Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. IIII.

trāſibūt oēs beſtie ſilue .ſ. pctōres. vt beſtieregunt̉ ſenſualitate. pͣs. ciij Dico ſcd̓o vita pctōꝝ ē penalit̓ doloroſa. ibi. laborātes.declarat̉ ſic. Qd̓libet pctm̄ mortale. qꝛ eſt ꝯͣrōem intellectū. affert peccāti penā dolo etiā ī md̓o ẜꝫ Aug. ī li. ꝯfeſſionū. Sic̄ ſialiqͥſ ſit ī domo tua ꝯͣ tuā volūtatē. illd̓ afferttibi dolorē. Ita qn̄ fit pctm̄ mortale qꝛ fit ꝯͣiudiciū rōnis ītellectꝰ. ē dn̄s domꝰ ꝯſcīe triſtat̉. lꝫ ad extra rideāt delectent̉pctōres. tn̄ ad intra triſtant̉ ex remorſu ꝯſcīe remorſus ē dolor pena. qꝛ ancilla .ſ. caroꝯͣ volūtatē ſuā facit illd̓. Nōne eēt tibi pena ancilla tua faceret aliqͥd ī domo tua ꝯͣ tuāvolūtatē. Ecce qͣlit̓ vita pctōꝝ ē penalit̓ doloroſa. Id̓o Augꝰ. Iuſſiſti dn̄e ita ē vt oīsanimꝰ inordinatꝰ pena ſit ſibi. Per oppoſitūꝟtutes afferūt delectatōꝫ etiā ẜꝫ ph̓m. qꝛ tūcfit ī domo ꝯſcīe ẜꝫ volūtatē dn̄i .ſ. ītellectꝰ. etetiā ẜꝫ volūtatē dn̄i .ſ. rōis. Magna delectatio ē dn̄o dn̄e domꝰ qn̄ filij. ẜui. ancille. velfilie faciūt aliqͥd niſi iuxta volūtatē eorū.Ita nob̓ qͦꝝ filij ſūt ſenſus. filie potētie aīevl̓ cogitatōes. ẜuꝰ corpꝰ. ancilla ē caro. Magna delectatio ē hoī qn̄ oēs iſti obediūt dn̄oſ. intellectui. dn̄e .ſ. rōni. dixit ph̓s. Signū aūt generati habitꝰ ē delectabilit̓ oꝑariUerbi gr̄a. ſi honore dei placꝫ tibi ieiuniūſignū ē ꝟtus abſtinētie ē intra te. Si or̄o.ſignū ē ī te eſt virtꝰ deuotiōis. Si ſeꝑatiomulieꝝ. ſignū ē virtꝰ caſtitatꝭ ē intra te. Siciliciū vl̓ alia corꝑis afflictio. ſignū ē in teeſt virtꝰ pnīe. ⁊c̄ijs Eris hortus irriguꝰ qͣſifons aqͣꝝ cuiꝰ deficiēt aq̄ edificabunt̉ īte deſerta ſeculoꝝ. Iſa. lviij. Fons gr̄e deieſt in qͣlibet ꝑſona bona ꝟtuoſa rigat ſenſꝰ oēs potētias. Oppoſitū eſt de pctōribꝰ. qꝛ ſiridēt ad extra. tn̄ ad intra aīa triſtat̉. ꝯſcīa remordet. Sꝫ cognoſcūt ſꝫ cognoſcēt.qn̄ erūt ī inferno cruciabunt̉. tūc em̄ eleuatis ocl̓is videbūt gl̓iā bonoꝝ. ad delectationē ſꝫ ad augmētatōꝫ pene. vt de famelicovidēte mēſā paratā eſcis plenā et pōt hr̄ecruciat̉ magꝭ. Uidētes. gl̓iā .ſ. bonoꝝ. turbabunt̉ timore horribili. mirabunt̉ ī ſubitatione inſperate ſalutꝭ. gemētes anguſtia ſpiritꝰ ⁊c̄. Sap̄. v. Ecce laborātes. ſctā ſcriptura dat remediū di. Ne credas te vie laborioſe. Ecc̄i. xxxij. Gloſa. pctōꝝ. qꝛ peccatamagno labore fiūt. ſic̄ furta. Oꝑa aūt miſericordie fiūt delectabilit̓. Idē de luxuria. adulteriū magno labore. timore. et ꝑiculo fit.

