Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. I.

vel vnū florenū. ſꝫ regnū celeſte cui nihil ēparabile. Auc̄tas xp̄i dicētis. Tollite iuguꝫmeū ſuꝑ vos. diſcite a me qꝛ mitis ſuꝫ humilis corde. inuenietis requiē aīabꝰ veſtrisIugū meū ſuaue eſt. onꝰ meū leue. Mathei. xj. Nota Tollite. vt bos vel portitor ꝓpt̓lucꝝ. Si dicat̉. Dn̄e. quō portabimꝰ. dicit.Diſcite a me qꝛ mi. ſum. ⁊c̄. Dn̄e qd̓ ſalariumdabitis nob̓. Rn̄det. Inuenietꝭ requiē aīabꝰvr̄is. Dn̄e Et eſt magni pōderis. non. iu meū ſuaue eſt onꝰ meum leue. Tertiaſpēs eſt de pnīa. iſta on̄dit̉ in ꝯfeſſiōe. Iſtavenit ex ꝯſideratōe memoria pctōꝝ pena ex pctīs debitoꝝ Qn̄ em̄ magnꝰ dn̄s vl̓paruꝰ religioſus vl̓ ſecularꝭ cogitat de pctīsſuis dicēs. O miſer gētes honorāt me. et egoſum tal̓ ribaldꝰ feci. ſic cor humiliat̉ad pnīam. venit ad ꝯfeſſorē flectit genua.qꝛ ita dꝫ fieri dicēs. Pr̄ ego ſum vnꝰ magnuſpctōr. ꝓditor ꝯͣ deū fregi ſibi fidem ꝓmiſſaꝫin baptiſmo. feci volūtatē diaboli. cōfeſſorſtat tribunali. Ecce hūilitas pnīe. Nota de ſil̓itudinē in natura de pauone ſuꝑbo. quiſuꝑbit qn̄ videt plumas ſuas. ſꝫ qn̄ videt ſuos pedes turpes hūiliat̉ deponit caudā eleuatam. Sic eſt de nob̓ qn̄ reſpicimꝰ plumaſnr̄as pulcras. cor ſuꝑbit. qn̄ cogitat genꝰſuū vel corꝑalē pulcritudinē vl̓ fortitudineꝫvel ornatū veſtimētoꝝ ſic̄ mulieres. vel diuitias honores. Iſte plume dāt cordi ſuꝑbiāſed reſpiciatꝭ modicū pedes corruptos. quotpctā corruptiōes feciſtis. ſi ad lumē veniſſent. fuiſſet factꝰ ꝓceſſus. fuiſſetis totienſcōbuſtus. ſic hūiliabit̉ cor ad ꝯfitēdū pctā dic̄ ſcriptura. Humiliemꝰ illi aīas nr̄as. in ſpūꝯtrito hūiliato ẜuiētes illi dicamuſflētes dn̄o. vt ẜm voluntatē ſuā ſic faciat nobiſcū cito mīam ſuā. Vt ſicut ꝯturbatum eſtcor noſtꝝ in ſuꝑbia eoꝝ. ita etiā de nr̄a hūilitate gloriemur. Iudith. viij. Nota. Humiliemus illi aīas nr̄as. qꝛ humilitas corꝑis ſinehūilitate aīe potiꝰ eſt hypocriſis qͣꝫ humilitaſEt in ſpūꝯtrito. Ecce ꝯtritio cordis. Et humiliato. Ecce ꝯfeſſio oris. ẜuiētes illi .ſ. in penitētia. ieiunādo. abſtinēdo. orādo. ⁊c̄. qꝛ melius eſt corrigere filiū .ſ. corpꝰ ꝓpriū ꝟga pnīe.qͣꝫ ſi ſagiones inferni. ⁊c̄. xp̄s. Dico vobis niſi pnīam egeritis om̄s ſil̓ peribitis. Lu.xiij. Ergo humiliamī. ⁊c̄. Quarta ſpēs eſthumilitas de patīa. on̄dit̉ in tribulatione.Iſta venit ex ꝯſideratōe impoſſibilitatis fugiendi manꝰ dei. qn̄ deꝰ dat aduerſitatē. īmit

