ꝓpter hoc dat elemoſynā pauperi ⁊ notario r ſagioni. vt ſint ſibi fauorabiles ī dicta iuſticia faciēda. Tal̓ actꝰ el̓ vne magis dicēdꝰ eſt actꝰ iuſticie qͣꝫ miſcd̓ie. Idē demalis operibꝰ ſeu peccatꝭ. Uerbi gr̄a. de aliquo qͥ vult cōmittere luxuriā cū aliqͣ. ſed illanō vult ꝯſentire niſi ꝓpecunijs. rōne cuiꝰ illeꝯmittit furtū vt poſſit dare mulieri illud furtū potiꝰ debet dici luxuria qͣꝫ furtū. Itē ꝑ oppoſitū. ſi aliqͥs peccat cū aliqͣ muliere vt poſtea ī nocte poſſet eā dep̄dari. Tal̓ luxuria dicet̉ potiꝰ furtū qͣꝫ luxuria. De hͦ vide ſ. Tho. īqͦtli. iij. ar. xix. Patet regula ꝙ ī oībꝰ oꝑbꝰ pͥncipalitas ſtat moralit̓ ī intentōe agētis. Hocſciēs xp̄s voluit ordinare nr̄aꝫ intētiōꝫ. Hocoſtēdit in pͥma ꝑte euāgelij di. Niſi abūdauerit iuſticia vr̄a plꝰ qͣꝫ ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ nonintrabitis in regnū celoꝝ. Scribe ⁊ phariſei oīa oꝑa ſua faciūt vt videant̉ ab homībusMat. xxiij. Dicat̉ qͥd eſt phariſeus ⁊ ſcriba.Scriba dicebat̉ .ſ. a noticia ſcpͥturaruꝫ. Iſtiphariſei ⁊ ſcribe faciebāt multa bona oꝑa etmagnas el̓ynas. ieiunia. or̄ones. ſed nō habebāt intētōem celeſtem. forma deficiebat eis.Dicat̉ qūo qn̄ volebāt facere elemoſynas. p̄co cū tuba ibat an̄ eos di. Si qͥs vult el̓ ynaꝫ

veniat ad domū talis ⁊c̄. ⁊ totalit̓ fundabant̉ſe in iſta vana gl̓ia. Auc̄tas. Cū facis el̓ynamnoli an̄ te tuba canere ſicut hypocrite faciūtī ſynagogis ⁊ in vicis vt honorificētur ab homībꝰ. Ecce intētio. Amē dico vobis: receperūt mercedē ſuā. Mat. vj. Ideo dicit xp̄us.Niſi iuſticia vr̄a abūdet plꝰ ī intētōe ꝙ ſit celeſtis. nō intrabitis ī regnū celorū. Si dicat̉ab aliquo ſimplici. qūo in elemoſyna faciēdahabet̉ intētio celeſtis. Rn̄deo ꝙ qͣttuor modis pōt hr̄i .ſ. Cogitādo creatōem. gubernationē. redemptionē ⁊ gl̓ificatōem. Primꝰ modus fit. qn̄ vides pauꝑem. cogita ꝙ deus itabn̄ creauit illū ſicut te. Illū pauꝑem vt ꝑ patientiā acqͥrat ꝑadiſum. ⁊ te diuitē. vt ꝑ miſeri cordiā ſalueris. Scd̓o cogitādo gubernationē. qūo deꝰ gubernat totū mundū qͥ eſt pr̄oīm. Ideo amore tanti pr̄is dabo iſti elemoſynā. Tercio cogitādo redemptōeꝫ qūo xp̄saperuit burſam ſiue cōphinū ſui corꝑis dāsnobis in elemoſynā totū ſuū ſanguinē. ꝑ caput. manꝰ. pedes ⁊ latꝰ ⁊c̄. Ideo amore ſui dael̓ynā. Quarto cogitādo gl̓ificatōem qn̄ pauper pulſat ad ianuā tuam petens elemoſynātu debes cogitare. ſic aīa mea veniet ad poretā ꝑadiſi pulſans Mat. xv. Dn̄e dn̄e aperinobis. ⁊ petēs elemoſynā. Vt tūc deus mihi faciat elēoſynā. nūc faciā elemoſynaꝫ huicpauꝑi. Aliqͦ iſtoꝝ modoꝝ ī elemoſynis fiendis intētio dꝫ ad deū ordinari. ⁊ tūc erit celeſtis. Un̄ dic̄ xp̄s. Niſi abūdauerit iuſticia ⁊c̄.Itē illi ſcribe ⁊ phariſei abūdabāt ī or̄onibꝰorātes cū magna reuerētia ⁊ genibꝰ flexiſ. opꝰerat bonū. ſed intētio erat mala. qꝛ vt viderēt̉ab hoībꝰ. Dicat̉ modꝰ quē ẜuabāt ī ſuis orōnibꝰ. Ibant em̄ ad loca vbi gētes ꝯgregabāt̉⁊ ibi orabant. ſuſpirādo. ꝑcutiēdo pectꝰ vt viderent̉ ⁊ dicerēt gētes. O qͣꝫ deuoti ſunt iſti.Auc̄tas Cū oratis nō eritꝭ ſicut hypocrite. qͥamant ī ſynagogis ⁊ in angul̓ plateaꝝ ſtātesorare vt videant̉ ab homībꝰ. Amē dico vobisreceperūt mercedē ſuam. Mat. vj. Iō in noſtris or̄onibꝰ ordinemꝰ intētōem ad deū. Sidicat̉ qūo ordinatur. Rn̄deo. dādo modumclericꝭ ⁊ religioẜ quē in. .vij. horis canonicꝭ qͣstenētur dicere obẜuare debēt. Al̓s deꝰ recipiet ſibi tꝑs in ꝯmiſſum. Nota debēt ordinareſuā intētōeꝫ ad deū. cogitādo in qͣlibet horacanonica qͣre fuit inſtituta In matutinis qꝛtali hora fuit captꝰ. ⁊ ſic de alijs horis. ſic ordinatur intētio addeū. Scd̓o ī laicis ordinatur intētio iſto mō an̄qͣꝫ orōem ſuam incipiāt