Caſtꝰ aūt delectabilit̓ viuit ⁊c̄ijs. d̓t. Necredas te vie laborioſe. ne pones aīe tue ſcādalū. Ecc̄i. xxxij. apl̓s. In laboribꝰ plurimis. ij. Coꝝ. xj. Dico tertia mala ꝯditioquā hꝫ vita pctōꝝ ē eſt finalit̓ infructuoſa. d̓r. nihil cepimꝰ. qꝛ pctōres in alia vita nihil reportāt p̄mij aut mercedis ex oꝑbꝰ fecerūt. qꝛ qͣꝫdiu ꝑſona eſt ī pctō mortali etiā ſifaceret oīa bona oꝑa md̓i. ieiunia. magͣs or̄ones. largas elemoſynas ⁊c̄. nihil ſibi ꝓficiūt alio mūdo. Licꝫ em̄ deꝰ qͦlibet bono oꝑedet ſolutionē. tn̄ pctōres ſoluit in md̓o dehis faciūt. dat eis diuitias. honoreſ. dignitates. officia. bn̄ficia. pacē. ſanitatē. filios.longā vitā. amorē dn̄oꝝ. qd̓ eſt maiꝰ. bonaoꝑa ex genere. qꝛ illis bonis oꝑbꝰ extrahunt̉de pctō nōnunqͣꝫ pctōres. bona oꝑaſūt dimittēda qn̄ ſentis te eſſe ī pctō mortali.qꝛ tūc ſunt magꝭ neceſſaria. vt illis mediātibus exeas pctm̄. Sꝫ his oꝑbꝰ nihil dabit̉tibi ī alio mūdo.. vos ſcitꝭ ramꝰ arborꝭnullā v̓tutē hꝫ niſi a radice fac̄ fructū niſiqͣꝫdiu ē in arbore. Si ꝟo ſcindat̉ ab arbore facit fructū. qꝛ remota cauſa remouet̉ effectus. Ita ī ꝓpoſito radix ſiue truncꝰ arborisvbi ē tota virtꝰ. eſt xp̄s ſaluator nr̄. Nos aūtſumꝰ rami ſiue palmites. qͣꝫdiu manemꝰ inradice verā credentiā ꝓmptā obediētiā gratiā faciamꝰ fructū meritoꝝ. qꝛ tūc qͥcqͥd facimꝰ eſt meritoriū. Si autē ramꝰ aliqͥsabſcindat̉ ſecuri dyaboli eſt tēptatioſenſum pctī mortalis a trūco .i. xp̄o. factū eſt non poteſt facere fructū meriti. ſed deꝰ eſtadeo pius pctōri ita ſi facit aliqͣ bona oꝑa.ſatiſfacit ſibi. Ecce qͣre dico pctōꝝ vitaeſt finalit̓ infructuoſa. Auc̄tas clara. Sicutpalmes pōt facere fructū a ſemetipſo niſimāſerit in vite. ſic nec vos niſi in me manſeritis. Ego ſū vitis vos palmites. Qui manet ī me ego ī eo fert fructū multū. qꝛ ſineme nihil poteſtꝭ facere .ſ. meritorie. Ioh̓ xv.Qualis dolor eſt pctōri qn̄ moriet̉ nihil īuenit ibi. Sic̄ mercator diues oīa poſuit īnaui perijt. ſolū remanet ꝑſona ſua. qn̄ eſtvltra mare et nihil hꝫ. qͦlis dolor et deſperatio. Ita de pctōre in hoc mūdo eſt diues. oēs nauigamꝰ ad aliū mundū qn̄ aīa eſt inportu ī ripa. nihil̓ īuenit de bonis. qͣlis deſperatio ē ſibi quādo dicit̉ ſibi a xp̄o. Et vbiſunt bona que dedi tibi. Rn̄det. Totū eſtditū. qꝛ ibi non poſſunt aliquid lucrari remittunt̉ ad hoſpitale miſeroꝝ ad infernumrr 4