tens infirmitatē. pauꝑtatē. ꝑditionē bonorūvel filioꝝ. debetꝭ murmurare ꝯͣ deū. ſꝫ dicere patient̓. Dn̄e ſit in remiſſionē peccatorūmeoꝝ. Dn̄e exqͦ placet vob̓ ego recipio patiēter. ſic facit neceſſitate ꝟtutē. Ita fecitille ſanctꝰ Iob. in vna die ꝑdidit ſepteꝫ milia oues. tria milia camelos. qͥngēta iuga boum. qͥngentas aſinas. ſeptē filios tres filias. qͣs dn̄s oppreſſit. Et qn̄ nunciatū fuit ſibidixit. Dn̄s dedit. dn̄s abſtulit. ſic̄ placuit domino ita factū eſt. ſit nomē dn̄i bn̄dictū Iobpͥmo. Iſta eſt hūilitas patīe. De iſta eſt exempluꝫ ī naturad̓ caniculo fecit aliqͥd. et dn̄srecipit ꝟgā ꝯͣ. canis ꝓſternit ſe in terram.qͣſi inſtinctu naturali cogitaret. fugerē. qͥsdaret mihi vitā. Secꝰ de magno cane ruſticali fugeret ad macella. Ita de nob̓. Deustenet ꝟgā correctōis ꝯͣ nos. ꝑcutit ferit te.qn̄ dat tibi aliquā tribulatōꝫ. ⁊c̄. hūilia tevt caniculꝰ. ſic dulcorat̉ cor dn̄i ꝓijcit virgam. Sꝫ cauete ne faciatꝭ vt moſtinꝰ ſeu alanus. qn̄ dat̉ ſibi panis a ſuo dn̄o facit ſibiludū de cauda. Sꝫ ſi dn̄s recipiat ꝟgā ꝯͣ.ſtatim mōſtrat ſibi dētes. vult redire addn̄m ſuū. Sꝫ tūc dn̄s dimiſſa ꝟga cum enſeꝑcutit. Ideo dic̄ ſcpͥtura. Ome qd̓ tibi applicatū fuerit. accipe. in dolore ſuſtine. et inhumilitate tua patientiam habe. Ecc̄i. ſcd̓o. Quinta eſt humilitas ſapīe. on̄dit̉ inuerſatione. Iſta venit ꝯſiderādo ſuꝑbie periculum. hūiliatiōis ſecuritatē. Ideo magnaſapīa eſt viuere hūilit̓ in mūdo. magͣ ſtulticia viuere ſuꝑbe pōpoſe. Hoc declarotalem caſum. Ponat̉ caſus rex vel pap faciat magnū ꝯuiuiū in palatio ſuo. oēs inuitati habeant intrare portā ꝑuulā baſſamNūqͥd eſſet ſtultꝰ ſi aliqͥs vellet ītrare capiteerecto nolens ſe hūiliare. talis em̄ lederet caput ſuū. Ita inꝓpoſito. oēs ſil̓ inuitati ſumꝰad ꝯuiuiū regis xp̄i pape in palatiū paradiſi. Dic̄ em̄ xp̄s Uenite ad me om̄s laboratꝭ onerati eſtis ego reficiā vos. Matth̓. xj.Et porta quam habemus intrare ē ſtrictavt dic̄ xp̄s. Quā anguſta eſt porta arta viaque ducit ad vitā. pauci ſunt inueniūtMath̓. vij. Ergo ſi volumꝰ illuc ītrare oportet nos humiliari de pompis. vanitatibꝰ. ſuperfluitatibꝰ. iniquitatibꝰ. ſolum recipiēdoneceſſitates delectari debemus nimis innegocijs huiꝰ mūdi. d̓t ſcpͥtura. Quantomagnꝰ es .ſ. in genere. honore. ſcīa. vel dignitate. humilia te in omnibꝰ corā d̓o īuenies